Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

αερόστατα

Καθαρά Δευτέρα

Τι ωραίο τριήμερο… Από την Παρασκευή είχαμε ξεκινήσει με το γλέντι με τους μαστροσέφ, το Σαββατοκύριακο καρναβάλι και σήμερα καλή παρέα, φαγητό και λίιιγο αερόστατα. Ο καιρός δυστυχώς δεν βοήθησε, καθώς από το μεσημεράκι έπιασε βροχή, οπότε… αερόστατα γιοκ.

Η Ιωάννα εκτός από μαστροσέφ που ντύθηκε για το γκρουπ μας, φέτος ντύθηκε Σπανιόλα. Και βέβαια κυκλοφορούσε και σήμερα έτσι.

Η μικρή Σπανιόλα

Εδώ ο Γιώργος παράτησε τη ντάμα του και χορεύει ταγκό με την Κίκα!

Όπως κάθε χρόνο έφτιαξα και φέτος λαγάνες. Έφτιαξα και διάφορα άλλα καλούδια, γαριδούλες, ένα σούπερ αγριόρυζο, χούμους… Και πήγαμε από πάνω στην ταβέρνα του θείου, όπου είχαν φέρει και οι υπόλοιποι από το κάτι τις τους και φάγαμε… βασιλικά!

Χταποδάκια, μαυρομάτικα, γίγανετς, γαρίδες, χούμους, ταραμοσαλάτες, κολοκυθοκεφτέδες, καλαμαράκια, τουρσιά… Έφερε λίγο ο καθένας και γέμισε το τραπέζι!

Μετά το φαγητό έπεσε σύρμα πως από κάτω πετάνε ένα τεράστιο αερόστατο! Γενικά στην γειτονιά πετάνε κάθε χρόνο αερόστατα, αλλά φέτος μάλλον πήγαν να σπάσουν ρεκόρ! 32 μέτρα άκουσα πως ήταν!
Όταν πήγα από εκεί να το δω, είδα δεκάδες κόσμου να κρατάει το αερόστατο, για να μπορέσει να γεμίσει καπνό και να απογειωθεί.

Το αερόστατο κατάφερε να σταθεί όρθιο για λίγη ώρα, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να απογειωθεί.

Ήταν πάντως μια πολύ εντυπωσιακή προσπάθεια!!! Το στουπί (που ήταν ή χαλί ή κουβέρτα, ένα από τα δυο), θα μείνει να καίει για ώρες!

Μετά, και ενώ η βροχή είχε σταματήσει για λίγο, είπαν να προλάβουν και να πετάξουν κι άλλο. Είχαν φτιάξει ένα πολύ ωραίο και πρωτότυπο τριπλό αερόστατο!

Αυτό πέταξε μια χαρά!

Νομίζω είχαν και άλλα, αλλά η βροχή δυνάμωσε και δεν κατάφεραν να πετάξουν άλλο.

Τριήμερο

Μα τι χειμώνας είναι ο φετινός; Κρύο, χιόνια, βροχές, αέρηδες και ένα σωρό αρρώστειες! Πάλι καλά, έκανε 2 μέρες κάπως καλύτερο καιρό και καταφέραμε να βγούμε και λίγο από το σπίτι, να κάνουμε βόλτες!

Το τριήμερο το ευχαριστήθηκε νομίζω περισσότερο απ’ όλους η Ιωάννα. Χόρτασε βόλτες, χόρτασε φαΐ (μπορεί να φάει ένα κουβά ταραμοσαλάτα στην καθησιά της) και χόρτασε και μεταμφιέσεις! 4 φορές ντύθηκε αποκριάτικα, με 4 διαφορετικές στολές! Χασάπης, ό,τι να’ ναι (έβαλε διάφορα κομμάτια από διάφορες στολές και της έβαψα το πρόσωπο σαν κλόουν), αγόρι/μάγκας (φόρεσε ένα κουστούμι του Γιώργου και την περούκα του χασάπη) και καουμπόης (από μια στολή που είχε φτιάξει παλιά η πεθερά μου). “Κανείς δεν ξέρει πόσες στολές έχει η Ιωάννα!” (είπε μια μικρή φίλη).

Χασάπης (ολόκληρος που μας ζητήθηκε), φάτσα κλόουν και καουμπόης...

Στην Καλαμάτα αν φυσάει πετάμε χαρταετό και αν δε φυσάει πετάμε αερόστατα! Φέτος έκανε καλό καιρό και για τα δυο, αφού δε φύσαγε Παρασκευή και Σάββατο και φύσαγε την Κυριακή (τη Δευτέρα δεν ήταν για τίποτα με τόση βροχή…). Μια που η γειτονιά μας μαζεύει όλους τους αεροστατοπεταχτές (καλό; ) αλλά και παιδάκια με χαρταετούς, είδαμε μπόλικα και πάλι. Μάλιστα η Ιωάννα βοήθησε να πετάξουν ένα τεράστιο αερόστατο που είχαν φτιάξει με 300 κόλλες!!! Παρασκευή και Σάββατο προσπαθούσε η Ιωαννούλα να πετάξει χαρταετό, αλλά πουυυυ…. Την Κυριακή όμως αποζημιώθηκε! Είχε ωραία μέρα και στην παραλία φύσαγε πολύ. Οπότε πήραμε τον χαρταετό μαζί στη βόλτα που πήγαμε και τον πέταξε με μεγάλη χαρά! Αφού σε όλους τώρα λέει το πως αμόλησε ΟΛΗ την καλούμπα!

Αυτός ο αετός πετάει σχεδόν και χωρίς αέρα!

Την Δευτέρα έβρεχε καταρρακτωδώς όλη μέρα, μέχρι και χαλάζι έριξε, οπότε μείναμε στο σπίτι. Εντάξει κι έτσι μια χαρά περάσαμε! Φάγαμε τα σαρακοστιανά μας, παίξαμε, αράξαμε… Ωραία ήταν….

ΥΓ. Ο λόγος που γράφω μόνο για την Ιωάννα είναι γιατί ο καημενούλης ο Γιώργος είναι και πάλι άρρωστος… Αυτός πέρασε το τριήμερο κλεισμένος στο σπίτι, με δέκατα και ένα χαρτομάντηλο στο χέρι… Που θα πάει… θα περάσει και ο χειμώνας!

 

Πολλοί φίλοι, πολύ φαΐ και μια τούρτα!

Ένα από τα καλύτερα τριήμερα ever! Γεμάτο φίλους 🙂

Η Σοφία ήρθε από την Παρασκευή. Το Σάββατο το μεσημέρι κατεύθασαν ο Χρήστος και η Άσπα με τις οικογένειες τους και βέβαια μου έκαναν delivery και τον Κωνσταντίνο μου! Αν και μου τον έφεραν αρρωστούλη, εγώ δεν τον είχα παραδώσει έτσι! Τα λεφτά μας πίσω κύριοι ντελιβεράδες!!! 😛 😛

Το σπίτι λοιπόν γέμισε με 7 μεγάλους και 6 πιτσιρίκια. Χαμός!

Φάγαμε το μεσημέρι και το απογευματάκι βγήκαμε εδώ στη γειτονιά, και είδαμε που πετάγανε αερόστατα. Είχαν ετοιμάσει κάτι αερόστατα τεραστίων διαστάσεων και ένα που ήταν 17 μέτρα μήκος! Αυτό το τελευταίο τους κάηκε δυστυχώς γρήγορα, αλλά (ευτυχώς για μας) είχαν και άλλα έτοιμα και τα είδαμε. Τα παιδιά βεβαίως ενθουσιάστηκαν με το θέαμα και ακόμα περισσότερο με τη φωτιά που ήταν αναμένη μέσα στο βαρέλι.

(Η Ιωάννα φυσικά κυκλοφορούσε ως Πάτυ διαρκώς… photos by Χρήστος)

Η μέρα πέρασε με πολύ κουβέντα, φαγητό, ανοιχτά λάπτοπ και βέβαια πολύ παιχνίδι. Για μικρούς αλλά και για μεγάλους 🙂 Τα πιτσιρίκια, από 3 έως 10 χρονών, έπαιξαν πολύ καλά. Μπορώ να πω πως 3 μέρες που ήταν μαζί από το πρωί ως το βράδυ, τις πέρασαν παίζοντας, χωρίς να βαρεθούν ή να τσακωθούν καθόλου. Και το βράδυ έγινε πανικός γιατί κοιμήθηκαν όλα μαζί στρωματσάδα στο δωμάτιο των παιδιών. Τι σημασία έχει αν το δωμάτιο έχει δυο κρεβάτια; Καμία. Τα κρεβάτια έμειναν άδεια και τα στρώματα γέμισαν παιδάκια διαφόρων μεγεθών 🙂 Όπως ήταν φυσικό άργησαν πολύ να κοιμηθούν και άλλαξαν θέσεις πολλές φορές μέχρι να βολευτούν και να ηρεμήσουν, όμως δεν πειράζει καθόλου. Και τι έγινε αν αναστατώθηκαν λιγάκι και κοιμήθηκαν λιγότερο; Είναι νομίζω μια εμπειρία που θα τους μείνει, μια ανάμνηση καταπληκτική.

Το πρωί της επόμενης μέρας τα κορίτσια σηκώθηκαν από τις 7 (κλειστά πατζούρια και πόρτες δε δουλεύουν) για να ετοιμάσουν πρωινό στα αγόρια! Κατέβηκαν κάτω, έστρωσαν τραπέζι, έβγαλαν κούπες, πιάτα, δημητριακά… Μυστικά όλα αυτά, να μην τις καταλάβουν, να είναι έκπληξη! Μιλάμε για πολύ γέλιο!

Για το μεσημέρι είχα κανονίσει ένα μικρό παρτάκι για τα γενέθλια του Κωνσταντίνου. Τα έχει την Παρασκευή κανονικά, αλλά επειδή θα ήμασταν τόσοι μαζεμένοι ήταν μια καλή ευκαιρία. Έτσι είχα έτοιμη τούρτα που ήθελε μόνο συναρμολόγηση, πράγμα που έκανα το πρωί της Κυριακής. Πρώτη φορά φτιάχνω κάτι και να έχω τόσους να με φωτογραφίζουν γύρω γύρω! Αισθάνθηκα πολύ διάσημη αχχααχχαχααχχααχαααα.

(φωτογραφίες από τη διαδικασία από τον Χρήστο)

Ο Κωνσταντίνος είχε ζητήσει μια τούρτα σοκολατένια και νομίζω πως τον ικανοποίησα απόλυτα! Πιο σοκολατένια δε γινότανε δηλαδή! Δυόροφη τούρτα σοκολατίνα, με διακόσμιση από πουράκια και Μαλτίζερς και φράουλες βουτηγμένες στη σοκολάτα. Μιλάμε για 1.700ml κρέμα γάλακτος και 1.200gr κουβερτούρα! Έγινε σούπερ!

Φυσικά τη διαδικασία την παρακολούθησαν και τα πιτσιρίκια που είχαν πάθει ένα σοκολατένιο σοκ! Ευτυχώς που είχα πρόχειρα τα πουράκια που είχαν περισσέψει, γιατί δύσκολα θα έμενε άθικτη μέχρι το μεσημέρι!

Μαζευτήκαμε 20 άτομα για φαγητό. Για να μην κάθομαι όλη μέρα στην κουζίνα να μαγειρεύω, επέλεξα να φτιάξω ένα φαγητό μόνο, να είναι πιο απλά τα πράγματα. Βέβαια δεν έχω μαγειρέψει ποτέ ξανά τόσο μεγάλη ποσότητα φαγητού και ήταν δύσκολο να υπολογίσω ποσότητες. Έφτιαξα κοκκινιστό με ρύζι. Αν σας ενδιαφέρει, 3,5 κιλά κρέας και 1,5 κιλό ρύζι φτάνουν 🙂 (και αν φτιάξετε μακαρόνια για 3 οικογένειες -με μικρά παιδιά- τα 2 πακέτα είναι αρκετά)

Δυστυχώς  ο καιρός μας τα χάλασε. Βροχή και αέρας και κρύο μας ανάγκασαν να μείνουμε κλεισμένοι στο σπίτι και να περάσουμε τη μέρα παίζοντας, γελώντας και τρώγωντας. Άτιμος καιρός. Μα τι χάλια που περνάμε! Βέβαια δεν είδαμε αερόστατα και χαρταετούς, αλλά δε σκάσαμε κιόλας 🙂 Το χειρότερο ήταν που ο Κωνσταντίνος ήταν με πυρετό και δεν μπόρεσε να ευχαριστηθεί όσο έπρεπε την καλή παρέα.

Τα πιτσιρίκια συνέχισαν το παιχνίδι σε όλους τους ορόφους του σπιτιού, με φιγούρες, επιτραπέζια, wii ή ό,τι άλλο υπήρχε μπροστά τους.

(photo by Χρήστος)

Οι μεγάλοι ήταν λίγο πιο δύσκολο να παίξουν γιατί κάποιος έπρεπε να είναι πάντα… ετοιμοπόλεμος! Όλο και κάποιο πιτσιρίκι κάτι θα ήθελε, οπότε… Επίσης κάποιοι συγκεκριμένοι μεγάλοι (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε 🙂 ) ήταν πολύ δύσκολο να αποχωριστούν τα λάπτοπ τους!!! 😛 😛 Αφού άρχισα να αγχώνομαι που εγώ τα σαββατοκύριακα προσπαθώ να απέχω όσο μπορώ! Όμως προτιμώ το Carcassonne και το Grass που παίξαμε. Και ας μας τσάκισε κανονικά η Κατερίνα!

Τη Δευτέρα τσακίσαμε τις λαγάνες που έφτιαξα (με διάφορα άλλα μεζεδάκια), συνεχίσαμε μπουρουμπούρου, λαπτοπ, ανταλλαγή τεχνολογικών πληροφοριών και παιχνίδι (πάλι αφήσαμε παρτίδα μπιρίμπας στη μέση… Κάτι πρέπει να γίνει για αυτό).

(photo by Άσπα)

Έριχνε βροχή με το τουλούμι και δεν καταφέραμε να φτιάξουμε τους χαρταετούς όπως λέγαμε. Όμως το μεσημεράκι, μόλις σταμάτησε να βρέχει για λίγο, εμφανίστηκαν αμέσως στον ουρανό χαρταετοί και αερόστατα. Όσοι είχαν ετοιμάσει βιάστηκαν να προλάβουν. Τόσες ετοιμασίες είχαν κάνει!

(photo by Χρήστος)

Βγήκαμε κι εμείς και στο μισάωρο που έμεινε στεγνός ο ουρανός, καταφέραμε να ανεβάσουμε για λίγα λεπτά κι εμείς έναν!

(photo by Χρήστος)

Δυστυχώς οι μέρες πέρασαν και οι φίλοι έπρεπε να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ο αποχωρισμός έγινε λίγο πιο εύκολος (για τα παιδιά) γιατί έμαθαν πως στο σπίτι τους χιονίζει, οπότε θα πηγαίνανε για σούπερ χιονοπόλεμο!

Περάσαμε ένα υπέροχο τριήμερο. Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε, να φάμε, να πιούμε, να παίξουμε, να χαρούμε με το πόσο καλή παρέα κάνουν τα παιδιά μας, να τα καμαρώσουμε, να ακούσουμε φανταστικές ατάκες και βέβαια να γελάσουμε (αυτή τη φορά δάκρυα δεν είδα Άσπα… τι έγινε;;; αχαχχαχαχαχαααα). Κλείνω με την ατάκα της Εβελίνας Εβίτας (ε τόσες ατάκες που άκουσα τα μπέρδεψα η καημένη χαχα), που τα λέει όλα:  “κάθε μέρα και ένα θαύμα!”

Υ.Γ. Η ανταπόκριση του τριημέρου έπεσε σε μένα 🙂 Όμως μπορείτε να δείτε ένα μικρό ποστ από την Σοφία και μετά ένα μεγαλύτερο.

Καθαρά Δευτέρα

Λίγο αργοπορημένο το ποστ, αλλά δεν πειράζει 🙂

Αέρα δεν είχε για να πετάξουμε χαρταετό, παρότι ο χαρταετός μας πετάει ακόμα και με λίγο αεράκι.

p2150049

Όμως, για να μην γκρινιάζουμε, δεν είχε ούτε βροχές όπως είχαν πει. Οπότε ήταν μια ωραία μέρα για να είσαι έξω.

Είχε έρθει και η Σοφία από εδώ (με πιασμένη μέση) και όλοι μαζί ξεκινήσαμε να πάμε το πρωί στο χωριό που μας είχαν πει πως θα έχει φαΐ και πέταγμα αερόστατου. Εμείς το μόνο που βρήκαμε ήταν μια κρεμάλα, από την οποία κρέμαγαν οι γυναίκες του Συλλόγου γυναικών του χωριού τους άντρες τους μέχρι να τους τάξουν κάποιο χρηματικό ποσό για το σύλλογό τους (καλό; ). Κρέμασαν και τον Γιώργο, ο οποίος στο τέλος είπε “έχω μόνο ένα δίευρο στην τσέπη μου να σας δώσω”. Τον κατέβασαν λέγοντας πως είναι η καλύτερη προσφορά που είχαν!

p2150027

Το φαγητό αργούσε, τα αερόστατα θα τα πέταγαν το βράδυ, οπότε βαρεθήκαμε και φύγαμε.

p2150019

Μόνο τις θυμωνιές είδαμε που περιμέναν να ανάψουν για τα αερόστατα.

Ήρθαμε πίσω στο σπίτι και πήγαμε από πάνω στους θείους, βγάλαμε όλοι τα φαγητά μας, ήπιαμε κρασάκι και περάσαμε θαύμα!

Μετά ήρθε και ο πεθερός μου που είχε φτιάξει ένα αερόστατο, πολύ όμορφο και πολύχρωμο. Πέρισυ το καημένο κάηκε στα 5 μέτρα, οπότε ελπίζαμε πως φέτος θα είχε μια λίγο καλύτερη τύχη.

p2150082

Φέτος λοιπόν το αερόστατο κάηκε πριν καν φύγει από τα χέρια μας! Είπαμε πως έχουμε την τέλεια συνταγή για αερόστατο φλαμπέ!

p2150086

Ο Κωνσταντίνος την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια 🙂

p2150088

Όταν λέμε φλαμπέ, το εννοούμε!

Για να δείτε κι εσείς πως είμαστε κάθε χρόνο και πιο… καταστροφικοί, δείτε τα ποστ για τα αερόστατα του 2007 (αν και αυτά δεν τα είχαμε φτιάξει εμείς…) και του 2009.

Μπορεί να μην πέταξε το αερόστατό μας, αλλά περάσαμε πολύ ωραία και γελάσαμε πολύ. Τι άλλο να θέλει κανείς;

ΥΓ Φωτογραφίες θα αναρτηθούν όταν αξιωθώ να τις πάρω από τον άλλο υπολογιστή που είναι περασμένες… Τέτοια βαρεμάρα λεμε 🙂 Αναρτήθηκαν και φωτογραφίες! Ευχαριστώ πολύ τη Σοφία με την φανταστική μηχανή της που μας έδωσε όλες αυτές τις τέλειες φωτογραφίες!  Για μπόνους πάρτε και την Ιωάννα καουμπόισσα:

p2150014

Σούπερ τριήμερο μέρος 3ο

Και ήρθε και η Καθαρά Δευτέρα…

Είχα κάνει μια δόση λαγάνες από την προηγούμενη για να έχουμε το πρωί να φάμε και ετοίμασα άλλη μια δόση για να έχουμε το μεσημέρι. Τα παιδιά ήταν στην πεθερά μου, η οποία θα έφερνε και φαγητό το μεσημέρι, οπότε δεν είχαμε τίποτα ιδιαίτερο να κάνουμε. Είχε όμως μια φανταστική μέρα! Ό,τι πρέπει για λίγο περπάτημα. Είπαμε λοιπόν να πάμε να περπατήσουμε στους καινούριους “δρόμους” που ανοίγουν τώρα, να δούμε που βγάζουν. Αυτό που ανακαλύψαμε ήταν πέρα από τις προσδοκίες μας! Γύρω στα 500 μέτρα από το σπίτι μας, υπάρχεί ένας μικρός παράδεισος! Σταματάει ο δρόμος και υπάρχει ένα μονοπάτι ανάμεσα σε δέντρα και βουνό, δίπλα σε ποταμάκι. Δεν είναι εύκολα προσβάσιμο και θέλει προσοχή, αλλά αξίζει τον κόπο. Είναι άπλώς πανέμορφα!

Γυρίσαμε σπίτι ενθουσιασμένοι. Μετά από λίγο ήρθαν και τα παιδιά. Κολλήσαμε πάνω στο αερόστατο μεγάλα γράμματα που σχημάτιζαν το όνομά τους (από τη μια το ένα και από την άλλη το άλλο). Ετοιμάσαμε ένα βαρέλι για να βάλουμε φωτιά μέσα σε αυτό. Πρέπει το αερόστατο να γεμίσει με καπνό ώστε να φουσκώσει και να ανέβει ψηλά. Μετά παραμένει με τον καπνό που βγάζει το στουπί που έχεις δέσει πάνω του (φλεγόμενο πάντα ε;).

Η πρώτη μας προσπάθεια (όπως θα δείτε) δεν είχε επιτυχία γιατί δεν είχε δεθεί το στουπί στο κέντρο, με αποτέλεσμα να γλυστρίσει στην άκρη και να πιάσει φωτιά το αερόστατο!

Το μαζέψαμε, το μπαλώσαμε και δοκιμάσαμε για μια ακόμα φορά. Αυτή τη φορά όμως ήταν η φωτιά πολύ μεγάλη, τα παιδιά το κράταγαν στραβά γιατί φυσικά καιγόντουσαν και έτσι έπιασε φωτιά σχεδόν μόλις άρχισε να ανεβαίνει! Έμεινε μόνο το στεφάνι!

Δεν μπορώ να πω πως μας πείραξε ιδιαίτερα βέβαια! Είπαμε, ακόμα και η ΝΑΣΑ έχει αποτυχίες! Περάσαμε καλά, δεν κάψαμε κανέναν και τίποτα (εκτός από το αερόστατο) και αποκτήσαμε εμπειρία! Δεν ξέρω εάν θα το επιχειρήσουμε ξανά, μια που είναι πραγματικά επικίνδυνο για τους γύρω αυτό το έθιμο (το βράδυ έπιασε φωτιά ο Ταΰγετος από ένα αερόστατο).

Το καλύτερο όμως ήταν που ήρθαν φίλοι και περάσαμε όλη τη μέρα μαζί. Γονείς μιας συμμαθήτριας της Ιωάννας που έχουμε γίνει καλοί φίλοι στην πορεία. Μείναμε μαζί μέχρι τις 6 το απόγευμα. Φάγαμε τα σαρακοστιανά μας, τελειώσαμε με γλυκές καριόκες, μιλήσαμε, γελάσαμε, είδαμε τα παιδιά μας να κάνουν ποδήλατο, να παίζουν αποκριάτικο πόλεμο με σερπαντίνες (ο πεζόδρομος έγινε πολύχρωμος!), προσπαθήσαμε να πετάξουμε και αετό. Δεν φύσαγε βέβαια και έτσι καταλήξαμε να μαζεύει ο Κωνσταντίνος 3-4 φορές την καλούμπα απλώς!

Με λίγα λόγια ήταν από τις πιο όμορφες Καθαρές Δευτέρες που έχουμε περάσει. Και του χρόνου εύχομαι!

Δείτε και το πρώτο και δεύτερο μέρος αν θέλετε.

Σούπερ τριήμερο μέρος 2ο

Ημέρα Κυριακή. Ημέρα κατασκευής αερόστατου! Στην Καλαμάτα, για να μην ξεφεύγουμε από τα πυρομανιακά μας έθιμα, κάθε Καθαρά Δευτέρα πετάνε αερόστατο, δηλαδή μια κατασκευή από κόλλες χαρτί (πολύ λεπτές, σα λαδόκολλα, για να είναι ελαφριές) και κόλα, που μοιάζει με πύραυλο. Του βάζεις και ένα αναμένο στουπί, το γεμίζεις καπνό και πετάει (τώρα τι θα κάψει όταν πέσει πια, είναι άλλο θέμα!).

Στο σπίτι εδώ, λόγω άπλετου χώρου τριγύρω, πάντα μαζεύονται να πετάξουν αερόστατο. Πρόπερσι είδαμε τα καλύτερα (μην ξεχάσετε να δείτε και το μπλογκ της Σοφίας που έχει πολύ περισσότερες φωτο). Φέτος λοιπόν είπαμε να φτιάξουμε κι εμείς. Και πέρισυ είχαμε πει θα φτιάξουμε, αλλά είχε έρθει παρέα και είχαμε άλλες ασχολίες (επίσης φύσαγε πολύ και δε γινόταν). Τις κόλλες το χαρτί τις είχαμε λοιπόν, ήρθε ο παππούς (αυθεντία σε τέτοια πράγματα) και όλοι μαζί βοηθήσαμε να φτιαχτεί το αερόστατο.

Στην ουσία ενώσαμε τις κόλλες ανά τρεις (να γίνουν μακριά λωρίδα). Μετά ενώσαμε όλες τις λωρίδες τη μια κάτω από την άλλη. Στη μια άκρη διπλώσαμε τις άκρες, να σχηματιστεί τρίγωνη κορυφή. Φέραμε την κάτω άκρη να ενωθεί με την άκρη του τριγώνου. Κόψαμε την κάτω άκρη (εκεί που διπλώσαμε) και κολλήσαμε δεξιά και αριστερά τις πλαϊνές άκρες. Έτσι σχηματίστηκε ένας κύλινδρος με τριγωνική κορυφή. Μετά κάναμε ένα στεφάνι από λεπτά ξύλα με περίμετρο ίδια με αυτή του κύλινδρου και το βάλαμε στην κάτω άκρη. Με σύρμα κάναμε ένα Χ από την μια άκρη του στεφανιού στην άλλη (εκεί δένουμε το στουπί). Ε, κάλά ξέρω, δεν καταλάβατε και πολλά. Αλλά με λίγα λόγια έτσι γίνεται το αερόστατο. Και αυτό είναι το εύκολο μέρος. Το δύσκολο είναι το πέταγμα (όπως θα δείτε στο τρίτο μέρος)!

Το φυλάξαμε για να το πετάξουμε την επόμενη μέρα και μετά πήγαμε στο Πήδημα για φαγητό. Πήδημα λένε ένα χωριό έξω από την Καλαμάτα λιγάκι. Έχει μια ταβέρνα, γνωστή σε όλους για τα μακαρόνια της και το κοτόπουλο με τις τηγανιτές πατάτες. Για την ακρίβεια δεν ξέρω καν αν έχει και τίποτα άλλο! Είναι σελφ σέρβις και πας μόνο για αυτά! Αλλά πραγματικά, δεν έχω φάει πουθενά αλλού τέτοια μακαρονάδα. Πουθενά. Είναι απλά μακαρόνια χοντρά με μπόλικο τυράκι και ελαφριά σάλτσα. Δεν ξέρω τι κάνει, αλλά είναι απίθανα!!!

Είναι και πολύ όμορφος ο χώρος όμως. Κάθεσαι έξω και έχει ένα ποτάμι με πάπιες και κύκνους (οι οποίοι καλοτρώνε εκεί, ψωμάκια και μακαρόνια!).

Το μόνο που μας χάλασε τη μέρα, ήταν μια επίθεση που δεχτήκαμε το πρωί στο site των συνταγών. Ήταν μια denial of service attack. Με λίγα λόγια μια IP καλούσε χιλιάδες σελίδων ανά λεπτό, με αποτέλεσμα να “πέσει” το site. Ευτυχώς καταφέραμε και το βρήκαμε μέσα σε μια ώρα. Ακόμα προσπαθούμε να βρούμε άκρη με το ποιός ακριβώς ήταν. Δεν ξέρω αν θα πετύχουμε κάτι…

Δείτε και το πρώτο μέρος του σούπερ τριήμερου. Αύριο μαλλον θα ακολουθήσει και το τρίτο (και καλύτερο) :)

Τριήμερον

Τα τελευταία Σαββατοκύριακα περνάμε καταπληκτικά! Εκδρομές, φίλοι, αργίες, παιχνίδια, σειρές, ψώνια… τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Αυτό το τριήμερο ήταν ΚΑΙ εκπαιδευτικό. Έμαθα

1. πως: 4 φίλοι, ένα μπουκάλι λιμοντσέλο, μια τράπουλα, μάρκες και κάποιοι άλλοι φίλοι από μακριά οι οποίοι ξέρουν καλύτερα το άθλημα από εμάς και δεν βαριούνται να τους παίρνουμε κάθε τρεις και λίγο να ρωτάμε κανόνες, μας κάνουν ένα υπέροχο βράδυ χαρτοπαιξίας.

p2180029.jpg
Και επειδή φυσικά κανένας δεν θυμόταν τους κανόνες (λιμοντσέλο είπαμε…), λύση βρίσκεται πάντα

p2180030.jpg
2. ότι τα αρσενικά κοτσύφια έχουν κίτρινο ράμφος, ενώ τα θηλυκά καφέ. Και επίσης είναι μαύρα, ενώ οι τσίχλες έχουν καφέ φτερά. Ξεπουπουλιασμένα, παρότι προσπάθησαν να μου πουν πως έχουν μεγάλη διαφορά τα κοτσύφια από τις τσίχλες, εγώ έμεινα ανεπίδεκτη και δεν είδα καμία διαφορά.

p2190003.jpg
3. το σπίτι μας είναι σημείο συνάντησης των αεροστατοπεταχτών. Ήξερα πως εδώ απέξω είναι γενικώς η γειτονιά που μαζεύονται τα πιτσιρίκια, αλλά για τα αερόστατα δεν το ήξερα. Από το μεσημέρι της Κυριακής μέχρι το βράδυ της Δευτέρας, πέταξαν πολλά αερόστατα εδώ δίπλα. Και χαρταετούς προσπάθησαν, αλλά ο άνεμος είχε διαφορετική άποψη και δεν τους έκανε το χατήρι.(Δείτε τη συνταγή για ένα επιτυχημένο αερόστατο εδώ)

100_3718.jpg

4. Μερικά μπαλάκια και ένα κουτί, μπορεί να κρατήσουν συντροφιά σε ένα παιδί για πολλές ώρες και να γίνουν το μέσο για πολλά διαφορετικά παιχνίδια. (πετάω το μπαλάκι και το πιάνει η Κίκα, πετάω το μπαλάκι στον άλλο και το πιάνει με τα χέρια, πετάω το μπαλάκι στον άλλο και το πιάνει με το κουτί, χάνω το μπαλάκι και κάνω εξερεύνηση για να το βρω κλπ κλπ)

p2190108.jpg