Monthly Archives: January 2008
Το προυτσό
Μπαμπάς: Τι κάνατε στο σχολείο σήμερα Ιωάννα μου? Ι: Μάθαμε το προυτσό. Μ: Τι είναι το προυτσό? Ι: Νά, κάνεις κουτσό, και σε κάθε πηδηματάκι σου φεύγει ένα προυτς, και έτσι κάνεις προυτσό. Ι: Προυτς, προυτς, προυτς….
Η γιαγιά η Βάσω
Ήρεμη, σιγανή φωνή, λιγομίλητη. Δεν ενοχλούσε ποτέ κανέναν (κάτι που δεν μπορώ να πώ για τις άλλες γιαγιάδες μου οι οποίες είναι φωνακλούδες). Η γιαγιά η Βάσω περνούσε και δεν την καταλάβαινες. Βρίσκαμε απλά ένα κατσαρολάκι φρέσκο κατσικίσιο γάλα πάνω στην μάντρα μας όταν ξυπνούσαμε, ή μία τσαντούλα με μαρούλια ή αυγά κρεμασμένη στα κάγγελα. … Continue reading
Έχει και η πίστη τα καλά της…
Αυτές τις μέρες ένιωσα λίγο πιο έντονα το γιατί ο κόσμος έχει πραγματικά ανάγκη να πιστεύει στο θεό. Όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θες, όταν συμβεί το κακό και εσύ δεν μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα για αυτό, όταν δεν ελέγχεις ούτε στο μικρότερο ποσοστό τα γεγονότα, τότε δεν μπορείς παρά να πείσεις … Continue reading
Η Ιωάννα και το mastermind
(Εάν δεν γνωρίζετε το mastermind, κακώς. Να το διορθώσετε σύντομα αυτό) Ξεκινήσαμε να παίζουμε με τα παιδιά προσφάτως και τους αρέσει πάρα πολύ. Τρομερή εντύπωση μας έχει κάνει η Ιωάννα, η οποία κατ’ αρχάς θα βρει με την πρώτη -πάντα- τουλάχιστον 2-3 χρώματα από τα 4 που έχεις βάλει. Με την τρίτη της προσπάθεια θα … Continue reading
Δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής
Ό,τι και αν έχεις, όσο στεναχωρημένος κι αν είσαι, όσο και αν το 2008 δεν έχει μπει και με τον καλύτερο τρόπο… “Σφύριξε χαρούμενα… μπορείς! Δεν την φωτεινή πλευρά της ζωής!” Στο κεφάλι μας έχουμε πολλές σκοτούρες και στεναχώριες μεγάλες. Αλλά ακούω στο ραδιόφωνο το τραγούδι αυτό από τα Μακρινά Ξαδέλφια (με τους Ψαριανό, Καφετζόπουλο, … Continue reading
Η ιστορία των πραγμάτων
Η ιστορία των πραγμάτων. Όλων των πραγμάτων που αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε, πετάμε. Και μετά πάμε και αγοράζουμε και άλλα. Είναι 20 λεπτά, αλλά 20 λεπτά που αξιζουν.
Καθρεφτίζονται στα μάτια σου
Παίζουμε με την Ιωάννα ένα παιχνίδι με κάρτες. Της μοιράζω τις εφτά κάρτες της, αλλά δεν μπορεί να τις ανοίξει όπως τις κρατάω εγώ (σαν βεντάλια). Μου τις δίνει λοιπόν ανάποδα λέγοντάς μου Ι: Μπαμπά, μου τις φτιάχνεις? Αλλά ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΔΕΙΣ ΟΜΩΣ!!! Κ: (Φτιάχνω τις κάρτες):Ορίστε. Τις βλέπω όμως, νά τες (δείχνω την … Continue reading
