Προχτές έφυγε και το δεύτερο δοντάκι! Ο Γιώργος αυτή τη φορά δε με άφηνε να το πλησιάσω. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο, γιατί στο προηγούμενο δε φοβόταν καθόλου και μάλιστα ήθελε να το βγάλω. Στο τέλος όμως το κατάλαβα: τον είπαν ξεδοντιάρη και έτσι τώρα ήθελε να κρατήσει το δεύτερο όσο περισσότερο γινόταν. Την Πέμπτη το βράδυ όμως, αφού δεν θα τον έβλεπε κανένας στο σχολείο του μέχρι τη Δευτέρα, αποφάσισε πως ήρθε ο ώρα του. Με ένα μικρό τσακ, το δόντι έφυγε (δεν κρατιόταν πια από πουθενά!). Η καλή νεράιδα του έφερε σετ σπαθί, μάτι και σκουλαρίκι πειρατή και σήμερα το πρωί μαζί μας έτρωγε πρωινό ο τρόμος των 7 θαλασσών, καπετάν Γιώργος (κάντε ένα κλικ πάνω να τις δείτε μεγαλύτερες):
Και μαζί του φυσικά το πρωινό της έπαιρνε η κυρία Κοραλία (Γιώργο, είσαι πολύ όμορφος. Εγώ;):
Χιχιχι! Μούρλια το ξυπόλητο τάγμα!!