Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Βλέπουμε την Ιωάννα να περνάει, κουβαλώντας 2 τσάντες με σκουμπιντού.

-Ιωάννα, πού τα πας?

-Δεν ήταν μαζεμένα, και τα μάζεψα.

-Και τί θα τα κάνεις?

-Όταν εγώ μεγαλώσω, εσείς θα έχετε πεθάνει, και θα πλέκω εγώ σκουμπιντού.

Σημείωση: δεν υπήρχε κάποια στεναχώρια σε αυτά που έλεγε. Ήταν απλά ένα γεγονός.

(Η Στέλλα μπήκε σε συζήτηση για να την πείσει ότι δεν είναι υποχρεωτικό ότι θα έχουμε πεθάνει όταν μεγαλώσει αυτή… “…μα Ιωάννα μου, και εγώ και ο μπαμπάς έχουμε μεγαλώσει, αλλά ζούνε και οι γονείς μας, και όλες μας οι γιαγιάδες…”. Εμένα μου φαίνεται πολύ αστεία η συζήτηση για να πείσω την Ιωάννα ότι δεν είναι υποχρεωτικό να τα κακαρώσω από τώρα)

Αυτή η εγγραφή έγινε την Wednesday, July 26th, 2006 στίς 11:23 am και ανήκει στην κατηγορία Ιωάννα και στα Tags: ατάκες . Μπορείτε να παρακολουθήσετε απαντήσεις σε αυτή την εγγραφή από την εξής RSS 2.0 διεύθυνση. Μπορείτε να αφήσετε μία απάντηση, ή να κάνετε trackback από το δικό σας blog.