Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Η Ιωάννα ζήτησε πάρτυ Ντόρα. Ήταν από τα σχετικά εύκολα πάρτυ, μια που κυκλοφορούν στην αγορά πολλά πράγματα περί Ντόρας και γενικά το θέμα προσφέρεται για παιχνίδια κλπ.

Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή τη φορά βαριόμουν θανάσιμα τη διοργάνωση και το είχα αφήσει μέχρι τελευταία στιγμή. Όμως την Κυριακή κάτσαμε με τον Κωνσταντίνο και το σκεφτήκαμε και βρήκαμε καταπληκτικές ιδέες, τόσο που ενθουσιάστηκα και μετά δούλεψα για 2 μέρες σχεδόν ασταμάτητα και το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε για όλα!

Την πρόσκληση την είχα ήδη κάνει από βδομάδες, μια που καλέσαμε τα παιδιά από το σχολείο. Είχα κάνει ένα χάρτη σαν τον χάρτη της Ντόρας που ήταν “σχολείο, μεγάλο σταυροδρόμι, πάρτυ Ιωάννας” και από κάτω έγραφε “που πάμε; Στο πάρτυ της Ιωάννας” με περισσότερες λεπτομέρειες για το πάρτυ. Από την άλλη πλευρά του χαρτιού τύπωσα τη φάτσα του χάρτη και το τύλιξα ώστε να φαίνεται αυτό και ήταν ακριβώς σαν τον χάρτη της Ντόρας. Ένα κοριτσάκι το κράταγε επί μέρες στα χέρια!

Η τούρτα ήταν επίσης σχετικά εύκολη. Το κεφάλι της Ντόρας. Βρήκα το σχέδιο στο site nickjr, έφτιαξα ένα παντεσπάνι ορθογώνιο, το έκοψα σύμφωνα με το σχέδιο και το στόλισα. Έγινε πολύ καλό και ήταν μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα μια φίλη της Ιωάννας ζήτησε να της κάνω την ίδια τούρτα και στα δικά της γενέθλια (άλλο που δεν θέλω εγώ!). Αν θέλετε, δείτε οδηγίες στις Συνταγές.

Φαγητά είχα απλά πράγματα, άλλωστε τα πιτσιρίκια δεν τρώνε και πολύ σε τέτοιες καταστάσεις. Είχα λουκανικοπιτάκια, σάντουιτς με λουκάνικο, πίτσα και τυροπιτάκια και φυσικά πολλούς χυμούς.

Πιατάκια και χαρτοπετσέτες Ντόρα, πολλά μπαλόνια και γιρλάντες και έτοιμη η αυλή για το πάρτυ!

Για παιχνίδια αυτή τη φορά είπαμε θα κάνουμε ένα επεισόδιο Ντόρα (δικό μας φυσικά). Έκανα πάλι ένα χάρτη που έδειχνε 4 σημεία. Τη γέφυρα του Τρολ, την πόρτα στο δέντρο του Τίκο, τη ζούγκλα και τέλος το πάρτυ της Ιωάννας. Όλα έγιναν στην αυλή μας που είναι μεγάλη και προσφέρεται για τέτοια πράγματα.

Στη γέφυρα του Τρολ έπρεπε τα παιδιά να σκάσουν τα μπαλόνια που έκλειναν το δρόμο.

Η πόρτα του Τίκο ήταν κλειδωμένη και έπρεπε να βρουν το κλειδί. Το κλειδί όμως ήταν μέσα σε ένα δοχείο, δεμένο με ένα φελό. Για να το πάρουν, έπρεπε να γεμίσουν το δοχείο νερό, να ανέβει ο φελός και να μπορούν να το πιάσουν. Λίμνη υπήρχε με νερό (μια μπλε λεκάνη). Για να το πάρουν όμως χρειαζόντουσαν το σακίδιο της Ντόρας (ένα σακίδιο από τα Τζάμπο, στο οποίο κόλλησα μάτια κλπ - κόστος 3 ευρώ!). Μέσα στο σακίδιο είχα βάλει διάφορα αντικείμενα. Τα παιδιά έπρεπε να βάλουν το χέρι μέσα, να πιάσουν ένα αντικείμενο και χωρίς να κοιτάνε να μαντέψουν τι είναι. Μετά το έβγαζαν και το έβαζαν στην άκρη. Όταν πήραν όλα τα παιδιά από ένα, τα κοιτάξανε και είπαν ότι το ποτήρι ήταν αυτό που θα τα βοηθούσε. Οπότε κάναν μια γραμμή, γέμιζε το πρώτο παιδί το ποτήρι, έτρεχε μέχρι το δοχείο, άδειαζε το ποτήρι, έτρεχε πίσω και το έδινε στο επόμενο, μέχρι να μπορέσουν να ανεβάσουν το φελό (φυσικά αυτό ήταν το αγαπημένο τους παιχνίδι, τρέξιμο με νερά, τι άλλο να θέλουν!). Πήραν το κλειδί και εκείνη τη στιγμή εμφάνισα την αλεπού τον κλέφτη (τυπωμένη εικόνα). Άρχισαν όλα να φωνάζουν “αλεπού μη κλέβεις”.

Σειρά είχε η ζούγκλα, όπου για να περάσουν έπρεπε να “ακολουθήσουν τον αρχηγό” και να κάνουν διάφορα ζώα. Είχε τρομερό γέλιο να τα βλέπεις να κάνουν τα λιοντάρια, τους ελέφαντες, τα φίδια, μέχρι και κότες!

Όταν πέρασαν και αυτό, βρέθηκαν στα σκαλιά που τους ανέβαζαν στα φαγητά και την τούρτα και φυσικά φώναζαν όλα “τα καταφέραμε!”.

Πέσαν όλα με τα μούτρα στο φαΐ μετά από τόσο παιχνίδι και μετά κόψαμε την τούρτα. Ύστερα απλώθηκαν στον κήπο και έπαιξαν μόνα τους για όλη την υπόλοιπη ώρα (κυρίως με τη λεκάνη και τα νερά!). Πριν φύγουν τα παιδιά, τους έδωσα από ένα σακουλάκι με μερικά δωράκια μέσα (ένα μαρκαδόρο με σφραγίδα, μια σειρά αυτοκόλλητα Ντόρα, δυο καραμελίτσες, ένα μπαλόνι, ένα σελιδοδείκτη με ζωάκι και ένα μπλοκάκι με λαβύρινθους Ντόρα που είχα τυπώσει. Κόστος λιγότερο από ένα ευρώ το σακουλάκι).

Περάσαμε όλοι πάρα πολύ ωραία και τα παιδιά έφυγαν παρακαλώντας τις μαμάδες τους να ξαναέρθουν. Και κυρίως η Ιωάννα ήταν κατευχαριστημένη. Μπορεί δυό μέρες να κουραστήκαμε, αλλά άξιζε τον κόπο.

Το κοριτσάκι μας έγινε σήμερα 6 χρονών.

Τσούπρα και τσαούσω, χαρούμενη και δυναμική, αισιόδοξη και με αυτοπεποίθηση, πανέξυπνη και πολυτάλαντη, γεμάτη αγάπη και αγκαλιές για όλους, με λίγη γκρίνια παραπάνω από όσο θα χρειαζόταν και κανένα ψεματάκι έτσι για να μας βρίσκεται, η μικρή μας Ιωάννα είναι το καλύτερο και ομορφότερο κοριτσάκι του κόσμου! (να μην ακούω αντιρρήσεις! έτσι είναι οι μαμάδες!)

Μπορεί να μη ρωτάει πολλά, αλλά τα ακούει όλα. Είναι δραστήρια και θέλει να μάθει τα πάντα. Στο Ωδείο έχει να λέει η κυρία της για το πόσο καλή και έξυπνη είναι και τα πάει τόσο καλά που θέλει να τη στείλει για όργανο ορχήστρας. Η Ιωάννα έχει αποφασίσει πιάνο βέβαια. Μάλιστα λέει πως είναι αυτό που θα κάνει όταν μεγαλώσει - πιανίστρια. Κάποιες φορές βέβαια θέλει να κάνει δύο επαγγέλματα και να είναι πιανίστρια - ταξιτζού!

Ξέρει να γράφει και να διαβάζει, έχει εφράδεια και εξαιρετικό λεξιλόγιο, ακολουθεί τον αδερφό της στα πάντα (που τον λατρεύει κι ας τσακώνονται καμιά φορά, κι ας του γκρινιάζει), είναι κοκέτα και θέλει να αλλάζει ρούχα 5 φορές τη μέρα. Εάν κάτι της πεις που δεν θέλει να το κάνει, ίσως να μη σου φέρει αντίρρηση. Απλώς δεν θα το κάνει! Της αρέσει να βοηθάει στο σπίτι σε όλες τις δουλειές, εκτός από το δωμάτιό της.

Έχει φωνή καμπάνα που ακούγεται πάνω από όλες τις άλλες φωνές και την χρησιμοποιεί συχνά. Το έχουμε ξαναπεί, πως ο Γιώργος μια φορά που τον ρωτήσαμε ποιός φωνάζει περισσότερο στο σπίτι σου, ο μπαμπάς ή η μαμά, απάντησε: η Ιωάννα! Όταν την ακούμε δεν ανησυχούμε. Όταν μένει ήσυχη όμως, τρέμουμε για το τι σκαρώνει (ειδικά αν είναι μαζί με καμιά φίλη)

Αν αποφασίσει κάτι, δεν της αλλάζεις γνώμη εύκολα και αν βάλει κάτι στο μυαλό της θα το κάνει. Το τελευταίο πράγμα που κατάφερε, ήταν να σταματήσει να τρώει τα νύχια της. Γενικά έχει μια τάση να αποκτάει κακές συνήθειες (πιπιλάμε δάχτυλο, τρώμε νύχια κλπ), αλλά έχει τη δύναμη να τα σταματήσει, όταν αποφασίσει.

Είναι το κοριτσάκι μας και το λατρεύουμε! Χρόνια πολλά Ιωάννα μου, να είσαι πάντα έτσι!

Προχτές ήρθε ο Γιώργος την ώρα που διάβαζα ένα βιβλίο.

-Μαμά, πες μου την ιστορία του βιβλίου που διαβάζεις…

Αυτό είναι κάτι που κάνουμε πολύ συχνά. Μας ρωτάει και του λέμε περιληπτικά τι υπόθεση έχει το βιβλίο μας. Κάποιες φορές όμως είναι δύσκολο ακόμα και περίληψη να κάνεις, γιατι άντε να του πεις τώρα για τα γκομενικά προβλήματα ενός εξωγήινου που έχει πάει με κάτι γήινους να κλέψουν άλλους πλανήτες… τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοκαταλάβει. Θα με ζαλίσει στις ερωτήσεις.

Μια που δεν είχα λοιπόν όρεξη για τέτοια κουβέντα εκείνη την ώρα του είπα:

-Βρε Γιώργο, άντε κάτω στη βιβλιοθήκη και έχω ένα σωρό βιβλία στα ελληνικά, πάρε ένα και διάβασέ το.

-Βιβλία σαν αυτά που διαβάζετε εσείς; (επιστημονικής φαντασίας)

-Ναι, και μάλιστα έχω ένα που θα σου αρέσει. Μιλάει για τρία παιδιά που πήγαν στο διάστημα. Το είχα διαβάσει όταν ήμουν κι εγώ μικρή.

Πήγαμε λοιπόν μαζί και του βρήκα το “Τρία παιδιά χαμένα στο διάστημα”, του Χάρη Σακελλαρίου, που πράγματι το είχα διαβάσει μικρή και μου είχε αρέσει. Ο Γιώργος ενθουσιάστηκε (έχει στο εξώφυλλο τρία παιδιά με διαστημικές στολές) και ξεκίνησε το διάβασμα. Είναι επίσημα το πρώτο βιβλίο που έπιασε στα χέρια του να το διαβάσει μόνος. Το παίρνει μαζί του παντού (μέχρι και στην παραλία) και διαβάζει, σιγά σιγά μεν, αλλά κάθε μέρα.

Όπως και να το κάνουμε, είμαι περήφανη!

Πές τα χρυσόστομε:

Τα comments εκεί, όχι εδώ.

Είναι ώρα για ύπνο. Αφού έχουμε διαβάσει παραμύθι και είμαι έτοιμη να κλείσω τα φώτα, έρχεται η ερώτηση:

Γ: Εσείς μαμά, με τον μπαμπά, πριν παντρευτείτε κάνατε… εεε…

Εγώ: Τι αγάπη μου; (τρέμοντας για το τι θα ακούσω…)

Γ: εεε, πως το είπαμε;

Εγώ: Τουρσί; (στο μυαλό μου έπαιζε ήδη η συνέχεια της συζήτησης, με εμένα να έχω κοκκινήσει και να μασάω τα λόγια μου, να έχω πάθει ένα ελαφρύ εγκεφαλικό, να ανοίξει η γη να με καταπιεί και άλλα τέτοια…)

Γ: όχι, αυτό που κάνανε στην ταβέρνα χτες; (το κάνανε στην ταβέρνα χτες;;;;) Αρραβώνα!

Εγώ: αααα αρραβώνα! Όχι αγάπη μου δεν κάναμε (ουφ, τη γλυτώσαμε για τώρα. Αυτό δεν το κάναμε πριν το γάμο και μπορώ να το πω με ειλικρίνεια! Το εγκεφαλικό πήρε αναβολή)

Πάει το νηπιαγωγείο, πάει και η δευτέρα δημοτικού.

Σε λίγο καιρό θα έχουμε ένα πρωτάκι και ένα τριτάκι εδώ μέσα!

Η Ιωάννα πέρασε από όλους τους γιατρούς και γράφτηκε κανονικά στην πρώτη και σήμερα πήραμε τα αναμνηστικά μας από τις δύο τάξεις. Ο Γιώργος πήγε σήμερα σχολείο μετά από 10 μέρες για να αποχαιρετήσει συμμαθητές και δασκάλα. Ευτυχώς γερός, δυνατός και ολόκληρος (εκτός από τον δεύτερο αριστερό πάνω κοπτήρα τον οποίο έχει από προχτές η νεράιδα των δοντιών, αφήνοντάς μας ένα χαριτωμένο κενό…)

Καλές διακοπές λοιπόν και καλό καλοκαίρι σε όλα τα παιδιά που άφησαν σήμερα (μπουγελωμένα κατά προτίμηση) τα σχολεία τους πίσω!

Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω για βιβλία που διαβάζω. Θα προσπαθήσω να τα βάλω εδώ μαζεμένα. Γενικά δεν έχω πολύ χρόνο και πολύ κέφι για διάβασμα αυτό τον καιρό, αλλά μου έρχεται σιγά σιγά. Διάβασα καλά βιβλία και υπάρχει και μια στοίβα ακόμα που περιμένει.

Παρ’ όλ’αυτά τα βιβλία της τα αγαπάω και τα διαβάζω με ευχαρίστηση και φυσικά στην παραγγελία μας ήταν μέσα και τα επόμενα βιβλία αυτού (The Catteni Sequence).