Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Λοιπόν κάναμε πάρα πολλά πράγματα αυτές τις 10 μέρες που δεν έχω γράψει. Πάσχα κλασικά στο χωριό, σούβλισμα κλασικά δύο φορές (να είναι ευχαριστημένα και τα δύο σόγια), φαϊ πολύ κλπ κλπ και μετά το κλασικό ταξιδάκι στην Αθήνα για να χαρούν και οι άλλοι παπούδες εγγονάκια.

Μία από τις βόλτες μας στην Αθήνα, ήταν στον Εθνικό Κήπο. Μετά μου είπαν πως παλαιότερα ο Εθνικός Κήπος ήταν σε μαύρα χάλια και όποιος είχε κάνει εκεί την βόλτα του είχε σιχτιριάσει. Εάν έχετε κι εσείς αυτή την εντύπωση, κάντε τον κόπο να πάτε μια βόλτα από εκεί, γιατί πλέον τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Ο Εθνικός Κήπος είναι πολύ φροντισμένος, δεν είδα ούτε ένα σκουπιδάκι κάτω, όλα τα φυτά, δέντρα, λουλούδια ήταν περιποιημένα και υπήρχαν μέχρι και τουαλέτες σε διάφορα σημεία, εκ των οποίων αυτή στην παιδική χαρά τουλάχιστον (την οποία και επισκεφθήκαμε) ήταν καθαρή! Η λίμνη μόνο δεν είχε νερό, ούτε κυκλοφορούσαν πάπιες ελεύθερες εκεί γύρω. Φυσικά υπάρχουν τα ζώα στα κλουβιά, αν και περιορίζονται σε κότες κυρίως, πάπιες, παγώνια, κουνέλια κλπ Είδα και κάτι γαϊδούρια και αίγαγρους τα οποία καημένα ήταν σε μιαν ακρούλα ήσυχα (είμαι πολύ εναντίον αυτού του κλεισίματος. Καλά οι κότες, τα γαϊδουράκια τα καημένα τι τους φταίνε;; Για να μη μιλήσω για τα κατσικάκια που είμαι σίγουρη πως θα ήταν πολύ πιο ευτυχισμένα αν χοροπηδούσανε σε καμιά πλαγιά. Τέλος πάντων, πίσω στον Εθνικό Κήπο). Επίσης είδαμε μια λιμνούλα με πάρα πάρα πολλές χελωνίτσες.

Τα παιδιά φυσικά ενθουσιάστηκαν με τη βόλτα αυτή μέσα στα δέντρα. Κάναν εξερευνήσεις, ταϊσαν τα περιστέρια, είδαν πανύψηλα δέντρα, ήπιαν νερό από τις διάφορες βρυσούλες και βέβαια παίξανε στην πραγματικά εκπληκτική παιδική χαρά. Αν έχετε παιδιά και μπορείτε, να πάτε οπωσδήποτε. Έχει παιχνίδια καινούρια μέσα που δεν τα έχω ξαναδεί, είναι φροντισμένη, καθαρή. Είμασταν τουλάχιστον 2 ώρες στην παιδική χαρά.

Φυσικά μετά κάναμε και την κλασική βόλτα στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη και είδαμε και αλλαγή φρουράς.

Ο Εθνικός Κήπος είναι ένα στολίδι στην Αθήνα και μακάρι να υπήρχαν και άλλες τέτοιες πηγές καθαρού αέρα, ηρεμίας και χαράς μέσα σε αυτή την πόλη.

ή πως μια απλή ερώτηση ενός παιδιού, μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για ενδιαφέρουσα συζήτηση και να περάσει η ώρα μέσα στο αυτοκίνητο.

Ερώτηση Ιωάννας στο αυτοκίνητο: Τι θα πει γενναίος;

Εγώ πάω να απαντήσω, αλλά δεν βρίσκω άμεση απάντηση. Το έχω παρατηρήσει αυτό. Πράγματα που σου είναι τρομερά οικία, που δεν αναρωτιέσαι ποτέ για αυτά, και όταν σε ρωτάει το πιτσιρίκι, ενώ η πρώτη σκέψη είναι “α, πολύ εύκολο αυτό, το ξέρω”, ξαφνικά δεν βρίσκεις λόγια να το εξηγήσεις. Μάλιστα καταλαβαίνεις πως δεν είσαι και απόλυτα σίγουρος για αυτό που πας να πεις.

Λέει λοιπόν ο Κωνσταντίνος “γενναίος είναι αυτός που ενώ φοβάται να κάνει κάτι, αντιμετωπίζει τον φόβο του και το κάνει”. Η Ιωάννα είναι ευχαριστημένη με αυτό, εγώ όχι.  Δεν το έχω σκεφτεί ξανά έτσι. Άραγε γενναίος δεν είναι κάποιος που κάνει κάτι με θάρρος και τόλμη και ας μην το φοβάται; Ο Κωνσταντίνος λέει πως φυσικά και όχι, γιατί αν δε φοβάσαι κάτι, τότε γιατί να θεωρηθείς γενναίος που το έκανες; Το σκέφτομαι πολύ και ενώ πράγματι το βρίσκω λογικό, ακόμα κάτι με βασανίζει. Παράδειγμα: είμαι σε ένα δωμάτιο με φίλους. Ξαφνικά εμφανίζεται μια κατσαρίδα. Όλοι οι φίλοι τις φοβούνται τρομερά και ξαφνικά βρίσκονται πάνω σε καρέκλες και τραπέζια με τη φρίκη ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Εγώ που ποσώς φοβάμαι τις κατσαρίδες, πάω και με μια αποφασιστική κίνηση, την κάνω αλοιφή κάτω από το παπούτσι μου. Φυσικά εγώ δεν νιώθω καθόλου γενναία, γιατί όπως λέγαμε, αφού δεν φοβάμαι τις κατσαρίδες δεν βρίσκω κάτι τρομερό σε αυτό που έκανα. Για τους άλλους όμως είμαι τρομερά γενναία. Είμαι ο ήρωάς τους. Έτσι θα με περιγράφουν. Άρα θα έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο “γενναίος” για κάποιον που έκανε κάτι, χωρίς όμως να το φοβάται.

Τι ισχύει λοιπόν; Ο κάθε ένας δίνει τον δικό του ορισμό στη λέξη; Γενναίος είναι όποιος αντιμετωπίζει τους φόβους του; Γενναίος είναι όποιος κάνει κάτι που οι άλλοι δεν τολμούν;  Γενναίος είναι όποιος φαίνεται στους άλλους γενναίος;

Πριν από λίγες μέρες συζητούσαμε για τις λάμπάδες και ο Γιώργος μου είπε πως θέλει μια λαμπάδα με το σεντούκι από τους πειρατές της Καραϊβικής, ενώ η Ιωάννα κάτι με ένα βιβλίο των Γουίνξ ή κάτι τέτοιο. Τους έκανα λοιπόν μια μεγάλη συζήτηση, λέγοντας πως εμένα δεν μου αρέσει αυτό, πως δεν έχει κανένα νόημα το να πάρεις λαμπάδα με παιχνίδι γιατί έτσι κι αλλιώς το παιχνίδι θα το βγάλεις από πάνω και πως είναι καλύτερο να πάρεις όποια λαμπάδα σου αρέσει πραγματικά, χωρίς παιχνίδι και μετά να αγοράσεις αν θέλεις όποιο παιχνίδι θέλεις πραγματικά, ξεχωριστά. Τους είπα πως μάλλον θα σου έρθει και πιο φτηνά έτσι. Ο Γιώργος κάπου εδώ φρίκαρε λέγοντας με ένα σοκαρισμένο ύφος: “δηλαδή το κάνουν μόνο και μόνο για να μας πάρουν λεφτά;”. Απάντησα φυσικά καταφατικά.

Λοιπόν τα παιδιά μου όχι μόνο το έβαλαν αυτό στο μυαλό τους, αλλά το πήγαν και ένα βήμα παραπέρα. Ο Γιώργος ζήτησε από τη νονά του να του στείλει μια κόκκινη λαμπάδα (που είναι το αγαπημένο του χρώμα) και όταν την πήρε, με έβαλε να της βγάλω ό,τι στολίδι είχε πάνω, ακόμα και τις κορδέλες. Και η Ιωάννα σήμερα που ήρθε εδώ η νονά της και πήγανε για λαμπάδα, διάλεξε προς φρίκη της νονάς της ένα σκέτο, εντελώς σκέτο πορτοκαλί κερί. Η γυναίκα προσπαθούσε να της αλλάξει γνώμη, όχι για λαμπάδα με παιχνίδι, αλλά για να πάρει μια που να έχει τουλάχιστον μια κοδελίτσα πάνω, αλλά η Ιωάννα ανένδοτη. Ήθελε την σκέτη πορτοκαλί. Η νονά της έδωσε με βαριά καρδιά το 1,5 ευρώ που έκανε και  δεν μπορεί να το χωνέψει. “Τι θα λένε για τη νονά σου παιδί μου;”. Είπαμε πως αύριο θα πάμε κάτω στο γραφείο και θα της βάλουμε εμείς μια ωραία κορδέλα που θα μας αρέσει.

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Δεν είναι φρέσκο νέο, αλλά αν δεν το έχετε προσέξει, αξίζει να το κάνετε.

Ώρες ώρες οι στίχοι που γράφουν τα Ημισκούμπρια είναι ο καλύτερος καθρέπτης του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.
“Νέοι φόροι…
Ρε η πείνα μας έχει πια θερίσει
εγώ φταίω που σας ψήφισα, ας μην είχατε διορίσει”

” Που να παρκάρω τώρα, μα κοίτα τον γελοίο
παρκάρισε το Personal σε χώρο για άλλα δύο”

(από το τραγούδι “Νωρίς”)

“Σου πήρα κινητό να μιλάμε όλη μέρα”

” Σ’ αγόραζα κυλόττες και τα κομπινεζόνια
το πλαστικό το χρήμα για όλα σου τα ψώνια.”

(Από το τραγούδι “Je suis bossu”)

“Φραπεδιέρα Τελεμάρκετινγκ ρουφάω το κατράμι
Μαύρο το ταριφόχερο έξω από το τζάμι”

“Παρκάρω πίσω πέφτουν πάπιες σούπερ ντομινό”

(από το τραγούδι “Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία”)

Μπαααα… δεν δουλεύει μάλλον.

Πάω να δώ τι τρέχει….

Κάτι που διάβασε ο Κωνσταντίνος, μου το ανέφερε και φρίκαρα.

Το γνωστό φρουτοποτό Ριμπένα το ξέρετε. Φαντάζομαι όλοι θυμόμαστε τα ριμπενάκια που έχουν 4 φορές περισσότερη βιταμίνη C από τα πορτοκάλια. Ε, λοιπόν να ένα μεγάλο ψέμα. Ή μάλλον μπορεί και να μην είναι, γιατί τα blackcurrents (δεν ξέρω την ελληνική λέξη), έχουν πράγματι 4 φορές περισσότερη βιταμίνη C. Το Ριμπένα όμως όχι.

Πριν 3 χρόνια, δύο 14χρονες τότε μαθήτριες στην Ν. Ζηλανδία έπρεπε να κάνουν ένα προτζεκτ για το science fair (άλλη γνωστή φράση για τα ελληνικά δεδομένα ε;). Αποφάσισαν λοιπόν να κάνουν τεστ για να βρουν την περιεκτικότητα βιταμίνης C σε τρεις διαφορετικούς χυμούς. Οι άλλοι δύο έβγαιναν εντάξει, το Ριμπένα όμως όχι. Όχι μόνο δεν είχε 7 χιλιοστόγραμμα βιταμίνης C ανά 100 χιλιοστόλιτρα ποτού, όπως διαφήμιζε η Ribena, αλλά δεν περιείχε σχεδόν καθόλου βιταμίνη C! Έκαναν απανωτά τεστ, αλλά τίποτα. Προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με την εταιρεία, αλλά φυσικά δεν βρήκαν ανταπόκριση. Τα πράγματα άλλαξαν βέβαια όταν το πήρε πρέφα η Αρχή Προστασίας Καταναλωτή της Νέας Ζηλανδίας. Τώρα το πράγμα έφτασε επιτέλους στα δικαστήρια, η εταιρεία ομολόγησε πως το προϊόν της δεν είχε καθόλου βιταμίνη C και έφαγε πρόστιμο 120.000 €.

Πως στο καλό κάνεις διαφήμιση τέτοιων παγκοσμίων διαστάσεων, λέγοντας ένα τόσο τρομερά μεγάλο ψέμα; Τι άλλο τρώμε και πίνουμε, νομίζοντας πως είναι καλό ή πιστεύοντας τις διαφημίσεις; Πως γίνεται η εταιρεία να λέει πως το Ριμπένα δεν έχει βιταμίνη στην Ν. Ζηλανδία, αλλά έχει στην Μ. Βρετανία (και να την πιστεύουν); Είναι πράγματι σοβαρό πρόστιμο για μια εταιρεία του μεγέθους της GlaxoSmithKline αυτό;;; Θα την αποτρέψει πραγματικά από το να το ξανακάνει (αυτή ή κάποια άλλη;)

Και μια παράπλευρη ερώτηση: Πως γίνεται να μπορούν να κάνουν τέτοιου είδου τεστ παιδιά γυμνασίου, ενώ εδώ ούτε στο Πανεπιστήμιο δεν ενδιαφέρονται;;

Διαβάστε αν θέλετε τα παρακάτω:

Ελευθεροτυπία
BBC
New Zealand Herald
RTE

Και φυσικά με μια αναζήτηση στο ιντερνέτι θα βρείτε πολλά ακόμα…

Μιλάνε για το Πάσχα και εμείς κρυφακούμε.

Η Ιωάννα λοιπόν είναι σίγουρη για την ύπαρξη του Χριστού, των αγγέλων κλπ. Έχει όμως μια απορία:
-Πως κατεβαίνει ο Χριστός στη γη αφού δεν έχει φτερά; Υπάρχουν αλεξίπτωτα στον ουρανό;
-Στον ουρανό δεν υπάρχει τίποτα Ιωάννα. Μόνο το διάστημα!

Μετά την ρώτησα κι εγώ για το θέμα και μου είπε πως ο Χριστός μπορεί να κατέβει και να ανέβει επειδή προσεύχεται. Αλλά πρέπει να ανέβει σε ένα βουνό πρώτα, γιατί από τη γη έτσι δεν πιάνει!