Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

διακοπές

Σίφνος

Τα παιδιά ήταν κανονισμένο να πάνε εκδρομή με το σχολείο τους στο CERN τέλος Αυγούστου. Ήταν ένα εξαιρετικό ταξίδι, είδαν απίστευτα πολλά πράγματα, πέρασαν από 3 διαφορετικές χώρες (και όλο αυτό χωρίς εμάς…).

Εμείς βρήκαμε την ευκαιρία λοιπόν να κάνουμε ένα ταξιδάκι μόνοι μας. Ένα νησάκι του Αιγαίου μας είχε λείψει, οπότε είχα ξεκινήσει από τα μέσα Ιούλη να ψάχνω πού θα πάμε. Στην αρχή έψαχνα για Μήλο, αλλά ό,τι και να έβρισκα ήταν κλεισμένο ή πανάκριβο. Μετά κατέληξα να ψάχνω γενικά για νησί Αιγαίου, όχι πολύ μακριά και να μπορούμε να μείνουμε δίπλα στη θάλασσα αν γίνεται. Βρήκα ένα ωραίο ξενοδοχείο στη Σίφνο λοιπόν, στις Καμάρες, οπότε και καταλήξαμε εκεί. Και μείναμε κατενθουσιασμένοι!

Δυο πραγματάκια δεν πήγαν όπως τα σχεδιάζαμε. Πρώτον το ξενοδοχείο δεν θα έλεγε κανείς πως ήταν και πάνω στη θάλασσα… 100 μέτρα έγραφε στη σελίδα του, τουλάχιστον 300 θα έλεγα εγώ και μάλιστα σε καλή ανηφόρα. Δεν ήταν αυτό που είχα στο μυαλό μου, αλλά δε μας πείραξε και ιδιαίτερα στο τέλος. Ήταν πολύ όμορφο, καθαρό, ήταν όλοι εξυπηρετικοί και περάσαμε πολύ ωραία.

2016-08-29-17-15

η θέα από το ξενοδοχείο μας

Το δεύτερο ήταν τα ποδήλατα. Η σκέψη ήταν να πάμε με τα ποδήλατα και να γυρίσουμε το νησί με αυτά. Είχα υπόψη μου πως έχει κάτι βουναλάκια το νησί, αλλά έλεγα πως δε θα είναι τίποτα σπουδαίο…. Ε, στο τέλος ήταν. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να το κάνω εγώ με το ποδήλατο. Από τις Καμάρες το πιο κοντινό χωριό ήταν γύρω στα 5,5 χλμ μακριά, όλα ανηφόρα. Την πρώτη μέρα έφτασα στα 3,5 χλμ, τη δεύτερη στα 2,5 και μετά δεν κατάφερα να κάνω άλλη προσπάθεια γιατί έπιασε τρελός αέρας και ήταν αδύνατο να κάνω έστω και λίγο. Όμως νοικιάσαμε μηχανάκι και είδαμε όλο το νησί, ο Κωνσταντίνος πρόλαβε να κάνει μια καλή ποδηλατάδα πριν πιάσει ο τρελός αέρας κι εγώ έκανα κάθε μέρα ποδήλατο, έστω και αν αυτό ήταν από το ξενοδοχείο στο λιμάνι. Και έκανα και τα 3,5 χλμ ανηφόρα!

2016-08-29-19-43

ο ήλιος δύει στο λιμάνι

Με το μηχανάκι γυρίσαμε πραγματικά όλο το νησί, από άκρη σε άκρη. Σε πολύ λίγα μέρη δεν πήγαμε. Μου έκανε εντύπωση πως όλα τα χωριά του νησιού είχαν το καθένα τον δικό του χαρακτήρα. Σε κάποια νόμιζες πως έχεις βρεθεί ξαφνικά σε άλλο νησί! Ειδικά στον Αρτεμώνα με τα αρχοντικά, που νόμιζες πως βρέθηκες σε νησί του Ιονίου.

20160831_192003

2016-08-31-19-29 2016-08-31-19-32 στον Αρτεμώνα

Όλα τα χωριά μου άρεσαν πολύ. Για κάποιο λόγο ο Φάρος μας έκανε να νιώσουμε πως θα θέλαμε να περάσουμε τουλάχιστον ένα χρόνο εκεί πέρα. Δεν ξέρω γιατί, δεν είχε κάτι ιδιαίτερο, αλλά το αγαπήσαμε πολύ το μέρος. Ενώ ο Πλατύ Γιαλός, που είναι και πιο τουριστικό μέρος και έχει και τεράστια παραλία, ήταν το μόνο μέρος που δε μου είπε και πολλά πράγματα.

2016-08-30-11-07 2016-08-30-11-08

στον όμορφο Φάρο

Πάρα πολύ ωραία ήταν φυσικά και στο Κάστρο. Και τα στενάκια μέσα στο Κάστρο ήταν υπέροχα, αλλά και η θέα από εκεί πάνω.

2016-08-30-15-02 2016-08-30-15-04 2016-08-30-15-12

Δοκιμάσαμε και πάρα πολλές τοπικές λιχουδιές. Τοπικά τυριά και φαγητά και γλυκά… Αλλά τα δυο αγαπημένα μου ήταν οι ρεβυθοκεφτέδες και η μελόπιτα…

2016-08-30-15-32 20160831_144655

Αυτό που πραγματικά μου φάνηκε απίστευτο ήταν το πόσο οργανωμένοι ήταν ως νησί. Όλοι οι άνθρωποι ήταν πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί, και ήταν πάντα χαμογελαστοί. Αισθανόσουν πως δεν είναι το βεβιασμένο χαμόγελο αυτού που είναι υποχρεωμένος, αλλά το αυθεντικό αυτού που πραγματικά χαίρεται να σε εξυπηρετήσει. Σε όλο το νησί έχουν χαράξει μονοπάτια για να πηγαίνεις από το ένα μέρος στο άλλο με τα πόδια. Για να ξέρεις πού είσαι έχουν ειδικούς στήλους που σου λένε πού είσαι, πού μπορείς να πας και πόσο θες για εκεί, έχοντας μάλιστα και QR code να σε βοηθήσει να βρεις το δρόμο! QR codes είχαν για τα πάντα, στις διαφημίσεις για να βρεις το συγκερκιμένο κατάστημα, για να δεις τις προσεχείς εκδηλώσεις, για να πάρεις πληροφορίες. Στις παραλίες είχαν παντού καμπίνα για αλλακτήριο και ντουζ. Τίποτα δε φαινόταν καινούριο, αλλά όλα ήταν εξαιρετικά καλοδιατηρημένα, φαίνεται πως τα προσέχουν βρε παιδί μου.

Η Σίφνος είναι γνωστή γενικά για την κεραμοποιία της και τους περιστεριώνες. Αν δεν είχαμε πάει με τα ποδήλατα μπορεί να είχα σηκώσει και όλο το μαγαζί με τα κεραμικά! Όσο για τους περιστεριώνες, έτυχε να δω πολλά περιστέρια να κάθονται σε αυτούς, αν και δεν κατάφερα να τα πάρω μια φωτογραφία της προκοπής.

2016-08-31-19-09

Στο νησί υπάρχει και άφθονη κάπαρη. Και στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται, αλλά συναντούσες τεράστια φυτά παντού.

2016-08-30-15-17

Περάσαμε 5 μέρες υπέροχες στο νησί. Η θάλασσα ήταν απίστευτη, πεντακάθαρη και λαμπερή (πραγματικά λαμπερή. Έχουν άμμο που λαμπυρίζει). Το φαγητό καλό παντού. Ηρεμήσαμε και χαλαρώσαμε. Εϊναι μέρος που σίγουρα προτείνω στον κόσμο να πάει και ελπίζω κι εμείς να ξαναπάμε κάποια στιγμή.

 

Οι διακοπές μας – part 2

Θέρμο και γύρω περιοχές

Στο Θέρμο πήγαμε τον Απρίλη με αφορμή ένα brevet. Μας άρεσε πάρα πολύ και η περιοχή και η παρέα. Έτσι θελήσαμε να πάμε και οικογενειακώς. Το κανονίσαμε λοιπόν για το τριήμερο του δεκαπενταύγουστου.

Τρεις μέρες ήταν, αλλά κάναμε πολλά πράγματα. Δοκιμάσαμε για πρώτη φορά rafting. Ο Εύηνος δεν έχει και πολύ νερό τον Αύγουστο, αλλά ήταν ιδανικός για άτομα που δεν είχαν κάνει άλλη φορά, καθώς και για παιδιά. Σε άλλη περίπτωση δε θα μπορούσαμε να είχαμε πάει όλοι μαζί (αφού είχαμε και παιδί δημοτικού μαζί μας), ενώ τώρα όχι μόνο πήγαμε όλοι, αλλά είχαμε μια βάρκα οι μεγάλοι και μια οι μικροί και πραγματικά το καταδιασκέδασαν. Δεν είχε τίποτα φάσεις να ανεβαίνει η αδρεναλίνη, μάλιστα σε 3-4 περιπτώσεις κατεβήκαμε από τη βάρκα να σπρώξουμε (!!!), αλλά περάσαμε τέλεια, χαρήκαμε το ποτάμι και τη φύση και καταλήξαμε να έχουμε όλοι χαραγμένο ένα χαμόγελο μόνιμα στο πρόσωπό μας.

13934970

Κάναμε και εκδρομή στον Προυσσό. Πήγαμε σε αλλαντοπωλείο και πήραμε φρέσκα αλλαντικά, σε τυροπωλείο για τυράκι και στο πιτς φυτίλι (περίπου) είχαμε έτοιμο ένα πικ νικ δίπλα στο ποτάμι. Η σκέψη ήταν να μπούμε και μέσα, αλλά είχε πιάσει μια καλή δροσούλα εκείνη τη μέρα και το ποτάμι ήταν έξτρα παγωμένο, οπότε δε το τολμήσαμε…

20160814_122554

20160814_140652_hdr

20160814_140741

Μου αρέσει εξαιρετικά η περιοχή εκεί και θα μπορούσα άνετα να περάσω ολόκληρο καλοκαίρι και ας μην έβλεπα θάλασσα…

20160814_170536

20160815_103112

Τα πανηγύρια στο Θέρμο είναι… γυναικεία υπόθεση!

Αίγιο

Στην επιστροφή από το Θέρμο κάναμε και τη στάση μας στο Αίγιο να δούμε την αγαπημένη Ναυσικά. Λίγο ήταν, αλλά τόσο ωραίο!

Καρδαμύλη – Στούπα

Ναι, το κάναμε και αυτό. Μέσα στις διακοπές μας γυρίσαμε για 2 μέρες στο σπίτι μας και κάναμε εκδρομές εδώ κοντά. Οι φίλοι μας δεν είχαν πάει ποτέ στην Καρδαμύλη και τη Στούπα και είπαμε πως είναι μια εξαιρετική ιδέα να το κάνουμε!

Όσες φορές και αν πάω σε αυτά τα μέρη, δε νομίζω να βαρεθώ. Είναι πανέμορφα. Κάναμε μπάνιο στα Ριτσά, φάγαμε στις Ελιές, μετά πήγαμε για παγωτό στην Ακουαρέλα και καταλήξαμε στην παραλία της Καλόγριας στη Στούπα για να δούμε τον ήλιο να δύει εκεί.

Στο φάρο στο Ηραίο

Την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων πολλοί φάροι στην Ελλάδα ανοίγουν στο κοινό. Είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία να τους επισκεφθεί κανείς. Έτσι κι εμείς πήγαμε στο φάρο Μελαγκάβι, ή αλλιώς φάρο Ηραίον, μια που βρίσκεται δίπλα στον αρχαίο ναό της Ήρας.

20160821_110413 20160821_110450

Περπατήσαμε ως εκεί, μπήκαμε μέσα και ένας πολύ καλός ναύτης που ήταν εκεί μας έκανε και μια μίνι ξενάγηση και μας έλυσε πολλές απορίες. Δεν επιτρεπόταν να πας επάνω δυστυχώς, κι έτσι αρκεστήκαμε στο να δούμε το εσωτερικό του φάρου, το οποίο είναι ένα αξιοπρεπέστατο σπιτάκι, με κουζίνα, κρεβάτια κλπ. Το χώρο αυτό μπορούν να τον ζητήσουν άτομα του ναυτικού (ή ακόμα πρόσκοποι κλπ) για να μείνουν μερικές μέρες.

Είναι πολύ όμορφος φάρος και έχει και απίθανη θέα

20160821_112215

Κατεβαίνοντας βλέπαμε τα όμορφα νερά από κάτω και δεν αντέξαμε, πήγαμε για βουτιά. Κολυμπάς και δίπλα σου είναι ο αρχαίος ναός…

20160821_120345

Παραστάσεις

Πριν ξεκινήσουμε τις διακοπές μας πήγαμε σε συναυλία του Χαρούλη, στην Αρχαία Μεσσήνη. Τι να πω, δεν πίστευα ποτέ πως θα συγκεντρώσει κάποιος τόσο πολύ κόσμο εδώ στην Καλαμάτα… Ήταν εξαιρετικός όμως, σχεδόν 3 ώρες στην σκηνή επάνω χωρίς διάλειμμα!
untitled-2

Για να κλείσει ο κύκλος, στο τέλος των διακοπών αυτών (και πριν την συνέχεια αλλού – δες επόμενο ποστ), πήγαμε στην παράσταση Συρανό με τον Χαραλαμπόπουλο. Παρά τη Ματσούκα που προσωπικά δε μου άρεσε, η παράσταση ήταν υπέροχη. Ο Χαραλαμπόπουλος εξαιρετικός (και γι αυτό καταχειροκροτήθηκε στο τέλος απ’ όλους) όπως και η σκηνοθεσία του Κακλέα.

20160827_220115_hdr

Οι διακοπές μας – part 1

Φέτος το καλοκαίρι λείπαμε από το σπίτι μας πάρα πολλές μέρες και πήγαμε και σε ένα σωρό μέρη. Δεν ξέρω αν ήταν περισσότερες εκδρομές απ’ ό,τι άλλες χρονιές, αλλά σίγουρα ήταν πιο μακρινές.

Βοϊδοκοιλιά

Οι διακοπές βεβαίως ξεκίνησαν (στο μυαλό μας) από τη στιγμή που είχαμε φίλους εδώ. Πήραμε και κάτι σκόρπιες μέρες άδεια και πήγαμε στη Βοϊδοκοιλιά, που παρότι είναι τόσο κοντά μας, δεν είχαμε πάει ποτέ. Η Βοϊδοκοιλιά είναι παγκοσμίου φήμης παραλία, αλλά για να πω την αλήθεια εγώ δεν κατάλαβα γιατί. Ίσως είναι το περίεργο σχήμα της, που είναι σαν πέταλο και βλέπεις τον ήλιο να δύει μέσα εκεί. Αν με ρωτήσεις, η παραλία στη Φοινικούντα είναι πιο ωραία…

2016-07-24

Το βιβλίο μας συνοδεύει παντού…

2016-07-24-19-59 2016-07-24-20-03

Σουσάκι

Όπως κάθε καλοκαίρι ήταν η βάση μας. Είχαμε και ίντερνετ φέτος στο σπίτι, οπότε αποφασίσαμε να πάμε εκεί πριν καν ξεκινήσει η άδεια και να δουλεύουμε από εκεί για μια εβδομάδα. Τέλειος τρόπος δουλειάς αυτός! Σηκωνόμουν το πρωί, έκανα ένα τεταρτάκι γιόγκα με θέα τη θάλασσα, μια βουτιά μετά και γυρνούσα πάνω για δουλειά. Διάλειμμα για βουτιά και φαγητό το μεσημέρι και δουλειά μέχρι το απογευματάκι. Και μετά, θάλασσα και μπιρίμπα!

Όταν ξεκίνησε η άδεια βεβαίως ήμασταν όλη μέρα θάλασσα / φαγητό / μπιρίμπα. Και κάπου ενδιάμεσα διάβασμα και slitherlink.

Ο Κωνσταντίνος πήρε και το καινούριο του ποδήλατο στο μεταξύ, και πήγε και μόνος του μερικές διαδρομές, αλλά πήγαμε και μαζί κάτι βολτίτσες (εγώ με το mountain του Γιώργου)

2016-08-04-20-45

Πήγαμε και τις εκδρομές μας βεβαίως!

Σπέτσες

Κάναμε μια ημερήσια εκδρομή στις Σπέτσες. Την ευχαριστηθήκαμε πάρα πολύ, μας φάνηκε πως λείψαμε τουλάχιστον διήμερο. Όπως και να το κάνεις, το νησάκι είναι διαφορετικό πράγμα από τη στεριά (μα τι βαθυστόχαστη σκέψη!!! ). Πήραμε την άμαξα και μας πήγε στην κοντινή παραλία, κάτσαμε εκεί για μπάνιο και ελαφρύ φαγητό, γυρίσαμε στο λιμάνι με τα πόδια απολαμβάνοντας τη διαδρομή και μετά περπατήσαμε στους δρόμους στο λιμάνι. Οι Σπέτσες είναι πολύ όμορφο νησί αν και πολύ τουριστικό (και φυσικά ακριβούτσικο). Ευχαριστηθήκαμε πάρα πολύ τη θάλασσα που ήταν πεντακάθαρη και είδαμε και χταπόδια μέσα. Ήταν γενικά μια πολύ όμορφη μέρα.

2016-08-10-12-37

Στο καραβάκι προς τα εκεί

2016-08-10-17-45

Παίζοντας με το καπέλο στην παραλία

2016-08-10-19-02

Δοκιμάζοντας άλλα καπέλα2016-08-10-19-26 Το ποστ έχει φυσικά και συνέχεια, με τις υπόλοιπες εκδρομές μας!

Εκδρομή στη Στυμφαλία

Κάθε χρόνο πάμε εκδρομούλες. Έχουμε πάει στο Ναύπλιο, στην Επίδαυρο, στο Αίγιο, στο Διακοφτό και τα Καλάβρυτα και σε πολλά ακόμα μέρη. Ψάχνοντας πού αλλού θα μπορούσαμε να πάμε, είδα τη Στυμφαλία και διάβασα και αρκετά καλά λόγια για το Μουσείο Περιβάλλοντος που υπάρχει εκεί. Διάβασα και για ωραίο φαγητό στην Καστανιά, οπότε τους έπεισα!

Διαλέξαμε να πάμε μέσω Νεμέας και όχι μέσω Κιάτου, για να αποφύγουμε τον αισχρό δρόμο Κορίνθου-Πάτρας (και ας κάναμε και 15 λεπτά παραπάνω). Έτσι είχαμε την ευκαιρία στο αυτοκίνητο να ξαναθυμηθούμε όχι μόνο τον μύθο για τις Στυμφαλίδες όρνιθες, αλλά και για το λιοντάρι της Νεμέας. Και αφού είχαμε πιάσει τη μυθολογία με τον Ηρακλή είπαμε κάνα δυο μύθους ακόμα και διαβάσαμε και για άλλους άθλους καθώς και για το τέλος του. Πολύ περίεργους ήρωες είχαμε στη μυθολογία μας, που σκοτώνουν τη γυναίκα και τα παιδιά τους (ανάμεσα σε άλλα “κατορθώματα”…). Τέλος πάντων, η διαδρομή ήταν λίγο δύσκολη γιατί ψιλοχαθήκαμε και είχε στροφές, αλλά με τους μύθους και άλλες συζητήσεις πέρασε η ώρα.

Φτάσαμε λοιπόν πάνω από τη Στυμφαλία και η αλήθεια είναι πως η θέα προς τη λίμνη είναι πάρα πολύ όμορφη! Δεν καταλαβαίνεις πως είναι λίμνη, καθώς είναι σχεδόν καλυμμένη με καλάμια, σου φαίνεται σα να βλέπεις ένα εντυπωσιακό καταπράσινο οροπέδιο.

Ναι, αυτό το πράσινο πίσω είναι η λίμνη… Υπάρχει νερό δηλαδή εκεί κάτω από την πρασινάδα…

Φαίνεται σε αυτή εδώ τη φωτογραφία, από το ίδιο σημείο, που βρήκαμε μέσα στο μουσείο τυχαία.

Μπήκαμε και στο μουσείο λοιπόν. Δε το περιμέναμε καθόλου, αλλά εντυπωσιαστήκαμε! Η Ιωάννα είπε στο τέλος πως είναι το δεύτερο καλύτερο μουσείο που έχει πάει ποτέ. Είναι ιδιαίτερα προσεγμένο και καλοφτιαγμένο, με πολλές πληροφορίες πολύ όμορφα παρουσιασμένες, έτσι ώστε να σε κάνουν να θέλεις να τις δεις όλες με προσοχή. Είναι μικρό, ένας όροφος όλος κι όλος, αλλά μας πήρε γύρω στη μιάμιση ώρα για να πούμε πως οκ, το είδαμε (και θα μπορούσαμε να κάτσουμε και παραπάνω). Ένα από τα πρώτα πράγματα που βλέπει κανείς είναι μια μακέτα με τις λίμνες και τα βουνά της περιοχής, όπου ένα βίντεο σου δείχνει τους δρόμους του νερού και πώς ήταν στην αρχαιότητα και πώς εξελίχθηκε, τους δρόμους που ακολουθεί και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, ενώ όσο τα βλέπεις αυτά, ανάβουν στη μακέτα λαμπάκια στις αντίστοιχες περιοχές. Είδαμε όλη την παρουσίαση με πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον!

Έξω στο μπαλκονάκι είχε παρατηρητήριο για τα πουλιά

Είδαμε ένα σωρό πουλάκια στη λίμνη

Και μέσα μπορεί να βρει κανείς πολλές πληροφίες για την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής

Δέντρα, ζώα, πουλιά και φυτά (και τα παιδιά μου)

Μετά είχε πληροφορίες για την περιοχή, τη λίμνη, τα ζώα, τα ψάρια, τα πουλιά και τα φυτά της, καθώς και για τους ψαράδες και το ψάρεμα στη λίμνη.

Τα καλάμια ήταν αληθινά και μέσα από τα τζάμια έβλεπες πώς είναι το χώμα και τα φυτά, ενώ δίπλα είχε και ψάρια.

Είχε επίσης πληροφορίες για τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία

Εδώ πράγματα των βοσκών, στη διπλανή αίθουσα τα εργαλεία των γεωργών

Παλιές κυψέλες

Μετά, για φαγητό, πήγαμε στην Καστανιά. Πολύ όμορφο χωριό με δυο ταβέρνες. Όλοι μας είπαν πως και οι δυο είναι εξίσου καλές, εμείς κάτσαμε στη δεύτερη (η πρώτη είναι πριν μπεις στο χωριό, η δεύτερη είναι λίγο μετά) και μείναμε ιδιαίτερα ευχαριστημένοι. Εξαιρετική θέα, ιδιαίτερα φιλόξενοι και εξυπηρετικοί άνθρωποι, πολύ νόστιμο φαγητό.

Γενικά μια πολύ όμορφη εκδρομή που την προτείνω!

Διακοπές 2015

Πολύ τις συζητήσαμε φέτος τις διακοπές μας και πολλές φορές άλλαξαν τα σχέδια. Λέγαμε “δε θα πάμε στο Σουσάκι φέτος”, ψάχναμε για εναλλακτικές, πέσανε διάφορες ιδέες στο τραπέζι, λέγαμε το ένα, λέγαμε το άλλο και στο τέλος, μετά από πολλές διαβουλεύσεις, ψάξιμο και εναλλαγές σχεδίων, καταλήξαμε… να πάμε στο Σουσάκι. Για μια ακόμα χρονιά.

Είναι το μόνο μέρος στην ουσία που μπορούμε να κάνουμε διακοπές για 3 εβδομάδες χαλώντας ίσως και λιγότερα χρήματα απ’ όσα θα χαλάγαμε σπίτι μας. Μετά τα γνωστά, παρέα για μπιρίμπα κάθε μέρα εμείς, παρέα για τα παιδιά, χαλάρωση, μπάνια εύκολα χωρίς ταλαιπωρίες, έρχονται οι γονείς μου (συνήθως έρχεται και το σκάφος για μερικές βολτίτσες), κάνουμε εκδρομούλες… Χαλαρά και όμορφα δηλαδή.

Ξεκινήσαμε από εδώ νομίζω με μεγάλη ανάγκη διακοπών. Με το που φτάσαμε εκεί ένιωσα αμέσως πως ήμουν σε επισόδειο twilight zone. Φύγαμε από ένα περιβάλλον με μεγάλα προβλήματα οικονομικά και πολιτικά, όσο ήμασταν στην Καλαμάτα όλο για αυτά μιλούσαμε, είχε καταστραφεί ο κόσμος γύρω μας (ίσως είμαι λίγο υπερβολική, αλλά κάπως έτσι ένιωθα) και φτάσαμε εκεί και όλα ήταν ακριβώς όπως τα αφήσαμε πέρισυ. Είχαν μάλιστα συνέλευση στην πολυκατοικία και συζητήθηκαν και πάλι τα ίδια ακριβώς που είχαμε πει και πέρισυ. Σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα, τα προβλήματα εκεί ήταν και πάλι τα κοινόχρηστα, ποιός πληρώνει και ποιός όχι, τι θα κάνουμε με το ασανσέρ, με τις καθαρίστριες κλπ Σα να μπήκα σε μια χρονομηχανή ή να βρέθηκα μέσα σε μια φούσκα… Ήταν πολύ περίεργο συναίσθημα…

Περάσαμε τις δυο πρώτες εβδομάδες χωρίς να κάνουμε τίποτα άλλο παρά μόνο μπάνιο και μπιρίμπα. Τρελό ξενύχτι με τη μπιρίμπα… Στο τέλος των δυο εβδομάδων νιώσαμε πλέον να βαριόμαστε οικτρά, θέλαμε πια να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Αυτή τη φορά ούτε καν θερινό κινηματογράφο δεν είχαμε καταφέρι να πάμε, δεν είχαμε πάει ούτε μια ταβέρνα που λέει ο λόγος… Τίποτα! Μέχρι τότε δεν είχαμε κουράγιο να κανονίσουμε ούτε εκδρομή, ούτε καν να σκεφτούμε σε ποιά ταβέρνα να πάμε να φάμε. Αφού λοιπόν γεμίσαμε μπαταρίες προφανώς και έφτασε η ώρα που θέλαμε πια το διαφορετικό, κανονίσαμε την τελευταία εβδομάδα και πήγαμε εκδρομή στη Στυμφαλία, πήγαμε στις νεροτσουλήθρες, πήγαμε στις πηγές της Ωραίας Ελένης, φάγαμε σε ταβερνάκια… Μόνο ο θερινός μας έμεινε άχτι.

Ο Γιώργος στις πηγές. Κρύο νερό, πολύ πλάκα!

Βρήκαμε ωραία χτενίσματα και δοκιμάσαμε

Ο φιόγκος..

και ο κότσος

Κάναμε κάτι μικρές βολτίτσες με το σκάφος και ευχαριστηθήκαμε βουτιές

Έτοιμοι για βουτιές απ’ όλα τα σημεία!

Τα μακρυκάνικά μου στην κλασική πόζα!

Και όπως κάθε χρόνο έκανα τις κατασκευές μου. Πάντα στη βαλίτσα μου υπάρχει κάτι για τις κατασκευές του καλοκαιριού. Αυτή τη φορά είχα πάρει μαζί τις ακρυλικές μπογιές μου, έχοντας στο μυαλό μου να ζωγραφίσω καμιά πετρούλα. Μου την έδωσε όμως και εντέλει έκανα κάτι πιο μεγάλο… Μπήκα στην κουζινούλα μας και ζωγράφισα τα ντουλάπια που ήταν σε κακή κατάσταση, σε αυτό το μπεζουλί που βλέπετε γύρω γύρω. Πλέον έχουν τη φαλαινίτσα, το καβουράκι και τον αστερία να στολίζουν την κουζίνα.

Μια φαλαινίτσα για την κουζίνα μας..

Γυρίσαμε με μεγάλη ανάγκη ύπνου (τόσο ξενύχτι δε το έχω ξανακάνει ποτέ!), χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για δουλειά για να πω την αλήθεια, αλλά σίγουρα ευχαριστημένοι. Μας είχε λείψει το σπίτι μας, η Κίκα και ο γάτος μας..

Καλοκαιρινή κατασκευή

Κάθε χρόνο στο Σουσάκι, μαζί με τα ρούχα και τα κουζινικά που μεταφέρω, παίρνω και μια τσάντα με τα είδη arts & crafts μου. Ανάλογα με τη χρονιά αυτά διαφέρουν.  Τη μια χρονιά φτιάχνουμε κορνίζες (θα δείτε πως κι εκεί τα ίδια γράφω..), την άλλη χρονιά φτιάχνουμε χρωματιστές πετρούλες (στο ποστ είναι αυτές που είχα φτιάξει εδώ, πριν πάμε. Εκεί έφτιαξα για κάθε παιδί μια πετρούλα με το όνομά του) κλπ.

Όταν φτάσαμε εκεί ένιωθα γεμάτη ενέργεια και δημιουργικότητα. Αφού έλεγα στον Κωνσταντίνο πως αισθάνομαι σαν να με πνίγει η ενέργεια, είναι σα να τη βλέπω να βγαίνει από τα δάχτυλά μου! Ε, δεν κράτησε και πολύ αυτό χαχαχαχαχα. Μετά από καμιά εβδομάδα νίκησε η νωθρότητα των διακοπών και η ενέργειά μου διοχετεύθηκε στη μπιρίμπα!

Μέχρι να γίνει αυτό όμως πρόλαβα και έκανα μια κατασκευή. Είχαμε πολλές βούρτσες και τσατσάρες (ο καθένας έχει τη δική του βλέπετε) και τριγυρνούσαν. Είπα να φτιάξω ένα δοχείο να τις βάζουμε μέσα. Πήρα λοιπόν ένα πλαστικό μπουκάλι νερού, το έκοψα και πέρασα την άκρη ελαφριά με έναν αναπτήρα. Με αυτό τον τρόπο δεν κόβει το πλαστικό και παίρνει και μια ωραία εμφάνιση. Μετά σειρά είχε ο στολισμός. Έχω πει ξανά πως στο Σουσάκι έχει πολλά κοχύλια. Πήρα κοχύλια λοιπόν και τα κόλλησα γύρω γύρω. Το έκανα με θερμοκόλλα. Μετά πέρασα με κόλλα σιλικόνης τα κενά και έριξα πάνω άμμο για να γεμίσει. Τέλος το πέρασα όλο με βερνίκι και έτοιμο το βάζο για τις βούρτσες μας!

Είχα πει πως θα κάνω και δεύτερο, για να δοκιμάσω άλλες κόλλες και ίσως να δοκιμάσω να βάλω πρώτα την κόλλα με την άμμο και μετά να κολλήσω πάνω τα κοχύλια, αλλά είπαμε… νίκησε η μπιρίμπα. Πάντως όταν το ξανακάνω θα δοκιμάσω την κόλλα σιλικόνης για τα κοχύλια και κόλλα απλή υγρή για την άμμο. Θα σας πω αποτελέσματα.

Καλοκαιράκι

Και ναι, γυρίσαμε από τις διακοπές. Φάνηκε πως λείπαμε ε;

Αυτή τη φορά δεν είχαμε καν ίντερνετ στις διακοπές μας, οπότε η αποτοξίνωση ήταν πλήρης. Μου φάνηκε κάπως στην αρχή, αλλά… επιβίωσα! Νομίζω πως τα κατάφερα γιατί είχαμε μια (έστω χάλια) σύνδεση στο κινητό, οπότε όταν χρειαζόταν να ψάξουμε κάτι, μπορούσαμε. Νομίζω πως αυτό, το να μπορεί κανείς να λύσει οποιαδήποτε απορία του ανά πάσα στιγμή, είναι αυτό που θα μου έλειπε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Όπως και να έχει, χωρίς ίντερνετ δεν έκανα ούτε ποστ κατά τη διάρκεια των διακοπών. Έρχομαι τώρα λοιπόν να πω πώς περάσαμε αυτές τις τρεις εβδομάδες που λείπαμε.

Δεν έχω και πολλά να πω γιατί φέτος δεν κάναμε ούτε μια εκδρομή. Ίσως επειδή είχαμε πάει λίγο πριν σε 2-3 μέρη, ίσως επειδή πραγματικά χρειαζόμασταν την ξάπλα… Μείναμε τρεις εβδομάδες στο Σουσάκι και μετακινούμασταν μόνο για να πάμε σε καμιά ταβερνούλα που και που, θερινό κινηματογράφο και ένα μασαζάκι στο τέλος!

Περάσαμε όμως θαύμα. Όλη μέρα θάλασσα, φαγητό, slitherlink και μπιρίμπα! Συχνά κατεβαίναμε με το πρωινό μας στη θάλασσα και ανεβαίναμε το μεσημέρι για φαγητό.

Τα παιδιά βιώνουν εκεί την απόλυτη ελευθερία, σα να είναι σε κάμπινγκ ή κατασκήνωση. Καμιά 20αριά παιδιά όλων των ηλικιών μαζεμένα… Και τώρα που έχουν μεγαλώσει, κάνουν ό,τι θέλουν. Ξυπνάνε ό,τι ώρα να ναι, κατεβαίνουν κάτω όποτε θέλουν, βρίσκουν την παρέα τους, κάνουν μπάνιο, παίζουν, μένουν μέχρι αργά το βράδυ, χωρίς να τους λέει κανείς τίποτα. Φέτος ήταν και η πρώτη χρονιά που δεν είχαμε γκρίνιες από κανέναν.

Ήρθαν και οι γονείς μου εκεί για αρκετές μέρες και χορτάσαμε παππούδες. Ήταν και το σκάφος και τα παιδιά ανέβαιναν σχεδόν κάθε μέρα και έκαναν βουτιές από εκεί. Πήγαμε και 2-3 μικρές βολτούλες.

Στον θερινό κινηματογράφο είδαμε 3 ταινίες και ήταν όλες σούπερ! Είδαμε το “Κόλπο της Ζωής μας” που ήταν μια χαρά για θερινό κινηματογράφο, όχι τίποτα εξαιρετικό αλλά περάσαμε ευχάριστα τις 2 ώρες, το απολαυστικότατο “Θεέ μου τι σου κάναμε” (και μόνο που είδαμε πως ήταν γαλλική κωμωδία ήμασταν σίγουροι πως θα είναι πολύ καλή) και το παιδικό “Εκπαιδεύοντας το δράκο σας 2” που το είχαμε χάσει τον χειμώνα (και μας άρεσε πολύ, παρότι δεν έχει απολύτως καμία σχέση πλέον με τα βιβλία).

O Γιώργος φέτος το καλοκαίρι έμαθε να κάνει καταδύσεις, οπότε τώρα μπορεί να πηγαίνει με τον μπαμπά του μαζί για βουτιές. Έκαναν μία όσο ήμασταν εκεί. Και ο παππούς του τον έμαθε να κάνει σωστά κουπί.

Είχαμε μικρές επισκέψεις από τον φίλο μας Αλέξανδρο και την καλή μας Σοφία, που πέρασε να μας πει ένα γεια ενώ ήταν καθ οδόν. Έφερε μαζί και τη χελώνα της φυσικά και τα παιδιά φρόντισαν για τη διασκέδαση και επιμόρφωσή της, βάζοντάς τη να δει… τι άλλο… Χελωνονιντζάκια!!!

και ήρθε για μια ακόμα χρονιά ο φίλος του Γιώργου, ο Γιάννης και πέρασε μια εβδομάδα μαζί μας. Έφερε μαζί και το σαξόφωνο και έτσι είχαμε και τη μουσική μας! Τους τράβηξε ο Κωνσταντίνος να παίζουν στο ηλιοβασίλεμα πάνω στο σκάφος. Ήταν μαγικά…

Κάπως έτσι περάσαμε λοιπόν 3 εβδομάδες, ήρεμα. Γυρίσαμε ξεκούραστοι, ελπίζοντας πως το καλοκαιράκι, οι βόλτες και τα μπάνια θα συνεχιστούν για κάμποσο καιρό ακόμα!

Θα ακολουθήσει ποστ με τα βιβλία που διάβασα, αλλά και μια κατασκευή που έκανα.

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού! (σιγά μην πω καλό χειμώνα από τώρααααα)

Πήραμε σβάρνα τα εργοστάσια!

Μέσα στις υπόλοιπες εκδρομές που κάναμε, επισκεφθήκαμε και δυο εργοστάσια. Ή καλύτερα δυο βιομηχανίες, γιατί κανένα από τα δυο δεν είναι αυτό που έχεις στο μυαλό σου για “εργοστάσιο”.

Το πρώτο είναι το εργοστάσιο στο οποίο κατασκευάζονται οι v-cubes. Για όσους δεν ξέρουν, οι v-cubes είναι αντίστοιχοι με τους κύβους του Rubik, μόνο που έχουν διαφορετικό μηχανισμό μέσα. Τον μηχανισμό τον έχει εφεύρει ο κ. Παναγιώτης Βερδές. Ο μηχανισμός αυτός επιτρέπει στους κύβους να κινούνται με μεγαλύτερη άνεση και ταχύτητα, αλλά επιτρέπει επίσης και την κατασκευή κύβων οποιουδήποτε μεγέθους.

Εμείς έχουμε οικογενειακώς μια τρέλα με τους κύβους. Την ξεκίνησε το χειμώνα ο Κωνσταντίνος, ο οποίος μια μέρα αποφάσισε να αγοράσει έναν κύβο για να του φύγει το απωθημένο που είχε από παιδί. Κάθισε και είδε βιντεάκια, έμαθε να τον λύνει, μετά προσάρμοσε τις λύσεις για τα δικά του γούστα και προχώρησε σε όλο και πιο προχωρημένους τρόπους, ώστε τώρα έχει φτάσει να λύνει τον κύβο εξαιρετικά γρήγορα, με το προσωπικό του ρεκόρ (προς το παρόν) να είναι τα 47 δευτερόλεπτα. Και στο μεταξύ έμαθε και στους υπόλοιπους 3 μας να λύνουμε τον κύβο, και μετά, από τότε σε πολλούς πολλούς ακόμα, όπου και αν έχουμε πάει. Και κολλήσαμε όλοι! Είναι μεγάλο κόλλημα και αντικαθιστά κομπολόγια, μπεγλέρια ή οτιδήποτε άλλο έχει κανείς για να ξεκουράζει το μυαλό του, να χαλαρώνει, να περνάει την ώρα του.

Ας επιστρέψω όμως στη βόλτα μας… Όταν μάθαμε πως οι κύβοι φτιάχνονται πολύ κοντά εκεί που μέναμε, δεν ήταν να αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πήρε ο Κωνσταντίνος τηλέφωνο, μας είπαν πως δέχονται επισκέψεις και πήγαμε. Βρίσκονται στο Χιλιομόδι Κορινθίας και είναι ένα μικρό κτίριο, ένας χώρος στον οποίο γίνεται στην ουσία η συνορμολόγιση, ο έλεγχος, η συσκευασία και αποστολή.

Οι άνθρωποι εκεί ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετικοί και πρόθυμοι να μας δείξουν, να μας εξηγήσουν, να μας λύσουν απορίες. Τα παιδιά είδαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πώς συναρμολογούνται οι κύβοι

και μετά η Ιωάννα κάθισε και συναρμολόγισε με τη βοήθεια της κοπέλας, έναν κύβο 4Χ4

Όταν τον τελείωσε τον αγοράσαμε κιόλας, οπότε η Ιωάννα κρατάει με μεγάλη περηφάνια τον κύβο που έφτιαξε από το αρχικό βίδωμα μέχρι την τελική συσκευασία

Εκτός από τους κλασικούς κύβους, έχουν βγάλει μια σειρά από διαφορετικούς, δίχρωμους ή  στα χρώματα σημαιών

Με λίγα λόγια περάσαμε τέλεια και μάθαμε ένα σωρό πράγματα! Σας προτείνουμε κι εσάς να ξεκινήσετε να λύνετε έναν κύβο, είναι χαλαρωτικό! Και φυσικά προτιμήστε τους ελληνικούς v-cubes! Βγαίνουν σε κλασική επίπεδη μορφή, αλλά και σε pillow, δηλαδή κάπως φουσκωτή μορφή. Εκτός του οπτικού δεν έχουν καμία άλλη διαφορά, αλλά βεβαίως λόγω της καινοτομίας πουλάνε πολύ περισσότερο. Όπως επίσης βγαίνουν σε λευκό ή μαύρο background.

Τα παιδιά πήραν δωράκι ένα ωραίο μαύρο T-shirt με κύβο επάνω και φύγαμε υπέρ-ευχαριστημένοι!

H επόμενή μας στάση ήταν στο εργοστάσιο σοκολάτας “Κοχύλι”. Τις σοκολάτες αυτές τις ξέραμε εμείς επειδή τις πουλάει σε ένα κατάστημα με βιολογικά προϊόντα εδώ στην Καλαμάτα. Η υγείας με αμύγδαλα είναι από τις πολύ αγαπημένες του Κωνσταντίνου, οπότε και πάλι μόλις είδαμε πως είναι κάπου πολύ κοντά μας, αδράξαμε την ευκαιρία.

Αυτούς δεν τους πήραμε πριν τηλέφωνο, πήγαμε έτσι… απρόσκλητοι! Είναι κάπως δύσκολο να τους βρεις γιατί είναι στη μέση του πουθενά, αλλά τα καταφέραμε. Εδώ ήμασταν λίγο πιο άτυχοι, γιατί καλοκαιριάτικα τα μηχανήματά τους δεν δουλεύουν, δεν υπάρχει παραγωγή. Μας είπαν όμως μερικά πράγματα για τα προϊόντα τους και μας προσκάλεσαν να ξαναπάμε το χειμώνα!

Είδαμε πώς είναι ο σπόρος του κακαόδεντρου, χαζέψαμε λίγο τα προϊόντα που είχαν στο ράφι και βεβαίως ψωνίσαμε σοκολάτες!

Τις δοκιμάσαμε όλες και μπορούμε να πούμε πως η Σοκολάτα Γάλακτος με χαρούπι και ελαιόλαδο ήταν ίσως η αγαπημένη όλων. Δεν υπήρξε άνθρωπος που να μη του αρέσει. Η Σοκολάτα Υγείας με αμύγδαλα συνεχίζει να μας ενθουσιάζει, ενώ εμένα προσωπικά μου άρεσε πολύ και η Σοκολάτα Υγείας με μαστίχα. Είναι όμως ιδιαίτερη γεύση που δεν ενθουσίασε τους άλλους.

Φύγαμε λοιπόν και από εκεί και τα παιδιά είχαν ενθουσιαστεί τόσο με όλα αυτά που είδαμε που ζήταγαν να βρούμε κι άλλα εργοστάσια να επισκεφθούμε! Στο Λουτράκι είμαστε λέγανε, τι άλλο έχει εδώ; Δεν έχει νερό εμφιαλωμένο; να πάμε να το δούμε!!!

Δεν πήγαμε σε άλλα, όμως σίγουρα κάτι θα κανονίσουμε στο μέλλον γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον το να βλέπεις πως γίνεται η δουλειά πίσω από το προϊόν που καταλήγει στο καλάθι σου!

Εκδρομή στην Επίδαυρο

Μια από τις ημερήσιες μας εκδρομές ήταν στην Επίδαυρο. Πήγαμε μια σύντομη βόλτα στο Αρχαίο Θέατρο και τον χώρο εκεί γύρω και μετά για μπανάκι. Ήμασταν 3 οικογένειες με 6 πιτσιρίκια. Η διαδρομή προς τα εκεί είναι από έναν σχετικά φιδωτό επαρχιακό δρόμο, όχι ιδιαίτερα κουραστικό και ευτυχώς τα περισσότερα πιτσιρίκια μας είναι συνηθισμένα σε τέτοιες διαδρομές. Το Αρχαίο Θέατρο είναι επιβλητικό, αλλά πρέπει κανείς να προσέξει να πάει μέρα που να μη βαράει ο ήλιος κατακέφαλα. Είδαμε λίγο το θέατρο, πήγαμε μια βόλτα και στον γύρω αρχαιολογικό χώρο, αλλά δε γινόταν να μείνουμε για πολύ ώρα ούτε εμείς, ούτε τα πιτσιρίκια κάτω από τον καυτό ήλιο.

Άποψη του θεάτρου

Πολλά σκαλιά για μες τον ήλιο…

Θέα από ψηλά

Μέσα από το μικρό μουσειάκι που έχει στο χώρο

Κιονόκρανο στο μουσείο

Ευτυχώς μέρος της διαδρομής ήταν και κάτω από δέντρα

Το Ασκληπιείο

Μετά από εκεί λοιπόν πήγαμε για βουτιά στη θάλασσα να σβήσουμε την κάψα! Πήγαμε στην τύχη εντελώς, στην παραλία της Π. Επιδαύρου, αλλά έτσι στην τύχη, βρεθήκαμε σε ένα υπέροχο μέρος! Εξαιρετική θάλασσα (αν και έπρεπε να προσέξεις τους αχινούς) και ένα μαγαζάκι με ξαπλώστρες, τραπέζια, που είχε καφέδες / παγωτά, αλλά είχε και φαγητό. Και μάλιστα, ενώ τα περισσότερα τέτοια μαγαζιά έχουν χάλια πλαστικό φαγητό, αυτός είχε εξαιρετικά καλό! Εξυπηρετικό, ευγενικό και με μπόλικο χιούμορ το προσωπικό, σπιτικό, νόστιμο και φθηνό το φαγητό και τέλειο το μέρος. Από εκεί λοιπόν που θα κάναμε βουτιά και θα φεύγαμε, βρεθήκαμε να φύγουμε σχεδόν όταν βράδυασε!

Αυτό αντικρύζεις όταν φτάνεις

Η άλλη όψη του μαγαζιού

Εξαιρετική θάλασσα

και η μπιριμπίτσα μας!

Όλη μέρα η θάλασσα ήταν υπέροχη. Πιάνει μετά τις 6 ένα αεράκι και την ανακατεύει (απ’ ότι μας είπαν αυτό γίνεται κάθε μέρα), αλλά μέχρι εκείνη την ώρα έχεις χορτάσει. έχει και ενοικιαζόμενα δωμάτια και το σκεφτόμαστε σοβαρά να το εκμεταλλευτούμε του χρόνου!

Εκδρομή Δημητσάνα – Βυτίνα

Είχα πάρα πολλά χρόνια να πάω στη Δημητσάνα αλλά θυμάμαι πως μου είχε αρέσει. Η Ιωάννα επίσης είχε πάει φέτος εκδρομή εκεί με το σχολείο της και είχε έρθει με άριστες εντυπώσεις, είχε δει πολλά πράγματα και ήθελε να τα μοιραστεί μαζί μας. Οπότε κανονίσαμε μια από τις εκδρομές μας να είναι προς τα εκεί.

Ξεκινήσαμε λοιπόν και πήγαμε πρώτα στην Δημητσάνα. Το χωριό αυτό μου άρεσε πάρα πολύ, περισσότερο από την Βυτίνα που πήγαμε μετά. Είναι πολύ γραφικό.

Πρώτη στάση κάναμε στο Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης. Δυστυχώς ήταν Τρίτη και το Μουσείο ήταν κλειστό! Η Ιωάννα μας είπε πως τους είχε αρέσει πολύ, οπότε ελπίζουμε πως θα μας δοθεί η ευκαιρία να πάμε ξανά κάποια στιγμή, που δε θα είναι Τρίτη!

Μετά πήγαμε εκεί δίπλα, σε ένα εστιατόριο που είχε στην αυλή του διάφορα ζώα, απλώς για να τα χαζέψουμε. Για τα δικά μας παιδιά βεβαίως δεν ήταν τίποτα πρωτόγνωρο το να δουν κότες, πάπιες, γαλοπούλες κλπ είχε όμως και κάτι πόνυ. Πάντα είναι ωραίο να χαζεύεις ζώα και πουλιά βεβαίως. Και είχαμε και μια μικρούλα μαζί μας που ενθουσιάστηκε αφού για εκείνη δεν ήταν καθημερινό θέαμα οι κοτούλες!

στην Βιβλιοθήκη της Δημητσάνας. Η βιβλιοθήκη αυτή ιδρύθηκε το 1764 και ήταν μια από τις 4 βιβλιοθήκες που υπήρχαν κατά την τουρκοκρατία. Στεγάζεται στο κτίριο του παλιού Δημοτικού Σχολείου, στη θέση της Σχολής Δημητσάνης. Είχε 5000 τόμους, αλλά κατά την επανάσταση χρησιμοποίησαν το χαρτί από τους τόμους αυτούς για να κατασκευάσουν φυσέκια. Έτσι απέμειναν μόνο γύρω στους 700 τόμους. Απέκτησε και άλλους μετά, από δωρεές. Είναι πολύ εντυπωσιακοί όλοι οι τόμοι και ο Κωνσταντίνος ενθουσιάστηκε με ένα λεξικό. Εκτός όμως από τα βιβλία, μπορεί να δει κανείς εκεί διάφορα ενθύμια από την επανάσταση (πχ τη σέλα του αλόγου του Παπαφλέσσα κλπ), καθώς και μια λάρνακα με τα οστά του Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού, ο οποίος φοίτησε εκεί όταν λειτουργούσε και ως ιερατική σχολή. Μπορείς να δεις και διάφορα ενδύματα, αργαλιούς και αντικείμενα παλιά, σαν μίνι λαογραφικό μουσείο. Είναι μικρή η βιβλιοθήκη, δυο χώρους έχεις να επισκεφθείς, αλλά αξίζει.

Γενικά η βόλτα στη Δημητσάνα μου άρεσε

Περάσαμε από τη Στεμνίτσα απλώς με το αυτοκίνητο, μετά πήγαμε στη Βυτίνα για μια μικρή βόλτα. Η αλήθεια είναι πως ήταν μεσημέρι, πεινάγαμε και έκανε και πολύ ζέστη, οπότε δεν περπατήσαμε και πολύ εκεί. Αγοράσαμε απλώς κάτι μικρά αναμνηστικά, κάναμε βόλτα για λίγο και μετά προχωρήσαμε προς το Λεβίδι για να κάτσουμε για φαγητό. Εκεί κάτσαμε σε μια ταβερνούλα που λέγεται “Βαρελάδικο” και είναι πάνω στην πλατεία, και μείναμε πάρα πολύ ευχαριστημένοι! Μετά πήγαμε δίπλα για παγωτάκι και κλείσαμε τέλεια την εκδρομή μας!