Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα » γρίπη

Πόσο κοντά…

Wednesday, September 16th, 2009 από Στέλλα

Έχω διαβάσει πολλά βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Ένα αρκετά μεγάλο μέρος αυτών αφορούν μελλοντικές δυστοπίες. Δηλαδή περιγράφουν ένα ζοφερό μέλλον, άσχημες καταστάσεις στις οποίες μπορεί να βρεθούμε στο μέλλον λόγω διαφόρων συγκυριών. Πόλεμος, αρρώστεια, εξωγήινοι… όλα παίζουν.

Τις τελευταίες μέρες έχω πάθει ένα μικρό σοκ καθώς αντιλαμβάνομαι πόσο κοντά μας μπορεί να είναι μια τέτοια κατάσταση, πόσο εύκολο είναι να αλλάξουν όλα, να τρελλαθούν τα πάντα γύρω σου και να βρεθείς να ζεις σε έναν κόσμο που θα μοιάζει να βγήκε από τις σελίδες μιας τέτοιας δυστοπικής ιστορίας.

Η γρίπη αυτή μας έχει τρελλάνει όλους. Μια απλή γρίπη που όμως κολλάει λίγο πιο εύκολα από την απλή εποχική. Που ό,τι και να κάνεις στην ουσία δεν μπορείς να την αποφύγεις πραγματικά, καθώς κολλάει από μια μέρα πριν αρχίσουν τα συμπτώματα έως και 2 εβδομάδες μετά την ίαση.

Ακούω για απομόνωση ασθενών, μάσκες στο πρόσωπο, ρόμπες μιας χρήσης και γάντια για αυτούς που τον πλησιάζουν, τέλος αγκαλιές και φιλιά, αποφυγή μεγάλων συγκεντρώσεων, απολύμανση στα πάντα. Τα παιδιά στο σχολείο να μη παίζουν πολλά μαζί στο διάλειμμα, οι μεγάλοι να σταματήσουν να γιορτάζουν στο σπίτι με πολύ κόσμο. Βλέπω παιδάκια να βήχουν και να τα κοιτάνε όλοι λες και έχουνε χολέρα. Ακούω γονείς να λένε πως πριν μπουν στο σπίτι τους βγάζουν ρούχα και παπούτσια και περνάνε από απολύμανση.

Φρικάρω. Που πάμε; Αν αυτό το πράγμα συνεχίσει, αν η γρίπη χτυπήσει, θα είμαστε όλοι απομονωμένοι, τα παιδιά θα κάνουν μάθημα από το σπίτι και τους υπολογιστές τους, δεν θα γιορτάζουμε τίποτα, θα έχουμε ειδική θέση για απολύμανση έξω από την πόρτα του σπιτιού μας; Ρόμπα, μάσκα και γάντια μιας χρήσης θα είναι μέσα στα απαραίτητα αξεσουάρ; Μόλις κάποιος βήξει στο δρόμο θα υπάρχει ειδική ομάδα που θα τον μαζεύει και θα τον πηγαίνει στην απομόνωση;  Στο σχολείο ήδη τους αποκαλούν “συντονιστές γρίπης”.

Άραγε δεν θα έπρεπε να διαβάζω τόση επιστημονική φαντασία ή εγώ που διαβάζω μπορώ να δω την κατάληξη (ή μια πιθανή κατάληξη) καλύτερα;

Τα σχολεία και η γρίπη

Friday, September 11th, 2009 από Στέλλα

Καλή αρχή σε όλα τα παιδιά που ξεκίνησαν τα σχολεία!

Σήμερα που ξεκίνησαν τα Δημοτικά, μαζί με τα βιβλία, τα παιδιά πήραν και από ένα φυλλάδιο που έχει οδηγίες για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης.

Εδώ και καιρό έχω τις αντιρρήσεις και τις επιφυλάξεις μου για τον τρόπο αντιμετώπισης της γρίπης από τα μέσα ενημέρωσης αλλά και την κυβέρνηση. Τις τελευταίες μέρες δε, ακούω τι λένε για τα σχολεία και γελάω πολύ. Προφανώς όλα αυτά γίνονται απλώς και μόνο για να φανεί πως κάτι κάνουν στην κυβέρνηση για να το αντιμετωπίσουν το θέμα, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να έχουν φέρει μια απίστευτη αναστάτωση, να έχουν ξοδευτεί πάρα πολλά χρήματα και να φαίνονται επιεικώς γελοίοι σε όσους κάθονται λίγο να σκεφτούν κάπως παραπάνω αυτά που ακούνε και διαβάζουν.

Για να εξηγηθώ:

Το φυλλάδιο γράφει:

  • Με ποιόν τρόπο μεταδίδεται η νέα γρίπη;  … όπως ακριβώς και η εποχική γρίπη….
  • Ποιά είναι τα συμπτώματα όσων νοσούν; …δε διαφέρουν πολύ από εκείνα της εποχικής γρίπης…
  • Ποιά είνα τα ποσοστά θνητότητας; … η επιθετικότητά της δεν είναι μεγαλύτερη από εκείνη της εποχικής γρίπης…

Τι μας τα πρήζετε λοιπόν;;; Μόνοι λέτε πως δεν διαφέρει σε τίποτα από την εποχική γρίπη. Συνεχίζω με το τι πρέπει να κάνουμε:

Τι κάνω σε περίπτωση που μολυνθώ; Εάν νοσούμε ή νιώθουμε ότι έχουμε τα πρώτα συμπτώματα, δεν πηγαίνουμε στη δουλειά, στο σχολείο ή σε δημόσιους χώρους… δεν πηγαίνουμε στο νοσοκομείο ή σε ιατρείο… μένουμε στο σπίτι και τηλεφωνούμε στον γιατρό ή στο 1135… περιοριζόμαστε μέσα σε ένα δωμάτιο.

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά, με το που θα έχω έναν πονοκέφαλο (γιατί ο πονοκέφαλος είναι ένα σύμπτωμα), δεν θα πάω στη δουλειά μου (καλή δικαιολογία) και θα μείνω στο σπίτι. Και το παιδί μου αν έχει λίγο συνάχι δεν θα πάει σχολείο… όχι, θα μείνει και αυτό σπίτι και θα το έχω κλεισμένο μέσα σε ένα δωμάτιο επειδή έχει συνάχι. Και το καλύτερο, ΔΕΝ θα το πάω στο γιατρό. Όχι… θα πάρω τηλέφωνο τον γιατρό και αυτός μάλλον θα μυρίσει τα νύχια του για να δει αν το συνάχι του παιδιού είναι κάτι σοβαρό ή όχι. Εμ, βρε παιδιά, έτσι δεν θα πάμε καθόλου σχολείο και δουλειά φέτος. Καλά θα περάσουμε!

Απορία 1: εμείς που δουλεύουμε από το σπίτι τι θα κάνουμε;; :)

Απορία 2: δηλαδή όταν θα χτυπήσει την πόρτα μας η κανονική εποχική γρίπη, πως θα την αναγνωρίσουμε; Πέρισυ στην τάξη του Γιώργου σε κάποια φάση έλλειπαν πάνω από τα μισά παιδιά λόγω γρίπης. Έκλεισε το σχολείο; Τώρα τι θα γίνει και γιατί διαφέρει και πως θα το καταλάβουμε για να μην κλείσουν λόγω κανονικής γρίπης;

Έχει και συνέχεια το πράγμα όμως. Τι οδηγίες έχουν δοθεί στα σχολεία;

1. Να καθαρίζουν τα πόμολα των τάξεων μετά από κάθε διάλειμμα. Το ότι τα σχολεία δνε έχουν λεφτά για τις καθαρίστριες και πολλές φορές αυτές μένουν απλήρωτες ή τις πληρώνει ο σύλλογος γονέων, δεν το ξέρουν και δεν τους ενδιαφέρει. Αν φέρουν τις καθαρίστριες να καθαρίζουν στις 9 το πρωί, τι θα γίνει μετά; Ποιός θα καθαρίσει το σχολείο μετά το σχόλασμα;

2. Πρέπει να έχουν ένα απολυμαντικό χεριών μέσα σε κάθε τμήμα. Μήπως ξέρουν πόσο στοιχίζει αυτό το απολυμαντικό; Μια φορά να πλύνει το κάθε παιδάκι το χέρι του, πάει το μπουκάλι. Που θα βρει το σχολείο τα χρήματα αυτά, όταν δεν μπορεί να καλύψει βασικές ανάγκες; Και φυσικά πολύ θέλω να δω πως θα καταφέρουν να κρατήσουν τα παιδάκια από το να έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο, να μην ανταλάσουν μολύβια ή γόμες, να καθαρίζουν τα χέρια τους κάθε τρεις και λίγο ή να προλαβαίνουν να χρησιμοποιήσουν χαρτομάντηλο πριν φτερνιστούν. Θα τα κάνουν τα παιδιά υποχόνδρια για το τίποτα.

3. Τα θρανία να έχουν απόσταση 1 μέτρο το ένα από το άλλο. Μάλλον ζούνε σε άλλη χώρα όπου οι αίθουσες είναι τεράστιες και δεν υπάρχει πρόβλημα χώρου. Αν υπάρχουν 20 παιδιά στην τάξη (στην καλύτερη περίπτωση), το κάθε παιδί έχει ένα θρανίο και το κάθε θρανίο απέχει 1 μέτρο από το άλλο, πόσο μεγάλη πρέπει να είναι η αίθουσα; (ωραίο πρόβλημα. Να το δώσουμε στα παιδιά να μας το λύσουν)

4. Οι τάξεις να χωριστούν ώστε να έχει κάθε μια λιγότερα παιδιά. Πάλι τα ίδια. Εδώ έχουν μετατραπεί αποθήκες σε αίθουσες για να μπορέσει να γίνει μάθημα. Που θα βρεθούν οι έξτρα αίθουσες; Και κυρίως, που θα βρεθούν οι έξτρα δάσκαλοι;

5. Πρέπει να γίνεται καταγραφή κάθε μέρα πόσα παιδιά νόσησαν, πόσα έλλειψαν κλπ και να αποστέλλεται μέχρι τις 10 η ώρα. Γιατί βλέπετε οι δάσκαλοι δεν έχουν μαθήματα ή άλλες ασχολίες. Άσε τα προβλήματα που λέει και η Σοφία.

6. Οι δάσκαλοι θα πρέπει να απομονώνουν τα παιδιά που παρουσιάζουν τα συμπτώματα. Ωραία. Μόλις ένα παιδάκι βήξει δηλαδή ή φτερνιστεί πάει στην απομόνωση. Τέλεια. Και αν φτερνιστούν δύο παιδάκια;;; ή 3;;; Και να δω που θα βρεθεί αυτός ο χώρος που στα περισσότερα σχολεία δεν επαρκούν οι αίθουσες ούτε για γραφείο δασκάλων.

Λέμε γελάω πάρα πολύ. Και περιμένουν από τους δασκάλους να κάνουν τα πάντα. Να γίνουν γιατροί και να αναγνωρίσουν αν ένα παιδάκι είναι άρρωστο. Να είναι καθαρίστριες και να καθαρίζουν τα χέρια των παιδιών και τα πόμολα. Νέα εξάρτηση δασκάλου: στηθοσκόπιο και πανάκια Detol. Έλεος δηλαδή. Και όλα αυτά γιατί; Για μια γρίπη που δεν διαφέρει σε τίποτα από την εποχική.  Συγγνώμη δηλαδή, τα παιδιά σας δεν έχουν αρρωστήσει ποτέ; Δεν έχουν πάθει ίωση, γρίπη; Έχει γίνει κάτι;

Πολύς πανικός για το τίποτα λέω εγώ. Απλώς για να μη μπορεί κανείς να τους πει πως δεν έκαναν τίποτα. Οπότε τώρα απλώς γελάμε με αυτά που λένε και με το πόσο στην κοσμάρα τους ζούνε όλοι.

Φυσικά αυτό που θα έπρεπε να γίνει είναι να μη στέλνουν τα παιδιά άρρωστα στο σχολείο. Αλλά και αυτό ακόμα δεν ξέρω αν γίνεται. Γιατί πως θα μπορέσουν οι γονείς να κρατήσουν σπίτι ένα παιδί που έχει συνάχι; Ποιός θα το προσέχει; Πόσες φορές θα λείψουν και αυτοί από τη δουλειά τους;

Αυτό που θα έπρεπε να γίνει, άσχετο με τη νέα γρίπη, είναι να υπάρχει σε ΟΛΑ τα σχολεία ένας γιατρός ή έστω νοσοκόμος. Δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν να περιμένουν από τους δασκάλους να αντιμετωπίσουν χωρίς γνώσεις, ένα παιδάκι που θα πέσει και θα χτυπήσει, που θα παρουσιάσει πυρετό ή άλλα συμπτώματα. Είναι απαράδεκτο κατά τη γνώμη μου να μην υπάρχει. Στο δικό μας σχολικό συγκρότημα πρέπει να υπάρχουν καμιά 800αριά παιδιά όλων των ηλικιών. Τόσοι, δάσκαλοι, καθηγητές, γυμναστές, καθαρίστριες. Μια νοσοκόμα;  τόσο παράλογο είναι; Φαίνεται πως είναι, γιατί όλα τα παράλογα και τα αδύνατα θέλουν να εφαρμόσουν, μα αυτό δεν το προτείνανε καν.

Είναι όμως πολύ έξυπνοι. Με αυτό τον τρόπο δείχνουν πως έχουν κάτι κάτι, έχουν πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα. Είπαν τις παραλογίες τους, μετέθεσαν την ευθύνη στους άλλους και πλέον εάν νοσήσει κάποιο παιδάκι θα φταίει μάλλον η καθαρίστρια που δεν καθάρισε το πόμολο.

Είναι τραγικό.