Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Σε αγαπάω, σε λατρεύω!

Χρόνια πολλά και καλά κι ευτυχισμένα, γεμάτα σοκολατένια γλύκα!

Έγινε λοιπόν και το πάρτυ Θάντερκατς, με μεγάλη επιτυχία θα έλεγα.

Προσκλήσεις δεν είχαμε αυτή τη φορά. Ο Γιώργος για μια ακόμα φορά, κάλεσε μόνο τους πολύ κοντινούς του φίλους κι έτσι με 3-4 τηλεφωνάκια τους ειδοποιήσαμε όλους. Όπως είπε, δε θέλει φασαρίες. Θέλει λίγους και καλούς, μόνο αυτούς με τους οποίους ξέρει πως θα ευχαριστηθεί παιχνίδι.

Τα παιχνίδια αυτή τη φορά με παίδεψαν κάμποσο, γιατί φυσικά στο ίντερνετ δεν υπήρχε απολύτως καμία ιδέα. Όμως τα βγάλαμε πέρα μια χαρά!

Είχαμε λοιπόν δοκιμασίες που αντιστοιχούσαν σε κάθε έναν από τους Θάντερκατς, τις οποίες έπρεπε τα παιδιά να περάσουν με επιτυχία. Είχα σκεφτεί να τους φτιάξω κονκάρδες με τον κάθε χαρακτήρα και να τους τις δίνω στο πέρας κάθε δοκιμασίας, αλλά εντέλει δεν το έκανα.

Οι δοκιμασίες ήταν:

Cheetara: είχαμε τυπώσει 9 κάρτες με τους χαρακτήρες. Τις είχαμε αναποδογυρισμένες και τα παιδιά προσπαθούσαν να μαντέψουν ποιός χαρακτήρας βρίσκεται που. Το παιχνίδι χρειάστηκε να αλλάξει 2-3 φορές για να προσαρμοστεί στην βαρεμάρα των παιδιών Η καλύτερη εκδοχή ήταν όταν μαντεύανε όλα μαζί και έπαιρνε πόντο αυτός που ήταν σωστός. (η Τσιτάρα έχει την ιδιότητα της έκτης αίσθησης και εκεί βασιστήκαμε)

Snarf:  Το γνωστο παιχνίδι του “pin the tail on the donkey” παραλλαγμένο. Εδώ βάλαμε την μύτη στον Σναρφ. Το κάθε παιδί είχε τον δικό του Σναρφ (τυπωμένο σε ένα απλό Α4).

Tigra: Πολλά μπαλόνια με χαρτάκια μέσα. Τα περισσότερα είχαν μέσα Μεταλλάγματα. Αν το παιδί έσκαγε τέτοιο μπαλόνι, θα έπρεπε να φωνάξει “Μετάλλαγμα” και να βγάλει κάνα δυο κραυγές ώστε να το νικήσει. Κάποια είχαν μέσα χαρτάκι με τον Μαμ-Ρα. Σε αυτή την περίπτωση αυτός που το έβρισκε έπρεπε να πέσει κάτω φωνάζοντας Μαμ-Ρα και οι άλλοι να συγκεντρωθούν γύρω του και να φωνάξουν “Thunder - thunder -thundercats - ooooo”. Έγινε φυσικά χαμός Ειδικά όταν 2 παιδιά βρήκαν ταυτόχρονα Μαμ-Ρα! Ένα μπαλόνι μόνο περιείχε τον Τάιγκρα (ο οποίος έχει την ιδιότητα να γίνεται αόρατος). Το καλό ήταν πως ο Τάιγκρα βρέθηκε στο τελευταίο μπαλόνι, αφού είχαν σκάσει όλα τα 30 υπόλοιπα!

Panthro: εδώ λέγαμε να κάνουμε ποδομαχίες. Όμως στην πρόβα τζενεράλε με τα παιδιά, ψιλοχτύπησαν στη προσπάθεια, οπότε τον παραλείψαμε καθώς δεν είχαμε χρόνο να βρούμε άλλη δοκιμασία.

Wilykit + Wilycat: Είχαμε φουσκώσει μπαλόνια στα οποία είχαμε περάσει από ένα λάστιχο. Έτσι τα παιδιά “φόρεσαν” από ένα μπαλόνι στο κάθε πόδι. Σκοπός της δοκιμασίας ήταν να σπάσουν τα μπαλόνια που είχαν τα άλλα παιδιά, προσπαθώντας ταυτόχρονα να μη σπάσει κανείς το δικό τους. Νομίζω πως αυτή ήταν και η πιο αστεία δοκιμασία!

Mam-Ra: Τα παιδιά πήραν από ένα ρολό υγείας και τύλιξαν τον Κωνσταντίνο, ώστε να τον κάνουν μούμια! 7 ρολλά υγείας και κατάφεραν να του τυλίξουν τα χέρια και το κεφάλι

Μόλις τελείωσαν ο Μαμ Ρα άρχισε να τους κυνηγάει. Οπότε εκεί μπαίνει και η τελευταία δοκιμασία, αυτή του Lion-O. Είχαμε κρύψει στο χώρο από ένα σπαθί για το κάθε παιδί (βρήκα στο τζάμπο με 1,5 € ένα σπαθί που πραγματικά έμοιαζε και ήταν και από φελιζόλ. Τέλειο δηλαδή). Έπρεπε να βρουν το σπαθί και να νικήσουν τον Μαμ Ρα.

Ενδιάμεσα σε όλες αυτές τις δοκιμασίες, έπρεπε να τρώνε και το κάτι τις τους για να παίρνουν δυνάμεις.

Μετά από τις δοκιμασίες (και αφού έπαιξαν κάμποσο και με τα σπαθιά τους), φέραμε και την τούρτα. Η τούρτα εντέλει ήταν ένας συνδιασμός από κεκάκια με το σήμα των Θάντερκατς και πάνω μια μπάλα από μωσαϊκό που αναπαριστούσε το Μάτι της Θαντέρα. Η διακόσμιση, όπως και το Σπαθί των Οιωνών,  έγινε με ζαχαρόπαστα. Για το σπαθί ειδικά είμαι πάρα πολύ περήφανη!

Fun fact: Η Ιωάννα φούσκωσε 49 μπαλόνια, μόνη της, με το στόμα!!! Ακούραστη και ασταμάτητη!!!

Μετά τα παιχνίδια τα πιτσιρίκια χωρίστηκαν σε αγόρια - κορίτσια και έπαιξαν μέχρι τελικής πτώσης, οι μεν με τις φιγούρες του Σταρ Γουορς και οι δε κάνοντας κατασκευές, ζωγραφίζοντας και κάνοντας διάφορες διαβολιές (μαντέψτε ποιός έκανε τι )

Εντέλει ο Γιώργος θα φάει 3 τούρτες φέτος για τα γενέθλιά του

Προγραμματισμένο ταξιδάκι στην Αθήνα είχαμε από την Πέμπτη ως την Κυριακή. Πολλά πράγματα κάναμε σε αυτές τις 4 μέρες, είδαμε φίλους, συνεργάτες και συγγενείς, προβληματιστήκαμε, χαρήκαμε, γιορτάσαμε. Είχαμε και το, καθιερωμένο πλέον ραντεβού στο Παίδων για το θέμα της δυσγραφίας. Ο Γιώργος τα πάει όλο και καλύτερα, παρότι 6 μηνες τώρα έκανε προσπάθειες μόνος του, αφού μια το καλοκαίρι και μια η έλλειψη δασκάλων ήταν αιτίες για να μην έχει συνεχιστεί η οργανωμένη προσπάθεια. Όμως το διάβασμα που έριξε το καλοκαίρι φαίνεται πως του έκανε πολύ καλό. Θα συνεχίσουμε έτσι και μας έδωσαν συμβουλές για το πως προχωράμε αλλά και τι κάνουμε για να βοηθήσουμε λίγο και το θέμα της αφηρημάδας. Γενικά είμαστε ευχαριστημένοι από τους ανθρώπους εκεί.

4 μέρες γεμάτες λοιπόν που δε μας έφτασαν για να κάνουμε όσα θέλαμε, αλλά που μέσα σε αυτές κάναμε πολλά. Ένα από αυτά ήταν να γιορτάσουμε τα γενέθλια του Γιώργου αλλά και του παππού του μαζί που έρχονται σε λίγες μέρες.

Έτσι έφτιαξα μια τούρτα και για τους δυο τους. Μετά από σκέψη και με τη βοήθεια της Γιωργίας, κατέληξα στο σχέδιο που θα δείτε κάτω. Είναι μια τούρτα με τον Φρίξο Μίξο, τον πρωταγωνιστή στα παραμύθια που λέει ο παππούς κάθε βράδυ στα εγγόνια του όταν είμαστε στην Αθήνα. Είναι παραμύθια βγαλμένα από το μυαλό του. Ο μπαμπάς μου το έκανε πάντα αυτό, είναι μεγάλος παραμυθάς και θυμάμαι κι εγώ να μας λέει ένα σωρό ιστορίες όταν ήμασταν μικρές. Τώρα τις χαίρονται τα πιτσιρίκια.

Είναι λοιπόν ο Φρίξος Μίξος, πάνω στο βιβλίο του και δίπλα του είναι το Καπέλο της Σκέψης που τον βοηθάει όταν κολλάει

Τα τρία κεράκια είναι γιατί είπαμε να βάλουμε ένα για τον κάθε έναν. Όμως η Ιωάννα είπε πως κι εκείνη ακούει τα παραμύθια, άρα αξίζει ένα κεράκι και αυτή!

Χρόνια πολλά λοιπόν Γιώργο ξανά και χρόνια πολλά μπαμπά μου και εύχομαι να λες παραμύθια στα εγγόνια σου για πολλά πολλά χρόνια ακόμα!

Απίστευτο πως πέρασαν 9 χρόνια από εκείνη την Παρασκευή.

Απίστευτο πως το μωράκι που έπινε γάλα ασταμάτητα και με είχε φτάσει στο σημείο να κοιμάμαι μόλις καθόμουν σε μια καρέκλα, έγινε το παιδάκι που μας εξέπλητε με το πόσο γρήγορα μάθαινε τα πάντα, που έγινε το δημοτικάκι που παθιάζεται με διάφορα περίεργα γύρω του και που στα 9 του συνεχίζει να έχει και τα τρια αυτά χαρακτηριστικά!

Το πάρτυ θα γίνει το επόμενο Σάββατο και αυτή τη φορά θα έχει θέμα Thundercats. Αν έχετε καμιά ιδέα, ευπρόσδεκτη, καθώς στο νετ υπάρχουν ελάχιστα πράγματα. Ποιό παιδάκι ξέρει τώρα τους thundercats…

Στα 9 του λοιπόν ο Γιώργος αγαπάει με πάθος το Star Wars, ενδιαφέρεται για οτιδήποτε όμως επιστημονικής φαντασίας, παρότι του έχει περάσει η τρέλα με τους δεινόσαυρους ακόμα θέλει να διαβάσει άρθρα που κατά καιρούς βγαίνουν στο νετ για αυτούς. Έχει περισσότερους φίλους από ποτέ (2 κολλητούς δηλαδή στην Καλαμάτα και έναν στην Αθήνα, αλλά και κάμποσα παιδιά που κάνει γενικότερα παρέα). Ενδιαφέρεται επίσης για οποιαδήποτε συζήτηση μπορεί να κάνει με ενήλικες, κυρίως αν είναι οικονομικής φύσεως. Προχτές εξηγούσαμε πως λειτουργούν οι πιστωτικές κάρτες για παράδειγμα. Το εκπληκτικό είναι πως όχι μόνο τα καταλαβαίνει, αλλά σου κανει ερωτήσεις που δεν περιμένεις, που δείχνουν ότι κατανόησε τα όσα λες και μέσα στο μυαλό του τα έχει προχωρήσει και παραπέρα.

Είναι ευαίσθητος, πρόθυμος, έξυπνος, αγαπησιάρης. Του αρέσουν τα βιβλία και μπορεί να παίζει με τα παιχνίδια του ακόμα και μόνος για ώρες.

Είναι βέβαια αφηρημένος, ξεχνάει τις δουλειές του, είναι τσαπατσούλης, τρώει κολλήματα.

Τον λατρεύουμε πραγματικά.

Χρόνια πολλά Γιώργο μας!

Κεραστείτε και λίγη Τάρτα Σοκολάτας που έγινε για το σημερινό τραπέζι.

16 Μαΐου 2009

Μια σημαντική μέρα για όλους μας

Ο Κωνσταντίνος επέστρεψε σπίτι μετά από μια εβδομάδα στο Άμστερνταμ.

Ο Γιώργος πήρε για πρώτη φορά μόνος του το σκαφάκι στην ιστιοπλοΐα, έκανε τακ, το έβγαλε έξω. Ήρθε πίσω με το πιο μεγάλο χαμόγελο που έχω δει να έχει και φυσικά… πτώμα!

Η Ιωάννα είχε συναυλία στο Ωδείο της. Έπαιξε ένα κομμάτι για 4 χέρια μαζί με ένα άλλο κοριτσάκι και τα πήγε θαύμα. Το μόνο άγχος που είχε ήταν να σιγουρευτεί πως είμαστε εκεί και την βλέπουμε :).

Εγώ από την άλλη είχα γενέθλια. Τα πάτησα και τα 38! Έφτιαξα μια σούπερ τούρτα που ενθουσίασε όλους και από εμφάνιση και από γεύση. Χρωστώ πολλά φυσικά στην αγαπημένη μου Γιωργία, για τις συμβουλές  και τις ιδέες της! Μου πήρε μέρες, αλλά άξιζε τον κόπο. Ήταν το δικό μου δώρο προς εμένα!

Περάσα θαυμάσια, μια που μαζεύτηκαν φίλοι, φάγαμε, γελάσαμε… Ο καλύτερος τρόπος να περάσει κανείς τα γενέθλιά του.

Περιτό να πω πως σήμερα έχει μείνει ένα μικρό κομματάκι… Άντε και του χρόνου τέτοια ωραία.

Και να που ο Γιώργος μας έγινε και επισήμως 8 χρονών.

Είναι ένα γλυκύτατο παιδάκι με τα καλά του και τα κακά του, όπως όλα τα παιδάκια (και όλοι οι άνθρωποι δηλαδή).

Είναι πονετικός και θα σε περιποιηθεί εάν σε δει να το χρειάζεσαι. Έχει αρκετό χιούμορ και του αρέσει πάρα πολύ να κάνει αστεία και λογοπαίγνια. Είναι και πειραχτήρι και πειράζει όλο τον κόσμο. Μόνο που πολλές φορές δεν ξέρει που να σταματήσει, κυρίως με την αδερφή του που δεν σηκώνει και πολλά. Όμως ο ίδιος δέχεται όλες τις πλάκες που μπορεί να του κάνεις και μάλιστα με ευχαρίστηση.

Του αρέσει να παίζει στον υπολογιστή. Πολύ. Αγαπημένο του παιχνίδι τον τελευταίο καιρό το Lego Star Wars 2. Εάν δεν υπήρχαν κανόνες στο σπίτι να τον σταματάνε, νομίζω θα μπορούσε να παίζει όλη μέρα. Δεύτερο αγαπημένο του τα ίδια τα lego. Μπορεί και με αυτά να παίζει ώρες ατελείωτες φτιάχνοντας ιστορίες και δημιουργώντας καινούρια πράγματα.

Αγαπημένος του συγγραφέας ο Ευγένιος Τριβιζάς. Άλλα βιβλία μπορεί να βαρεθεί να τα διαβάσει, όμως του Τριβιζά πραγματικά τα ρουφάει. Θα κοιτάξει επίσης βιβλία με κατασκευές και πειράματα. Και φυσικά εάν έχεις τη διάθεση να του διαβάσεις, θα ακούσει με μεγάλη ευχαρίστηση τα πάντα. Ακόμα καλύτερα εάν έχεις την όρεξη και τη φαντασία να του πεις ιστορίες από το μυαλό σου. Ο πατέρας μου το κάνει αυτό (με μεγάλη επιτυχία) και τα ξετρελαίνει και δυο παιδιά.

Αγαπημένα του χρώματα το κόκκινο και το μαύρο. Κυρίως το κόκκινο όμως. Κόκκινα ρούχα, κόκκινα μολύβια, κόκκινα παπούτσια, κόκκινα τετράδια, κόκκινα ποτήρια…

Αγαπημένο του φαγητό η σούπα και μετά τα γιουβαρλάκια. Γενικώς είναι κρεατοφάγος. Ωμά λαχανικά και φρούτα του αρέσουν επίσης πολύ. Όσο για γλυκά… σοκολάτα να’ ναι κι ό,τι να ‘ναι!

Του αρέσει να τον αφήνω να μαγειρεύει και να ασχολείται στην κουζίνα. Με μεγάλη χαρά φοράει την ποδιά του και προσπαθεί να μαγειρέψει. Όπως όμως και σε όλα τα υπόλοιπα πράγματα, θέλει να πάει κατευθείαν στα δύσκολα. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις προσπαθώ να του εξηγήσω πως δεν γίνεται να τα κάνει όλα αμέσως. Πρέπει πρώτα να κάνει τα εύκολα, να μάθει και μετά να πάει στα δύσκολα. Στη μαγειρική βέβαια αυτό το καταλαβαίνει λίγο καλύτερα. Μέχρι στιγμής έχει φτιάξει τυροπιτάκια, αυγά βραστά και βοηθάει πάντα στα κέικ αλλά και στο αυγολέμονο.

Είναι αρκετά υπάκουος και εάν υπάρχει ένας κανόνας θα τον ακολουθήσει. Αρκετές φορές όμως πάει στο άλλο άκρο και αγγίζει τα όρια του υποχόνδριου. Εάν υποψιαστεί και μόνο πως κάτι μπορεί να του κάνει κακό στην υγεία, δεν πρόκειται να το πλησιάσει ούτε από μακριά.

Είναι επίσης ξεροκέφαλος. Εάν του μπει μια ιδέα, θα φτύσεις αίμα να του αλλάξεις γνώμη (εάν τα καταφέρεις). Εάν δε είναι και κουρασμένος, είναι ικανός να πέσει σε μαύρη κατάθλιψη για το πιο ασήμαντο πράγμα.

Έχει τετράγωνη λογική και σε εκπλήσσει πολλές φορές με τον τρόπο που σκέφτεται και με το πόσο εύκολα κατανοεί το πως λειτουργούν όλα γύρω του. Όχι μόνο τα πράγματα, αλλά γενικώς πως λειτουργεί ο κόσμος. Τον ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα οικονομικά θέματα, αλλά γενικώς του αρέσει πολύ να κάθεσαι να συζητάς μαζί του σα να ήταν ενήλικος, όλα τα θέματα και φυσικά θα σου απαντήσει ως τέτοιος. Ίσως τα δύο καλύτερα πράγματα που μπορείς να κάνεις με τον Γιώργο είναι να συζητήσεις μαζί του για διάφορα θέματα που αφορούν τον κόσμο και να παίξεις με τα lego.

Πήγαινα να πω πως δεν είναι ιδιαίτερα κοινωνικός. Όμως δεν είναι έτσι. Δεν μπορεί να λειτουργήσει καλά σε ομάδα. Αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα να μιλήσει με τον οποιοδηποτε. Δεν ντρέπεται δηλαδή και θα συζητήσει, θα ρωτήσει, θα μπει μέσα σε όποια συζήτηση του κινήσει το ενδιαφέρον. Απλώς δεν μπορεί να βρει κοινά με τα παιδιά της ηλικίας του και δεν ασχολείται ιδιαίτερα μαζί τους. Του αρέσει να κάνει παρέα με μεγάλους. Αυτό βέβαια τον απομονώνει κάπως στο σχολείο. Δεν θα κάνει παρέες έτσι απλώς και μόνο για να έχει παρέα. Και στα πάρτυ του καλεί μόνο τους κοντινούς του φίλους, τα 2-3 παιδιά με τα οποία ξέρει πως θα περάσει καλά.

Είναι πολύ ευγενικός και έχει καλούς τρόπους. Είναι όμως και απρόσεκτος, αφηρημένος, ατσούμπαλος, άχαρος, βαριέται να δώσει προσοχή στη λεπτομέρεια, βαριέται να δώσει προσοχή γενικώς στα καθημερινά, βαριέται τα απλά πράγματα. Εάν ήταν δυνατόν θα ήθελε να πάει κατευθείαν στην πυρηνική φυσική χωρίς να πρέπει να περάσει από την βαρετή εκμάθηση γραφής, ανάγνωσης κλπ. Στο σχολείο όλοι οι δάσκαλοι μέχρι στιγμής λένε για το πόσο έξυπνος είναι (λαμπρό μυαλό!), αλλά και πόσο αφηρημένος και στην κοσμάρα του. Το “στον κόσμο του” είναι σήμα κατατεθέν του. Αυτό φυσικά μας προκαλεί προβλήματα στο σχολείο, αλλά προσπαθούμε να το καταπολεμήσουμε.

Επίσης βαριέται κάθε είδους σωματική άσκηση κυρίως εάν έχει σχέση με μπάλα. Λίγο τον ενδιαφέρει το μπάσκετ τώρα τελευταία, αλλά όχι τίποτα τρελό. Χαιρόμαστε πολύ που άρχισε ιστιοπλοΐα φέτος και φαίνεται να του αρέσει πραγματικά πάρα πολύ. Τουλάχιστον βγαίνει από το σπίτι…

Φυσικά, ως γνήσια χαζομαμά, θα μπορούσα να γράφω ώρες ολόκληρες για το παιδί μου. Η ουσία παραμένει ίδια: με τα καλά του και τα κακά του, εμείς τον λατρεύουμε. Κανείς δεν είναι τέλειος γονιός και ξέρουμε πως κάνουμε τα λάθη μας, όμως επίσης ξέρουμε πως η αγάπη είναι αυτή που χρειάζονται πάνω απ’ όλα τα παιδιά. Και αγάπη έχει από εμάς μπόλικη.

Χρόνια πολλά Γιώργάκη μου (που λέει και η Ιωάννα)!