Η κουμπάρα μας βαφτίζει το κοριτσάκι της. Θα κάνουμε τη φωτογράφιση και της φτιάξαμε και ένα δωράκι.
Είναι μια τούρτα με πάνες, μια σύνθεση δηλαδή με πάνες, πετσέτα θάλασσας, μαγιώ, κουβαδάκι με τα σύνεργα και στεκάκια για τα μαλιά.
Αυτή την κατασκευή την είχαμε αρχίσει πριν 4 χρόνια. Όμως είχε ξεμείνει, ξεχάστηκε και το θυμήθηκα αυτές τις μέρες που πήγαμε να αγοράσουμε λάδι για ξύλα και με την ευκαιρία πήρα και ό,τι χρειαζόμουν για τη μπιζουτιέρα.
Χρειαστήκαμε:
Το κουτί το είχαμε φτιάξει απο σουηδικό πρίν 4 χρόνια (και δε σκέφτηκα να το βγάλω φωτογραφία…) Πήρα τώρα το χρώμα για να το βάψω και βερνίκι για να το περάσω μετά.
Στη συνέχεια έφτιαξα το μαξιλαράκι. Είχαμε κόψει ένα κόντρα πλακέ στο μέγεθος της πλάτης του κουτιού. Πήρα αφρολέξ και ένα κομμάτι ύφασμα και έφτιαξα το μαξιλαράκι.
Μετά βιδώσαμε γατζάκια στο ξύλο (για να κρεμάω τα κολιεδάκια)
Στην ουσία η μπιζουτιέρα ήταν έτοιμη. Βγάλαμε το μαξιλαράκι για να τη βιδώσουμε στον τοίχο.
Όπως βλέπετε είχα ήδη κάνει τις δοκιμές να δω πόσο ωραία είναι τα σκουλαρίκια στο μαξιλαράκι 
Έτσι, η μπιζουτιέρα μου είναι έτοιμη και κρεμασμένη! Βέβαια δε φημίζομαι για τα μπιζού μου (κύριοι κλέφτες, εδώ μόνο ξύλινα, χάντρινα, άντε και κάνα ασημικό, τσάμπα η βενζίνη που θα κάψετε να έρθετε μέχρι εδώ ), αλλά ίσως έτσι να φοράω όσα τέλος πάντων έχω
Για μια ακόμα φορά είμαι περήφανη!
Μου ζητήθηκε να φτιάξω ένα σετ από μπουλντοζάκια, για να μπουν στην τούρτα αγαπημένου φίλου που είχε γενέθλια και του αρέσουν τα χτισίματα!
Τις έφτιαξα λοιπόν (από ζαχαρόπαστα), τις συσκεύασα και πήγαν στην Αθήνα ευτυχώς χωρίς να πάθουν τίποτα!
Δεν έγιναν πολύ χαριτωμένες;;;
ΥΓ άσχετο: έβαλα φωτογραφίες και στο ποστ της Καθαρής Δευτέρας
Πάει και αυτό το Σαββατοκύριακο! Είμαι λιώμα από την κούραση, παραπατάω, δεν έχω καμία απολύτως όρεξη για δουλειά, αλλά όμως πέρασα τέλεια.
Θα ξεκινήσω με τις τούρτες: έλεγα πως έψησα τόσα κέικ την προηγούμενη εβδομάδα για τις τούρτες που θα φτιάχναμε. Ώρα να σας τις δείξω τελειωμένες.
Εδώ η τούρτα - τσάντα Loui Vuitton. Με τη Γεωργία φυσικά είμαστε το ίδιο τρελές. Περάσαμε ΤΕΛΕΙΑ φτιάχνοντάς τη και ενθουσιαστήκαμε κι εμείς με το αποτέλεσμα! Ο κύριος που την παρείγγειλε την ήθελε για τα γενέθλια της γυναίκας του κι έτσι τη βάλαμε σε ένα μεγάλο χρυσό κουτί. Είμαι σίγουρη πως όταν άνοιξε το κουτί θα πήγε να πιάσει τα χερούλια να τη βγάλει!
Μας πήρε τηλέφωνο την επόμενη μέρα και μας είπε πως οι λοιποί άντρες της παρέας τον βρίζανε γιατί τώρα λέει τους έβαλε σε μπελάδες Αχ βρε Γιωργία, γιατί να μη μένουμε κοντά;;;;
Μέσα είναι Κέικ Σοκολάτας, με βουτυρόκρεμα και νουτέλα. Γίνεται απολύτως τέλεια! Ίδια είναι και η επόμενη τούρτα που φτιάξαμε για τη μαμά μου:
Η μαμά παίζει πολύ το Plants vs Zombies. Οπότε αποφασίσαμε να της φτιάξουμε μια τέτοια τούρτα! Η έμπνευση είναι από εδώ:
Φυσικά της άρεσε πολύ, όπως άλλωστε και των παιδιών που επίσης παίζουν πολύ το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Τέλος εδώ είναι η βασιλόπιτα που κάναμε για τη Συνάντηση των Συνταγών της Παρέας.
Τη μια τούρτα που φτιάξαμε για την εκπομπή “Γεύσεις Παράδοσης” δεν πρόλαβα ούτε να τη φωτογραφίσω, καθώς τρέχαμε χειρότερα και από τον Βέγγο! Θα τη δείτε (όσοι τη δείτε) στην εκπομπή η οποία θα προβληθεί στις 24 του μήνα.
Τώρα που λέγαμε για την Μονόπολη, συνειδητοποίησα πως δεν έχω κάνει ποτέ ποστ για το τάβλι μας.
Με τον Κωνσταντίνο παίζουμε τάβλι από τη μέρα που γνωριστήκαμε . Ειδικά τα καλοκαίρια μας αρέσει πάρα πολύ και μέσα στο αυτοκίνητο έχουμε πάντα το τάβλι μας, μπας και χρειαστεί πουθενά (Σοφία, εσύ τάβλι έχεις στο αυτοκίνητο;;;)
Κάποια στιγμή λοιπόν είπαμε θα φτιάξουμε ένα τάβλι εμείς. Μέχρι τώρα έχουμε φτιάξει 3 (συν ένα μισοτελειωμένο - πρώτη μας απόπειρα). Το πρώτο το κάναμε δώρο στη φίλη μας τη Σαρλότε. Το δεύτερο το κάναμε δώρο γάμου στον ξάδερφο Κώστα. Το τρίτο το έχουμε κάνει για εμάς. Και πάλι κάντε κλικ επάνω στις φωτο αν θέλετε να τις δείτε μεγαλύτερες:
Η πίσω πλευρά. Καπλαμάς από τριανταφυλλιά. (το κουτί ας μου θυμίσει ο Κωνσταντίνος τι ξύλο είναι γιατί δεν θυμάμαι)
Έχουμε κάνει το κουτί να εξέχει από τον πάτο, για να χτυπάς τα ζάρια και τα πούλια και να ακούγεσαι ένα χιλιόμετρο μακριά (ο εφιάλτης της παραλίας είμαστε )
Το εσωτερικό. Όλο με καπλαμά μαρκετερί, κομμένα στο χέρι. Για διακόσμιση επιλέξαμε φυσικά δελφινάκια.
Το ένα δελφινάκι από κοντά. Το έχουμε χρόνια αυτό το τάβλι και φαίνεται πως το χρησιμοποιούμε…
Οι θέσεις για τα πιόνια.
Το κάθε τάβλι μας παίρνει κάνα 6μηνο για να γίνει, αλλά είπαμε, αξίζει τον κόπο.
Για τον γάμο της Νικολέττας θέλαμε κάτι ιδιαίτερο. Κάτι προσωπικό.
Τι καλύτερο από κάτι που έχουμε φτιάξει εμείς;
Έτσι αποφασίσαμε να τους φτιάξουμε μια Μονόπολη. Ξέροντας πως αυτό το παιχνίδι αρέσει και στους δύο, και εφόσον δουλεύουν και οι δύο σε ναυτιλιακή εταιρεία, είπαμε να φτιάξουμε μια ειδική ναυτιλιακή έκδοση. Λιμάνια αντί για οδούς, αποθήκες και σιλό αντί για σπίτια και ξενοδοχεία. Όλες οι αποφάσεις και οι εντολές αφορούν τη ναυτιλία.
Είχαμε την πολύτιμη βοήθεια του φίλου μας του Δημήτρη, ο οποίος επίσης δουλεύει σε ναυτιλιακή εταιρεία. Μας είπε με ποιά σειρά να βάλουμε τα λιμάνια, αναλόγως της αξίας και της γεωγραφικής τους θέσης. Επίσης με τη γυναίκα του, την Κατερίνα, βρήκαμε πολλές καλές αποφάσεις και εντολές (το διασκεδάσαμε πολύ).
Μας πήρε χρόνο να μαζέψουμε όλα τα κομμάτια, να τυπώσουμε, να βρούμε πως θα φτιάχναμε το ταμπλό κλπ. Όμως άξιζε πραγματικά και τον κόπο και τον χρόνο μας!
Σας παρουσιάζω λοιπόν την ειδική ναυτιλιακή έκδοση της Μονόπολης, φτιαγμένη εξαιρετικά για την Νικολέττα και τον Γρηγόρη, με πολύ πολύ αγάπη από εμάς (κάντε κλικ να μεγαλώσουν και να τις δείτε πιο καλά):
Το κουτί που περιέχει τα πιόνια, τους τίτλους κλπ. Είναι κουτί ξύλινο από την ειδική έκδοση της Μονόπολης, στο οποίο βγάλαμε τα αυτοκόλλητα και κολλήσαμε δικά μας. Επίσης κολλήσαμε πάνω ένα τιμόνι και ένα ψάρι μεταλλικά, για διακόσμιση.
Το κουτί μέσα. Έχει ξύλινες αποθήκες και σιλό (αυτά που είχε η ειδική έκδοση της Μονόπολης για σπίτια και ξενοδοχεία, τις εντολές και τις αποφάσεις που τυπώσαμε, τα χρήματα που επίσης τυπώσαμε, 2 ζάρια, οδηγίες για το παιχνίδι (επίσης τυπωμένα από εμάς για να ταιριάζουν) και τέλος τα πιόνια (δες παρακάτω).
Το κουτί από πίσω. Πάλι βγάλαμε το αυτοκόλλητο που είχε και τυπώσαμε δικό μας που δείχνει την δική μας Μονόπολη, περιεχόμενα, κείμενο κλπ
Τα χρήματα που τυπώσαμε. Αντί για τρενάκι έχει καραβάκι και έχει και αφιέρωση.
Το ταμπλό μας! Είναι τυπωμένος σε καμβά και μετά καδραρισμένος.
Άλλη μια άποψη του ταμπλό.
Τα πιόνια. Αυτά ήταν από τα δύσκολα πράγματα να βρούμε. Τα παραγγείλαμε από την Αμερική και είναι όλα μεταλλικά με θέμα ναυτιλιακό όπως βλέπετε.
Και επειδή ξέρουμε πόσο αρέσει στην Νικολέττα να κλέβει είπαμε να της βάλουμε μια νόμιμη κλεψιά μέσα 
Που και που έχω λίγο χρόνο και καταφέρνω να εκφράσω τη δημιουργικότητά μου και εκτός κουζίνας 
Δυο πράγματα έχω φτιάξει τώρα τελευταία που με ενθουσίασαν.
Το πρώτο είναι κάτι λουλούδια. Είδα τυχαία σε ένα περιοδικό την τεχνική και, εφόσον είχα ήδη όλα τα υλικά στο σπίτι, έπρεπε να δοκιμάσω πως δουλεύει :). Είναι εξαιρετικά απλό. Χρειάζεται κανείς συρματάκια και από αυτές τις μπογιές που είναι για να κάνεις ψευτοβιτρώ. Κυκλοφορούν σχεδόν παντού, από παιχνιδάδικα μέχρι χρωματοπωλεία. Φτιάχνεις αυτό που θέλεις πάνω σε μια ζελατίνα και όταν στεγνώσει κολλάει στο τζάμι. Σε αυτή την περίπτωση, το χρησιμοποιείς λίγο διαφορετικά. Κάνεις με το συρματάκι μια θηλιά, ένα πέταλο δηλαδή. Ακουμπάς το συρματάκι πάνω στη ζελατίνα και το γεμίζεις με αυτό το χρώμα. Το χρώμα κολλάει πάνω στο σύρμα και όταν στεγνώσει έχει γίνει ένα όμορφο πέταλο. Ενώνεις τα πέταλα μεταξύ τους και έχεις ένα πανέμορφο λουλουδάκι.
Μπορείς να βάλεις χάντρες στο συρματάκι, μπορείς να βάλεις χάντρες στο κέντρο ή ψεύτικους στήμονες. Μπορείς επίσης να στάξεις διαφορετικό χρώμα στο κέντρο του κάθε πέταλου και γενικώς να πειραματιστείς.
Το δεύτερο πράγμα που έφτιαξα ήταν ένα προβατάκι! Την ιδέα την πήρα από το dadcando και είναι και αυτό εξαιρετικά εύκολο.
Το έφτιαξα για τη φίλη μου την Γεωργία που είχε γενέθλια και της αρέσουν τα τραγιά :). Για το σώμα χρησιμοποίησα μια σακούλα σκουπιδιών (αχρησιμοποίητη 
). Την έκοψα σε λωρίδες και την έφτιαξα ένα ωραιότατο πον πον. Το κεφάλι και τα πόδια είναι απλό χαρτόνι που το έκοψα και το κόλλησα.
Μου άρεσε πολύ ως κατασκευή γιατί είναι εύκολη και διασκεδαστική. Και μπορείς να κάνεις διάφορα με την ίδια τεχνική (από χελώνες μέχρι διαστημόπλοια). Και με το μαλλί γίνονται ωραία, αλλά η πλαστική σακούλα τους δίνει μια άλλη υφή.
