Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Αφού ήμασταν στην Αθήνα μείναμε και το Σαββατοκύριακο.

Είχαμε και τα “τυχερά” μας και έπρεπε να τρέχουμε σε γιατρούς για ωτίτιδα (άλλος γιατρός δε με βλέπει όλη τη χρονιά. Ο ΩΡΛ όμως με ξέρει πολύ καλά…), αλλά κυρίως περάσαμε καλά.

Το Σάββατο πήγαμε και είδαμε το “Πως να εκπαιδεύσετε το δράκο σας” σε 3D. Ήταν κάτι που είχαμε υποσχεθεί στα παιδιά  από τη στιγμή που βγήκε. Το βιβλίο είναι ένα από τα αγαπημένα των παιδιών, το έχουμε διαβάσει ήδη 3 φορές. Όταν μάθαμε πως βγαίνει ταινία παραληρούσαμε! Βέβαια από το τρέιλερ και μόνο είχαμε καταλάβει πως δε θα είναι ίδιο με το βιβλίο. Είπαμε πως δεν πειράζει και πήγαμε.

Ήταν και η πρώτη ταινία 3D που είδαν τα παιδιά. Ενθουσιάστηκαν τόσο με την ταινία, όσο και με την εμπειρία του τρισδιάστατου. Μπορεί να μην είχε σχέση με το βιβλίο, αλλά ήταν καλογυρισμένη, ενδιαφέρουσα,  με λίγα λόγια σούπερ! Είχαν έρθει και οι γονείς μου και η αδερφή μου μαζί και φυσικά τα πιτσιρίκια ήταν κανονικά στον παράδεισο. Η μαμά μου (που ήρθε με το ζόρι) δήλωσε πως τόσο της άρεσε που όταν πάμε στο Toy Story (πετάω ήδη από τη χαρά μου) θα έρθει και αυτή μαζί, γιατί εντέλει τα παιδικά είναι καλύτερα από τις σοβαρές ταινίες

Την ταινία ακολούθησε γλυκό και παγωτό στη Γλυφάδα

Την Κυριακή πήγαμε μια μικρή βόλτα στο Ζάππειο. Μέσα στο Παιδόραμα (ή κάπως έτσι λεγόταν η έκθεση δε θυμάμαι ακριβώς)  είχε περίπτερο το parents.gr κι εκεί ήταν η Βίκυ που μαγείρεψε με τα πιτσιρίκια. Και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσουμε μαγειρική και γλυκά έτσι! Κάθησαν και τα δυο και έφτιαξαν “ένα γλυκό για τη μανούλα”, το οποίο φυσικά μετά δεν το έφαγε η μανούλα όπως καταλαβαίνετε, αλλά βρεθήκαμε με δυο παιδάκια με σοκολατένια μουστάκια

Μετά έπρεπε να επιστρέψουμε πίσω στην Καλαμάτα.

Ωραία περάσαμε πάλι

Ήταν τα γενέθλια του ανηψιού της Γεωργίας, οπότε κάτσαμε όλες μαζί και φτιάξαμε μια τούρτα. Λίγο η μια, λίγο η άλλη, με έμπνευση διάφορες τούρτες που βρήκαμε με παρόμοιο θέμα, έγινε στο τέλος αυτή η τούρτα:

Έφαγα

έφαγα

έφαγα

έφαγα

έφαγα

έφαγα

έφαγα

Αν δε το καταλάβατε, έφαγα ΠΟΛΥ. Αυτά που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι μια ενδεικτική ποσότητα και ποικιλία. Νιώθω πως έχω φάει όσα θα έτρωγα σε ένα μήνα, μέσα σε 4 μέρες μαζεμένα.

Περιττό να πω πως από σήμερα έχω ξεκινήσει αυστηρή δίαιτα, γιατί ό,τι έχασα σε 2 μήνες από το wii, το πήρα σε 2 εβδομάδες (και τώρα θα ανέβω στο wii και θα με κράξει εντελώς).

Γυρίσαμε από τη Ρώμη και αμέσως βρεθήκαμε σε ετοιμασίες, μια που ήταν Μ. Σάββατο και ήρθαν και οι γονείς μου εδώ για Πάσχα.

Είμαστε γεμάτοι εμπειρίες, κατακουρασμένοι αλλά πολύ πολύ ευτυχισμένοι. Σιγά σιγά μαζευόμαστε και θα μπορέσω να κάνω ποστ με φωτογραφίες και εντυπώσεις.

Μέχρι τότε πάρτε (έστω και καθυστερημένα) ένα από τα 8 (!!!) αυγά που έβαψα φέτος, με τη μέθοδο αυτή.

Είπαμε, κάθε μέρα θα έχει ο Κωνσταντίνος γενέθλια

Την Πέμπτη είχαμε τραπέζι στα πεθερικά (και τον Πέτρο βέβαια ).

Χτες είπαμε να μαζέψουμε τους φίλους μας και να φάμε όλοι μαζί. Και περάσαμε ΤΕΛΕΙΑΑΑ.

Την τούρτα την είχα έτοιμη από το Σάββατο. Πρέπει να μείνει μια μέρα, να παγώσει καλά, να δέσουν οι γεύσεις. Τα υπόλοιπα φαγητά όμως τα ετοίμασα όλα μέσα στο πρωινό. Διάλεξα φαγητά που μας αρέσουν πολύ, αλλά είναι και πολύ εύκολα και γρήγορα.

Το μενού λοιπόν είχε Τορτελίνια σουφλέ, Λωρίδες χοιρινού με πιπεριές, Κοτόπουλο κρασάτο στο γκριλ, Κοτόπουλο απλό στο φούρνο με πατατούλες (γιατί κάποιοι είχαν ελαφρά προβλήματα με την κοιλιά τους και ήθελαν κάτι πιο απλό), ρύζι μπασμάτι για να συνοδεύσει το κοτόπουλο και το χοιρινό και σαλάτα με λάχανο και καρότο. Και φυσικά την Τούρτα σοκολατίνα.

σούπερ σοκολατένια, μέσα κι έξω!

Μαζευτήκαμε 9 μεγάλοι και 4 πιτσιρίκια (φυσικά μπορεί να πει κανεις πως μαζευτήκαμε 13 πιτσιρίκια αλλά τέλος πάντων ). Φάγαμε του σκασμού, σβήσαμε κεράκια, γελάσαμε, ξαναγελάσαμε, παίξαμε και λίγο. 4 ώρες θαυμάσιες ήταν.

επί τω έργω! Mario Cart στο wii!

Η καλή μας Σοφία έμεινε κάπως παραπάνω και αφού ασχολήθηκε με το δώρο του Κωνσταντίνου (πως τον έπεισες να πάιξει wow αντί για star trek ακόμα δεν το έχω καταλάβει) και αφού κοιμήσαμε και τα πιτσιρίκια, παίξαμε κι έναν γύρο ακόμα Carcasson.

To έχω πει πολλές φορές. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να είσαι με καλή παρέα, να τρως και να παίζεις!

Χρόνια Πολλά Κωνσταντίνε και πάντα τέτοια

Έτσι για να μου φτιάξει η διάθεση λιγάκι, πάρτε ένα ωραίο σοκολατάκι με φυστικοβούτυρο.

Είμαι λάτρης των reese’s cups, τα οποία φυσικά και δεν βρίσκω εδώ στην Ελλάδα. Σοκολάτα και φυστικοβούτυρο είναι απλά τέλειος συνδιασμός.

Βρήκα λοιπόν μερικές συνταγές, τις μπουρδούκλωσα και έφτιαξα τα δικά μου σοκολατάκια με φυστικοβούτυρο.

Το μόνο που έχω να πω, είναι πως ξεπέρασαν την τάρτα σοκολάτας στα μάτια του Κωνσταντίνου!

Πάρτε και ένα δαγκωμένο για να συνεχίσουμε την παράδοση:

Μου ζητήθηκε να φτιάξω ένα σετ από μπουλντοζάκια, για να μπουν στην τούρτα αγαπημένου φίλου που είχε γενέθλια και του αρέσουν τα χτισίματα!

Τις έφτιαξα λοιπόν (από ζαχαρόπαστα), τις συσκεύασα και πήγαν στην Αθήνα ευτυχώς χωρίς να πάθουν τίποτα!

Δεν έγιναν πολύ χαριτωμένες;;;

ΥΓ άσχετο: έβαλα φωτογραφίες και στο ποστ της Καθαρής Δευτέρας