Comments on: Μαμά, θα μας πεις μια ιστορία?

By: Sophia

Sophia — Wed, 01 Nov 2006 14:59:14 +0000

XAXAXAXAXA!!! Unpectable ο μικρός! Και πάλι όμως, μπορείς να τους πεις ξεκινώντας κάπως έτσι: “Φανταστείτε αν υπήρχαν…” έτσι θα μπορείς να τους πλέκεις ένα σωρό ιστορίες και να πλέκουν και εκείνα και η γνώση κάποια στιγμή να βρεθεί με την φαντασία!!! Ακόμα και αν είναι παράλληλες, θα συναντηθούνε έστω και στο άπειρο, ενώ αν λειτουργούν όπως το ελικοειδές DNA, θα αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους!

By: koyan

koyan — Wed, 01 Nov 2006 13:09:45 +0000

Άχ, παράλληλα σύμπαντα. Θα είχα ξεκινήσει να τους λέω, αλλά φοβάμαι την χρήση που μπορούν να κάνουν στην έννοια μετά.
(Η αίσθηση “Τί ήθελα και άνοιγα το στόμα μου, δεν ήξερα ότι θα το θυμούνται και θα μου το πετάξουν μετά?”).
Επίσης, φοβάμαι πολύ το τί θα πάνε μετά και θα πούνε έξω:
Με ρώτησε ο Γιώργος “Γιατί μοιάζουμε στους γονείς μας?” και αφού του απάντησα, μερικές εβδομάδες μετά προκάλεσε σοκ σε μία νηπιαγωγό, όταν άκουσε ένα πεντάχρονο να της εξηγεί πως χωρίζεται το DNA και τι είναι το κυρίαρχο γονίδιο….
Γι’ αυτό σου λέω, άσε, όσο λιγότερα τους λέω, τόσο καλύτερα…
Θα τα μάθουν σιγά σιγά… Όσο μπορώ να τα κοροιδεύω με ιστορίες θα το εκμεταλευτώ…

By: Sophia

Sophia — Wed, 01 Nov 2006 11:41:41 +0000

Νομίζω ήρθε η ώρα να τους πεις για τα παράλληλα σύμπαντα!
Για μια φαντασία που ποτέ δεν κοιμάται!
;-D

By: koyan

koyan — Wed, 01 Nov 2006 10:56:00 +0000

Μπαρκάρισα όταν βγήκα από την φυλακή που με είχαν φυλακίσει οι κακοί σφετεριστές της περιουσίας μου. Απώτερος σκοπός μου ήταν πάντα να πάρω εκδίκηση (ακόμα δεν το έχω κάνει βέβαια). Είναι εκπληκτικό όμως το πώς απέδρασα: με βοήθησε ο εκπληκτικός ανθρωπόλαλος ποντικός (ο οποίος από τότε και έπειτα κυκλοφορεί με το όνομά μου)! Μου άνοιξε ένα τούνελ προς το κελί ενός φυλακισμένου που είχε πεθάνει, και εγω πήρα την θέση του στον σάκο, και έτσι με πέταξαν έξω αντί για αυτόν.
Βέβαια δεν μπορώ να πω αυτή την (πραγματική) ιστορία στα παιδιά, γιατί η πραγματικότητα δεν είναι τόσο ενδιαφέρουσα!!

By: ΡΟΔΟΜΙΧΑΛΗΣ

ΡΟΔΟΜΙΧΑΛΗΣ — Wed, 01 Nov 2006 10:31:42 +0000

Στο πειρατικό είχες μπαρκάρει όταν έφυγες από τα χωράφια στην Ισπανία επειδή είχε γίνει εκείνη η ιστορία με την μαμά σου τη “Δόνα πώς την έλεγαν” και τον Ιππότη (τον πραγματικό σου πατέρα)??

By: koyan

koyan — Wed, 01 Nov 2006 06:56:07 +0000

Χμμμ… Κάθε φορά που ξεκινάω ιστορία με εξωγήινους εξ ορισμού δεν με πιστεύουν πια. (Τις πρώτες φορές αναρωτιώντουσαν “Μπαμπά, αλήθεια λές?”, αλλά τώρα μου λένε κατευθείαν “Ξέρουμε, οι άνθρωποι δεν έχουν συναντήσει εξωγήινους ακόμα, αστειάκεια λές”)

By: Sophia

Sophia — Tue, 31 Oct 2006 19:01:39 +0000

Κοίτα, τώρα που παίζετε στο σχήμα “πειρατής” μπορείς να κάνεις και τον Χαν Σόλο, ή τον Κάπτεν Mal, να αποκτήσει και λίγο διαγαλαξιακές διαστάσεις το στόρυ! ;-D

By: Koyan

Koyan — Tue, 31 Oct 2006 18:26:36 +0000

Μα αυτό είναι το θέμα. Την “πραγματική” ιστορία (αυτή που ήμουν δόκιμος και η Στέλλα κόρη του Διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, και της είχα κλέψει το τόπι), τους την είχα πει στο παρελθόν, και την θυμούνται… και τώρα που να πιστέψουν ότι ήμουν αληθινός πειρατής.
Τώρα το να τους θυμίζει η ιστορία εκείνη την ταινία που (όλως τυχαίως) είχε παρόμοια πλοκή (κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και ιστορίες είναι τελείως συμπτωματική) είναι λίγο δύσκολο: είναι πολύ μικρά και δεν έχουν αποκτήσει ακόμα την απαραίτητη παιδεία για να βλέπουν ελληνικές ταινίες. Μην ξεχνάς ότι έχουν περάσει πια τα χρόνια που περιμέναμε την Κυριακή το μεσημέρι να δούμε ελληνική ταινία στην ΕΡΤ (ναι, είμαι εκείνης της γενιάς)

By: Αταίριαστος

Αταίριαστος — Tue, 31 Oct 2006 18:17:52 +0000

Μήπως ήσουν και δόκιμος του ναυτικού κι η αγαπημένη σου επιβιβάστηκε λάθρα στη φρεγάτα που διοικούσε ο μέλλων πεθερός σου; Γιατί αν τους το είπατε κι αυτό, θα τους θυμίζει κάτι το στόρι και δύσκολα θα το πιστέψουν…