Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Γιώργος ήρθε ενθουσιασμένος. Βρήκε επιτέλους κάτι να του αρέσει πολύ στο σχολείο του.

Ο Άρης βγάζει μια εφημερίδα του σχολείου και ο Γιώργος έγινε υπάλληλος! Δίνει τις ιδέες για τα άρθρα. Νομίζω η ιδανική δουλειά για τον Γιώργο. Το γεγονός αυτό είναι άλλη μια ευκαιρία για ωραίες συζητήσεις.

1.

-Μαμά, μη μου βάλεις πολύ πρωινό σε παρακαλώ. Στο διάλειμμα θα μιλήσουμε για την εφημερίδα και αν χάσω το χρόνο μου με το πρωινό και δεν πάω, θα με απολύσει ο Αρης!

2.

-Τι θέματα έχετε λοιπόν στην εφημερίδα;
- Πήραμε συνέντευξη από το γιο μιας καθηγήτριας που είναι καλλιτέχνης των κόμικ και γράψαμε και για ένα παιδί που του έσπασαν τα γυαλιά του. Γράψαμε και ότι είναι γκέι.
- Γκέι; Ξέρεις τι είναι αυτό;
- Ναι, μου είπε ο Άρης. Είναι ένας άντρας που αγαπάει άντρες.
- Μμμμ, ναι. Και το γράψατε αυτό στην εφημερίδα; Δεν είναι και τόσο ωραίο…
- Του το είπαμε κιόλας! Γέλαγε και είπε “ναι, ωραία!”

3.

- Θα βγάζουμε την εφημερίδα μια φορά το μήνα. Τα χριστούγεννα ο Άρης θα δώσει στους υπαλλήλους από ένα τεύχος από όσες εφημερίδες έχουμε βγάλει μέχρι τότε, το Πάσχα πάλι το ίδιο και μετά το καλοκαίρι. (τώρα γιατί δεν μπορούν να πάρουν ένα τεύχος το μήνα, μυστήριο…). Θα τις πουλάμε 1 ευρώ τη μία!

- Ένα ευρώ;; Δεν είναι πάρα πολύ για παιδιά του δημοτικού το ένα ευρώ;

- Μα όχι μαμά, τα παιδιά έχουν λεφτά για το κυλικείο. Πολλές φορές έχουν και 10 ευρώ. Άρα με τα ρέστα τους θα μπορούν να αγοράσουν την εφημερίδα!

Σίγουρα λοιπόν στο σχολείο παίρνουν μαθηματα ζωής. 1. Μαθήματα εργασιακών σχέσεων, 2. Μαθήματα διαφορετικότητας του ατόμου και 3. Τι αξία έχουν τα χρήματα… Κι εγώ παίρνω μαθήματα. Μέχρι τώρα ούτε είχα φανταστεί ότι παιδιά του δημοτικού κυκλοφορούν με 10ευρα κάθε μέρα!

“Πως πάτε στην δουλειά σας κάθε μέρα?” με ρώτησε η ευγενική κυρία από την εταιρεία δημοσκοπήσεων.

“Ξυπόλητος” απάντησα.

Είναι ακόμα αρχή της χρονιάς και όμως έχουμε ήδη ακούσει πολλές ιστορίες από τον Γιώργο και την καθημερινότητά του στο σχολείο. Πέρισυ δεν μας έλεγε τόσα. Ίσως να είναι λίγο πιο μεγάλος φέτος και να έχει προσαρμοστεί στο σχολείο, να έχει μάθει τα υπόλοιπα παιδιά (και αυτά τον Γιώργο). Είναι γεγονός όμως πως γελάμε πολύ!

Ιστορία ν.1 “Ο ένας τρέμει τον άλλο”*

Ο Άρης, ο Μπάμπης και ο Χρήστος είναι τεταρτάκια. Ο Χρήστος προσέλαβε ένα πρωτάκι για να του κάνει τις δουλειές του. Μέσα σε αυτές τις δουλειές είναι και να τον βοηθάει να πλακώσουν τον Άρη και τον Μπάμπη. Μόλις οι δύο τελευταίοι το έμαθαν αυτό, φώναξαν αμέσως τον Γιώργο. Ο Γιώργος πήγε και αμέσως ο Χρήστος έκανε πίσω, γιατί ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ!!!! χαχαχαχαχα

Αυτό, σε όσους γνωρίζουν τον Γιώργο είναι πάρα πολύ αστείο φυσικά, γιατί ο Γιώργος απέχει πολύ από την κλασσική φιγούρα του φόβητρου του σχολείου! Τώρα γιατί ο άλλος τον φοβάται παραμένει ένα μυστήριο, γιατί ο γιός μου αρνείται να μου πει (ή μάλλον λέει πως δεν ξέρει).. Τσακώνονταν λέει συχνά, μια μέρα του πήρε ο άλλος το μπολ με το φαγητό και ο Γιώργος το πήρε πίσω και από τότε ο άλλος τον φοβάται… Μμμμμ, κάτι βρωμάει εδώ πέρα, αλλά πέραν τούτου δεν κατάφερα να μάθω τίποτα άλλο.

Ιστορία ν.2 “Τι με εκνευρίζει”

Έχουμε φτιάξει μουστοκούλουρα και του δίνω μαζί 3 για πρωινό. Γυρνάει με άδειο μπολάκι, αλλά μου λέει πως έφαγε μόνο το ένα. “Θα τα έτρωγα όλα μαμά, αλλά να… με εκνεύρισαν κάποια παιδιά…. και τους πέταξα το μπολάκι μου, αλλά δεν σκέφτηκα πως έχει μέσα τα μουστοκούλουρα και.. πέσαν κάτω….”

Μετά από αυτό αρχίσαμε συζήτηση και τον ρωτούσα ποιά παιδιά τον εκνεύρισαν, γιατί, και κυρίως πως δεν πετάμε το μπολάκι μας από εδώ και από εκεί (για πολλούς γνωστούς λόγους). Με τα πολλά μας είπε πως τον εκνεύρισαν 3 κορίτσια της έκτης, αλλά δεν ήθελε με τίποτα να μας πει γιατί. Με τίποτα όμως. Τον ζορίσαμε κάμποσο (και η αλήθεια είναι πως σκέφτηκα ότι δεν είναι σωστό και αν δε θέλει να μας πει κάτι καλύτερα να τον αφήσουμε. Στο τέλος αποδείχθηκα λάθος όπως θα δείτε). Μετά λοιπόν από παρακάλια και απειλές μας είπε εντέλει ότι πάνε και τον αγκαλιάζουν και του λένε “Γιώργο μου” και αυτό τον εκνευρίζει πολύ. Με πιάσανε τα γέλια και του είπα πως υπάρχει λύση. Μόλις του το κάνουν ξανά, θα γυρίσει να τις αγκαλιάσει και αυτός λέγοντάς τους “αγάπη μου” και το πιο πιθανό είναι να φύγουν αμέσως! Αλλά και αν δε φύγουν του είπε ο Κωνσταντίνος, πάλι κερδισμένος θα είναι, γιατί θα αποκτήσει τον προσωπικό του στρατό από εκτάκια χαχαχαχαχαχα. Ο Γιώργος ήταν ενθουσιάσμένος και γέλαγε και αυτός και νομίζω κάναμε ακόμα ένα βήμα προς την καλή επικοινωνία.

* Ο ένας τρέμει τον άλλο, και ο μεγάλος τον μεγάλο, όμως όλοι όλοι όλοι, όλοι φοβούνται τον Μορμόλη (ή τον Γιωργόλη χαχαχαχα) .

Τώρα έπιασα ένα βιβλίο του J.G. Ballard, αλλά δεν μπόρεσα να το διαβάσω, δεν με τράβηξε, κι έτσι θα ξεκινήσω ένα του Χάμιλτον. Σίγουρα πράγματα.

Γιώργος: Μπαμπά, τι σημαίνει “αισιόδοξος”?
-Όταν υπάρχει μία κατάσταση που δεν ξέρουμε αν θα πάει καλά ή κακά, αισιόδοξος είναι αυτός που πιστεύει ότι θα πάει καλά. Και απαισιόδοξος είναι αυτός που πιστεύει ότι δεν θα πάει καλά. Εσύ που το είδες το “αισιόδοξος”?
-Στο βιβλίο που έχεις στο κρεβάτι σου, το γράφει στο εξώφυλλο.
(εγώ κοιτάω στο κρεβάτι μου. Είναι το “Mafalda 1-12″ που μου έφερε η καλή μου η Σοφία).
-Και το διάβαζες?
-Ναι. Εκτός από αυτόν που πιστεύει ότι θα πάνε άσχημα και αυτόν που πιστεύει ότι θα πάει καλά υπάρχει και κάποιος στη μέση?
-Ναι, αυτός που λέει “μπορεί να πάνε άσχημα, μπορεί να πάνε και καλά”.
-Πως τον λένε αυτόν?
-μμμμ… τον λένε “ρεαλιστή”
-Εγώ τέτοιος θέλω να είμαι.
-μμμμ… τότε πρέπει να αλλάξεις Γιώργο μου, γιατί εγώ νομίζω ότι είσαι απαισιόδοξος.
-Γιατί το λές αυτό.
-Γιατί κάθε φορά που μαθαίνεις κάτι καινούργιο πάντα σκέφτεσαι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, και στεναχωριέσαι, και όλο λές “και άμα γίνει αυτό, τί θα κάνουμε?” και εγώ και η μαμά σου λέμε “μην ανησυχείς εσύ για αυτό, δεν θα γίνει”….
-Καλά, εγώ θα είμαι από τώρα…. πως το είπες?
-Ρεαλιστής.

Και κάπου εκεί εγώ σκέφτηκα: το παιδί μου δεν έχει πια ανάγκη κοινωνικής διαπαιδαγώγισης. Διαβάζει Μαφάλντα!!! Τι άλλο θα μπορούσα να ελπίζω? Πετάω από την χαρά μου.

Η κυβέρνηση θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά:

• Το ΠΑΣΟΚ το οποίο πέρασε αυτόν τον εξαιρετικό εκλογικό νόμο
• Το 3% του πληθυσμού που αποφάσισε να ρίξει λευκό ή άκυρο
• Το 26% που δεν έκανε τον κόπο να ψηφίσει (και ειδικά το 47% του νομού Λακωνίας, το 39% του νομου Αρκαδίας και το 37% του νομού Μεσσηνίας)
• Το 3% που ψήφισε μικρά κόμματα που δεν μπήκαν στη βουλή

Και καλά, εμείς οι τελευταίοι είχαμε τους λόγους μας που δώσαμε την ψήφο μας εκεί που τη δώσαμε. Οι υπόλοιποι; Εσείς που για να διαμαρτυρηθείτε για τις φωτιές και τα σκάνδαλα αποφασίσατε να κάτσετε σπίτι σας, τι καταλάβατε; Κάτι κάνατε στην κυβέρνηση; Δυστυχώς η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να πω τι της κάνατε της κυβέρνησης. Έχετε μήπως καταλάβει τι θα γινόταν αν αυτό το 26% πήγαινε σε κάποιο κόμμα;

Η Ιφιμέδεια τα είπε όπως ακριβώς τα σκέφτομαι κι εγώ.  Έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει. Δυστυχώς.

Εγώ και η Στέλλα στο κρεβάτι, χουζούρι Κυριακή πρωί. Κάνουμε τους κοιμισμένους για να μην σηκωθούμε ακόμα.

Από δίπλα τα παιδιά παίζουν (και καλά, προσπαθούν να κάνουν ησηχία επειδή κοιμόμαστε ακόμα, αλλά ξεχνιούνται και φωνάζουν). Εμείς ακούμε τις συζητήσεις και κρυφογελάμε.

-Πάμε να βάλουμε πρωινό μόνοι μας γιατί ακόμα κοιμούνται?
-ναι πάμε
-Εγώ αποφάσισα τι θέλω. Χαλβά με γάλα. Εσύ τι θές?
-Και εγώ χαλβά με γάλα
-Άμα εγώ ήθελα ψωμάκι με τυράκι εσύ θα ήθελες το ίδιο?
-Όχι, εγώ χαλβά με γάλα θα ήθελα. Αλλά δεν μπορώ να το βάλω μόνη μου.
-Θα το βάλω εγώ.
…
-Πιο πολύ γαλατάκι γιατί πρέπει να μεγαλώσεις πολύυυ.
-ΟΧΙ Γιώργο, ΔΕΝ θέλω πολύ γάλα
…
(ακούγεται σαματάς σα να γκρεμίζονται έπιπλα)
-Γιώργο τα έκανες μαντάρα!!
-Ναι, αλλά έχει πετσέτα εδώ
(Σε αυτή τη φάση εγώ κουκουλώθηκα με τα σκεπάσματα για να μην ακούω)
…