Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Με τα χέρια

Στολές παιδιών, μέρος 2 – το μίνιον

Από τους αγαπημένους χαρακτήρες της Ιωάννας είναι τα μίνιονς! Οπότε αυτό αποφάσισε να ντυθεί φέτος τις απόκριες.

Έψαξε για να βρει μια στολή που να είναι εύκολο σχετικά να τη φτιάξει και να μη την εμποδίζει στο περπάτημα, χορό, κάθισμα κλπ. Βρήκε μια που την ικανοποίησε και ξεκίνησε το φτιάξιμο!

Εδώ η γιαγιά Ελένη πήρε σβάρνα τα μαγαζιά. Βρήκε κολάν, μπλούζα και σκουφάκι που ήταν το ίδιο κίτρινο. Μεγάλο κατόρθωμα το θεωρώ αυτό, γιατί εγώ δεν περίμενα πως θα πουλάνε κίτρινα ρούχα για να πω την αλήθεια… Η σαλοπέτα, τα μποτάκια και τα γάντια ήταν το ευκολάκι.

Μετά η Ιωάννα έβαλε στο σκουφάκι τις 5 τρίχες που έχει, έκοψε και κόλλησε το G στη σαλοπέτα και έφτιαξε και τα γυαλιά, χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά που είχαμε στο σπίτι και το σπρέι που είχαμε πάρει για τα σπαθιά. Έτοιμη η στολή!

Κάντε κλικ για μεγαλύτερη

Στολές παιδιών, μέρος 1β – τα σπαθιά

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ λοιπόν, πάμε να δούμε τα σπαθιά του Geralt που φτιάξαμε.

Ο Geralt έχει δυο σπαθιά, το Steel και το Silver. Με το πρώτο σκοτώνει ανθρώπους και με το δεύτερο τέρατα (ελπίζω να τα θυμάμαι σωστά…). Το καθένα μπορεί να έχει διάφορες μορφές και λαβές, αλλά τα βασικά τους χαρακτηριστικά είναι πως το πρώτο έχει ίσιο crossguard (τι ορολογία μαθαίνει κανείς…) και το δεύτερο ένα crossguard που κάνει γωνία. Όπως είπα μπορεί να έχουν διάφορες λαβές, αλλά υπάρχουν κάποιες πιο κλασικές που εμφανίζονται πιο συχνά.

Ο Γιώργος μας σχεδίασε τα σπαθιά και τις λαβές, με συγκεκριμένα μέτρα και εμείς πήγαμε στο εργαστήριο και ξεκινήσαμε δουλειά. Στο τέλος ήταν πιο εύκολα απ’ όσο περιμέναμε και βγήκαν και πανέμορφα!

Γράφοντας αυτό το ποστ συνειδητοποιώ πως δε βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες. Πάνω στον ενθουσιασμό μας, κάπως ξεχαστήκαμε…

Πρώτα φτιάξαμε το Steel. Ήταν το πιο εύκολο. Οι λάμες των σπαθιών έγιναν από οξιά. Για τη λαβή λέγαμε να φαίνεται το ξύλο στα δυο σημεία που είναι καφέ και διαλέξαμε μια καρυδιά. Την κάναμε στον τόρνο, αλλά οι υπολογισμοί μας δεν ήταν σωστοί και κατέληξε να έχει μια τρυπούλα εκεί που έγινε πιο λεπτή. Μικρό το κακό, απλώς στο τέλος τη ντύσαμε με κορδόνι δερμάτινο (φαίνεται στις τελικές φωτογραφίες).

Εμάς μας ενθουσίασε ξύλινο το σπαθί. Αν χρησιμοποιήσεις ωραία ξύλα και τα βερνικώσεις καλά, πιστεύω θα είναι απίθανο! Αλλά εδώ θέλαμε πολύ συγκεκριμένο σπαθί, οπότε πήραμε ένα ασημένιο σπρέι και το περάσαμε. Επειδή η λαβή θα γινόταν με το δέρμα, δε μας ένοιαζε να προστατέψουμε κανένα κομμάτι.

Για το δεύτερο σπαθί, η πιο συνηθισμένη λαβή έχει στο τέλος της δυο λύκους. Θεώρησα πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να την κάνω, οπότε είχαμε συμφωνήσει σε μια άλλη λαβή. Όσο πιο πολύ την κοίταζα όμως, τόσο πιο πολύ ήθελα να προσπαθήσω να τη φτιάξω και ό,τι γίνει! Είχαμε λίγο φλαμούρι από τα χρόνια που πηγαίναμε ξυλογλυπτική (που είναι μαλακό ξύλο και τέλειο για τέτοιες δουλειές) και έτσι το σχεδίασα εκεί. Στο τέλος και αυτό μου βγήκε πιο εύκολα απ’ ό,τι περίμενα. Μέσα σε 2 μέρες στην ουσία κατάφερα να τη φτιάξω και είμαι πραγματικά περήφανη για το αποτέλεσμα!

Μπήκε και αυτό στη θέση του, φτιάξαμε το λοξό crossguard, έγινε και το δεύτερο σπαθί! Η μόνη φωτογραφία που έχω από αυτή τη διαδικασία είναι αυτή:

Τη δεύτερη λαβή την ντύσαμε με μαύρο δερμάτινο κορδόνι. Και ιδού το τελικό αποτέλεσμα:

Κάντε κλικ για μεγέθυνση

Θα φροντίσω και εδώ να βγάλω μερικές φωτογραφίες καλές του τελικού αποτελέσματος.

Στολές παιδιών, μέρος 1α

Ο Γιώργος παίζει διάφορα παιχνίδια στον υπολογιστή του. Ένα από τα αγαπημένα του είναι η σειρά Witcher. Πρώτα διάβασε τα βιβλία και μετά έπαιξε και τα 3 παιχνίδια που έχουν βγει. Ο Geralt είναι πρωταγωνιστής στα παιχνίδια αυτά και ο Γιώργος αποφάσισε να προσπαθήσει να φτιάξει στολή και να ντυθεί Geralt. Βρήκε κάτι οδηγίες στο ίντερνετ και θεώρησε πως θα τα καταφέρει.

Photo by instructubles

Eυτυχώς έχει γιαγιά που ήταν μοδίστρα και ξέρει να ράβει τέλεια. Της τύπωσε τις οδηγίες, κάθησαν μαζί ώρες, σχεδίασαν τα πάντα και ξεκίνησε η δουλειά!

Πήρε ένα μήνα πάνω κάτω να γίνει η στολή. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα ενθουσίασε τον Γιώργο!

Στις φωτογραφίες αυτές φαίνεται και το ξύλινο σπαθί. Τα σπαθιά τα αναλάβαμε εμείς και θα είναι το επόμενο ποστ!

Σε αυτό το ποστ θα χρωστάω μερικές τελικές φωτογραφίες, με τα δυο σπαθιά (και σε πιο κατάλληλο χώρο από το σαλόνι της πεθεράς μου 🙂 ). Πάντως έγινε όντως εξαιρετική δουλειά και έχουμε δώσει άπειρα συγχαρητήρια στη γιαγιά Ελένη. Ο Γιώργος έχει αγοράσει και το μεταγιόν που φοράει ο Geralt, αλλά χρειάζονται μερικές μικρές λεπτομέρειες ακόμα, όπως το λευκό μαλλί (πήρε μια περούκα τώρα που είναι απόκριες, αλλά δεν είμαι σίγουρη πως κάνει), η ουλή και το μάτι γάτας (βρήκε κάτι φακούς επαφής). Όλα αυτά θέλει να τα έχει μέχρι το τέλος της χρονιάς, όπου θα γίνει το επόμενο ΦΑΝΤΑSTICON στην Αθήνα, να πάει έτσι ντυμένος.

Καινούριες κατασκευές

Πολλά πράγματα έχουμε στο μυαλό μας τον τελευταίο καιρό, αλλά το εργαστήριο όχι μόνο δε το έχουμε αφήσει, αλλά το χρησιμοποιούμε και λίγο σαν ψυχοθεραπεία! Μόλις πατάμε το πόδι μας μέσα και ξεκινάμε να φτιάχνουμε πράγματα, όλα τα υπόλοιπα που μας απασχολούν φεύγουν από το μυαλό μας. Τίποτα δεν υπάρχει πέρα από το προτζεκτάκι που δουλεύουμε κάθε φορά.

Το πρώτο πράγμα που έχουμε τελειώσει μέσα στην καινούρια χρονιά (ίσως και από τα τέλη της προηγούμενης) είναι μια δεύτερη καρέκλα για το τραπέζι της κουζίνας μας. Μετά από αρκετή δοκιμή στην πρώτη καρέκλα, αποφασίσαμε πως είναι μεν πολύ ωραία, αλλά υπάρχουν πραγματάκια να διορθωθούν. Κυρίως στο μέγεθός της δηλαδή. Τη δεύτερη καρέκλα την κάναμε ίδιο σχέδιο, αλλά πιο κοντή (που και πάλι είναι ψηλότερη απ’ όλες τις άλλες καρέκλες μας) και πιο λεπτή (και πάλι είναι πιο βαριά από όλες τις άλλες). Έτσι έχουμε μια καρέκλα τώρα που είναι κάπως πιο διαχειρίσιμη. Την έχουμε πάρει και αυτή στην κουζίνα μας για δοκιμή. Εάν μετά από αρκετή χρήση μείνουμε ευχαριστημένοι, θα φτιάξουμε μαζικά τις επόμενες.

Στη συνέχεια αποφασίσαμε να παίξουμε λιγάκι. Να φτιάξουμε μικρά πράγματα που είχαν όμως αρκετή δουλειά και μέσα από αυτά να μάθουμε και να εξασκηθούμε σε πιο λεπτοδουλειές και τον τόρνο μας.

Το πρώτο ήταν ένας δίχρωμος πλάστης. Κολλήσαμε δυο διαφορετικά ξύλα, τα κόψαμε έτσι ώστε το σχέδιο να πηγαίνει διαγώνια κάπως και μετά στον τόρνο για το κεντρικό κομμάτι του πλάστη. Ήταν μια πολύ ωραία εξάσκηση για το πώς κάνουμε όλο το μήκος να έχει ίδια διάμετρο. Στη συνέχεια φτιάξαμε πάλι στον τόρνο τα δυο χερούλια και στο τέλος κολλήσαμε τα πάντα μαζί και έτοιμος ο πλάστης.

Τώρα μένει να τον δοκιμάσουμε κιόλας!

Το δεύτερο προτζεκτάκι ήταν ένα στολίδι. Το είχε δει ο Κωνσταντίνος κάποια στιγμή και του είχε καρφωθεί να το φτιάξει, μάλλον γιατί ήταν αρκετά δύσκολο να γίνει, απαιτούσε τεράστια ακρίβεια στα κοψίματα και ήταν μεγάλη πρόκληση. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή τον κορόιδευα που ήθελε να το κάνει… Όμως σιγά σιγά μπήκα στην όλη προσπάθεια και στο τέλος όχι μόνο κατέληξα να είμαι σούπερ περήφανη που το καταφέραμε, αλλά ψάχνω να δω τι άλλο παρόμοιο θα κάνουμε! Η τεχνική λέγεται inside out turning και υπάρχουν και πολύ πιο εύκολα πρότζεκτ από αυτό εάν θέλει κανείς να το δοκιμάσει. Εμείς πήγαμε κατευθείαν στον boss νομίζω!

Αυτή είναι η αρχή. Δυστυχώς η μόνη φωτογραφία από το δεύτερο γύρο τορναρίσματος είναι αυτή:

Το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι αυτό:

Θα βάλουμε και ένα όμορφο γατζάκι στην κορυφή και έτοιμο. Έγινε πάρα πολύ ωραίο και στην πορεία μάθαμε πολλά πράγματα. Το επόμενο θέλω να το κάνουμε από ένα κομμάτι κερασιά που έχουμε, πιστεύω θα γίνει πολύ όμορφο.

Ο τόρνος μου αρέσει πάρα πολύ. Έχω πολλά να μάθω ακόμα και το έχω ρίξει στην παρακολούθηση βίντεο στο youtube. Μπορείς να φτιάξεις όμως υπέροχα πράγματα…

Σε μαύρο χαρτί

Τα παιδιά φέτος έκανα σε όλους από ένα δωράκι. Ήταν μια πολύ όμορφη κίνηση! Το budget τους ήταν περιορισμένο μεν, αλλά κατάφεραν να βρουν κάτι όμορφο για όλους.

Το δικό μου δώρο λοιπόν ήταν ένα μπλοκ με μαύρα χαρτιά και 3 μολύβια χρωματιστά για να ζωγραφίσει κανείς εκεί. Ενθουσιάστηκα και έψαξα κατευθείαν να βρω ιδέες και να δω πώς μπορώ να τα χρησιμοποιήσω.

Το αγαπημένο μου θέμα είναι φυσικά οι γάτες, οπότε τα δυο πρώτα που ζωγράφισα ήταν γατούλες:

Η πρώτη μοιάζει τόσο με τον γάτο μας που θα μπορούσα άνετα να τον έχω πάρει ως έμπνευση!Είμαι πολύ ευχαριστημένη και εντυπωσιασμένη ίσως από το αποτέλεσμα. Με λίγη εξάσκηση πιστεύω θα μπορέσω να κάνω πολύ όμορφα πράγματα.

Αυτό που πρέπει να δω τώρα είναι το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να περάσει κανείς βερνίκι τις ζωγραφιές αυτές (είναι πολύ εύκολο να μουτζουρωθούν), γιατί όταν τις πέρασα αυτές με το βερνίκι/σπρέι που έχω για τέτοιες δουλειές, έχασαν κάμποσο από τη λάμψη τους.

Χριστουγεννιάτικες κατασκευές

Λόγω μέσης τους τελευταίους μήνες δεν έχω κάνει σχεδόν τίποτα. Τα απολύτως απαραίτητα στο μαγείρεμα (και αν), ούτε εργαστήριο ούτε τίποτα. Άντε στο τσακίρ κέφι, όταν μπορώ κάτι λίγο, βγάζω τα πινελάκια μου και κάνω έναν πίνακα. Σιγά σιγά συνέρχομαι βέβαια, αλλά ακόμα αποφεύγω οτιδήποτε υπάρχει περίπτωση να με κουράσει ή να με ταλαιπωρήσει.

Κάποια στιγμή ήρθε η Ιωάννα όμως και μου είπε πως θα κάνει η τάξη της παζάρι για να μαζέψει χρήματα και να τα δώσει σε 2 οικογένειες που έχουν ανάγκη. Μήπως θα μπορούσαμε να φτιάξουμε κάτι για να το πουλήσουν;

Στην αρχή λέγαμε να φτιάξουμε δεντράκια ξύλινα. Έψαξα και βρήκα διάφορες ιδέες, αλλά στο τέλος αναγκάστηκα να τις ξεχάσω όλες, καθώς δε γινόταν να μείνω στο εργαστήριο ούτε για τις πιο απλές από αυτές. Βρήκα όμως μια τέλεια ιδέα που απαιτούσε ελάχιστο χρόνο στο εργαστήριο και μετά λίγη ζωγραφική. Φετούλες ξύλου ζωγραφισμένες για στολίδια. Το μόνο που έπρεπε να γίνει είναι να κόψουμε ένα κλαδί σε λεπτές φέτες, να τις τρίψουμε λίγο και μετά να τις ζωγραφίσω. Χάρηκα πάρα πολύ και ενθουσιάστηκα με το αποτέλεσμα.
2016-12-01-18-57

Μετά βρήκα μια ακόμα ωραία ιδέα (τι καλό πράγμα που είναι το Pinterest) για στολίδια / σκουφάκια από μαλλί. Πολύ εύκολα να γίνουν, ακόμα και όταν είσαι ξάπλα! Τα έδειξα μάλιστα στην Ιωάννα και ενθουσιάστηκε και αυτή και κάθισε και έφτιαξε κάμποσα.

2016-12-01-18-55

Είχαν μεγάλη επιτυχία στο παζάρι.

Αυτά που κρατήσαμε για το σπίτι τα κρέμασα πάνω στα λαμπάκια μας στον τοίχο.

2016-12-10-10-20

Μετά, επειδή την ευχαριστιέμαι ιδιαίτερα τη ζωγραφική, αξιοποίησα και κάτι άλλα ξυλάκια που είχαμε, κομμάτια στην ουσία άχρηστα, και έκανα διαφορετικά στολίδια.

2016-12-19-09-52

Αυτά δεν είναι για κρέμασμα, τους φτιάξαμε κάτι σαν ξύλινα ποδαράκια, να μπορούν να σταθούν όρθια.

Πραγματικά ευχαριστιέμαι πάρα πολύ τα πινελάκια μου 🙂

Η Στέλλα ζωγραφίζει

Μετά τα τετράδια είχα πει πως θα ήθελα να δοκιμάσω να ζωγραφίσω σε καμβά. Είχα κάνει μια πρώτη προσπάθεια όταν έφτιαξα το δέντρο της αγάπης για τον γάμο της Κατερίνας πέρυσι. Μετά από αυτό έκανα ξανά ένα παρόμοιο δέντρο το καλοκαίρι, για τη Θεανώ που το ήθελε για το γραφείο της. Κάνει μάθημα σε παιδιά και θέλει να της αφήνουν το αποτύπωμά τους όλοι οι μαθητές της. Και πάλι όμως δεν ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα να κάνω. Ήθελα να κάνω έναν κανονικό πίνακα.

2016-11-03-13

Πριν μερικές εβδομάδες έφερε λοιπόν το Lidl είδη ζωγραφικής και είχε ένα ωραίο σετ με ακρυλικά καθώς και πολλά μεγέθη καμβάδες. Άδραξα την ευκαιρία και τα πήρα, χωρίς να έχω κάτι ιδιαίτερο στο μυαλό μου. Είδα μερικά βιντεάκια για ζωγραφική με ακρυλικά για αρχάριους, έψαξα στο Pinterest και έκανα τα πρώτα μου βήματα!

2016-10-30-13-44

Ο πράσινος πίνακας είναι δώρο για τον Γιώργο για τα γενέθλιά του και είναι το Serenity.

2016-11-03-12-29

Η πεθερά μου είδε τον μικρό πίνακα και της άρεσε πολύ. Μου ζήτησε να κάνω κάτι παρόμοιο αλλά σε ηλιοβασίλεμα κι έτσι έκανα και έναν τέτοιο.

2016-11-12-13-10

Η τεχνική αυτή με τις σιλουέτες μου αρέσει πάρα πολύ και μου φαίνεται και εύκολη. Έχω στο μυαλό μου να προσπαθήσω κάτι διαφορετικό τώρα, αν πετύχει θα το βάλω και αυτό.

Το τετράδιο: challenge accepted!

Εδώ γίνεται ένας χαμός. Οι τελευταίες εβδομάδες δεν έχουν πάει καλά και έχουμε περάσει μια από τις χειρότερες περιόδους της ζωής μας ίσως, με μεγάλο άγχος, στρες, στεναχώριες και αγωνίες. Σιγά σιγά τα ξεπερνάμε και δε θέλω προς το παρόν να τα συζητήσω και να τα καταγράψω. Έτσι θα κάνω ένα ποστ που είχα στα σκαριά τουλάχιστον ένα μήνα τώρα και το έχω καθυστερήσει, με ένα ωραίο και ευχάριστο θέμα. Κατασκευές και ζωγραφιές!

Στις αρχές του καλοκαιριού ο Γιώργος είδε πως το αγαπημένο του site με μπλουζάκια, τυπώνει πλέον και τετράδια. Ενθουσιάστηκε φυσικά με την προοπτική να έχει ενα τετράδιο για το D&D του που να έχει πάνω κάτι σχετικό και ήθελε να αγοράσει ένα. Τα είδα και μου φάνηκαν μεν πολύ ωραία, αλλά τα βρήκα εξαιρετικά ακριβά. 12 ευρώ για ένα απλό τετράδιο, 20 για να έχει σκληρό εξώφυλλο, συν βεβαίως τα μεταφορικά. Του λέω, παιδάκι μου αφού μπορώ εγώ να σου ζωγραφίσω ο,τι θες.

“Μπα, σιγουρα; Ο,τι θέλω;”

“Βεβαίως. Αγόρασε ένα τετράδιο που να σου αρέσει, διάλεξε σχέδιο κι εγώ στο ζωγραφίζω”

“Καλά… Θα κάνουμε συμφωνία. Αν το ζωγραφίσεις και μου αρέσει θα σου πάρω παγωτό, αν δε τα καταφέρεις θα μου πληρώσεις το τετράδιο”

“challenge accepted!” (φαίνεται πως είμαι επιρρεπής στο να την πατάω όταν μου βάζουν προκλήσεις…)

Μα είναι δυνατόν να αμφιβάλλει για τις ικανότητές μου;;; Έπρεπε να το περιμένω όμως πως θα με δυσκόλευε, δε θα με άφηνε έτσι να τη βγάλω καθαρή. Έπρεπε να αποδείξω πως όντως τα καταφέρνω…

Έτσι μου έδωσε όχι μια, αλλά δυο εικόνες, μια για μπρος και μια για πίσω. Και αυτή που ήθελε για πίσω ήταν κάπως πιο… απαιτητική! Όμως τα έβγαλα πέρα μια χαρά! Τις έκανα και τις δυο με επιτυχία και κέρδισα το παγωτό μου!

2016-10-18-15-27

Είμαι ιδιαίτερα περήφανη για το πίσω μέρος

2016-10-18-15

Και επειδή μου άρεσε, είπα να το επαναλάβω. Αγοράσαμε άλλα δυο τετράδια με μαύρο σκληρό εξώφυλλο, ένα για τον καθένα τους, για το σχολείο πλέον. Του Γιώργου είναι το τετράδιο Φυσικής, ενώ της Ιωάννας είναι το τετράδιο της Άλγεβρας. Διάλεξαν και πάλι από 2 εικόνες και εγώ με μεγάλη ευχαρίστηση τις ζωγράφισα.

Ο Γιώργος διάλεξε πιο εύκολες εικόνες αυτή τη φορά, που έχουν σχέση με τη Φυσική:

2016-10-18-18-33

Η Ιωάννα από την άλλη αποφάσισε να βάλουμε κάτι σχετικό με τον Χάρι Πότερ, μια που ξαναδιαβάζει τα βιβλία -αυτή τη φορά στα αγγλικά όλα.

hptetradio

Είμαι πολύ ευχαριστημένη απ’ όλα! Επόμενο στόχος μου η ζωγραφική σε καμβά…

Το σουγιαδάκι

Πριν μερικές μέρες ήταν οι γονείς μου στο σπίτι και μου έφερε ο πατέρας μου ένα σουγιαδάκι μήπως και μπορούσαμε να το επισκευάσουμε. Ένα σουγιαδάκι τουριστικό ήταν, ενθύμιο από τη Ρόδο, που όμως το ένα πλαστικό του είχε σπάσει. Ρώτησε λοιπόν αν θα μπορούσαμε να βγάλουμε τα πλαστικά τελείως και να βάλουμε στη θέση τους ξύλο.

Challenge accepted φυσικά!

sougias1

Είχαμε κάτι πολύ όμορφα κομμάτια ελιάς και αποφασίσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε (είναι άλλωστε το αγαπημένο μας ξύλο). Αποδείχτηκε λίγο πιο δύσκολο απ’ όσο το περιμέναμε γιατί ήταν πολύ λεπτοδουλειά και το ξύλο της ελιάς είναι μεν σκληρό αλλά έχει πολλά νερά και κομμάτια προβληματικά που αν τα ζορίσεις λίγο σπάνε. Στο τέλος όμως έγινε ένας πολύ όμορφος σουγιάς!

sougias2a sougias2b

Η έκπληξη ήταν στα πλαστικά που είχε πριν. Όταν τα βγάλαμε είδα πως στην πίσω τους πλευρά, που κανείς ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να δει, είχαν σκαλίσματα. Από περιέργεια χρησιμοποίησα λίγη πλαστελίνη και έβγαλα το σχέδιο που είχαν, για να το δούμε λίγο καλύτερα.

sougias3

Από τη μια πλευρά λοιπόν βλέπω έναν ταυρομάχο που του ρίχνουν τριαντάφυλλα (αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω εγώ, δεν ξέρω αν έχετε καλύτερη ιδέα) και από την άλλη έναν δράκο ανάμεσα στα σύννεφα!

Τι δουλειά είχαν λοιπόν αυτά τα σχέδια από τη ΜΕΣΑ πλευρά των πλαστικών σε ένα τουριστικό σουγιαδάκι; Μυστήριοοοοοοοο

 

 

Η κουταλιέρα

Τον τελευταίο καιρό έχουμε ασχοληθεί αρκετά με την αναδιαμόρφωση της κουζίνας μας. Από το καινούριο τραπέζι και τις καρέκλες (οκ, αυτές είναι υπό κατασκευή ακόμα), μέχρι τα ντουλάπια μας, η προσπάθεια είναι να κάνουμε την κουζίνα μας πιο όμορφη και πιο λειτουργική.

Ο Κωνσταντίνος είναι στις ετοιμασίες πλέον του ταξιδιού του και έτσι έχουμε σταματήσει τα μεγάλα πρότζεκτ. Έχουμε αγοράσει μεν τα ξύλα για τις καρέκλες μας, αλλά η κατασκευή τους θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον μέχρι την επιστροφή του. Επειδή όμως πραγματικά μας έλειψε το εργαστήριο, είπαμε να κάνουμε ένα μίνι πρότζεκτ, να πάρουμε μυρωδιά ξύλου!

Έτσι το επόμενο πράγμα που πιάσαμε προς αναδιαμόρφωση ήταν το συρτάρι με τα μαχαιροπίρουνά μας. Μέχρι τώρα ήταν ένα απλό συρτάρι όπου μέσα είχαμε βάλει δυο πλαστικές θήκες (που τις είχαμε από το προηγούμενο σπίτι) και όλα τα υπόλοιπα χύμα. Η αλήθεια είναι πως δεν καλοχωράγανε κιόλας τα μαχαιροπίρουνα στις θήκες. 2016-05-31 12.51

Εδώ το συρτάρι μας (σε μια καλή του μέρα.. Στις κακές δεν ήταν να το βλέπει κανείς…)

Στόχος λοιπόν ήταν να φτιάξουμε μια θήκη που θα πιάνει όλο το συρτάρι και θα χωράει τα πάντα. Κάναμε το σχέδιο (μετρώντας όλα τα κουτάλια και τα μαχαίρια μας) και ξεκινήσαμε. Δείτε αν θέλετε το βίντεο με την κατασκευή:

Στην αρχή το σχέδιο ήταν να το κάνουμε από οξιά, αλλά πηγαίνοντας στο μαγαζί είδαμε πως δε μας έφτανε (ήταν πριν αγοράσουμε τα νέα ξύλα). Μετά από σκέψη καταλήξαμε στο κόντρα πλακέ θαλάσσης, το οποίο μετά βάψαμε κιόλας. Μου αρέσει πολύ το ξύλο και το φυσικό χρώμα, αλλά στην περίπτωση  αυτή μου αρέσει πολύ το τελικό αποτέλεσμα. Πάω και ανοίγω το συρτάρι έτσι για να χαζέψω τη μπλε θήκη χαχαχα.2016-05-30 13.04 Δε φαίνεται στη φωτογραφία, αλλά πίσω από τα κουτάλια, στη μικρή θήκη, είναι πλέον τα κεραμικά μας μαχαίρια καθώς και κάτι μεγάλες κουταλοπιρούνες σερβιρίσματος. Πιο πίσω υπάρχει και πάλι λίγος χώρος, για αυτά που θες να ξεχάσεις πως έχεις… Νομίζω πως υπάρχουν μηχανισμοί που σου επιτρέπουν να ανοίγεις τα συρτάρια σου εντελώς μέχρι έξω, αλλά αυτό είναι πολύ μελλοντικό πρότζεκτ (αν γίνει ποτέ…)

Όσο για την “κουταλιέρα”… Είναι το όνομα που έδωσε στη θήκη ο Κωνσταντίνος… και έμεινε!