Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Ο καινούριος φούρνος

Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν πως με τον φούρνο μου δε τα είχα καλά. Όταν φτιάξαμε το σπίτι, αφού βάλαμε γκάζι για τη θέρμανση ήταν ευκαιρία να πάρω και μάτια γκαζιού που μου αρέσουν πολύ. Και ψάχνοντας για το τι άλλο μπορώ να πάρω που να χρησιμοποιεί γκάζι, βρήκα και φούρνους. Το θεώρησα εξαιρετική ιδέα, αλλά το μετάνιωσα γρήγορα. Μου πήρε χρόνια να τον συνηθίσω κάπως, να βρω το πώς θα μαγειρεύω χωρίς να καίγονται τα φαγητά από κάτω και να είναι άσπρα από πάνω. Ακόμα κι έτσι ο φούρνος αυτός δεν κάνει για κάποια πιο ευαίσθητα κέικ (πχ παντεσπάνια) και τα μπισκότα παρουσιάζουν ιδιαίτερη δυσκολία. Ευτυχώς είχαμε έναν παλιό φούρνο (κανονική συσκευή όχι εντοιχιζόμενη), που τον έχουμε στο υπόγειο ως δεύτερο και πολλά πράγματα τα έκανα εκεί. Ιδιαίτερα όταν ήθελα να βάλω πολλά ταψιά μαζί στον αέρα, κάτι αδύνατο στο φούρνο γκαζιού.

Κάποια στιγμή είχε χαλάσει, καταφέραμε να τον επισκευάσουμε. Τώρα ξαναχάλασε και παρότι φέραμε δυο φορές τεχνικό, δεν κατάφερε να τον κάνει να δουλέψει. Βασικά παίρνει μπρος αλλά δεν καταφέρνει να διατηρήσει τη φλόγα με τίποτα και σβήνει μετά από 3 λεπτά, όσες φορές και αν προσπαθήσεις. Ίσως να υπήρχαν και άλλα πράγματα που θα μπορούσαμε να έχουμε προσπαθήσει πριν τον εγκαταλείψουμε. Να βρούμε κάπως άλλον τεχνικό ίσως. Αλλά για να πω την αλήθεια, θεώρησα πως έκανα την προσπάθειά μου, φτάνει. Ώρα για καινούριο φούρνο, ηλεκτρικό, που να μπορώ να μαγειρέψω με άνεση!

Έτσι το έριξα στο ψάξιμο. Είδα πολλούς φούρνους. Μπορείς να βρεις πλέον φούρνους που κάνουν τα πάντα, που έχουν και ατμό ή μικροκύματα… Βέβαια οι τιμές εκτοξεύονται για αυτά. Αποφάσισα να μην πάω σε κάτι ιδιαίτερο ή εξτρίμ, να αγοράσω έναν φούρνο αξιοπρεπή, με τα κλασικά χαρακτηριστικά και λειτουργίες. Νομίζω πως αν ο φούρνος έχει πάνω κάτω αντιστάσεις, μόνο κάτω, αέρα, γκριλ είσαι τζετ. Μετά τα υπόλοιπα τα κανονίζεις κι εσύ. Κοίταξα να έχει ρολόι με έναρξη, σταματημό και αλάρμ και φυσικά να είναι οικονομικός ως προς την κατανάλωσή του. Βρήκα 2-3 με τα χαρακτηριστικά που ήθελα και μετά η τελική επιλογή έγινε λίγο με αμπεμπαμπλομ, λίγο με το ποιό μαγαζί το είχε διαθέσιμο, λίγο με gut feeling. Αν εντέλει έκανα σωστή επιλογή θα δείξει με το χρόνο.

img_20161205_142733

Προς το παρόν τον εγκαινίασα με ένα ωραίο γιουβέτσι! Πέρασε το πρώτο τεστ με άνεση, τώρα θα πρέπει να ψήσω κάνα κέικ για να έχω πιο ολοκληρωμένη εικόνα 🙂

Η ζωή με δυο εφηβάκια

Θυμάμαι που χρόνια πριν σκεφτόμουν με τρόμο ότι τα παιδιά μου θα μπουν στην εφηβεία ταυτόχρονα (καθώς τα αγόρια καθυστερούν σε σχέση με τα κορίτσια) και αναρωτιόμουν πώς θα τα βγάλουμε πέρα. Η λέξη “εφηβεία” ήταν μια λέξη που μου προκαλούσε ανατριχίλα και μου έφερνε στο μυαλό όλα αυτά που ακούω και διαβάζω, παιδιά όλο αντίρρηση, διαρκείς τσακωμούς, αλλαγές διάθεσης, παιδιά που κλείνονται στον εαυτό τους, έχουν πάρει διαζύγιο με τη λογική και δε τα βγάζεις πέρα. Συν μια επανάληψη των terrible twos, έτσι να μας βρίσκεται.

Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μου μπήκαν και τα δυο στην εφηβεία. Αν έγινε ταυτόχρονα δε μπορώ να το πω με σιγουριά, καθώς δε νομίζω πως υπάρχει ένα σημάδι που θα το δεις και θα πεις “τώρα μπήκε”.

(εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση γιατί έγινε κάτι χτες που κολλάει. Είμαστε στο τραπέζι και τρώμε. Η Ιωάννα που συνήθως τρώει λίγο, τέλειωσε πριν από μένα όλο το πιάτο της, έφαγε και ένα κομμάτι πίτσα που είχε μείνει από την προηγούμενη και μετά ένα γλυκό που είχε φέρει η γιαγιά της, συν ένα μικρό κομματάκι κέικ, έτσι για να το δοκιμάσει. Όταν το σχολιάσαμε, είπε “μπήκα στην εφηβεία!”… right…)

Συνεχίζω.

Δε θα πω πως είναι όλα ρόδινα φυσικά. Τα παιδιά έχουν μια μεταξύ τους ένταση πολλές φορές. Υπάρχουν μέρες και περιστάσεις που χρειάζονται ειδικό χειρισμό. Υπάρχουν άλλες στις οποίες αλλάζει η διάθεσή τους ανά δευτερόλεπτο. Από την άλλη όμως, κάθε ηλικία έχει τα προβληματάκια της. Δε μου φαίνεται αυτή η περίοδος χειρότερη από την απίστευτη γκρίνια που είχαν στα 2-3 τους. Ειδικό χειρισμό χρειάζονταν πάντα και εδώ που τα λέμε -ειδικά με τον Γιώργο- η διάθεσή του είχε αλλαγές σε όλες τις ηλικίες. Το καλό είναι πως δεν τσακώνονται με μας, δεν έχουν κάνει επανάσταση. Μεταξύ τους τσακώνονται. Υπάρχουν διενέξεις και με μας φυσικά, και κλισέ φράσεις όπως “μάζεψε το δωμάτιό σου”, “φόρα τη ζακέτα σου”, “δε θα ξυπνάς το πρωί”, “πάλι εδώ το παράτησες”, “κάνε και καμιά δουλειά χωρίς να στη ζητήσω, όλοι μένουμε στο σπίτι” κλπ κλπ Ε, δε τα γλυτώνεις όλα!

Από την άλλη τα πράγματα έχουν όντως αλλάξει. Στο σπίτι μέσα πλέον ζουν 4 άνθρωποι με γνώσεις, απόψεις, επιχειρήματα και αυτονομία. Τα παιδιά είναι παρέα και μάλιστα καλή παρέα. Συζητάμε για πολλά και διαφορετικά θέματα και πλέον δεν είμαστε μόνο εμείς που τους μαθαίνουμε πράγματα, έχουν ένα σωρό γνώσεις να μας μεταφέρουν και εκείνα. Θα δούμε σειρές και ταινίες “ενηλίκων” (που ασχολούνται με πιο σοβαρά θέματα δηλαδή) – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δε βλέπουμε και κινούμενα σχέδια και παιδικές ταινίες φυσικά! Διαβάζουμε τα ίδια βιβλία και τα συζητάμε. Κάνουμε πλάκα και πειράζουμε ο ένας τον άλλο διαρκώς. Τα παιδιά μένουν πλέον μόνα τους χωρίς καν να το σκεφτούμε, μπορούν να μαγειρέψουν ό,τι θέλουν και να τακτοποιήσουν τις δουλειές τους μόνοι.

Έτσι από τη μια έχουμε στο σπίτι μια εξαιρετική παρέα και από την άλλη έχουμε αποκτήσει μια ελευθερία γιατί μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα (και μόνοι μας ως ζευγάρι, αλλά και με τα παιδιά μαζί).

Πλέον η λέξη “εφηβεία” δε μου φέρνει τρόμο. Την κατακτήσαμε νομίζω. Θέλω να πιστεύω πως αυτό έγινε γιατί τα παιδιά έχουν μεγαλώσει από μικρά με έναν συγκεκριμένο τρόπο, με κανόνες μεν (πάντα δίκαιους και δικαιολογημένους όμως), αλλά και γνωρίζοντας πως τα ακούμε πάντα προσεκτικά και παίρνουμε υπόψη μας τη γνώμη τους. Δεν ξέρω αν θα αλλάξουν στο μέλλον τα πράγματα (προς το χειρότερο δηλαδή), αλλά δε το νομίζω. Σίγουρα μας περιμένουν δύσκολες καταστάσεις στο μέλλον, αλλά αφού περάσαμε αυτή την περίοδο έτσι, είμαι πεπεισμένη πως θα τα ξεπεράσουμε όλα!

 

Η Στέλλα ζωγραφίζει

Μετά τα τετράδια είχα πει πως θα ήθελα να δοκιμάσω να ζωγραφίσω σε καμβά. Είχα κάνει μια πρώτη προσπάθεια όταν έφτιαξα το δέντρο της αγάπης για τον γάμο της Κατερίνας πέρυσι. Μετά από αυτό έκανα ξανά ένα παρόμοιο δέντρο το καλοκαίρι, για τη Θεανώ που το ήθελε για το γραφείο της. Κάνει μάθημα σε παιδιά και θέλει να της αφήνουν το αποτύπωμά τους όλοι οι μαθητές της. Και πάλι όμως δεν ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα να κάνω. Ήθελα να κάνω έναν κανονικό πίνακα.

2016-11-03-13

Πριν μερικές εβδομάδες έφερε λοιπόν το Lidl είδη ζωγραφικής και είχε ένα ωραίο σετ με ακρυλικά καθώς και πολλά μεγέθη καμβάδες. Άδραξα την ευκαιρία και τα πήρα, χωρίς να έχω κάτι ιδιαίτερο στο μυαλό μου. Είδα μερικά βιντεάκια για ζωγραφική με ακρυλικά για αρχάριους, έψαξα στο Pinterest και έκανα τα πρώτα μου βήματα!

2016-10-30-13-44

Ο πράσινος πίνακας είναι δώρο για τον Γιώργο για τα γενέθλιά του και είναι το Serenity.

2016-11-03-12-29

Η πεθερά μου είδε τον μικρό πίνακα και της άρεσε πολύ. Μου ζήτησε να κάνω κάτι παρόμοιο αλλά σε ηλιοβασίλεμα κι έτσι έκανα και έναν τέτοιο.

2016-11-12-13-10

Η τεχνική αυτή με τις σιλουέτες μου αρέσει πάρα πολύ και μου φαίνεται και εύκολη. Έχω στο μυαλό μου να προσπαθήσω κάτι διαφορετικό τώρα, αν πετύχει θα το βάλω και αυτό.

Τι συνέβει

Κοίτα να δεις που δεν έκανα ούτε καν ποστ για τα γενέθλια του Γιώργου. Νομίζω πως πρέπει να γράψω για το τι μας συνέβει, έτσι ώστε να το βγάλω από μέσα μου και να μπορέσω να ξαναγράψω εδώ και τα πιο όμορφα και αισιόδοξα.

Όπως θα παρατηρήσατε σταμάτησα τα Fika πριν την ώρα τους. Η μέση μου είχε αρχίσει να διαμαρτύρεται και πιο νωρίς. Κάποια μέρα αναγκάστηκα να μην κάνω για να την ηρεμήσω, αλλά προφανώς δεν έφτασε και όταν συνέχισα επαναστάτησε. Έτσι στις 16 Οκτωβρίου έκανα εκείνο το ωραίο -μα γλυκό- κέικ αμύγδαλο και μετά έπεσα στον καναπέ και στο κρεβάτι με μεγάλο πόνο. Ευτυχώς ήρθαν και οι γονείς μου για μερικές μέρες και βοήθησαν. Η μέση μου με πιάνει καμιά φορά, αλλά για καμιά μερούλα, κυρίως όταν είναι να αδιαθετήσω. Δεν με είχε ξαναπιάσει έτσι ποτέ, οπότε δεν ήξερα και πώς να το χειριστώ. Με το που πήρα για 2 μερούλες norgesic και ένιωσα καλύτερα, θεώρησα πως όλα έφτιαξαν και πήγα και για μπάνιο στη θάλασσα. Όταν βρέθηκα να μη μπορώ καν να περπατήσω δυο βήματα, πήγα πλέον στην ορθοπεδικό να δούμε τι γίνεται. Με λίγα λόγια μου έδωσε θεραπεία για 10 μέρες με εντολή για πλήρη ξεκούραση κλπ κλπ. Έτσι οι γονείς μου έμειναν λίγο ακόμα, να βοηθήσουν κι άλλο. Το λίγο ακόμα όμως έγινε πολύ ακόμα, γιατί είχαμε μπροστά μας περιπέτειες.

Στις 20 του μήνα είχε η Ιωάννα προγραμματισμένη γαστροσκόπιση, καθώς έχει πολλά προβλήματα με το στομάχι της και παλινδρόμιση και έπρεπε να δούμε τι τρέχει. Τα πράγματα δεν πήγαν καλά όμως. Μου είναι πολύ δύσκολο να τα γράψω. Έχουν περάσει τόσες μέρες και παρότι όλα είναι καλά τώρα, ακόμα δεν έχω συνέλθει προφανώς. Τα γράφω και μου έρχονται κλάματα και τρεμούλα από τη σύγχιση. Συνεχίζω όμως γιατί νομίζω το χρειάζομαι να τα γράψω.

Την είχε πάει ο Κωνσταντίνος λοιπόν και με πήραν τηλέφωνο να μου πουν πως τελείωσε και όλα καλά και περιμένουν να συνέλθει εντελώς για να φύγουν. Μετά από λίγο όμως με ξαναπήρε τηλέφωνο να μου πει πως η Ιωάννα έχει μεγάλο πονοκέφαλο και θα ήταν καλό να πάω από εκεί. Προφανώς ξέχασα και μέση και τα πάντα και πήγα. Το παιδί ήταν με ρίγη τρομερά και έφτυνε και λίγο αιματάκι, είχε πονοκέφαλο και ξεκίνησε να ανεβάζει πυρετό. Ήρθε ασθενοφόρο και πήγαμε στο νοσοκομείο. Εκεί ο πυρετός έφτασε το 40. Φυσικά κάναμε εισαγωγή. Μέχρι την επόμενη μέρα το μεσημέρι δεν ξέραμε τι γίνεται. Της παίρναν αίμα κάθε μια ώρα, την είχαν κατατρυπήσει (τελικός απολογισμός 27 τρυπήματα), της είχαν ορούς και από τα δυο της χέρια και καθετήρα, βγάλαμε ακτινογραφίες, υπέρηχους, κάναμε αξονική. Πέρασαν όλοι οι γιατροί από πάνω της και τη ζουλούσαν, τη ρωτούσαν, δεν την είχαν αφήσει σε ησυχία, δεν είχε καταφέρει να κοιμηθεί πάνω από μισή ώρα συνεχόμενα. Άκουσα όλες τις πιθανότητες και τις εικασίες για το τι έχει το παιδί, από διάτρηση στομάχου μέχρι σκωληκοειδίτιδα (!!!), μας είχαν τρελάνει εντελώς. Είναι τραγικό να βλέπεις τις αντιπαλότητες και τον εγωισμό των γιατρών μπροστά σου, πάνω από το παιδί σου. Τουλάχιστον από το μεσημέρι το παιδί είχε αρχίσει να είναι καλύτερα, σηκωνόταν, σιγά σιγά ζήτησε νερό και μετά φαγητό. Δεν της έδωσαν μεν, αλλά κάπως είχαμε αναθαρρήσει βλέποντας πως καλυτερεύει.

Το Σάββατο, και ενώ το παιδί φαινόταν και αισθανόταν καλύτερα, οι γιατροί μας είπαν να διακομιστεί στην Αθήνα.  Ήταν ένα νέο σοκ αυτό. Από τη μια λες πως μπροστά σε αυτό που βλέπω εδώ μέσα καλύτερα να πάει στην Αθήνα να είμαι σίγουρη, να έχει γιατρούς ειδικευμένους στα παιδιά, να τους εμπιστεύομαι, από την άλλη σκέφτεσαι πως για να σε στέλνουν εκεί κάτι σοβαρό τρέχει. Μίλησα με τον γιατρό μας εδώ και μου είπε πως κάποιες εξετάσεις της δεν ήταν ακόμα καλές και οι γιατροί εδώ δε θέλαν επίσης την ευθύνη. Όλα καλά μου είπε, ίσως και να μη χρειάζεται, αλλά κάντο. Και χαίρομαι που το κάναμε γιατί πραγματικά το Παίδων στην Αθήνα δεν συγκρίνεται καν με το νοσοκομείο μας εδώ. Ήταν δύσκολο για όλους όμως αυτό. Εγώ δεν μπορούσα να πάω μαζί  λόγω της μέσης μου. Ήταν αδύνατο να μπω στο αυτοκίνητο. Έτσι πήγε ο Κωνσταντίνος και οι γονείς μου (που οι 2-3 μέρες που θα μέναν εδώ είχαν γίνει ήδη 8…) και έμεινα πίσω να περιμένω απλώς τηλέφωνο και να αγωνιώ.

Στο μεταξύ εγώ είχα διαλύσει τη θεραπεία για τη μέση. Από την Πέμπτη μέχρι το Σάββατο προφανώς δεν ξεκουράστηκα, δεν έμεινα κάτω, μπήκα στο αυτοκίνητο, ήμουν πάνω κάτω στο νοσοκομείο και είχα βεβαίως και απερίγραπτο άγχος, αγωνία, στεναχώρια και δεν μπορούσα να φάω τίποτα. Ούτε τα φάρμακα πήρα, γιατί χωρίς φαγητό θα το είχα διαλύσει το στομάχι μου εντελώς. Περνώντας λίγο οι μέρες και βλέποντας πως η Ιωάννα πάει όλο και καλύτερα, άρχισα σιγά σιγά να τρώω, πήρα και ξανά τα φάρμακα, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Ήταν σα να ξεκινούσα από την αρχή. Και έκανα και άλλο λάθος, δε τα πήρα σωστά και τα πήρα και μόνο για 5 μέρες ακόμα (θεωρώντας πως τα είχα πάρει και 5 πριν, άρα κλείνω τις 10 που έπρεπε).

Η Ιωάννα εντέλει έμεινε 10 μέρες μέσα στο Παίδων. Η διάγνωση ήταν μικροβιαιμία και χρειαζόταν 10 μέρες ενδοφλέβια αντιβίωση. Ευτυχώς αντιμετωπίστηκε πλήρως. Ένιωσε γρήγορα καλύτερα, της έδωσαν και να φάει και στο τέλος είχε φτάσει να είναι εντελώς καλά. Παίζανε Munchkin με τον Κωνσταντίνο και Ουίστ, αρχίσανε να λύνουν τον κύβο του Ρούμπικ ξανά (η Ιωάννα με το ένα χέρι γιατί στο άλλο είχε τον ορό και την εμπόδιζε), βλέπανε Gilmore Girls και ταινίες. Είχαν κάθε μέρα επισκέψεις από συγγενείς και φίλους και διαβάζανε και για τα μαθήματά της. Εγώ της μίλαγα κάθε μέρα από το viber και στέλναμε αυτοκόλλητα η μια στην άλλη 🙂 .

2016-10-24-12-09 2016-10-25-12-43 2016-10-26-14-11

Και εδώ εμένα με φρόντιζε ο Γιώργος, μου έκανε παρέα και βλέπαμε μαζί τα επεισόδια Gilmore girls που έβλεπαν και οι άλλοι, καθώς και ταινίες και I Zombie.  Μου έφτιαξε και λουκουμάδες μια μέρα!

2016-10-26-19-27

Κάπως πέρασαν αυτές οι 10 μέρες, κουραστικά φυσικά για όλους. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη όταν είπαν πως θα βγει και ακόμα μεγαλύτερη όταν γύρισαν σπίτι. Η Ιωάννα θέλησε να πάει κατευθείαν την επόμενη μέρα στο σχολείο, τέτοια βαρεμάρα είχε περάσει.

Τώρα απλώς κουράζεται κάπως πιο εύκολα και δεν μπορεί να κάνει γυμναστική και αναρρίχηση που θέλει, αλλά είναι καλά. Φυσικά έχει πλέον ένα άγχος και φόβο για τις ενέσεις, αλλά θα περάσει. Θα χρειαστεί παραπάνω εξετάσεις κάποια στιγμή για να δούμε το αρχικό πρόβλημα, αυτό που μας έκανε να πάμε για γαστροσκόπιση, αλλά σιγά σιγά.

Εγώ από την άλλη είμαι ακόμα στον καναπέ. Αφού είδα και αποείδα πως δε θα γίνω καλά μόνο με την ξεκούραση, μίλησα ξανά με την ορθοπεδικό που μου είπε πως πρέπει να κλείσω τουλάχιστον 7 μέρες ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ τα φάρμακα και την ξάπλα, οπότε άντε πάλι. Και επειδή έφτασα στην 6η μέρα για να αρχίσω να αισθάνομαι καλύτερα, το έκανε 10 μέρες.  Για να δούμε. Έχω βαρεθεί να πονάω και να είμαι κάτω και κλεισμένη στο σπίτι. Μου έχουν φέρει τον υπολογιστή μου στο σαλόνι και δουλεύω από τον καναπέ. Και θα κάνει πάρτυ ο Γιώργος και δε θα μπορώ να του κάνω την τούρτα του καν. Ξαπλωμένη εδώ δε μπορώ να κάνω και πολλά, δεν έχω διάθεση. Ούτε καν να διαβάσω το βιβλίο μου δεν μπορώ, γιατί μετά από λίγο δεν καταλαβαίνω τι διαβάζω.

Κάπου εδώ θα σταματήσω το σεντόνι της γκρίνιας. Τα πράγματα θα καλυτερέψουν. Η αλήθεια είναι πως δεν αισθάνομαι ακόμα ξεαγχωμένη με το θέμα της Ιωάννας, παρότι είναι καλά. Κάτι οι εξετάσεις που μας περιμένουν, κάτι απλώς και μόνο το τρελό άγχος της μάνας, θα μου πάρει καιρό νομίζω το να μπορώ να μιλάω για αυτό χωρίς να με πιάνει σφίξιμο και άγχος και στεναχώρια. Το καλό όμως είναι πως έχω αναθεωρήσει πολλά πράγματα μετά από αυτό, έχω γίνει πιο ζεν, του στυλ “να καούν τα πάντα, δεν έχει τίποτα από αυτά σημασία”.

Τώρα που τα έγραψα αυτά όλα, μπορώ να πάω πίσω και να γράψω για τα γενέθλια του Γιώργου (θα το βάλω στη σωστή ημερομηνία για λόγους τάξης) και μετά να ξανάρθω για να γράψω για τους καμβάδες μου.

Άντε να φύγει αυτό το 16 και το 17 να είναι καλύτερο.

16

16 χρονών ο Γιώργος λοιπόν! Ακόμα πιο απίστευτο μου φαίνεται όταν λέω Β Λυκείου… Δηλαδή του χρόνου τελειώνει το σχολείο;;; Ας μη το σκέφτομαι 🙂

Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα από το περσινό αντίστοιχο ποστ. Έχει ξεπεράσει το 1.85 μόνο και πλέον βλέπεις κάτι ίχνη από μουστάκι και μούσι, αλλά κατά τα άλλα έχει τα ίδια ενδιαφέροντα, φίλους, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Είναι εξαιρετική παρέα να τον έχει κανείς, οι συζητήσεις μαζί του είναι πάντα σούπερ ενδιαφέρουσες, μας δείχνει ένα σωρό ενδιαφέροντα βίντεο που βρίσκει και είναι πολύ υπεύθυνος.

Πηγαίνει στο σχολείο κάθε μέρα με το ποδήλατο και γιατί του δίνει μια ανεξαρτησία και γλυτώνει χρόνο αλλά και γιατί θέλει να κάνει εξάσκηση για μελλοντικό μεγάλο ταξίδι (ποιόν έχει άραγε για πρότυπο; 😉 ). Διαβάζει μόνος του και για το σχολείο φυσικά, αλλά και για 2 A levels που αποφασίσαμε να κάνει.

Είμαι μια πραγματικά περήφανη μαμά!

2016-10-30-14-10

Το πάρτυ λόγω καταστάσεων έχει αναβληθεί, θα γίνει όμως και θα γίνει τότε και άλλο ποστ. Μέχρι τότε σας κερνάμε τα κλασικά πλέον oreoκεκάκια

2016-11-02-14-25

Το τετράδιο: challenge accepted!

Εδώ γίνεται ένας χαμός. Οι τελευταίες εβδομάδες δεν έχουν πάει καλά και έχουμε περάσει μια από τις χειρότερες περιόδους της ζωής μας ίσως, με μεγάλο άγχος, στρες, στεναχώριες και αγωνίες. Σιγά σιγά τα ξεπερνάμε και δε θέλω προς το παρόν να τα συζητήσω και να τα καταγράψω. Έτσι θα κάνω ένα ποστ που είχα στα σκαριά τουλάχιστον ένα μήνα τώρα και το έχω καθυστερήσει, με ένα ωραίο και ευχάριστο θέμα. Κατασκευές και ζωγραφιές!

Στις αρχές του καλοκαιριού ο Γιώργος είδε πως το αγαπημένο του site με μπλουζάκια, τυπώνει πλέον και τετράδια. Ενθουσιάστηκε φυσικά με την προοπτική να έχει ενα τετράδιο για το D&D του που να έχει πάνω κάτι σχετικό και ήθελε να αγοράσει ένα. Τα είδα και μου φάνηκαν μεν πολύ ωραία, αλλά τα βρήκα εξαιρετικά ακριβά. 12 ευρώ για ένα απλό τετράδιο, 20 για να έχει σκληρό εξώφυλλο, συν βεβαίως τα μεταφορικά. Του λέω, παιδάκι μου αφού μπορώ εγώ να σου ζωγραφίσω ο,τι θες.

“Μπα, σιγουρα; Ο,τι θέλω;”

“Βεβαίως. Αγόρασε ένα τετράδιο που να σου αρέσει, διάλεξε σχέδιο κι εγώ στο ζωγραφίζω”

“Καλά… Θα κάνουμε συμφωνία. Αν το ζωγραφίσεις και μου αρέσει θα σου πάρω παγωτό, αν δε τα καταφέρεις θα μου πληρώσεις το τετράδιο”

“challenge accepted!” (φαίνεται πως είμαι επιρρεπής στο να την πατάω όταν μου βάζουν προκλήσεις…)

Μα είναι δυνατόν να αμφιβάλλει για τις ικανότητές μου;;; Έπρεπε να το περιμένω όμως πως θα με δυσκόλευε, δε θα με άφηνε έτσι να τη βγάλω καθαρή. Έπρεπε να αποδείξω πως όντως τα καταφέρνω…

Έτσι μου έδωσε όχι μια, αλλά δυο εικόνες, μια για μπρος και μια για πίσω. Και αυτή που ήθελε για πίσω ήταν κάπως πιο… απαιτητική! Όμως τα έβγαλα πέρα μια χαρά! Τις έκανα και τις δυο με επιτυχία και κέρδισα το παγωτό μου!

2016-10-18-15-27

Είμαι ιδιαίτερα περήφανη για το πίσω μέρος

2016-10-18-15

Και επειδή μου άρεσε, είπα να το επαναλάβω. Αγοράσαμε άλλα δυο τετράδια με μαύρο σκληρό εξώφυλλο, ένα για τον καθένα τους, για το σχολείο πλέον. Του Γιώργου είναι το τετράδιο Φυσικής, ενώ της Ιωάννας είναι το τετράδιο της Άλγεβρας. Διάλεξαν και πάλι από 2 εικόνες και εγώ με μεγάλη ευχαρίστηση τις ζωγράφισα.

Ο Γιώργος διάλεξε πιο εύκολες εικόνες αυτή τη φορά, που έχουν σχέση με τη Φυσική:

2016-10-18-18-33

Η Ιωάννα από την άλλη αποφάσισε να βάλουμε κάτι σχετικό με τον Χάρι Πότερ, μια που ξαναδιαβάζει τα βιβλία -αυτή τη φορά στα αγγλικά όλα.

hptetradio

Είμαι πολύ ευχαριστημένη απ’ όλα! Επόμενο στόχος μου η ζωγραφική σε καμβά…

Fika challenge (7)

Με αυτή την πεντάδα έφτασα τις 35 συνταγές, άρα μου μένουν λιγότερες από δέκα για να τελειώσω το challenge μου. Μια μέρα δεν κατάφερα να κάνω συνταγή γιατί δυστυχώς με έχει πιάσει η μέση μου για τα καλά, αλλά αναπλήρωσα κάνοντας δυο μαζεμένες μετά. Η αλήθεια είναι πως ζορίζομαι λίγο με τη μέση μου αυτές τις μέρες, θα δω πώς θα πάει το πράγμα.

Για να δούμε τι έφτιαξα:

Συνταγή ν.31 Κρακεράκια

Δεν είναι ακριβώς αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως κρακεράκια. Είναι περισσότερο σα να έχεις ψήσει κομμάτια τορτίγιας θα έλεγα. Πολύ λεπτά και τραγανά, τρώγονται μετά μανίας αν ξεκινήσεις, σα να έτρωγες πατατάκια ας πούμε! Τέλεια με κάποιο ντιπ. Εγώ θα τα προτιμούσα λίγο πιο αλμυρά για να πω την αλήθεια, μου φάνηκαν πως ήθελαν κάποιο boost στη γεύση.

knackekex

Εδώ έκανα το διάλειμμα για τη μέση και συνέχισα την επόμενη με:

Συνταγή ν.32 Μπισκότα βουτύρου με γέμιση αμυγδαλόπαστα

Παίρνεις τη ζύμη για τα μπισκότα βουτύρου, την ανοίγεις, βάζεις μέσα αμυγδαλόπαστα, την κλείνεις σε φακελάκι, την ψήνεις, ρίχνεις γλάσο με άχνη και πορτοκάλι και κόβεις ροδέλες. Η γέμιση δεν φαίνεται τόσο οπτικά, αλλά στη γεύση την καταλαβαίνεις και με το παραπάνω. Πάρα πολύ νόστιμα

apelsinsnittarΣυνταγή ν.33 Τσουρεκάκια με κρόκο Κοζάνης και σταφίδες

Εδώ αναπλήρωσα τη συνταγή που δεν έφτιαξα προχτές. Με μια ζύμη κάνεις δυο διαφορετικές συνταγές, οπότε ήταν εύκολο 🙂 Η πρώτη είναι σκέτη η ζύμη και φτιάχνεις τσουρεκάκια σε διάφορα παραδοσιακά σχήματα. Η συνταγή είναι Χριστουγεννιάτικη και το κάθε σχήμα έχει την ονομασία του (και μάλιστα πολύ αστείες ονομασίες όπως Χριστουγεννιάτικο γουρούνι, τα μαλλιά του παπά και άλλα τέτοια! )

lussekatterΣυνταγή ν.34  Τσουρεκοκέικ με γέμιση αμυγδαλόπαστα

Με την υπόλοιπη μισή ζύμη κάνεις ένα κέικ. Ανοίγεις δυο στρογγυλά, γιατί ανάμεσα μπαίνει -τι άλλο;;;- αμυγδαλόπαστα! Είναι πάρα πολύ νόστιμο και το φαντάζομαι ως τέλεια βασιλόπιτα!

Να πω επίσης πως έφτιαξα τη μισή δόση γιατί ως τσουρεκάκια μπαγιατεύουν εύκολα και θεώρησα πως τα τσουρεκάκια συν το κέικ θα ήταν too much ως ολόκληρη δόση. Ίσως όμως έπρεπε να την κάνω όλη και να τα βάλω στην κατάψυξη, γιατί η Ιωάννα ειδικά ενθουσιάστηκε. Θα ξέρω για την επόμενη φορά 🙂

saffranskakaΣυνταγή ν.35 Κέικ αμύγδαλο με σος καραμέλα

Το βιβλίο έγραφε στην περιγραφή “sweet and decadent, not for the lighthearted”. Έτσι να πω την αλήθεια δίσταζα να το φτιάξω. Περίμενα να έχουμε κόσμο (και μάλιστα φίλους των παιδιών) για να είμαι σίγουρη πως θα εξαφανιστεί. Εντέλει είναι πράγματι πιο γλυκό από οποιαδήποτε άλλη συνταγή τους, αλλά οκ, στην Ελλάδα είμαστε πιο συνηθισμένοι στα τόσο γλυκά.

Για topping ήθελε lingonberries, εγώ έβαλα Αρώνια που νομίζω ταίριαξε εξίσου καλά. Αυτή η ελαφριά πικροστιφάδα αντισταθμίζει λίγο την γλύκα της καραμέλας.
kinuskikaka
Δείτε την πρώτη πεντάδα, τη δεύτερη πεντάδα, την τρίτη πεντάδα, την τέταρτη πεντάδα, την πέμπτη πεντάδα και την έκτη πεντάδα.

Fika challenge (6)

Κάπως έτσι έφτασα τις 30 συνταγές! Έκλεισα ένα μήνα στον οποίο φτιάχνω καθημερινά καινούρια πράγματα. Ελάχιστες φορές με έχει κουράσει ή το έχω δει ως βάρος και νομίζω πως θα μου λείψει λιγάκι μετά (τέτοιος μαζοχισμός! ). Σίγουρα θα λείψει στην οικογένεια και σε όσους τσιμπάνε καθημερινά τη λιχουδιά τους!

Οι 5 επόμενες συνταγές λοιπόν ήταν:

Συνταγή ν.26 Μπισκότα σοκολάτας

Ευτυχώς η δόση είναι μεγάλη, γιατί δε θα έμεναν ούτε για μισή μέρα αλλιώς! Ο Γιώργος κόντεψε να φάει το βάζο στην καθησιά του.

chokladkakorΣυνταγή ν.27 Μαρμελάδα βατόμουρο – μύρτιλο

Οι κόκκινες μαρμελάδες μας αρέσουν έτσι κι αλλιώς πολύ. Στο ψωμάκι μας, με βούτυρο ή φυστικοβούτυρο ή πάνω στα πανκεικς, γενικά τις τρώμε. Οπότε όλοι χάρηκαν που αποκτήσαμε ακόμα ένα βάζο κόκκινης μαρμελάδας!
drottningsylt

Συνταγή ν.28 Σουηδικά πανκέικς

Τι θα πει “Σουηδικά” θα μου πείτε; τι διαφορά έχουν; Από τα αμερικάνικα μεγάλη θα σας πω. Είναι κάτι ανάμεσα σε κρέπα και πανκεικ, χωρίς καθόλου ζάχαρη στη ζύμη. Φτιάχνονται πιο εύκολα από τις κρέπες αλλά και πάλι θες το χρόνο σου, καθώς για 15 πανκεικς, με 3 λεπτά πες το καθένα στο τηγάνι σου, αυτό σημαίνει 45 λεπτά πάνω από το μάτι! Στη γεύση μου θύμισαν πολύ έντονα τα πανκεικς που είχαμε φάει στο Άμστερνταμ. Θα τα έβαζα κάτω από τα αμερικάνικα πανκέικ και τις κρέπες στις προτιμήσεις μου.

pannkakor

Συνταγή ν.29 Μαλακά κουλούρια με τζίντζερ

Πικάντικα μουστοκούλουρα θα τα έλεγα. Η συνταγή θέλει μελάσσα (εξού και το χρώμα τους), αλλά νομίζω θα ήταν πολύ ωραία και με πετιμέζι ή έναν συνδυασμό. Θα το δοκιμάσω την επόμενη φορά (σίγουρα θα υπάρχει γιατί άρεσαν πολύ σε όλους). Τα δαγκώνεις και σου έρχονται διάφορες γεύσεις σταδιακά, καθώς έχουν μέσα κανέλα, γαρύφαλλο, τζίντζερ, κάρδαμο και πιπέρι…

mjukapepparkakor

Συνταγή ν.30 Κέικ με αμύγδαλα και πατάτα

Ναι, καλά διαβάσατε, με πατάτα. Κέικ χωρίς γλουτένη, αφού έχει μέσα τριμμένο αμύγδαλο και βρασμένη πατάτα. Ενδιαφέρον θα έλεγα, μοιάζει λίγο με καρυδόπιτα επειδή καταλαβαίνεις τον ξηρό καρπό στο δόντι. Σερβίρεται με τη μαρμελάδα βατόμουρο (τη συνταγή ν.27 παραπάνω) crème fraîche (όπου εγώ έβαλα λίγο χτυπημένο γιαούρτάκι). Τρώγεται άνετα και σκέτο, αλλά με αυτό τον συνδυασμό είναι πολύ νόστιμο.

kronanskaka

Δείτε την πρώτη πεντάδα, τη δεύτερη πεντάδα, την τρίτη πεντάδα, την τέταρτη πεντάδα και την πέμπτη πεντάδα.

Fika challenge (5)

Με κάποιο τρόπο έφτασα να έχω κάνει πάνω από τις μισές συνταγές του βιβλίου και συνεχίζω ακάθεκτη.

Όλοι με ρωτάνε πότε προλαβαίνουμε να τα τρώμε όλα αυτά και αν έχω ξεπαραδιαστεί. Περιέργως κανείς δε ρωτάει πότε βρίσκω χρόνο και πώς και δεν έχω βαρεθεί ακόμα να μαγειρεύω κάτι κάθε μέρα… Για το αν τα τρώμε η απάντηση είναι σαφής: φυσικά και δε μένει τίποτα! Οι δόσεις είναι σχετικά μικρές και πολλά από αυτά που φτιάχνω κρατάνε για καιρό, όπως πχ τα μπισκότα. Τρώμε όλοι στην οικογένεια (κάνουμε ωραία πρωινά…), κάποια από αυτά τα βάζω στην κατάψυξη (λίγα βέβαια, δεν μένουν συνήθως) και έχουμε πολύ κόσμο που περνάει και τρώει! Κάποια από αυτά τα φτιάχνω όταν ξέρω πως θα έρθουν φίλοι και φυσικά είναι και μέρες που έρχονται και φίλοι του Γιώργου από εδώ, οπότε με 6-7 16χρονα αγόρια, τι να μείνει…

Για το ξεπαράδιασμα τι να πω, δεν έχουν και υλικά που να είναι ακριβά. Αλεύρι, αυγά, βούτυρο τα περισσότερα. Άντε να έχουν κάνα ξηρό καρπό και κάνα βατόμουρο που είναι λίγο πιο ακριβά. Έται κι αλλιώς κάτι θα έφτιαχνα, όχι κάθε μέρα, αλλά τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα. Άρα δεν έχω νιώσει να ξεπαραδιάζομαι…

Ευτυχώς οι περισσότερες συνταγές είναι εύκολες και γρήγορες. Κάνα δυο φορές έχω κάνει και 2 μέσα στην ημέρα και έτσι έχω ελεύθερη την επόμενη. Μέχρι στιγμής δε το έχω νιώσει βάρος ή υποχρέωση, μου αρέσει πολύ. Φαντάζομαι το γεγονός πως είναι όλες οι συνταγές νόστιμες και ελαφριές παίζει ρόλο σε αυτό.

Πάμε να σας δείξω τι έκανα αυτές τις 5 μέρες λοιπόν:

Συνταγή ν.21 Τούρτα με φουντούκια

Ανήκει στις γιορτινές συνταγές του βιβλίου. Είναι πολύ ανάλαφρη και νόστιμη. Γίνεται με έναν τρόπο που δεν έχω ξανασυναντήσει, αφού στο ταψάκι βάζεις στρώμα από παντεσπάνι – πασπαλίζεις σοκολάτα/φουντούκια – στρώμα από μαρέγκα και το ψήνεις όλο μαζί. Δυο τέτοια και ενδιάμεσα και από πάνω σαντιγύ.

marangtarta

Συνταγή ν.22 Ημίγλυκα ψωμάκια με σύκο και φουντούκι

Σαν μάφινς, γίνονται πολύ γρήγορα και έχουν μέσα κομματάκια ξερό σύκο και από πάνω φουντούκι. Το φοβόμουν το σύκο μέσα, αλλά εντέλει μου άρεσε. Θα μπορούσαν να γίνουν με πολλές παραλλαγές. Πχ με σταφίδες θα ήταν θαύμα!

hastbullar

Συνταγή ν.23 Ρολάκια κανέλας και ρολάκια κάρδαμου

Στις 4 Οκτωβρίου γιορτάζουν στη Σουηδία την ημέρα Ρολακίων Κανέλας. Οπότε, στις 4 Οκτωβρίου τα έφτιαξα κι εγώ να την τιμήσω! Τα στριφογυριστά είναι με κανέλα, ενώ αυτά που είναι σαν κόμποι είναι κάρδαμου. Εϊναι πολύ νόστιμα και πιο ελαφριά και άγλυκα από αυτά που έχω δοκιμάσει στο παρελθόν. Άρεσαν πολύ σε όλους.

vetebullar

Συνταγή ν.24 Πίτα με φρούτα και σος βανίλιας

Εδώ το βιβλίο έλεγε πίτα με βατόμουρα. Στην περιγραφή όμως έλεγε πως την έμπνευση την πήραν από συνταγή με μήλα. Είχα λοιπόν κάτι μήλα και ροδάκινα στην κατάψυξη, έτοιμα για γέμιση πίτας. Καιρός να αδειάζει η κατάψυξη είπα, να μπαίνει τίποτα καινούριο! Άρα η πίτα έγινε πίτα φρούτων. Ωραιότατη! Η σος βανίλιας από πάνω είναι σα να τρως πίτα με λιωμένο παγωτό. Φυσικά τρώγεται και χωρίς αυτή, όμως του δίνει το κάτι έξτρα.

fruktpajΣυνταγή.25 Μαρέγκες με τζίντζερ

Η σος βανίλιας ήθελε 3 κρόκους. Γενικά στις συνταγές δε σου περισσεύει τίποτα, δεν έχει έξτρα κρόκους ή ασπράδια. Εδώ όμως θα μου έμεναν 3 ασπράδια. Τι τύχη όμως, το βιβλίο έχει και μια συνταγή που θέλει ακριβώς 3 ασπράδια!!! Έτσι, στο πιτς φυτίλι, έγινε και αυτή η συνταγή για μαρέγκες με τζίντζερ, ελαφρώς πιο πικάντικες από τις κανονικές. Σίγουρα θα τους ταιριάζει λίγη σοκολατίτσα από πάνω!
ingefarsmaranger

Δείτε την πρώτη πεντάδα, τη δεύτερη πεντάδα, την τρίτη πεντάδα και την τέταρτη πεντάδα.

 

Fika challenge (4)

Δεν το πιστεύω πως έφτασα τις 20 μέρες! Ο Κωνσταντίνος έχει αρχίσει να το μετανιώνει γιατί έχει ήδη πάρει κάνα δυο κιλά με όλα αυτά που φτιάχνω, εγώ την έχω καταβρεί γιατί δοκιμάζω ένα σωρό ωραία πράγματα και ενθουσιάζομαι και με τις φωτογραφίες που τραβάω. Στο τέλος θέλω να υπολογίσω πόσα κιλά βούτυρο θα έχω χρησιμοποιήσει! Εγώ που δεν αγόραζα ποτέ βούτυρο, έχω φτάσει να τα παίρνω 3 -3 από το σούπερ μάρκετ!

Κάθε μέρα η Ελένη από πάνω κάνει τη βόλτα της να δει και να δοκιμάσει απ’ όσα έχω φτιάξει και όποιος μας επισκέπτεται είναι φυσικά καταχαρούμενος γιατί θα δοκιμάσει από 2-3 καλούδια.

Συνταγή ν.16 Αρωματικά ψωμάκια

Θυμίζουν λίγο το soda bread των Ιρλανδών. Γίνονται πάρα πολύ γρήγορα (ούτε φουσκώματα ούτε τίποτα) και είναι τέλεια ψωμάκια για το δεκατιανό. Σίγουρα θα τα ξανακάνω και θέλω να κάνω και δοκιμές, να προσθέσω ας πούμε φέτα και ελιές μέσα…

svenskascones

Συνταγή ν.17 Υγρό κέικ σοκολάτας

Θα ερχόταν η Σοφία από εδώ, οπότε διάλεξα για τη μέρα ένα σούπερ σοκολατένιο κέικ. Κάτι ανάμεσα σε σουφλέ και σοκολατόπιτα θα το έλεγα. Ιδιαίτερα υγρό και με μπόλικο παπαρουνόσπορο για επικάλυψη. Η επιφάνεια γίνεται σκληρή και τραγανή και το μέσα τρέχει… Παρ’ ολ’ αυτά εγώ δεν ενθουσιάστηκα, το βρήκα κάπως βαρύ για τα γούστα μου.

kladdkaka

Συνταγή ν. 18 Κέικ με μύρτιλα

Στο βιβλίο θέλει μούρα, αλλά πού να βρω μούρα τώρα. Λέει επίσης πως μπορείς να τα αντικαταστήσεις με άλλα φρούτα όπως βατόμουρα, μύρτιλα, μέχρι και φρέσκα δαμάσκηνα. Βρήκα μύρτιλα όμως και έγινε ένα απίθανο κέικ, ακριβώς στα γούστα μου, λίγο γλυκόξινο και ελαφρύ.

mandelkaka2

Συνταγή ν. 19 Μαρμελάδα σύκο

Οι Σουηδοί δεν έχουν και πολλά φρέσκα σύκα, αγαπούν όμως τα ξερά. Η μαρμελάδα αυτή γίνεται με ξερά σύκα και γλυκό κρασί και μου φάνηκε ιδιαίτερα ελληνική (ξερά σύκα και μαυροδάφνη…). Η Ελένη απο πάνω μου είπε πως τη φτιάχνει σχεδόν κάθε χρόνο και μετά κάνει και πάστα φλόρα με αυτή. Τι σύμπτωση! Η επόμενη συνταγή μου είναι μια πάστα φλόρα!

fikonmarmelad

Συνταγή ν.20 Σαν πάστα φλώρα με μαρμελάδα σύκο

Τραγανά τετραγωνάκια με μαρμελάδα, σαν μπισκοτάκια περισσότερο. Η ζύμη περιέχει και αμύγδαλα μέσα. Πολύ νόστιμα, αλλά και αυτή ήταν μια συνταγή που με παίδεψε. Εγώ φταίω βέβαια γιατί βιαζόμουν.

fikonrutorΠάνε λοιπόν οι πρώτες 20 συνταγές! Νομίζω με επιτυχία κιόλας 🙂

Δείτε την πρώτη πεντάδα, τη δεύτερη πεντάδα και την τρίτη πεντάδα.