Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Και έβγαλε τα λάθη επάνω στο κέικ

Όλη η ιστορία εδώ

Βιβλίο φαντασίας του Τέρυ Πράτσετ.

Συστάσεις ο κύριος Πράτσετ δεν χρειάζεται, κυρίως για τους φαν της λογοτεχνίας του φανταστικού. Είχα πολύ καιρό να διαβάσω ένα καινούριο (για μένα καινούριο δηλαδή) βιβλίο του και χάρηκα πάρα πολύ όταν μας το έφερε ο καλός Αγιος Βασίλης. Φυσικά ευχαριστήθηκα διάβασμα. Ο τρόπος γραφής του είναι κλασικός και φυσικά σατυρίζει τον κόσμο γύρω μας. Αυτή τη φορά τα έχει βάλει με την θρησκεία. Όταν λοιπόν ο Πράτσετ βάζει στο στόχαστρο θρησκεία, θεούς, πολιτική και φιλοσόφους, το αποτέλεσμα είναι απολαυστικό. Μονοθεϊσμός, βουδισμός, ταοϊστές, ιερά εξέταση, όλα τα φιλοσοφικά κινήματα, αρχαίοι έλληνες, αλλά και επιστήμονες όπως ο Γαλιλαίος (και λίγα είναι αυτά που αναφέρω) , μπαίνουν στο καζάνι του.

Αν σας αρέσει ο Πράτσετ και δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, κάντε το. Γιατί τελικά “η χελώνα κινείται”…

Και για να αφήσετε κι εσείς τη γνώμη σας, η παρουσίαση στις Κριτικές.

Για όσους δεν το ξέραν, ήταν ένα είδος φάρσας, το οποίο επέτρεπε όταν έψαχνες σε μηχανές αναζήτησης για την λέξη ληστές να βγάζει μία γνωστή εταιρεία, όταν έβαζες “miserable failure” να βγάζει την βιογραφία γνωστού αρχηγού κράτους και άλλα πολλά τέτοια .

Ο όρος υπάρχει και ως link bombing γιατί η φάρσα δουλεύει και σε άλλες μηχανές αναζήτησης. Για την ακρίβεια, πλέον δουλεύει μόνο σε άλλες μηχανές αναζήτησης.

Το google συνεχίζει να γίνεται πιο έξυπνο, και αρχίζει να μην την πατάει σε αυτού του είδους την στοχευμένη φάρσα. Διαβάστε σχετικά

Ελάτε, ελάτε σπίτι μας…

Ξέρετε πόσους μπορεί να χωρέσει;

Η Ιωάννα κι εγώ πήραμε ακριβώς τις ίδιες μπότες. Έχει φοβερή πλάκα και η μικρή είναι κατενθουσιασμένη (κι εγώ φυσικά). Κάποια στιγμή έλεγα πως είναι κρίμα γιατί το πόδι της Ιωάννας θα μεγαλώσει.. (Ι=Ιωάννα Μ=μαμά Π=παππούς)
I: Μαμά, δεν πειράζει, όταν μεγαλώσω θα πάρω τις δικές σου μπότες κι εσύ θα πάρεις άλλες ίδιες (κανένα πρόβλημα, τα δικά σου δικά μου).
Μ: Ναι, πολύ ωραία
Ι: Μαμά, θα μεγαλώσω και θα κάνω παιδί και θα είναι το εγγόνι σου! (μέσα στον τρελλό ενθουσιασμό)
Μ: Ναι
Ι: Μαμά, θα έχεις εγγόνι!! Και θα έχουμε και ιδιες μπότες!!
Μ: Ναι Ιωάννα μου, πολύ σχετικό το ένα με το άλλο (προσπαθώντας να συγκρατήσω τα γέλια μου). Και πόσα παιδιά θα κάνεις;
Ι: Δεν ξέρω. Καμμιά φορά με πονάει η κοιλιά μου, γι’αυτό μπορει να κάνω μόνο ένα
Μ: Μάλιστα…. να μην κάνεις ένα μόνο, να κάνεις κι άλλα να έχουν παρέα. Και ποιός θα είναι ο μπαμπάς τους;
Ι: Μα δεν σου έχω πει; ο Αντρέας από το περισινό μου σχολείο…

Εδώ μπαίνει στην κουβέντα ο παππούς, του οποίου του είχε αναφέρει η Ιωάννα τον Αντρέα κάποια στιγμή ως ψευτόμαγκα

Π: Ποιός Αντρέας; Ο ψευτόμαγκας; αυτόν θέλεις;
(της λέμε “πες πως θα τον φτιάξεις εσύ”)
Ι: Εγώ θα τον κάνω μάστορα! Αυτός θα είναι μάστορας κι εγώ δύτης!!!
Π: Δηλαδή τι θα κάνεις;
Μ: (λυμένη πλέον στα γέλια από το σουρεάλ της κατάστασης) θα βουτάει για σφουγγάρια….

Τώρα πως από τις μπότες φτάσαμε στο δύτης…. έτσι είναι όμως αυτές οι συζητήσεις.

Σήμερα το πρωί βρέθηκα στο δημαρχείο της Καλαμάτας για δουλειά. Εκεί που ο υπάλληλος μου πρωτοκολλούσε την αίτηση μου, ακούμε φωνές από το διπλανό γραφείο. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια (φώναζε ο τύπος), ακούσαμε έναν από τους αντιδήμαρχους (που μόλις είχε φτάσει) ο οποίος ωρυόταν : “Που είναι οι κλητήρες, να τους πάρεις τηλέφωνο. Και την τροχαία να πάρεις τηλέφωνο” και “Το πρωί που έρχονται οι κλητήρες η πρώτη τους δουλειά να είναι αυτή, να φέρνουν την αστυνομία να τα μαζεύει” και “Θα πεθάνουμε εμείς δηλαδή. Θα πάθουμε εγκεφαλικό με τα αυτοκινητά τους”.

Από τα συμφραζόμενα καταλάβαμε ότι κάποιοι είχαν παρκάρει μπροστά στο δημαρχείο και είχαν κλείσει τις θέσεις των αντιδημάρχων. Ντροπή τους.

Βεβαίως είμαι σίγουρος ότι ο αντιδήμαρχος θα αρχίσει να ωρύεται ομοίως για να λυθεί και το δικό μου πρόβλημα όποιο και αν είναι αυτό. Και αισθάνομαι πραγματικά μια ανακούφιση που ο αντιδήμαρχος παίρνει τα προβλήματα του δήμου τόσο προσωπικά. Είμαι σίγουρος ότι αργότερα, που κάποιος θα παρκάρει μπροστά από την είσοδο του πάρκινγκ σε μία πολυκατοικία κάπου στην Καλαμάτα ο ίδιος αντιδήμαρχος θα φύγει από το γραφείο του, θα ξεπαρκάρει το αμάξι του, θα πάει με το αυτοκινητό του στο μέρος του προβλήματος και θα αρχίσει να ωρύεται. Θα βάλει και εκεί τους κλητήρες να καλέσουν την τροχαία. Και σίγουρα θα τους πει να κάνουν αυτό κάθε πρωί. Να πηγαίνουν στην πολυκατοικία κάθε πρωί, να βλέπουν άν είναι παρκαρισμένα παράνομα, και αν είναι να καλούν την τροχαία.

Γιατί βέβαια, για αυτό είναι οι κλητήρες του δήμου. Για να φροντίζουν να είναι ελεύθερες οι θέσεις τουν πάρκινγκ.

Να πας με το ποδήλατο ρε. Ώπως ήρθα και εγώ σήμερα το πρωί και δεν με ενόχλησε που είχε παρκάρει ο καθένας. Να δώσεις και το καλό παράδειγμα ρε. Το δημαρχείο είναι στο κέντρο της πόλης. Εσύ γιατί πήγες με το αυτοκινητό σου ρε? Άν εσύ δεν μπορείς να το καταλάβεις αυτό, πως θα το καταλάβουν οι δημότες σου ρε.

Ά στο γερο διάολο πρωινιάτικα…

Τα παιδιά κάθονται στο τραπέζι και ξαφνικά η Ιωάννα ανακοινώνει:

- Τη μαμά μου την έφτιαξε ο Θεός!
- Λάααθοος… (λέει ο Γιώργος)
-Τη μαμά μου την έφτιαξε ο Θεός (επιμένει η Ιωάννα)
- Λάθοοος, η γιαγιά Ιωάννα την έκανε… (έρχεται η επιστημονική άποψη να καταρρίψει την πίστη)
- Τη γιαγιά την Ιωάννα την έκανε ο Θεός (για να δούμε τώρα τι θα πεις…)
- Λάθοοοοος, η γιαγιά η Στέλλα την έκανε
- Τη γιαγιά τη Στέλλα την έκανε ο Θεός (μα επιτέλους κάποιον πρέπει να έκανε ο Θεός, κάπου θα τον πετύχω…)
- Λάθοοοος, η μαμά της την έκανε (δεν το βάζω κάτω μέχρι να σε κάνω να δεις την επιστημονική αλήθεια)

Κάπου εδώ μπαίνω στη συζήτηση με όσο πιο σοβαρό ύφος μπορώ (γιατί δεν μπορώ να συγκρατήσω εύκολα τα γέλια) και επιβεβαιώνω ότι η γιαγιά η Στέλλα είχε όντως μια μαμά και μάλιστα τη λέγανε Γιαννούλα. Η Ιωάννα ενθουσιάζεται και ξεχνά τα περί θεού:

-Α, το ίδιο όνομα με μένα! Να την πάρουμε τηλέφωνο!
- Εμ, λίγο δύσκολο εκεί που είναι….
- Πού είναι; (απορούν και τα δύο)
- Που είναι η μαμά της γιαγιάς της Στέλλας;
- Έχει πεθάνει ε; (κατάλαβε πρώτος ο Γιώργος)
- Ναι έχει πεθάνει
- Ιωάννα, όταν γεράσεις θα πεθάνεις! (το φοβερό συμπέρασμα!)
- Όοοοχιιιι, δεν θα πεθάνωωωω (με ψιλοτραγουδιστό τρόπο). Θα πιω από αυτό το νερό και δεν θα πεθάνω ποτέ!

Τώρα τι μαθαίνουν στο σχολείο της Ιωάννας και πως έχει μπλέξει στο μυαλό της τον Μέγα Αλέξανδρο με το αθάνατο νερό και τα περί θεού δεν ξέρω…