Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Πως ψωνίζω

Διαλέγω συσκευασμένα προϊόντα (ψώνια ν.3)

Είμαστε με τη λίστα μας λοιπόν, έχουμε πάρει φρούτα και λαχανικά και προχωράμε για να πάρουμε τα συσκευασμένα προϊόντα μας. Εδώ υπάρχουν ακόμα περισσότερα κριτήρια για να διαλέξει κανείς. Όλα όμως (για μένα δηλαδή) καταλήγουν στο εξής ένα: τι είναι πιο υγιεινό, πιο “αθώο”, καλύτερο για τον οργανισμό μου. Και γι αυτό επιλέγω πάντα βιολογικά προϊόντα όπου μπορώ, όπως εξήγησα και στο προηγούμενο ποστ.

Τι γίνεται όμως με αυτά που δεν τα βρίσκει κανείς βιολογικά; Οι εταιρείς αλλά και τα σούπερ μάρκετ έχουν διάφορους τρόπους για να μας ξεγελάσουν και να νομίζουμε πως διαλέγουμε κάτι καλό, ενώ δεν είναι έτσι. Όμως κι εμείς έχουμε όπλα για να το αντιμετωπίσουμε αυτό: λέγονται “ενημέρωση”, “κριτική σκέψη” και “παρατήρηση”.

Ημερομηνία λήξης: Το πρώτο πράγμα που πρέπει να διαβάσουμε.  Δεν είναι σπάνιο να υπάρχουν ληγμένα προϊόντα στα ράφια του σούπερ μάρκετ ή προϊόντα που θα λήξουν μέσα στις επόμενες λίγες μέρες. Θα πρέπει να προσέξουμε να πάρουμε όσο πιο φρέσκα προϊόντα γίνεται και να επιλέξουμε την ποσότητα που θα καταναλώσουμε μέχρι τη λήξη τους. Έχει τύχει να πάρω ένα λίτρο σάλτσα σόγιας γιατί ήταν πιο φτηνό (στο κιλό) απ’ ότι η μικρότερη συσκευασία, αλλά φυσικά να λήξει πριν χρησιμοποιήσω έστω και τη μισή. Στην ουσία όχι μόνο δεν κέρδισα τίποτα, αλλά έχασα κιόλας, μια που και περισσότερα πλήρωσα (γιατί αγόρασα ένα λίτρο αντί για 250ml και ας ήταν πιο φτηνή η τιμή του κιλού) και -κυρίως- γιατί πέταξα αχρησιμοποίητο προϊόν. Σπατάλη…

Ετικέτες συστατικών: Οι εταιρείες είναι υποχρεωμένες πλέον να αναγράφουν πάνω στο προϊόν τα συστατικά του και μάλιστα με σειρά βάρους. Αυτό που αναγράφεται πρώτο δηλαδή είναι και το συστατικό που περιέχει σε μεγαλύτερο ποσοστό το προϊόν. Αν αρχίσετε να διαβάζετε τα συστατικά των προϊόντων, θα μάθετε πολλά πράγματα. Όπως πχ, το γνωστό πιστεύω πλέον, ότι τα “νέκταρ” χυμών, είναι στην ουσία νεράκι με ζάχαρη και λίγο χυμό. Ή ότι τα “φυτικά” τυριά, βούτυρα, κρέμες γάλακτος κλπ κλπ στην ουσία περιέχουν πρωτεΐνες γάλακτος μέσα, άρα δεν είναι νηστίσιμα (και δεν κάνουν για όσους έχουν δυσανεξία στη λακτόζη όπως εγώ). Τώρα που ανέφερα τη λακτόζη, εάν έχετε οποιαδήποτε δυσανεξία σε προϊόντα, τότε είναι ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να διαβάζετε τα συστατικά. Να σας πω εγώ πως λακτόζη πχ, περιέχουν τα πιο άσχετα πράγματα, όπως λουκάνικα, ψωμί, αλλαντικά ή ακόμα και μπισκότα που δεν έχουν καθόλου γάλα, αλλά έχουν μόνο λακτόζη μέσα!

Το πρώτο όφελος λοιπόν του να διαβάζουμε τα συστατικά είναι το να μη μας κοροϊδεύουν με λέξεις όπως “φυτικό” (και να νομίζουμε πως είναι νηστίσιμο), “νέκταρ” (και να νομίζουμε πως πίνουμε χυμό), αλλά και “χωρίς ζάχαρη” (και μετά διαβάζουμε πως έχει μέσα όμως φρουκτόζη, μαλτόζη, δεξτρόζη και ξέρω γω τι άλλα σάκχαρα) ή νομίζουμε πως αγοράζουμε αγνό γιαουρτάκι και μετά βλέπουμε μια λίστα με άπειρα συστατικά γιατί αυτό που πήραμε ήταν εντέλει “επιδόρπιο γιαουρτιού” και έχει μέχρι και συντηρητικά μέσα.

Το δεύτερο είναι πως αποφεύγουμε τρόφιμα που θα μας πειράξουν λόγω αλλεργίας ή δυσανεξίας.

Το τρίτο όφελος είναι πως μπορούμε να αποφύγουμε συντηριτικά και Ε (αν μας ενδιαφέρει, όπως πχ ενδιαφέρει εμένα). Υπάρχουν ολόιδια προϊόντα, άλλης μάρκας, που το ένα έχει συντηρητικά και το άλλο όχι. Γιατί να μην επιλέξω αυτό που ΔΕΝ έχει; Όσον αφορά τα Ε, εκεί είναι λίγο πιο μπερδεμένα τα πράγματα. Εάν δείτε το γράμμα Ε, να γνωρίζετε πως σε γενικές γραμμές τα νούμερα 100-199 είναι χρωστικές, 200-299 συντηρητικά, 300-399 αντιοξειδωτικά και 400-499 σταθεροποιητές. Κάποια Ε είναι απαγορευμένα, κάποια ύποπτα, κάποια υποτίθεται πως είναι εντελώς ακίνδυνα. Όμως τι θα κάνουμε, θα τριγυρνάμε με μια λίστα των Ε στο χέρι και θα την ελέγχουμε; Έτσι εγώ γενικά προτιμώ να αγοράζω προϊόντα που δεν έχουν κανένα Ε και να τελειώνω. Η δυσκολία είναι στο ότι τώρα πάρα πολλές εταιρείες αναγράφουν τα πρόσθετα με το όνομά τους και όχι με τον κωδικό, δηλαδή θα γράψουν “κουρκουμίνη” αντί για Ε100. Εκτός του να έχουμε μια λίστα μαζί (και φαντάζομαι σιγά σιγά θα τα μάθουμε κιόλας απέξω) δεν έχω να προτείνω κάτι άλλο, πέραν του “όσο πιο λίγα και κατανοητά συστατικά έχει ένα προϊόν, τόσο πιο σίγουροι είμαστε”.

Και πάλι έχω κάνει ένα άρθρο στις Συνταγές της Παρέας, με όλες αυτές τις πληροφορίες για τα πρόσθετα και τα συντηρητικά αλλά και για τις ετικέτες γενικώς.

Ετικέτα με διατροφικές πληροφορίες: Δεν έχουν όλα τα προϊόντα, αλλά όλο και περισσότερα όμως την έχουν κάπου. Αν δεν κάνω λάθος, είναι υποχρεωμένοι πλέον να τη βάζουν και αυτή. Είναι λοιπόν μια ετικέτα που μας δείχνει πόσα λίπη, σάκχαρα, υδατάνθρακες κλπ έχει ένα προϊόν ανά μερίδα και ανά 100γρ και το ποσοστό της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης που καλύπτει η μερίδα. Εδώ υπάρχουν δυο παγίδες: πρώτον αυτό που ονομάζουν αυτοί “μερίδα” μπορεί να μην είναι αυτό που έχετε εσείς στο μυαλό σας και δεύτερον το ότι η ημερήσια ενεργειακή πρόσληψη αφορά άτομα ενήλικα που κάνουν διατροφή 2000 θερμίδων (εγώ δηλαδή θα είχα γίνει γύρω στα 200 κιλά με τέτοια διατροφή). Από αυτή την ετικέτα όμως μπορείτε να σιγουρευτείτε για το πόσο “λάιτ” είναι ένα πράγμα ή να συγκρίνετε δυο προϊόντα όταν θέλετε να δείτε πόση ζάχαρη ή λίπος έχουν. Αν δε τα βγάζετε πέρα με τα συστατικά, εδώ υπάρχουν αυτές οι πληροφορίες μαζεμένες.

Για παράδειγμα έχω εδώ τρια πακέτα με δημητριακά. Το πρώτο έχει (ανά 100γρ προϊόντος) 29γρ σάκχαρα και 0,7γ κορεσμένα λίπη, το δεύτερο έχει 34,4γρ σάκχαρα και 1,2 κορεσμένα λίπη και το τρίτο έχει 29γρ σάκχαρα και 6γρ κορεσμένα λίπη. Έτσι με μια ματιά ξέρουμε ποιό από τα τρια είναι το πιο ελαφρύ, ενώ από τα συστατικά και μόνο δε θα μπορούσαμε να το διαπιστώσουμε. Φυσικά την ίδια ακριβώς σύγκριση μπορείτε να κάνετε και για τις βιταμίνες που έχουν, αλλά και τις φυτικές ίνες, το νάτριο κλπ.

Διαβάστε και το άρθρο για τις ετικέτες για περισσότερες ακόμα πληροφορίες.

Διαβάζω καλά τι γράφει γενικώς η συσκευασία: Το πιο καραμπάμ παράδειγμα που έχω να πω, είναι για μια συσκευασία αυγών. Γράφει με τεράστια γράμματα “ΗΜΕΡΑΣ” επάνω. Και νομίζεις βεβαίως πως αγοράζεις φρέσκα φρέσκα αυγουλάκια. Αν όμως διαβάσεις πιο προσεκτικά, θα δεις πως υπάρχουν και μικρότερα γράμματα εκεί και στο τέλος αυτό που γράφει είναι: “αυγά με σφραγίδα ΗΜΕΡΑΣ γέννησης” (θα πάω στο σούπερ μάρκετ να τσεκάρω ακριβώς τι γράφουν, για να μη σας τα λέω και με ανακρίβειες…). Τα ίδια και με τα “επιδόρπια γιαουρτιού” που γράφω πιο πάνω, ή το “νέκταρ” χυμών. Και αν μας ενδιαφέρει να είναι ελληνικό το προϊόν πρέπει να σιγουρευτούμε πως γράφει πραγματικά πάνω ως χώρα παραγωγής την Ελλάδα, γιατί πολλές φορές, ελληνικές εταιρείες έχουν προϊόντα που τα εισάγουν και απλώς τα συσκευάζουν εδώ.

Τιμή: Φτάσαμε λοιπόν και στην τιμή. Δε λεω σε καμία περίπτωση πως είναι το τελευταίο πράγμα που κοιτάω. Όλα τα κριτήριά μου είναι σε συνδιασμό. Θα προτιμήσω την ποιότητα, αλλά είναι πάρα πολλές οι φορές που το μόνο που διαφέρει είναι η μάρκα. Για να μη σας ξεγελάσουν λοιπόν με “προσφορές” ή με διαφορετικές συσκευασίες (που μπορεί η μια να είναι πιο φτηνή αλλά να περιέχει λιγότερο προϊόν, άρα στο τέλος να είναι πιο ακριβή), να ελέγχετε πάντα το καρτελάκι που υπάρχει στα σούπερ μάρκετ και αναγράφει την τιμή κιλού. Διαβάστε το ποστ της Άσπας (από το οποίο ξεκίνησε και όλη αυτή η σειρά αναρτήσεών μου) για να δείτε ακριβώς τι συμβαίνει.

Και να πω για μια ακόμα φορά για τις ποσότητες και τις συσκευασίες: για το καλό του περιβάλλοντος, προτιμήστε όσο λιγότερη συσκευασία γίνεται. Πάρτε ανταλλακτικά στα απορρυπαντικά, χύμα ό,τι μπορείτε και εμπιστεύεστε. Όσο λιγότερα απορρίματα, τόσο καλύτερα. Μην αγοράσετε όμως μεγάλη συσκευασία σε κάτι που δεν θα καταναλώσετε -τουλάχιστον πριν τη λήξη του. Έρευνες έχουν δείξει πως τα νοικοκυριά πετάνε γύρω στο 1/3 των τροφίμων τους. Είναι πραγματικά κρίμα και σπατάλη.

Και μια που σας έδωσα τόσα άλλα άρθρα από τις Συνταγές της Παρέας, διαβάστε και αυτό με συμβουλές για να ψωνίζετε οικοκομικά.

Νομίζω πως αυτά έχω να πω προς το παρόν. Ελπίζω να σας βοήθησα λιγάκι. Να πω πως αυτά είναι όλα όσα εφαρμόζω εγώ στα ψώνια του σούπερ μάρκετ μου, σύμφωνα με τα δικά μου πιστεύω. Απλώς μοιράζομαι τις σκέψεις και τις πρακτικές μου μαζί σας, μην τυχόν και είναι κάτι που δεν το είχατε σκεφτεί και θα θέλατε να το εφαρμόσετε! (αυτό είναι το δικό μου disclaimer…)

Διαλέγω φρούτα και λαχανικά (ψώνια ν.2)

Έχουμε κάνει λοιπόν τη λίστα μας και βρισκόμαστε στο σούπερ μάρκετ. Για το κάθε ένα πράγμα που είναι να αγοράσουμε, έχουμε σίγουρα πάνω από μια επιλογές. Κυκλοφορούν πολλά είδη και πολλές μάρκες από όλα τα προϊόντα και τα τρόφιμα. Θα σας πω λοιπόν εγώ ποιά είναι τα κριτήριά μου όταν επιλέγω και τα επιχειρήματά μου για αυτά. Ξεκινάω με τα κριτήρια για τα φρούτα και τα λαχανικά, αν και τα δυο από τα τρία κριτήρια ισχύουν και για τα συσκευασμένα προϊόντα.

1. Βιολογικά προϊοντα

Ο γενικός κανόνας μου για όλα, είναι πως το κυριότερο που έχω ως κριτήριο είναι το να είναι βιολογικά. Ξέρω πως πολλοί έχετε αντιρρήσεις σε αυτό και είσαστε σκεπτικιστές. Οι αντιρρήσεις είναι κυρίως 2:

  1. Είναι πολύ ακριβά
  2. Δεν πιστεύω πως είναι πραγματικά βιολογικά

Στο πρώτο θα απαντήσω: ναι, είναι πράγματι πιο ακριβά, αν και πλέον όχι τόσο απελπιστικά πολύ πιο ακριβά όσο ήταν παλιότερα (τουλάχιστον στα περισσότερα είδη). Όμως  εδώ μιλάμε για την υγεία μας, για το τι βάζουμε στο σώμα μας, τι τροφή του δίνουμε ώστε να λειτουργήσει. Αν γεμίζουμε το σώμα μας με φυτοφάρμακα και συντηρητικά, θα το βρούμε αργότερα μπροστά μας με διάφορες μορφές. Από το να τα δώσω στους γιατρούς, προτιμώ να τα δώσω στο σούπερ μάρκετ. Φροντίζω το σώμα μου για να με φροντίσει και αυτό. Στην τελική, αν δεν έχω μεγάλη οικονομική άνεση, θα προτιμήσω να κόψω κάτι άλλο (πχ να μειώσω τα τηλέφωνά μου ή να μην πάω ένα σινεμά ή να πάρω μια μπλούζα αντί για δύο). Τώρα που οι καιροί είναι δύσκολοι βέβαια, αν τα έχετε κόψει όλα αυτά και δεν έχετε και πάλι, πάω πάσο. Είπαμε ο καθένας κάνει τις επιλογές του σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια, ανάγκες, ιδεολογία και άνεση.

Στο δεύτερο θα απαντήσω: οκ, ας είμαι σκεπτικιστής και να πω πως οι μισοί από αυτούς που λένε ότι έχουν βιολογικό προϊον με κοροϊδεύουν. Και πάλι όμως θα έχω πάρει 50% λιγότερα φυτοφάρμακα από τα άλλα μισά που είναι πράγματι βιολογικά. Και στην τελική, για τα συμβατικά προϊόντα είμαι ΣΙΓΟΥΡΗ πως έχουν φυτοφάρμακα. Για τα άλλα έχω πιθανότητες, αν δεν είναι εντελώς αθώα, να έχουν σαφώς λιγότερα. Άρα και πάλι καλό μου κάνω.

Ακόμα και αν δε θέλουμε ή δεν μπορούμε να τα αγοράσουμε όλα τα προϊόντα μας βιολογικά, τότε μπορούμε να κάνουμε μια επιλογή. Είχα γράψει ένα άρθρο στις Συνταγές της Παρέας για το τι αγοράζω βιολογικό. Αυτά που είναι πολύ επιβαρημένα, ας τα προσέξουμε. Το ίδιο και τα προϊόντα που καταναλώνουμε πολύ. Το να επιλέξουμε βιολογικά προϊόντα έχει πολλαπλά οφέλη, τόσο για εμάς, όσο και για το περιβάλλον μας (σκεφτείτε πόσο λιγότερο επιβαρύνεται το έδαφος αλλά και ο υδροφόρος ορίζοντας. Σε αυτή τη Γη ζούμε όλοι και εδώ θα ζήσουν και τα παιδιά μας…).

2. Τοπικά προϊόντα

Πάντα ελέγχω τη χώρα παραγωγής και προτιμάω τοπικά προϊόντα (αν είναι μεσσηνιακά, ακόμα καλύτερα, αλλά τουλάχιστον να είναι ελληνικά). Το να διαλέγουμε προϊόντα τοπικά έχει δυο καλά. Πρώτον βοηθάει την οικονομία του τόπου που ζούμε, άρα και εμάς. Και δεύτερον βοηθάει και το περιβάλλον, μια που δεν υπάρχουν μεγάλες μεταφορές, άρα λιγότερη σπατάλη ενέργειας, καυσίμων, λιγότερο CO2. Δεν θα αγοράσω δηλαδή σκόρδα από την Κίνα, ούτε μήλα από την Αργεντινή, ακόμα και αν είναι βιολογικά. Αν αυτό που θέλω να αγοράσω δεν είναι μέσα στη λίστα των πολύ επιβαρημένων (πχ φράουλες ή μήλα), τότε θα προτιμήσω να τα αγοράσω συμβατικά από τοπικό παραγωγό. Αν πάλι θα ήθελα μήλα, αλλά τα μόνα που έχει είναι από την Αργεντινή, δεν θα πάρω μήλα. Τόσο απλά.

Να ξεκαθαρίσω εδώ πως αυτό ισχύει κυρίως για τα φρούτα και τα λαχανικά μου. Αν μιλάμε για συσκευασμένα προϊόντα και έχω δυο ίδια πράγματα, τότε ρόλο θα παίξει και η τιμή (κάτι που στα φρούτα και τα λαχανικά θα παίξει μικρότερο ρόλο). Ίσως αυτό γίνεται γιατί στα φρούτα και τα λαχανικά παίζει ρόλο η φρεσκάδα και μιλάμε και για αγρότες, ενώ στα συσκευασμένα μιλάμε για εργοστάσια και μεγάλες εταιρείες που εδώ που τα λέμε οι περισσότερες δεν είναι καν ελληνικές πλέον και δεν ξέρεις ποιά εταιρεία έχει εξαγοράσει ποιά, ποιά είναι πράγματι ελληνική κλπ. Πάντως και εδώ θα κοιτάξω τη χώρα προέλευσης.

3. Στην εποχή τους

Δε θα φάω ντομάτα στο καταχείμωνο, όσο και αν μου αρέσουν οι ντοματοσαλάτες. Ακόμα και αν βρίσκω βιολογικές. Όπως και να το κάνεις, θα είναι θερμοκηπίου. Είναι χαμηλότερης ποιότητας και σίγουρα δεν είναι τόσο νόστιμες. Δε θα πάθω και τίποτα αν τρώω φρούτα και λαχανικά μόνο όταν είναι η εποχή τους!

Δηλαδή, όσον αφορά τα φρούτα και τα λαχανικά, το καλύτερο πράγμα για μένα είναι οι τοπικές βιολογικές λαϊκές. Παίρνεις  τα προϊόντα κατευθείαν από τον παραγωγό, σε τιμές ανταγωνιστικές, στην εποχή τους. Αν δε βρω αυτά που θέλω στην βιολογική λαϊκή μας, τότε θα προτιμήσω το σούπερ μάρκετ που φαίρνει πλέον τα πάντα και βιολογικά. Υπάρχουν και μαγαζιά με βιολογικά προϊόντα, αλλά έχω δει πως είναι απίστευτα πιο ακριβά από το σούπερ μάρκετ (στα ακριβώς ίδια, συσκευασμένα προϊόντα), και δεν τα προτιμώ (ακόμα και αν ξέρω πως το σούπερ μάρκετ έχει τη δύναμη να τα φέρει πιο φτηνά, τσακίζοντας τα μικρά μαγαζιά. Υπάρχει ένα όριο σε αυτά που θα ξοδέψω).

Και βέβαια θα πρέπει να προσέξουμε τις ποσότητες που θα αγοράσουμε. Τα φρούτα και τα λαχανικά δεν κρατάνε πολύ και είναι πραγματικά κρίμα να πετάμε το φαγητό.

Στην επόμενη ανάρτηση θα σας πω τι γίνεται με τα συσκευασμένα προϊόντα.

Πως ψωνίζω τρόφιμα 1

Η Άσπα τις προάλλες έκανε ένα ποστ για το πως πρέπει να κοιτάμε τα ταμπελάκια στο σούπερ μάρκετ ώστε να ξέρουμε πιο είναι το πιο φτηνό προϊόν. Μέσα από τα σχόλια μου ζήτησε να κάνω ποστ για τα κριτήρια που έχω εγώ όταν ψωνίζω τρόφιμα. Είναι ένα θέμα που το έχω ψάξει αρκετά και έχω πολύ συγκεκριμένα κριτήρια, αν και πολλές φορές τα κριτήρια αυτά αλληλοσυγκρούονται και πρέπει να ζυγίσω και να αποφασίσω τι με ενδιαφέρει περισσότερο.

Επειδή υπάρχουν πολλά πράγματα που κοιτάω όταν ψωνίζω, ίσως χρειαστούν περισσότερα από ένα ποστ για να κάνω ανάλυση. Μη σας τρομάζει βέβαια αυτό. Η αρχή είναι δύσκολη. Μετά συνηθίζεις και γίνεται αυτόματα η διαδικασία!

Ας τα πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Πως αποφασίζω τι χρειάζεται να ψωνίσω;

Ιδανικά (κάτι που προσπαθούμε να κάνουμε κάθε εβδομάδα, αν και δεν το πετυχαίνουμε πάντα), κάνουμε μια λίστα με τα φαγητά της εβδομάδας. Προσπαθούμε να έχουμε μέσα στην εβδομάδα μας λίγο απ’ όλα, μια μέρα όσπρια, δυο μέρες λαχανικά/λαδερά, μια μέρα κοτόπουλο, μια μέρα κόκκινο κρέας, μια μέρα μακαρονάδα, μια μέρα θαλασσινά. Επειδή όλοι έχουμε τις παραξενιές μας αλλά και τα αγαπημενα μας φαγητά, διαλέγουμε όλοι από ένα φαγητό που μας αρέσει και θέλουμε να το φάμε μέσα στην εβδομάδα. Για παράδειγμα ο Γιώργος θα διαλέξει φάβα, η Ιωάννα θα διαλέξει ιμάμ , ο Κωνσταντίνος θα διαλέξει ρύζι με γαρίδες και εγώ θα διαλέξω μακαρόνια με κολοκυθάκι. Ήδη έχουμε τα 4 φαγητά της εβδομάδας. Μένει μια μέρα λαχανικά, μια κόκκινο κρέας και μια κοτόπουλο. Θα πέσουν ιδέες από όλους και για αυτά. Με τον τρόπο αυτό όλοι είμαστε ευχαριστημένοι τουλάχιστον μια μέρα την εβδομάδα. Αλλά το κυριότερο νομίζω είναι πως έχουμε συμφωνήσει τα φαγητά της εβδομάδας και τα παιδιά (γιατί εκεί είναι το μεγάλο θέμα) ξέρουν τι τα περιμένει την κάθε μέρα και παρότι μπορεί να μην είναι το αγαπημένο τους, θα το υπομείνουν γιατί το έχουμε συμφωνήσει. Άσε που δεν έχεις να σκεφτείς κάθε μέρα τι θα μαγειρέψεις! Μια καλή ιδέα επίσης είναι να προσθέτετε στο μενού σας ένα καινούριο πράγμα, αν όχι κάθε εβδομάδα, πχ μια φορά το μήνα. Να δοκιμάζετε κάτι (τρόφιμο, συνταγή) που δεν έχετε ξαναφάει. Τα παιδιά θα μάθουν να δοκιμάζουν καινούρια πράγματα, αλλά κι εσείς μπορεί να εκπλαγείτε τρώγωντας κάτι που δεν είχατε φανταστεί πως θα σας αρέσει. Εμείς έτσι έχουμε εντάξει στη διατροφή μας διάφορα πράγματα, όπως πχ τα ρεβύθια (σε ρεβυθομπιφτέκια), τις μελιτζάνες (σε ιμάμ και ρατατουι), τα κολοκυθάκια (σε μάφιν) και πολλά ακόμα. Ακόμα και τρόφιμα που δεν αρέσουν, μπορεί να βρεθεί έτσι τρόπος να τα τρώμε.

Αφού έχω λοιπόν τη λίστα με τις συνταγές, κοιτάζω τι υλικά χρειάζομαι, ποιά από αυτά έχω στο ντουλάπι μου και ποιά χρειάζεται να αγοράσω. Έτσι κάνω μια ωραία λίστα για το σούπερ μάρκετ με τα τρόφιμα που χρειάζομαι για την εβδομάδα. Για το λόγο ακριβώς αυτό, έχουμε κάνει στις Συνταγές της Παρέας μια πολύ ωραία υπηρεσία που διαλέγεις τις συνταγές που θέλεις, τις βάζεις στη λίστα σου και σου δημιουργεί αυτόματα λίστα για το σούπερ μάρκετ. Αν θέλετε τη χρησιμοποιείτε λοιπόν για βοήθεια. Ο δεύτερος τρόπος που υπάρχει για να κάνεις μια λίστα στην οποία δε θα ξεχάσεις τίποτα είναι επίσης απλός. Ανοίγεις ένα ωραίο αρχείο xls (ή ακόμα καλύτερα χρησιμοποιείς το open office που είναι και δωρεάν) και φτιάχνεις μια λίστα με όλα τα τρόφιμα, απορρυπαντικά, χαρτικά κλπ που χρησιμοποιείς συνεχώς στο σπίτι σου. Αν πηγαίνεις σε συγκεκριμένο σούπερ μάρκετ, τότε μπορείς τη λίστα να την κάνεις να είναι ανά διαδρόμους, ώστε περνώντας από έναν διάδρομο να πάρεις όλα όσα χρειάζεσαι και να μην πηγαίνεις πέρα δώθε στο σούπερ μάρκετ. Τυπώνεις τη λίστα αυτή κάμποσες φορές και την βάζεις στο ψυγείο σου. Κάθε φορά που τελειώνει κάτι, το τσεκάρεις άμεσα. Για παράδειγμα, πήρες την τελευταία κουταλιά φυστικοβούτυρου; Το σημειώνεις στη λίστα. Έφτιαξες κέικ και είδες πως τελειώνει το κακάο και οι βανίλιες; Τα σημειώνεις και αυτά. Βλέπεις πως τα δημητριακά σου σου φτάνουν για ένα-δυο πρωινά ακόμα; Βάλε ένα τσεκ και σε αυτά. Όταν θα φτάσει η ώρα που θα πας στο σούπερ μάρκετ, τσεκάρεις και όλα τα υλικά που θα σου χρειαστούν για τις συνταγές σου (αφού συμβουλευτείς τα ντουλάπια σου πρώτα) και έχεις έτοιμη μια πλήρη λίστα με το τι χρειάζεσαι, χωρίς να ξεχάσεις όταν πας στο σούπερ μάρκετ πως είχες τελειώσει το φυστικοβούτυρο και αύριο ο Γιώργος θα ψάχνει και δε θα βρίσκει. Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε τη δική μου λίστα, η οποία φυσικά είναι ως δείγμα και μπορείτε να την τροποποιήσετε όπως θέλετε.

Με τη λίστα αυτή λοιπόν θα πάω στο σούπερ μάρκετ, πάντα χορτάτη όμως, γιατί η πείνα είναι άσχημος σύμβουλος την ώρα που ψωνίζει κανείς τρόφιμα! Έτσι ξέρω ακριβώς τι μου χρειάζεται, δε θα αγοράσω πράγματα που θα μείνουν απλώς στο ντουλάπι και θα χαλάσουν, ούτε θα χρειαστεί να πηγαίνω κάθε τρεις και λίγο στο σούπερ μάρκετ γιατί κάτι ξέχασα ή κάτι χρειάζομαι για το φαγητό που θέλω να φτιάξω και δεν το έχω.

Και αυτό είναι το πρώτο βήμα! Στα επόμενα ποστ θα σας πω λίγα πράγματα για το πως διαλέγω μετά ποιό αλεύρι, ή ποιό γάλα κλπ κλπ θα αγοράσω. Δείτε πως διαλέγω φρούτα και λαχανικά και πως διαλέγω συσκευασμένα τρόφιμα.