Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Την Κυριακή το πρωί φύγαμε από τη Στούπα για να πάμε στο σπήλαιο του Δηρού. Αναγκαστικά περάσαμε από την Αρεόπολη…

Παρότι ήξερα το μέγεθος της καταστροφής, είναι άλλο πράγμα να το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Χιλιόμετρα ολόκληρα της διαδρομής καμμένα. Δέντρα, σπίτια, αυτοκίνητα. Σε ορισμένα σημεία, το μόνο που σταμάτησε τη φωτιά ήταν η θάλασσα. Καμμένες εκτάσεις μέχρι την παραλία.

Η μυρωδιά του καμμένου ήταν έντονη και όλα γύρω μαύρα. Κι έλεγες, δε μπορεί, θα σταματήσει κάπου. Αλλά συνέχιζαν και συνέχιζαν οι καμμένες περιοχές και μετά μου θύμισε ο Κωνσταντίνος πως η φωτιά αυτή ενώθηκε με τη δική μας του Ταϋγέτου… Είναι ασύληπτο. Μου ήρθε όχι μόνο να κλάψω, αλλά να κάνω εμετό, όπως αντιδρούν κάποιοι όταν βλέπουν κάποιον άνθρωπο νεκρό.

Μας είπαν πως η διαδρομή από Σπάρτη είναι πολύ χειρότερη…

Πρώτον δεν έχει αλλάξει τίποτα από την πλευρά της κυβέρνησης. Το είδαμε στο βιντεάκι με τον Κανάκη. Τι τότε, τι τώρα, τι κι αν πέρασε καιρός, τίποτα δεν έγινε μετά την καταστροφή ώστε να προβλεφθεί η επόμενη. Και άραγε, όταν περάσει και αυτό το καλοκαίρι, όταν πάρουν όλοι τα επιδόματά τους, θα γίνει κάτι ώστε να οργανωθούν όλοι περισσότερο (όλοι, κυβέρνηση, νομαρχίες, δήμοι, πολίτες) και να αποφευχθεί μια επανάληψη του φετινού καλοκαιριού;

Η ανοργανωσιά μας κυβερνά. Αυτό δεν έγινε μόνο ξεκάθαρο από το τι έγινε πριν τις πυρκαγιές, το τι έγινε κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών ή όση ώρα περίμεναν όλοι καθισμένοι να φτάσει η φωτιά και στο δικό τους χώρο. Έγινε ξεκάθαρο και μετά τις πυρκαγιές, με το μπάχαλο που έχει επικρατήσει με τις βοήθειες που πήραν οι δήμοι αλλά φυσικά και με τα επιδόματα. Βοήθεια πήγε σε δήμους που δεν είχαν τόση ανάγκη, αλλά είναι διάσημοι (βλέπε Αρχαία Ολυμπία) και τα επιδόματα στους τσιγγάνους του Ζεφυρίου. Πριν την καταστροφή έχουμε τη νοοτροπία του “σιγά μην τύχει ξανά μωρέ ή σε μας, δεν παθαίνουμε τίποτα” και μετά την καταστροφή “δώσε ό,τι μπορείς να μη χάσουμε ψήφους”.

Κάμποσοι πήγαν στη βουβή διαμαρτυρία. Αλλά το θέμα είναι τι θα ψηφίσουν. Θα ψηφίσουν άραγε ξανά τα δύο μεγάλα κόμματα; Γιατί δεν μπορεί κανείς να κατηγορεί μόνο την κυβέρνηση. Οι άλλοι είναι καλύτεροι δηλαδή; Θα κάναν διαφορετικά; Είχαν κάνει κάτι διαφορετικό τα τόσα χρόνια που ήταν εκείνοι κυβέρνηση; Γενικά δεν ασχολούμαι με την πολιτική. Δεν είχα σκοπό να γράψω τίποτα το πολιτικό/κομματικό εδώ μέσα. Αλλά είμαι έξω φρενών. Πως θα δείξεις την αποδοκιμασία σου για όλα όταν την ψήφο σου τη ρίξεις πάλι σε αυτούς;  (φυσικά θυμηθείτε, είμαστε εναντίον της λευκής ή άκυρης ψήφου, όπως και της αποχής)

Αλλά φυσικά δεν είναι μόνο η κυβέρνηση που δεν έχει αλλάξει. Στο κάτω κάτω και αυτοί άνθρωποι είναι σαν κι εμάς. Κι αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε εμείς, πως ζητάμε από αυτούς να αλλάξουν; Χτες στην Ολυμπία, ένας παππούς έβαλε φωτιά στο κτήμα του, δίπλα στα ζωντανά του και στο άχυρό τους για να κάψει χορτάρια. Και παρεξηγήθηκε όταν του τη σβήσανε, λέγοντας πως ΑΥΤΟΣ ξέρει να βάζει φωτιές. Φυσικά χωρίς κανένα μέσο δίπλα του να τη σβήσει αν κάτι πάει στραβά. Αλλά αφού είπαμε, αυτός ξέρει.

Μια βόλτα σήμερα το πρωί στις άκρες της Καλαμάτας, μας έδειξε πως η φωτιά ήταν πιο κοντά μας από ό,τι νομίζαμε, 1,5 χλμ με το μηχανάκι αλλά σε ευθεία πολύ πιο κοντά και πως εντέλει δεν υπήρχαν σπίτια ανάμεσα σε εμάς και αυτή. Μόνο δέντρα. Χαίρομαι που δεν το ήξερα πριν μερικές μέρες, γιατί θα είχα φοβηθεί πολύ περισσότερο.

Κάντε ένα κλικ στις φωτογραφίες να τις δείτε πιο μεγάλες. Αυτά είναι στο σημείο που έφτασε η φωτιά πιο κοντά στην Καλαμάτα. Δεν προχωρήσαμε πιο μέσα, στον Ταϋγετο. Εκεί σίγουρα θα είναι χειρότερα

.

Δεν το είχα δεί τότε, το πρωτοείδα τώρα που το εβάλαν άλλοι στα blogs τους. Αφιερώστε του 10 λεπτά από το χρόνο σας.

Κανάκη είσαι θεός, και τουλάχιστων εμένα με εκπροσώπησες εκείνη την ημέρα.
Κρίμα που δεν αποδείχτηκες λάθος.

Χτες επιχειρήσαμε να πάμε στη θάλασσα. Όταν φτάσαμε νομίζαμε πως η παραλία είχε γεμίσει φύκια, πράγμα που μου φάνηκε περίεργο, γιατί γενικά δεν έχει φύκια εδώ.

Δυστυχώς όμως δεν ήταν φύκια. Όλη η παραλία είναι γεμάτη αποκαϊδια και όλη η θάλασσα μέχρι μέσα. Έμπαινες κι έβγαινες πιο μαύρος και από σολάριουμ…

Γενικά η ατμόσφαιρα έχει καθαρίσει αρκετά μα όχι τελείως. Χτες το βράδυ φύσηξε και ένα δροσερό αεράκι. Καπνός υπάρχει ακόμα και στάχτες παντού. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει να καθαρίσει η ατμόσφαιρα, οι στάχτες και η θάλασσα…

Ευχαριστώ Σοφία για την φώτο.

• Γιώργος: μαμά, αν έρθει η φωτιά μέχρι το σπίτι μας, θα προλάβω να πάρω το Ντούο (επιτραπέζιο παιχνίδι, αντίστοιχο του Ούνο) και το τηλεσκόπιό μου;
• Εγώ: ναι Γιώργο μου, άλλωστε κι εμείς έχουμε πράγματα που θέλουμε να πάρουμε μαζί
• Γιώργος: Τα βιβλία σας… (με έχει μάθει πολύ καλά το παιδί μου)
• Εγώ: Αχ Γιώργο, δυστυχώς είναι πάρα πολλά και δεν θα προλαβαίναμε να τα πάρουμε…
• Γιώργος: Τους υπολογιστές σας τότε
• Εγώ: Ναι, έχουμε εκεί όλη μας τη δουλειά
• Γιώργος: Τότε θα παίρνατε τους υπολογιστές σας, τα βιβλία που διαβάζετε τώρα και όλα τα Χάρι Πότερ

Ορίστε τα πολύτιμά μας.