Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Φυσικά δε μιλάω για τον απείρου κάλλους πρόεδρο Βεργή που έχει καταστρέψει το όνομα των οικολόγων στην Ελλάδα.

Καινούριο κόμμα που μου το πρότεινε φίλος που εμπιστεύομαι. Προσέξτε: ακόμα δεν έχω διαβάσει ούτε το πρόγραμμά τους, ούτε τίποτα. Απλώς είναι ένα ακόμα νεοσύστατο κόμμα που μπορεί να έχει ενδιαφέρον να κοιτάξουμε (διέγραψα τις λέξεις, γιατί δεν είναι ούτε καινούριο, ούτε νεοσύστατο. Υπάρχει από το 2003. Δικό μου λάθος)

Δεν προτείνω να το ψηφίσετε (άλλωστε δεν το έχω κάνει για κανέναν αυτό), απλώς λέω είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε μια σφαιρική εικόνα πριν πάμε να ψηφίσουμε.

ecogreens.gr Οικολόγοι Πράσινοι.

Η Ιωάννα γενικώς ρωτάει πολύ λιγότερες ερωτήσεις από τον Γιώργο.
Εχτές όμως χτύπησε ψαχνό. Τρώγαμε για μεσημέρι και η Ιωάννα ρώτησε:
-Γιατί μπαμπά εμείς δεν κάνουμε προσευχή το μεσημέρι με το φαγητό μας?
-Ιωάννα μου, εγώ δεν κάνω γιατί δεν πιστεύω σε κάποια θρησκεία. Θυμάσαι που είχαμε πει ότι ο καθένας μας είναι ελεύθερος να πιστεύει ή να μην πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει?

Προσπαθώ πολύ να μην επιβάλλω στα παιδιά μου τα πιστεύω μου. Τους λέω τι πιστεύω, και τα αφήνω να αποφασίσουν μόνα τους τι θα πιστεύουν αυτά.
Αυτό που ζητάω από τους υπόλοιπους ρε γαμώτο είναι να μην προσπαθούν να πείσουν τα παιδιά μου για τα δικά τους πιστεύω (θρησκευτικά, πολιτικά, αθλητικά κλπ). Και δεν γίνεται ρε γαμώτο. Στο σχολείο τους κάνουν την προσευχή τους το πρωί και το μεσημέρι.

Ψάχνοντας για συνταγές παγωτών, βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνταγή για εύκολο και εξαιρετικά γρήγορο ξυλάκι σοκολάτας. Στην ουσία είναι παγωμένη κρέμα αραβοσίτου με γεύση κακάο.

Όταν πήγα στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσω, είδα πως είχε 2 διαφορετικά φακελάκια, ένα το οποίο ήταν της στιγμής και ένα άλλο απλό, που ήθελε βράσιμο. Από την ίδια εταιρεία και τα δύο, το ίδιο πράγμα, αλλά το ένα θέλει κατσαρόλα και λίγο χρόνο στο βράσιμό του, ενώ το άλλο θέλει απλώς λίγο χτύπημα και είναι έτοιμο. Όπως σε όλα τα πράγματα όμως, η ευκολία μας, έχει το τίμημά της… Η απλή κρέμα, περιέχει απλώς κακάο και άνθος αραβοσίτου. Τίποτα άλλο. Η κρέμα στιγμής στα συστατικά της έχει καταρχάς ζάχαρη και κατά δεύτερον μια ολόκληρη λίστα από πράγματα με περίεργα ονόματα, όπως δεξτρόζη (το οποίο είναι επίσης γλυκαντικό), λεκιθίνη, καραγενάνη και πολλά άλλα τα οποία τώρα δεν τα θυμάμαι. Άρα ούτε στο πόση ζάχαρη τρως έχεις έλεγχο, ούτε στο πόσο υγιεινό είναι, ούτε τίποτα… Και όλα αυτά για να μην μπεις στον κόπο να βράσεις την κρέμα και να περιμένεις λίγο περισσότερο. Από τη βιασύνη μας θα πάμε όλοι.

Αυτό, μαζί με το γεγονός πως ούτε η ίδια μου η αδερφή δεν κοιτάζει τα συστατικά στις ετικέτες και νομίζει πως όλα είναι ίδια, με έκανε να το ψάξω λίγο παραπάνω το θέμα. Διάβασα και έρευνα που δείχνει πόσο λίγο προσέχουμε τις ετικέτες ενώ όλοι απαντάμε πως μας ενδιαφέρει πολύ. Θέλουμε να μάθουμε πληροφορίες, αλλά δεν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε την ετικέτα στην οποία αναγράφονται.

Έγραψα ένα αρθράκι στις Συνταγές της Παρέας. Προτείνω να το διαβάσετε.

Υ.Γ Τη συνταγή για το παγωτό την πρόσθεσα στις Συνταγές όπως την είχα βρει, με την κρέμα στιγμής, γιατί έτσι την έκανα την πρώτη φορά (πριν κι εγώ προσέξω τα συστατικά). Σκοπεύω να κάνω τις δοκιμές μου και να την αλλάξω κι εκεί.

Από αύριο σχολείο. Διάβασμα το απόγευμα, μαγείρεμα το βράδυ, ξύπνημα στις 7, ξύπνα τα παιδιά, ετοίμασέ τα για σχολείο, άντε ακόμα να ξυπνήσετε, άντε τελειώνετε με το φαγητό σας, πλύντε δόντια, πάρτε τσάντες, πάμε στο σχολείο και πάλι από την αρχή. Από την άλλη λέω από αύριο σχολείο, έχω όλο το πρωινό δικό μου, να δουλέψω επιτέλους χωρίς να έχω κάποιον πάνω από το κεφάλι μου να μου λέει μαμά συνέχεια. Έχει και τα καλά του.

Με την ευκαιρία αυτή λοιπόν, αποχαιρετώ τις καλοκαιρινές διακοπές. Για εμάς τα μπάνια φυσικά δεν τελειώνουν, αλλά σίγουρα το καλοκαιράκι με τις εκδρομές του μας χαιρετά.

Περάσαμε ένα φανταστικό καλοκαίρι, και σχεδόν όλα τα σαββατοκύριακα ήμασταν κάπου. Ευχαριστώ τους γονείς μου με τους οποίους περάσαμε υπέροχα στο Σουσάκι και στο σκάφος. Ευχαριστώ πολύ τη Σοφία, με την οποία περάσαμε μαζί πολλά σαββατοκύριακα αλλά κυρίως 10 υπέροχες μέρες στην Φοινικούντα, με τα φανταστικά ανήψια της (ένα ποστ που δεν πρόλαβα ποτέ να κάνω).

Και φυσικά ευχαριστώ και όσους μας επισκεφθήκανε, γιατί με παρέα είναι πάντα καλύτερα. Ευχαριστούμε λοιπόν για τις όμορφες στιγμές τον Άρη, τη Βάσια και τον Δημήτρη, την αδερφή μου και φυσικά τη Leslie και τη Τhelma, χωρίς τις οποίες δεν θα το παίρναμε απόφαση να περάσουμε το υπέροχο διήμερο στη Στούπα και στο σπήλαιο.

Πω πω με τόσα ευχαριστώ, ούτε το Όσκαρ να είχα πάρει

Πολλές φορές το έχω αυτό το συναίσθημα. Βλέπω γύρω μου αδιαφορία, βλακεία, κατεργαριά και πιστεύω πως ό,τι και αν πάθει το ανθρώπινο γένος, το αξίζει. Πολλά έγιναν αυτή την εβδομάδα:

1. Είδα ντοκιμαντέρ στην ΕΤ3 που ήταν σαφώς υπέρ των μεταλλαγμένων προϊόντων. Είχαν κι έναν δύσμοιρο επιστήμονα εκεί που ήταν κατά, αλλά κάθε φορά που τον έδειχνε να λέει κάτι, στο καπάκι έδειχνε την αντίθετη άποψη, με πολλά τρανταχτά επιχειρήματα. Στο τέλος ήσουν πεπεισμένος πως τα μεταλαγμένα είναι η μοναδική λύση για έναν πλανήτη με συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό.
2. Στο σούπερ μάρκετ: Αυγά χύμα, 15 λεπτά το ένα. Αυγά ίδια με τα άλλα, αλλά συσκευασμένα σε 6άδες, 90 λεπτά η εξάδα. Μέχρι εδώ καλά. Όταν πας στο ταμείο σου ζητάν 2,10 για τις δύο εξάδες. Μα πως; αναρωτιέσαι. 90+90 κάνει 1,80 την τελευταία φορά που τσέκαρα. Ε, φαίνεται έχουμε ακόμα τις παλιές τιμές πάνω, σου λέει ο πονηρός ιδιοκτήτης. Ή αυτό που λέει ή είσαι παράνομος, του λες. Ε, καλά, δώσε 1,80 σου λέει απαθέστατα.
3. Στο νοσοκομείο: Κυρία πάσχει τις τελευταίες μέρες από πονοκεφάλους. Καθώς δυναμώνουν, πάει στο Τζάνειο. Παραπονιέται στον γιατρό εκεί πως έχει δυνατό πονοκέφαλο, διαφορετικό από συνήθως, σαν να τρέχει κάτι στο κεφάλι της και τα βλέπει όλα διπλά. Ο γιατρός της δίνει Ντεπόν και τη διώχνει. 4 μέρες μετά η κυρία βρίσκεται λιπόθυμη στο σπίτι. Όταν την παν στο νοσοκομείο, ανακαλύπτουν πως έχει πάθει εγκεφαλική αιμοραγία 5 μέρες πριν. Έχει σταματήσει τώρα, αλλά το κακό έχει γίνει. Δεν ξέρουν αν θα ζήσει και πως. Κι εσύ ξέρεις πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν μπορείς να μηνύσεις τον γιατρό που την έδιωξε χωρίς μια εξέταση.
4. Μετά τις φωτιές:  Εδώ τα αεροπλάνα πετούν ακόμα. Κοντεύουν 20 μέρες τώρα. Φυσικά κανείς δε μιλάει για τις καινούριες φωτιές. Τώρα υπάρχει πιο φλέγον θέμα, αυτό των εκλογών. Άλλωστε δεν κάηκε και κανείς πιά! Αλλά και ο κόσμος γύρω δεν πάει πίσω. Ακόμα θα ανάβουν τις φωτιές τους να κάψουν τα κλαδιά. Άλλωστε δεν θα τους κακοπέσει το επίδομα αν γίνει το κακό… Και όσο το κράτος και κάποιοι φιλότιμοι δίνουν, τόσο υπάρχουν αυτοί που το εκμεταλεύονται, που θα παν να πάρουν νερά εμφιαλωμένα τζάμπα για να τα πουλήσουν μετά στο κατάστημά τους. Και άσε αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη να διψάσουνε.

Πριν μερικές μέρες είχε έρθει η αδερφή μου επίσκεψη και έφερε μια κούτα πράγματα δώρο από παππού-γιαγιά. Μέσα σε αυτή την κούτα ήταν ένα κιτ για κατασκευή λουλουδονεραϊδων. Ενθουσιάστηκα μόλις το είδα! Στην αρχή έλεγα πως είναι λίγο μικρή η Ιωάννα για να μπορέσει να το κανει, αλλά φαίνεται πως δεν είναι καθόλου! Ενθουσιάστηκε και αυτή, κάναμε την πρώτη μαζί και από τότε την βοηθάω όλο και λιγότερο, μέχρι που τώρα τις κάνει εντελώς μόνη της. Κόβει τα συρματάκια, τα διπλώνει, περνάει τις χάντρες και τα πέταλα, τις ζωγραφίζει και τους βάζει και μαλλιά. Είναι πάντα καταπληκτικό το τι μπορεί να φτιάξει κάποιος με τα πιο απλά υλικά: σύρμα, χάντρες και κλωστές!

Συνέβει και αυτό:

Όταν πήγε ο Κωνσταντίνος να της αγοράσει μερικές ακόμα χάντρες, τον είδε μια φίλη του κομμώτρια. Αφού της εξήγησε τι γίνεται, ενθουσιάστηκε και αυτή και του ζήτησε να της φτιάξει και αυτής μια τέτοια νεραϊδούλα η Ιωάννα, να την έχει στον καθρέφτη του κομμωτηρίου. Όταν το ακούσαν τα παιδιά, η Ιωάννα φυσικά δέχτηκε. Ακολούθησε ο εξής διάλογος:
Γ - Ιωάννα μου, θα γίνεις για πρώτη φορά διάσημη!
Ι - Αχ θα γίνω διάσημη! (μετά από λίγη σκέψη) δηλαδή θα πάρω και λεφτά;

(έτσι για την ιστορία, η νεράιδα που της έφτιαξε είναι αυτή στα δεξιά με το μπλεδί μαλλί)

Τέλος, δεν μπορούσα εγώ φυσικά να μην φτιάξω κάτι Έτσι τον υπολογιστή μου τώρα κοσμεί το ζευγαράκι που βλέπετε δίπλα (ο Κωνσταντίνος είπε: ο ψηλός και η κούκλα! Αν σας θυμίζει κάτι, μπα, σύμπτωση είναι χαχα)