Monthly Archives: January 2008
Πίτα σχολείου
Σήμερα ήταν η πρώτη μου εμφάνιση ως πρόεδρος του συλλόγου γονέων στο σχολείο. Κόψαμε την πίτα. Ένιωσα λίγο περίεργα καθώς στεκόμουν εκεί μπροστά σε όλα τα παιδιά και έκοβα την πίτα, αλλά φαντάζομαι όλα είναι θέμα συνήθειας. Πιστεύω πολύ στην ανάμειξη όλων των γονέων στο σχολείο όπου τα παιδιά μας περνούν τόσο μεγάλο μέρος από … Continue reading
Τάπες
Ο φοβερός Γιώργος μας αποστομώνει διαρκώς. Ένα μικρό δείγμα από αυτά που ακούμε κάθε μέρα: Μαμά (περιπαικτικά) Αχ βρε Γιώργο… Δεν πήρες την εξυπνάδα της μαμάς σου. Γιώργος: Όχι, πήρα τη χαζομάρα της μαμάς μου (!!) Μπαμπάς: Έλα γρήγορα Γιώργο μου και βρέχομαι. Θα αρπάξω κάνα καλό κρυολόγημα Γιώργος: Καλό κρυολόγημα; Καλό ή κακό; Γιατί … Continue reading
Πως πέρασες στο σχολείο Ιωάννα;
(μια αλλαγή στον server με έκανε να καθυστερήσω στην καταχώρηση αυτού του αστείου γεγονότος και μετά όταν το έβαλα, χάθηκε μυστηριωδώς. Ευτυχώς τώρα όλα διορθώθηκαν) Η μαμά, ο Γιώργος και η Ιωάννα κάθονται στο τραπέζι και τρώνε. Είναι η πρώτη μέρα μετά από τις διακοπές των Χριστουγέννων. Μ: Λοιπόν Ιωάννα μου, πως πέρασες σήμερα στο … Continue reading
Τι ψωνίζουμε.
Η ιστορία μέχρι τώρα. από που ξεκίνησαν όλα, μέρος 1, μέρος 2. Η καλή κυρία από το νομικό τμήμα του σουπερμάρκετ ξαναεπικοινώνησε μαζί μου και αφού με ρώτησε ξανά αν έχω κάποιο πρόβλημα μαζί τους μου είπε ότι το τμήμα μηχανοργάνωσης ετοίμασε τα στοιχεία που ήθελα, αλλά θα έπρεπε να βρούμε κάποιο τρόπο να μου … Continue reading
Σπίτι χωρίς Γιάννη, σαράντα κοκκόρων γνώση
Την χαιρόμαστε, την χαιρόμαστε
Μορμόλης
Οι γονείς μου είχαν αγοράσει το δίσκο και μικρή τον άκουγα συνέχεια. Ήξερα όλα τα τραγουδάκια απ’ έξω. Και πάντα ήθελα να το δω και στο θέατρο. Χτες η επιθυμία μου έγινε πραγματικότητα. Η πειραματική σκηνή Καλαμάτας (που το καλοκαίρι είχε παίξει τη Φρουτοπία) , ανέβασε τώρα για τρία σαββατοκύριακα τον Μορμόλη. Πριν 30 χρόνια, … Continue reading
Δυνατό ξύπνημα
Δυναμικά ξεκίνησε βλέπω η χρονιά! Με ένα γερό ταρακούνημα, μπας και κουνηθούν τα μυαλά μας και αλλάξουν χαχαχα. Ο σεισμός ξύπνησε τους τρεις μας το πρωί. Η μικρή ούτε που κατάλαβε τίποτα. Η φοβερή αντίδραση του Γιώργου ήταν να πει: α, να και ο σεισμός μας…. (με ένα ψιλοβαριεστημένο ύφος). Βέβαια ο Γιώργος δεν έχει … Continue reading
