Φωτιές
Μέρος Β’: Αρεόπολη
Την Κυριακή το πρωί φύγαμε από τη Στούπα για να πάμε στο σπήλαιο του Δηρού. Αναγκαστικά περάσαμε από την Αρεόπολη… Παρότι ήξερα το μέγεθος της καταστροφής, είναι άλλο πράγμα να το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Χιλιόμετρα ολόκληρα της διαδρομής καμμένα. Δέντρα, σπίτια, αυτοκίνητα. Σε ορισμένα σημεία, το μόνο που σταμάτησε τη φωτιά … Continue reading
Τίποτα δεν έχει αλλάξει
Πρώτον δεν έχει αλλάξει τίποτα από την πλευρά της κυβέρνησης. Το είδαμε στο βιντεάκι με τον Κανάκη. Τι τότε, τι τώρα, τι κι αν πέρασε καιρός, τίποτα δεν έγινε μετά την καταστροφή ώστε να προβλεφθεί η επόμενη. Και άραγε, όταν περάσει και αυτό το καλοκαίρι, όταν πάρουν όλοι τα επιδόματά τους, θα γίνει κάτι ώστε … Continue reading
Αποκαϊδια
Μια βόλτα σήμερα το πρωί στις άκρες της Καλαμάτας, μας έδειξε πως η φωτιά ήταν πιο κοντά μας από ό,τι νομίζαμε, 1,5 χλμ με το μηχανάκι αλλά σε ευθεία πολύ πιο κοντά και πως εντέλει δεν υπήρχαν σπίτια ανάμεσα σε εμάς και αυτή. Μόνο δέντρα. Χαίρομαι που δεν το ήξερα πριν μερικές μέρες, γιατί θα … Continue reading
Δύο χρόνια μετά: ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε άψογα.
Δεν το είχα δεί τότε, το πρωτοείδα τώρα που το εβάλαν άλλοι στα blogs τους. Αφιερώστε του 10 λεπτά από το χρόνο σας. Κανάκη είσαι θεός, και τουλάχιστων εμένα με εκπροσώπησες εκείνη την ημέρα. Κρίμα που δεν αποδείχτηκες λάθος. [youtube lyHv9Y3QnUM]
Κολυμπήστε στο δάσος του ταυγέτου…
Χτες επιχειρήσαμε να πάμε στη θάλασσα. Όταν φτάσαμε νομίζαμε πως η παραλία είχε γεμίσει φύκια, πράγμα που μου φάνηκε περίεργο, γιατί γενικά δεν έχει φύκια εδώ. Δυστυχώς όμως δεν ήταν φύκια. Όλη η παραλία είναι γεμάτη αποκαϊδια και όλη η θάλασσα μέχρι μέσα. Έμπαινες κι έβγαινες πιο μαύρος και από σολάριουμ… Γενικά η ατμόσφαιρα έχει … Continue reading
Τα πολύτιμα
Γιώργος: μαμά, αν έρθει η φωτιά μέχρι το σπίτι μας, θα προλάβω να πάρω το Ντούο (επιτραπέζιο παιχνίδι, αντίστοιχο του Ούνο) και το τηλεσκόπιό μου; Εγώ: ναι Γιώργο μου, άλλωστε κι εμείς έχουμε πράγματα που θέλουμε να πάρουμε μαζί Γιώργος: Τα βιβλία σας… (με έχει μάθει πολύ καλά το παιδί μου) Εγώ: Αχ Γιώργο, δυστυχώς … Continue reading
