Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

…βάλαμε χριστουγενιάτικα τραγούδια και ακούγαμε με 40 βαθμούς κελσίου.

Συζήτηση Γιώργου και Φίλου του (γειτονόπουλο, 1 χρόνο μεγαλύτερου).

• Φίλος: Εσύ τι δουλειά θα κάνεις;
• Γιώργος: Εγώ θα γίνω παλαιοντολόγος
• Φίλος: Τι είναι αυτό;
• Γιώργος: Θα σκάβω να βρω δεινόσαυρους
• Φίλος: Τι δουλειά είναι αυτή; Σιγά! Τι λεφτά θα βγάλεις βρε Γιώργη με αυτό;
• Γιώργος: Πως, άμα βρω δεινόσαυρο, θα βγάλω πολλά λεφτά.
• Φίλος: Ναι, αλλά μέχρι τότε τι θα κάνεις;; Εγώ θα κάνω 3 δουλειές και θα βγάλω πάρα πολλά λεφτά.

Κάπως έτσι αρχίζει η απομυθοποίηση. Αν και ο Γιώργος δεν χαμπαριάζει ακόμα από τέτοια.

Αυτός μάλιστα. Είναι καύσωνας. 43 με 45 βαθμούς έδωσαν σήμερα στην Καλαμάτα. Έκαιγε πραγματικά ο τόπος, αν τόλμαγες το μεσημέρι / απόγευμα να βγεις έξω, φύσαγε ένας δυνατός καυτός αέρας που σε τσουρούφλιζε. Η κολοκυθιά μας έγινε κάρβουνο και οι φασολιές αμφιβάλλω αν θα μπορέσουν να ξανανιώσουν. Χαίρομαι πάρα πολύ που το πάρτυ το κάναμε χτες εντέλει!

Ο δυνατός αέρας σταμάτησε κάποια στιγμή, αλλά ακόμα και στις 9 το βράδυ, έξω είχε ένα αεράκι που ήταν καυτό.

Όμως το καλό σε όλη αυτή την υπόθεση είναι πως το σπίτι μας πέρασε το τεστ της ζέστης. Ακόμα και με αυτόν τον καύσωνα, το σπίτι μέσα ήταν σε λογικά επίπεδα. Αν δε, ανοίγαμε και τους ανεμιστήρες οροφής, τότε ήταν και δροσερό (εμείς air condition δε βάζουμε στο σπίτι)! Και φυσικά το υπόγειο κάτω είναι παράδεισος. Όλο το απόγευμα εκεί το βγάλαμε, παίζοντας, φτιάχνοντας παζλ, διαβάζοντας. Και μάλλον εκεί θα κοιμηθούμε κιόλας.

Άντε καλό κουράγιο.

Και να που η μικρή μας έγινε κιόλας 5 χρονών… Μου είναι απίστευτα δύσκολο να το πιστέψω πως είναι κιόλας 5. Απίστευτο όμως.

Λοιπόν το κοριτσάκι μας είναι ένα πολύ χαριτωμένο παιδάκι και εξαιρετικά έξυπνο. Μπορεί να λέμε για τον Γιώργο, αλλά και αυτή δεν πάει καθόλου πίσω. Όλες τις ασκήσεις που κάνουν στο νηπιαγωγείο τις κάνει τέλεια, ξέρει να διαβάζει (κυρίως κεφαλαία αλλά και στα μικρά τα ψιλοκαταφέρνει), ξέρει να γράφει (μόνη της, χωρίς να της πεις πως γράφεται κάτι και χωρίς να ξεχνάει γράμματα. Άσε που κάνει κάτι ολοστρόγγυλα και ισομεγέθη γράμματα!), ξέρει να μετράει μέχρι το 40 και να κάνει απλές πράξεις (όπως 7+7=14). Είναι πολύ κοινωνική, κυρίως με αυτούς που γνωρίζει ήδη. Αν δει κάποιον μεγάλο για πρώτη φορά θα ντραπεί και θα έρθει στην αγκαλιά μου, αλλά αν τον ξέρει θα του μιλήσει σαν μεγάλος άνθρωπος. Και τα πιτσιρίκια φυσικά τα γνωρίζει όλα, τα ονόματά τους, τους μιλάει και μαθαίνει τα νέα τους. Μιλάμε η Ιωάννα είναι ικανή να μάθει μέσα σε λίγη ώρα όλα τα κουτσομπολιά που εμείς δεν μαθαίνουμε μια χρονιά ολόκληρη.

Είναι ευχάριστη αλλά είναι και γκρινιάρα. Θέλει να γίνεται το δικό της και αν κάτι δεν της αρέσει θα πατήσει γκρίνια. Επίσης θα κάνει αυτό που θέλει, είτε σου αρέσει εσένα είτε όχι. Ό,τι και να της πεις, αν δεν θέλει εκείνη να το κάνει, έχεις χάσει. Στις περιπτώσεις δε που καταλαβαίνει ότι δεν την παίρνει με τίποτα, θα το γυρίσει αμέσως ώστε να φανεί πως και εκείνη αυτό ήθελε από την αρχή. Είναι πεισματάρα και μουτρώνει. Αν τη μαλώσεις θα μουτρώσει, θα σταυρώσει τα χέρια της και θα πάει σε άλλο δωμάτιο. Μόλις φτάσει εκεί, θα ξεκινήσει να ψιλοκλαίει και να στα σούρνει.

Γενικά κοιτάει γύρω της, βλέπει τι κάνουν τα άλλα παιδιά και πολλές φορές θα ζητήσει (συγκεκριμένα παπούτσια, κασετίνες, κούκλες). Και είναι και λουσού και σαν γνήσιο κοριτσάκι, θέλει κραγιόν, δαχτυλίδια, κολιέ, βραχιόλια, φορέματα κλπ.

Είναι φωνακλού και αυταρχική πάρα πολύ (με τη Σοφία πολλές φορές λέμε “poor guy” για όποιον έχει την ατυχία να την παντρευτεί!). Ένα μαστίγιο μόνο της λείπει (”Γιώργο! Γιατί ήπιες τόσο πολύ από τη σοκολάτα σου;;; Δε βλέπεις εμένα που την άφησα;;”). Από την άλλη όμως είναι ευγενικό κοριτσάκι και θέλει πολύ να βοηθάει. Άμα σε δει στεναχωρημένο, θα έρθει να σε παρηγορήσει, θα σου φέρει ένα κουκλάκι της για να σου κρατάει παρέα, θα σου δώσει ένα χάδι και ένα φιλί. Είναι πολυ γλυκιά.

Δεν έχει κάτι ιδιαίτερα αγαπημένο (παιχνίδι, ταινία κλπ). Της αρέσουν όλα. Μπορεί να μη ρωτάει, αλλά ακούει πάντα τι λες και τι γίνεται γύρω της και μαθαίνει. Κι εκεί που νομίζεις ότι δεν ξέρει τίποτα, στα ξεφουρνίζει όλα. Πάντως της αρέσει πολύ να πλένει πράγματα. Κυρίως της αρέσει να παίρνει ένα πανάκι και να πλένει ντουλάπια, τραπέζια, τοίχους κλπ. Και αν το πανάκι είναι καθαρό είσαι τυχερός. Αν πάλι όχι…. Τότε καταλήγεις με μια κουζίνα γεμάτη ίχνη από το πανάκι που πέρασε (και της δίνεις ένα καθαρο να τα ξανακάνει). Της αρέσουν βέβαια οι κούκλες, αλλά δεν παίζει φανατικά μαζί τους. Της αρέσουν οι ταινίες, αλλά συχνά τα παρατάει στη μέση γιατί βαριέται να το δει όλο. Της αρέσει να ζωγραφίζει και το κάνει με ακρίβεια και πολλά χρώματα. Της αρέσουν πάρα πολύ τα βιβλία και έχει μια αδυναμία σε αυτά που έχουν σχέση με το ανθρώπινο σώμα. Της αρέσουν τρομερά οι βόλτες. Δεν της αρέσουν ιδιαίτερα τα επιτραπέζια παιχνίδια, τα οποία τα βαριέται πολύ.

Είναι λιχούδω και της αρέσουν τα ξυδάτα (πίκλες, κάπαρη, βολβοί κλπ). Τρώει σαν πουλάκι, τσιμπολογώντας μικρά μικρά κομματάκια από το φαγητό της. Μεζέδες τρώει πιο εύκολα από ότι φαγητό. Και φυσικά της αρέσουν πολύ τα γλυκά.

Είναι το γλυκό μας κοριτσάκι και το λατρεύουμε. Για μια ακόμα φορά, χρόνια πολλά Ιωάννα μου!

Τα γενέθλια είναι Κυριακή, το πάρτυ το κάναμε Σάββατο. Μάλλον από συνήθεια πως έχουν τα παιδιά σχολείο την άλλη μέρα χαχα.

Μια βδομάδα το σχεδίαζα. Έκανα χαρτοκοπτική να χορτάσω για μια χρονιά ολόκληρη!  Έφτιαξα τις προσκλήσεις, έφτιαξα τα σακουλάκια που βάλαμε τα δώρα των πειρατών (για τις πριγκίπισσες τα αγόρασα), έφτιαξα τον βάτραχο που παίξαμε το παιχνίδι “βάλε το φιλάκι στον βάτραχο” (ή την κορώνα αν ήσουν πειρατής), μπλοκάκια με σελίδες για χρωμάτισμα, τις κορώνες και τα καπέλα των πειρατών και πολλά ακόμα. Αλλά άξιζε όπως πάντα τον κόπο και περάσαμε τέλεια!

Στόλισα το σπίτι σαν κάστρο

(δείτε και την καινούρια μας πόρτα/μάντρα)

Ήρθαν όλα τα παιδιά που καλέσαμε κι έτσι είχαμε συνολικά 8 κορίτσια και 4 αγόρια. Όταν ερχόντουσαν τους έβαζα να πάρουν μια κορώνα ή ένα πειρατικό καπέλο, να το ζωγραφίσουν, να κολλήσουν πάνω ό,τι ήθελαν και να γράψουν το όνομά τους. Μαζευτήκανε κατά τις 6.30 και για κάμποση ώρα έπαιζαν στον κήπο με την αιώρα. Μετά τα μαζέψαμε και άρχισε ο Κωνσταντίνος τα παιχνίδια. Είπαμε εγώ το σχεδίασα, αλλά ο Κωνσταντίνος ήταν (όπως πάντα) η ψυχή του πάρτυ και το διασκέδασε τόσο όσο και τα παιδιά (μπορεί και περισσότερο). Παίξαμε μουσικές καρέκλες, 1 - 2 - 3 κόκκινο φως, διαβάσαμε το παραμύθι για την πριγκίπισσα και το βάτραχο

και παίξαμε βάλε στον βάτραχο το φιλάκι,

 πιάσε το μαντήλι

και νεροδρομίες. Μιλάμε διασκεδάσαμε πάρα πολύ! Σε κάθε παιχνίδι, έπαιρναν και από ένα στοιχείο και στο τέλος τα βάλαμε όλα μαζί για να βρουν που ήταν κρυμμένος ο θησαυρός.

Τους είχα φτιάξει σακουλάκια διαφορετικά για τις πριγκίπισσες και διαφορετικά για τους πειρατές. Χάρηκαν πάρα πολύ. Μετά κόψαμε την τούρτα, η οποία είχε φυσικά τεράστια επιτυχία.

Γέλασα πολύ όταν μετά από δύο φορές τραγούδι στα ελληνικά και μια στα αγγλικά, της τραγούδησαν το “happy birthday to you” και στα κινέζικα (τσιν τσον τσιν τσιν τσιν τσον, τσιν τσον τσιν τσιν τσιν τσον, τσιν τσον τσιν τσιν Ιωάννα, τσιν τσον τσιν τσιν τσιν τσον)!

Είχε ήδη περάσει η ώρα και είχε νυχτώσει. Είχαμε περάσει τόσο καλά που ούτε που καταλάβαμε πως πήγε τέτοια ώρα.

Χρόνια πολλά Ιωάννα!

Έχω πήξει στην δουλειά, και δεν προλαβαίνω ούτε να σκεφτώ να φτιάξω κάτι αυτή την εποχή. Θέλω διακοπές. Έτσι θα γράψω για κάτι που έκανα πριν από πολλά χρόνια. Το πρώτο ξύλινο τάβλι που έφτιαξα. Έχουν ακολουθήσει άλλα δύο, κάποια στιγμή θα τα ανεβάσω και αυτά. Άν δεν κάνω λάθος, αυτό το έφτιαξα το 2002.
Το λέω και το ξαναλέω: το να φτιάχνεις κάτι με τα χέρια σου, όταν δεν είναι η κανονική σου δουλειά αυτή, είναι απόλυτη καύλα.

Μου πήρε 6 μήνες, είναι όλο φτιαγμένο στο χέρι, και το έφτιαξα για μία καλή φίλη σαν δώρο όταν έφυγε από την Ελλάδα
Το μέσα είναι φτιαγμένο με καπλαμάδες οξυάς και καρυδιάς, το έξω είναι από ρίζα καρυδιάς.

Update: Το διαμέρισμα ενοικιάστηκε. Σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον και ελπίζουμε να μη χρειαστεί σύντομα να το ενοικιάσουμε ξανά Το διαμέρισμα είναι ξανά προς ενοικίαση. Φαίνεται πως οι ευχές μου δεν πιάνουν . Αρα αν σας ενδιαφέρει, επικοινωνήστε.

Όχι όπως είναι επιπλωμένο, αλλά σίγουρα φορτωμένο χιλιάδες αναμνήσεις.

Λοιπόν ζητάμε:

ενοικιαστή καλόν άνθρωπο, να προσέχει κάπως το σπίτι, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και καλοπληρωτή (το όνειρο κάθε σπιτονοικοκύρη δηλαδή).

Προσφέρουμε:

Μεγάλο τεσσάρι σπίτι στην Αθήνα (104 τ.μ.) και συγκεκριμένα στον Άγιο Δημήτριο, σε παλιά οικογενειακή πολυκατοικία (δύο όροφοι, σύνολο 3 διαμερίσματα), στον πρώτο όροφο.

Τα καλά του:

• Έχει θέση για πάρκινγκ.
• Είναι προσφάτως ανακαινισμένο. Δηλαδή ανακαινίζεται τώρα που μιλάμε και αν προλάβετε, μπορείτε να διαλέξετε και χρώμα για τους τοίχους.
• Είναι ήσυχο από άποψη ανθρώπων (παπούς - γιαγιά δίπλα και γονείς επάνω. Μόνο η τηλεόραση του παπού μπορεί να σας ενοχλήσει.)
• Σχετικά κοντά σε μετρό (περίπου 15 λεπτά με τα πόδια), φούρνος ακριβώς απέναντι, ψιλικά δίπλα, σούπερ μάρκετ στα 5 λεπτά με τα πόδια.
• Επίσης κοντά σε σχολεία και φροντιστήρια (μην ξεχνάμε είναι μεγάλο σπίτι, κάνει και για οικογένεια)
• Έχει ηλιακό θερμοσίφωνα και κεντρική θέρμανση (τώρα αυτό πάρτε το και στα κακά δεν ξέρω…)
• Θα λέτε στους φίλους σας πως μένετε εκεί που γεννήθηκε ο Γιώργος και η Ιωάννα (καλά είμαστε ψώνια το ξέρουμε)
• Θα μας βλέπετε μια φορά το μήνα (ναι και τα παιδιά!)

Τα κακά του (είμαστε και ειλικρινείς)

• Το σπίτι είναι σχετικά παλιό (αν αναλογιστεί κανείς πως μεγάλωσα εκεί μέσα)
• Δεν έχει ασανσέρ (όσοι σκοπεύετε να σπάσετε το πόδι σας, ξανασκεφτήτε το)
• Βρίσκεται πάνω σε κεντρικό δρόμο του Αγίου Δημητρίου, οπότε κάποια φασαρία από το δρόμο είναι αναμενόμενη.
• Θα μας βλέπετε μια φορά το μήνα (χαχα)

Πατήστε για να δείτε ένα σχεδιάγραμμα που έφτιαξα προχείρως (φωτογραφίες δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή καθώς το σπίτι βρίσκεται υπό άδειασμα και ανακαίνιση). Τα πράσινα είναι πόρτες / μπαλκονόπορτες και τα μαύρα παράθυρα.

Εάν ενδιαφέρεστε, στείλτε ένα μηνυματάκι στο stella (παπάκι) stoapeiro . gr (καταλάβατε έτσι;) για να πούμε περισσότερα.