Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Είναι γνωστό πια το θεματάκι του Γιώργου με το γράψιμο. Έχει κάνει μεγάλη πρόοδο, αλλά σαφώς έχει πολύ δουλειά μπροστά του. Αλλά και η Ιωάννα όσο κυλάνε οι μήνες, νομίζω χειροτερεύει. Κάνει ανάποδα αριθμούς και γράμματα, τα γράμματά της χειροτερεύουν σε εμφάνιση, κάνει απίστευτα ορθογραφικά λάθη, μουτζούρες και “τρώει” γράμματα.

Είπαμε λοιπόν και με τη διευθύντρια του σχολείου, πως κάτι πρέπει να κάνουμε το καλοκαίρι, ώστε να γράφουν τα παιδιά.

Αφού λοιπόν το σκεφτήκαμε, είπαμε να ξεκινήσουν από ένα ημερολόγιο. Όχι μπλογκ, αλλά κανονικό σε τετράδιο. Ο Γιώργος νομίζω είχε πολλούς λόγους που το άφησε το μπλογκ. Πρώτον τον δυσκόλευε το να γράφει στο πληκτρολόγιο, το έκανε πολύ άργά και βαριόταν. Μετά έτρωγε το χρόνο του υπολογιστή στο μπλογκ, ενώ του αρέσει να παίζει παιχνίδια.

Η ιδέα των ημερολογίων τους άρεσε πολύ. Τα πήρα και πήγαμε στο βιβλιοπωλείο και πήραν δυο τετράδια που τους άρεσαν και δυο μολύβια. Κάθησαν το βράδυ και έγραψαν την πρώτη τους καταχώρηση. Έχει τρομερό ενδιαφέρον να τα διαβάζεις και να βλέπεις τι έκανε εντύπωση στο καθένα και πως σκέφτονται. Τους είπα πως αν θέλουν, να γράφουν αυτά στο ημερολόγιο και εγώ να τους τα μεταφέρω στο δικό τους μπλογκ. Της Ιωάννας τουλάχιστον της άρεσε πολύ η ιδέα. Νομίζω πως και ο Γιώργος θα θέλει.

Δεν ξέρω πως θα δουλέψει αυτό όλο το καλοκαίρι, αλλά ελπίζω να διατηρήσουμε το ενδιαφέρον μας.

Update:  Ο Γιώργος δεν θέλει να τα βάζω στο μπλογκ του (δεν ξέρω γιατί, ίσως δε θέλει να φαίνονται τα λάθη του, δεν είμαι σίγουρη).

Η Ιωάννα όμως εφόσον ενθουσιάστηκε έχει πλέον το δικό της μπλογκ, το οποίο ονόμασε Η Ιωάννα στη Φύση.

Ήρθε ο καιρός να κάνουμε επανεξέταση στον Γιώργο για το θέμα της δυσγραφίας.

Στο Παίδων όλοι μείναν άφωνοι με την πρόοδο που έχει γίνει μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Είπαν χαρακτηριστικά πως δεν μπορούμε να μιλάμε για δυσγραφία πλέον. Τα γράμματά του είναι άψογα, η ανάγνωση έχει βελτιωθεί πολύ. Πλέον θα πρέπει να δουλέψουμε την ορθογραφία και την έκθεση. Αυτό το τελευταίο με εξέπληξε κάπως μπορώ να πω, γιατί μέχρι πριν λίγο καιρό ο Γιώργος δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να μεταφέρει τις σκέψεις του στο χαρτί. Τώρα δεν ξεχωρίζει παραγράφους, αρχή - μέση - τέλος και συχνά δεν βγάζουν νόημα τα όσα γράφει. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό…

Το θέμα βέβαια είναι πως έχει γίνει εξαιρετική πρόοδος και πως έχει αλλάξει και το παιδί εντελώς (και μάλιστα για αυτό το τελευταίο είμαι πολύ πιο ευχαριστημένη). Φυσικά έμειναν άφωνοι και με το γεγονός πως η διευθύντρια του σχολείου του ασχολήθηκε μαζί του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Χρωστάμε πολλά σε αυτή τη γυναίκα…

Πέρα από την επίσκεψή μας στο Παίδων, αυτό το ταξίδι είναι εξαιρετικά “γεμάτο” μέχρι στιγμής. Χτες είχαμε το πρωί το Παίδων, το μεσημέρι ραντεβού επαγγελματικό, το απόγευμα το ίδιο, μετά ένα ποτό στο Κολωνάκι, σουβλάκι και δεύτερο ποτό στο μπαρ “baba au rum” του Θάνου και του Χρήστου με φίλους.

Σήμερα το μεσημέρι πήγαμε ξανά εγώ με την Ιωάννα στο Κολωνάκι να της πάρουν μέτρα για το φόρεμα που θα φορέσει ως παρανυφάκι, χαζέψαμε λίγο στα μαγαζιά, μπήκε για πρώτη φορά σε λεωφορείο, μετά κάναμε την επίσκεψή μας στον οδοντίατρο (πονεμένη ιστορία…) και το απόγευμα στην Κατερίνα, να δούμε όλοι οικογειακώς τους φίλους μας. Εμείς χαρτάκι, κουβέντα και τηλεόραση, τα αγόρια υπολογιστή και μινιατούρες, τα κορίτσια ένα σωρό διαβολιές :).

Λίγες φορές έχουμε περάσει τόσο γεμάτες και όμορφες μέρες σε ταξίδι στην Αθήνα.

Μιλάμε για πολύ τρέξιμο γενικώς. Δουλειά, δουλειά, δουλειά και υπολογιστής από το πρωί ως το βράδυ. Όλο λέω να κάνω ποστ και όλο το αναβάλλω για κάτι που τυχαίνει.

Οπότε στα γρήγορα λέω τι έχει συμβεί:

1. Η συνάντηση των Συνταγών πήγε εκπληκτικά, τέλεια, καλύτερα δε γινόταν. Θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολόκληρες. Δε γίνεται θα αφιερώσω ένα ποστ για αυτή και όσα έζησα εκεί. Μέχρι τότε, εάν θέλετε, ρίξτε μια ματιά στο φόρουμ μας.

2. Η Ιωάννα έμαθε μέσα σε 5 λεπτά να λέει την ώρα. Αφορμή το -πολύ όμορφο- ρολογάκι με τον Σνούπι που της έστειλε η Γιωργία και το οποίο δεν έχει βγάλει από το χέρι της. Μας έκανε τρομερή εντύπωση η άνεση με την οποία κατάλαβε πως λειτουργεί το πράγμα (και το “και” και το “παρά”).

3. Ο Γιώργος έχει κάνει μέσα σε μια εβδομάδα, τρομερές προόδους στη γραφή του. Κάθετε κάθε μέρα με τη διευθύντρια του σχολείου και κάνουν εξάσκηση. Πήραν ένα τετράδιο με τετραγωνάκια και εξασκεί εκεί μέσα τα γράμματά του. Είναι απίστευτη η αλλαγή. Και αυτό φυσικά θέλει το δικό του ποστ. Αναμείνατε.

Συνταγές, πελάτες, παιδιά, συλλογος γονέων με έχουν κάνει να τρέχω. Που θα πάει, θα σταματήσω

Το θέμα της δυσλεξίας μας έχει απασχολήσει πολύ καιρό τώρα, από τότε που πήγαινε ο Γιώργος πρώτη δημοτικού.
Μια που έφτασε τρίτη και υπάρχουν ακόμα προβλήματα και η δασκάλα του η καινούρια επίσης μας είπε να το ελέγξουμε, κλείσαμε ένα ραντεβού στο Παίδων. Και μια που θα ήμασταν εκεί, κλείσαμε ραντεβού και με τον ωρυλά, να κοιτάξει το αυτάκι του (μετά την περιπέτεια του καλοκαιριού).

Σήμερα το πρωί λοιπόν πήγαμε και στα δυο αυτά ραντεβού. Σε γενικές γραμμές να πω πως έμεινα πολύ ευχαριστημένη από την ποιότητα των υπηρεσιών, από το πόσο μας προσέξανε, από τον κόσμο και τους γιατρούς.
Ο ωρυλά μας έκανε και τυμπανόγραμμα και ακουόγραμμα, τον κοίταξε κιόλας φυσικά και μας είπε πως η κατάσταση έχει βελτιωθεί ελαφρώς και σταθεροποιηθεί. Έχει πρόβλημα σε μια συχνότητα στην ακοή του, αλλά είναι τόσο μικρό και είναι τέτοια η συχνότητα αυτή που πρακτικά δεν έχει καμία επίπτωση στην ακοή του. Δεν πρέπει να μας ανησυχεί. Πάει αυτό.

Στο θέμα των μαθησιακών δυσκολιών τα πράγματα ήταν λίγο πιο περίπλοκα. Μείναμε πολύ ώρα, τον εξέτασε μια παιδαγωγός σε θέματα γραφής, ανάγνωσης, κατανόησης κειμένου και μαθηματικών και μιλήσαμε με ψυχολόγο (κι εμείς και ο Γιώργος ξεχωριστά). Στην ουσία δε μάθαμε και τίποτα που δεν το ξέραμε ήδη. Ο Γιώργος έχει τρομερή άνεση στο χειρισμό του λόγου, στην κατανόηση του κειμένου καθώς και στα μαθηματικά. Υστερεί στην ανάγνωση (δυσκολεύεται πιο πολύ από όσο θα έπρεπε ένα παιδάκι τρίτης δημοτικού) και βέβαια έχει πρόβλημα δυσγραφίας. Μας είπαν λοιπόν πως πρέπει να πάρουμε ένα δάσκαλο στο σπίτι που να τον βοηθήσει σε αυτά τα δύο. Όχι να τον διαβάζει φυσικά, γιατί εκεί δεν έχει κανένα πρόβλημα, αλλά να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματα γραφής και ανάγνωσης. Είπαν πως δεν λειτουργεί εάν το κάνουμε εμείς και πρέπει να μπει άλλος να κάνει αυτη τη δουλειά. Για το σχολείο είπαν πως θα πρέπει η δασκάλα να του φερθεί με επιείκια στο θέμα της γραφής και να εστιάσει σε όσα κάνει το παιδί καλά. Με το συγκεκριμένο πρόβλημα, προφανώς θα επιβιώσει στο σχολείο το παιδί, μια που έχει καλό δυναμικό, δεν έχει προβλήματα στα υπόλοιπα θέματα και είναι τόσο καλός στις εκθέσεις και στον λόγο. Το θέμα είναι να τον βοηθήσουμε να γίνει καλύτερος και στη γραφή, ώστε να μην πιέζεται και αυτός.

Του Γιώργου φυσικά δεν του αρέσει καθόλου η ιδέα να χάνει δυο ώρες την εβδομάδα ακόμα για μαθήματα. Του εξήγησα πως δεν γίνεται αλλιώς και πως όσο πιο σοβαρά προσπαθήσει να ακούει και να γίνει καλύτερος, τόσο πιο εύκολα θα ξεμπερδέψουμε με αυτό.

Γενικώς έχω ακόμα μεικτά συναισθήματα για όλο αυτό. Από τη μια ησύχασα που πράγματι δεν μπορώ να κάνω εγώ κάτι, που δεν φταίω γιατί δεν τον προσέχω αρκετά ή δεν τον πιέζω αρκετά ή κάτι τέτοιο. Από την άλλη λυπάμαι τον Γιώργο που θα πρέπει να αγωνιστεί σε κάτι που δεν του αρέσει.