Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Όποιο ρούχο και να δείξεις στην Ιωάννα, δικό της θα σου πει ότι είναι.

Είναι ικανή να αλλάζει ρούχα τρεις φορές την ημέρα (να μάζευε αυτά που έβγαζε καλά θα ήταν…). Η καλύτερή της δε είναι να φοράει τα ρούχα του αδερφού της! Δε τη νοιάζει καθόλου που τα φόραγε αυτός πριν, δε τη νοιάζει αν της είναι μεγάλα, ευχαριστιέται πάρα πολύ να βάζει τα ρούχα του, ακόμα και αυτά που του κάνουν ακόμα!

Ξέρει να διαλέγει ρούχα που ταιριάζουν μεταξύ τους και φυσικά της αρέσουν οι ζώνες, τα βραχιόλια, τα κολιέ κλπ κλπ και βεβαίως της αρέσει να αξιοποιεί και άλλα πράγματα, όπως ας πούμε μια κουρτίνα (βλέπε τρίτη φωτο).

Σε ποιόν έμοιασε, δεν ξέρω

Αυτή είναι για μια ακόμα φορά η δήλωση του Γιώργου και αυτή τη φορά δεν αλλάζει γνώμη με τίποτα!

Μου είπε ότι θέλει να μοιάσει στο θείο του και να έχει αλογοουρά. Επίσης δήλωσε πως θα κουρευτεί του χρόνου, στις 15 Μαΐου (γιατί εκείνη τη μέρα περνάγαμε έξω απο το κομμωτήριο και δεν ήθελε να μπει μέσα, οπότε μου είπε “του χρόνου τέτοια μέρα, μια μέρα πριν τα γενέθλιά σου”).

Για να δούμε τι θα κάνει, όταν τα μαλλιά του φτάσουν να του μπαίνουν στα μάτια…

Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν καταπληκτικό.

Μετά από την εξαιρετική mama mia που είδαμε, πήγαμε να τσιμπήσουμε κάτι και μετά σινεμά για τον τέταρτο και πολυαναμενόμενο Ιντιάνα Τζόουνς (ορίστε Σοφία μας, γράφω και για αυτόν!).

Δεν είχαμε διαβάσει κριτικές καθόλου και δεν ήξερα αν πάω να δω πατάτα ή καλό. Αλλά ήθελα οπωσδήποτε να το δω!

Και καλά έκανα εντέλει! Διασκέδασα πάρα πολύ. Είχε απ’ όλα: αηδιαστικά έντομα, σκοτεινά μέρη με αράχνες, κακούς που έχουν τον απέθαντο, εξωφρενικά κυνηγητά, μπόλικο χιούμορ και μια γερή δόση αυτοσαρκασμού. Δεν ξεφτιλίστηκαν όπως φοβόμουν, αντιθέτως ο Ιντι είναι μεγάλος και του φαίνεται και στην όψη και στις ικανότητες.

Για τον νεαρό δεν ξέρω ακόμα τι να πω. Καλός είναι, πλάκα έχει, δεν συγκρίνεται με τον Χάρισον Φορντ. Δεν ξέρω αν έχουν σκοπό να συνεχίσουν το -αποδοτικό- franchise με τον μικρό, θα του έδινα όμως την ευκαιρία του αν γινόταν κάτι τέτοιο.

Και φυσικά η Κέιτ Μπλάνσετ ήταν θεά! Ο Κωνσταντίνος δε με πίστευε όταν του έλεγα ότι είναι αυτή! Φανταστική ηθοποιός!

Αν θέλετε μπορείτε να γράψετε κι εσείς τη γνώμη σας στις Κριτικές.

Μετά από αυτά, στο τσακ είμασταν να μπούμε στη δίπλα αίθουσα να δούμε και τον Iron Man. Είπαμε να αφήσουμε και τίποτα όμως για αργότερα!

Προλαβαίνετε, προλαβαίνετε!

Εάν σας άρεσαν οι AΒΒΑ, εάν έχετε χορέψει με τα τραγούδια τους και αν είστε από αυτούς που έχουν κι ένα cd τους και ακούνε πότε πότε, δεν πρέπει να το χάσετε με τίποτα όμως! Αν από την άλλη, ούτε που τους έχετε ακούσει, πάλι σας προτείνω να πάτε, γιατί θα περάσετε ευχάριστα!

Ένα θαυμάσιο μιούζικαλ. Από υπόθεση δε λέει φυσικά και πολλά, είναι όμως γεμάτο τραγούδια και χορό. Ξεσηκωτικά τραγούδια και χορό. Και το πιο φοβερό είναι πως κατάφεραν και έβαλαν ΟΛΑ τα γνωστά τραγούδια των ABBA και έφτιαξαν με αυτά μια υπόθεση που έχει νόημα!

Το λένε όλοι, θα το πω κι εγώ. Στο τέλος είμασταν όλοι όρθιοι και χορεύαμε.

Περάσαμε τέλεια και αυτό είναι που έχει σημασία. Σε ανεβάζει, σου φτιάχνει τη διάθεση. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Να πω και την άποψή μου για το θέατρο Badminton. Είναι τεράστιο και όμορφο. Αξίζει τα λεφτά του. Φυσικά η σειρά Α είναι τέλεια, αλλά κι η Β είναι καλή. Η Γ αρχίζει να απέχει αρκετά από τη σκηνή. Όμως δε νομίζω να χάνεις πολλά ακόμα κι έτσι.

Ακόμα κάθεστε; Τρέξτε λέμε!

Ο νέος χρόνος της ζωής μου ξεκίνησε με λίγο απ’ όλα που έχει γενικά η ζωή. Όμως στις σωστές αναλογίες!

Δηλαδή το Σάββατο είχα το πρωί προετοιμασίες για το μεσημεριανό φαγητό. Οπότε πέρασα μεγάλο μέρος της ημέρας στην κουζίνα, μαγειρεύοντας για φίλους, κάτι που μου αρέσει πολύ! Είχα επίσης άγχος για το αν θα προλάβω και αν θα είναι όλα καλά και ευτυχώς είχα τη φίλη μου τη Σοφία δίπλα, να με συνεφέρει και να μου υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζεται το άγχος καθόλου! (μα τι καλή φίλη!)

Το μεσημέρι φάγαμε πραγματικά νόστιμο φαγητό και για επιδόρπιο σουφλέ σοκολάτας, ήπιαμε καλό κρασί και κυρίως ήταν καλή η παρέα, μιλήσαμε, γελάσαμε και περάσαμε θαύμα.

Το απόγευμα είχε ξεκούραση, παιχνίδι με τα παιδιά και βέβαια συμμάζεμα. Όχι το αγαπημένο μου, αλλά πως να το κάνουμε, χρειάζεται κι αυτό!

Και το βραδάκι, ξάπλα στον καναπέ, είδαμε τον τρίτο Ιντιάνα Τζόουνς! Τέλεια λέμε!

Άρα είχαμε: φίλους, μαγειρέματα, καλό κρασί, σουφλέ σοκολάτας, καμία στεναχώρια, παιχνίδι με τα παιδιά και καλή ταινία. Και από την άλλη, λίγο άγχος (με συνεφέραν είπαμε), λίγη γκρίνια (με τα παιδιά αυτά δεν τα γλυτώνεις ποτέ!) και λίγες δουλειές στο σπίτι. Δεν είναι μια τέλεια ζωή αυτή;

Από την άλλη η Κυριακή μας ήταν γεμάτη σχεδόν δουλειά, αλλά τουλάχιστον ήταν δουλειά που μας άρεσε, να φωτογραφίσουμε έναν ξενώνα στο Ελληνικό. Μπορεί να κουραστήκαμε, να μας έπιασε το κεφάλι μας από τον ήλιο και να είχαμε μια μικρή γκρίνια από την αφαγία, αλλά τουλάχιστον κάναμε κατι όμορφο και το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε.

Άρα: “σφύριξε χαρούμενα, μπορείς! Δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής!”

Σήμερα το πρωί, όταν καθήσαμε για πρωινό. Είχε στείλει η μαμά μου ένα δώρο τυλιγμένο σε πολύχρωμα χαρτιά και τα κάναμε καπέλα!

Η Ιωάννα με το ένα κουτάβι που μας έχει ξεμείνει, σήμερα στην αυλή. Αν ενδιαφέρεται κάποιος, το κουτάβι προσφέρεται προς υιοθεσία. Η Ιωάννα πάλι, όχι! χαχαχαχαα

Άλλη μια χρονιά πέρασε, άλλο ένα βήμα πιο κοντά στα 40 (τρομακτικό λίγο…) κι είμαι ακόμα εδώ και καλύτερα από ποτέ.

Πέρισυ όπως και πρόπερσι, έκανα μερικές ευχές. Τα μισά από αυτά τουλάχιστον, έχουν γίνει! Η μάντρα τελείωσε, οι πόρτες μπήκαν (βέβαια πέτρες έχουμε ακόμα πίσω στην αυλή που περιμένουν κάτι να γίνουν αφού περίσσεψαν), ταξιδάκι έκανα στο εξωτερικό (και τι ταξίδι!), κάποιοι από αυτούς που επιθυμούσαν να γίνουν διπλοί, είναι σε καλό δρόμο και φίλοι υπάρχουν στο σπίτι μας συχνά.

Τα μαλλιά μου φυσικά δεν κατσάρωσαν και δεν κοκκίνησαν από μόνα τους, αλλά σιγά μην περιμένω! Και αφού τα άσπρα γινόντουσαν όλο και περισσότερα και με δεδομένο ότι η μανούλα μου έπρεπε να με έχει κάνει καροτομάλα (λέμε μου πάει πιο πολύ από το φυσικό μου!), τα έκανα μόνη μου. Και δεν με κουράζει καθόλου να το κάνω κάθε μήνα. Και το “Πίπη φακιδομύτη” τώρα μου ταιριάζει ακόμα πιο πολύ!

Λότο και λαχείο επίσης δεν κερδίσαμε και θα ήταν εντελώς παράδοξο εάν είχε γίνει κάτι τέτοιο, μια που δεν παίζουμε! Όμως παράπονο δεν υπάρχει κανένα. Περνάμε μια χαρά με τα λίγα και είμαστε ευτυχισμένοι και υγιείς. Δε μας λείπει τίποτα.

Στεναχώριες δυστυχώς είχαμε μεγάλες, αλλά έτσι είναι η ζωή. Δε μπορείς να τις αποφύγεις.

Φέτος δεν ξέρω τι ευχές να κάνω. Να συνεχιστεί όμορφα η ζωή. Να κάνουμε κι άλλα ταξίδια. Να δούμε γάμους και βαφτήσια. Να μην έχουμε άγχος. Δε χρειαζόμαστε πολλά, υγεία, την οικογένειά μας και τους φίλους μας. Και είμαστε ευτυχισμένοι.