Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

δόντια

Τα στάδια του Άγιου Βασίλη

Περπατάγαμε προχτες και η κουβέντα ήταν για την νεράιδα των δοντιών. Ο Γιώργος έχασε τον πρώτο του κυνόδοντα την Παρασκευή το βράδυ και φυσικά η νεράιδα δεν πρόλαβε να του φέρει κάτι. Είχε πολύ πλάκα γιατί τα παιδιά (που γνωρίζουν και officially ποιά είναι η νεράιδα πλέον) προσπαθούσαν να βρουν διάφορες δικαιολογίες που δεν θα έρθει η νεράιδα, χωρίς να έχω πει εγώ κάτι. Προφανώς καταλάβαιναν πως είναι αδύνατο η “νεράιδα” να βρει δώρο στις 10 η ώρα το βράδυ της Παρασκευής! Οπότε μόνα τους άρχισαν να λένε “μάλλον θα έχει ήδη ξεκινήσει τη γύρα της”, “μπορεί να πονάνε τα φτερά της”, “δεν θα έχει προλάβει να έχει δώρο” και διάφορα άλλα τέτοια. Με έκανε να εύχομαι να είχα κάτι, ώστε να το βάλω κάτω από το μαξιλάρι του Γιώργου να τα τρελλάνω λιγάκι!

Τέλος πάντων, Σάββατο απόγευμα περπατάγαμε στο δρόμο και λέγανε πάλι για τη νεράιδα, οπότε ο Γιώργος προφανώς σκέφτηκε τον Άγιο Βασίλη. Και είπε την ατάκα:

“Μαμά, στη ζωή μας υπάρχουν 4 στάδια όσον αφορά τον Άγιο Βασίλη.

1. Πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη
2. Δεν πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη
3. Ντύνεσαι Άγιος Βασίλης
4. Μοιάζεις με τον Άγιο Βασίλη”

Και μετά από λίγο συνέχισε:

“Α και τώρα που το σκέφτομαι υπάρχει και πέμπτο στάδιο: συναντάς τον Άγιο Βασίλη!”

 

ΥΓ:  Έμαθα εκ των υστέρων πως η ατάκα αυτή ΔΕΝ ειναι του Γιώργου! Είναι ατάκα από τον “άσπονδο σκύλο” του Αρκά, του οποίου ο Γιώργος είναι μέγας φαν. Συνήθως τις αναγνωρίζω τις ατάκες, αυτή τη φορά όμως την πάτησα και το έκανα και ποστ!!!

Άλλο ένα δοντάκι στη νεράιδα

Αφού βγήκε το προηγούμενο μπροστινό δόντι, μετά από μήνες που κουνιόταν βγήκε και το δεύτερο!

Τώρα έχουμε ένα χαμόγελο με ένα τεράστιο δόντι από τη μια  και ένα κενό από την άλλη! Και το καλύτερο: η Ιωάννα ψευδίζει! Στα προηγούμενα δεν είχε επηρεαστεί η ομιλία. Τώρα την βάζω συνέχεια και λέει λεξούλες με “Σ” για να γελάω χαχχαχαχααα.

Αυτή τη φορά το δοντάκι βγήκε ένα βράδυ που έμεινε στη γιαγιά της. Πήγε να βγάλει τη μπλούζα της, πιάστηκε το δόντι στην μπλούζα και.. πάει… Φανταστείτε πόσο κουνιόταν!

Έχει πολύ πλάκα!

dscf2955

Το χαμένο δοντάκι

Πολύ καιρό τώρα, μήνες ολόκληρους, κουνιόταν αυτό το δοντάκι.

Τις τελευταίες μέρες ήταν η καλύτερή της, γιατί “αηδίαζε” τη μαμά πολύ! Το κούναγε πέρα δώθε με τη γλώσσα. Εδώ στη φωτογραφία, ένα μουτράκι με μουστάκια από γάλα, κάνει επίδειξη του πως αηδιάζει τη μαμά 🙂

dscf1959

Καιρός ήταν λοιπόν να φύγει. Λίγο πριν το πάρτυ το Σάββατο, το έπιασε με το χέρι της και το τράβηξε. Το είχε κάνει κι άλλες φορές (ελαφριά πάντα) και έτσι δε νομίζω πως περίμενε να γίνει κάτι. Αυτό όμως δεν κρατιόταν πια από πουθενά κι έτσι… της έμεινε στο χέρι!

Στην αρχή ένιωσε λίγο περίεργα που είχε ένα τεράστιο κενό στο στόμα και πήγε να βάλει τα κλάματα. Αυτό όμως κράτησε δευτερόλεπτα. Μετά, γεμάτη χαρά και περηφάνια, άρχισε να δείχνει το κενό παντού!

dscf2020

Κάθε φορά που τη βλέπω, γελάω. Δεν μπορώ να συγκρατηθώ! Έχει τόση πολύ πλάκα με αυτή την τεράστια τρύπα στο στόμα! Μου φτιάχνει συνεχώς τη διάθεση…

dscf2019

Το πρώτο δοντάκι

Χτες, την ώρα του σχολείου, η Ιωάννα έβγαλε το πρώτο δοντάκι της.

Δεν κουνιόταν και πολύ καιρό. Ο οδοντίατρος μας είχε πει πολλές φορές, ότι όταν κουνηθεί το δοντάκι, να προσέχουμε πάρα πολύ να μην το ζορίσουμε να βγει, να μην το πειράζει, να φροντίσει να μείνει όσο το δυνατόν περισσότερο. Τα δοντάκια της Ιωάννας είναι πολύ πιεσμένα μεταξύ τους και φοβάται πως εάν βγει νωρίς το παλιό δοντάκι, τα υπόλοιπα θα απλωθούν και όταν βγει το καινούριο θα βγει εντελώς στραβά.

Το είχαμε πει πάμπολλες φορές και το τονίσαμε ξανά όταν άρχισε να κουνιέται το δοντάκι. Όμως παιδάκι είναι… Εκεί που έτρεχε, έβαλε τη μπλούζα στο στόμα της, κάπως πιάστηκε η μπλούζα στο δόντι και… σχεδόν το ξερίζωσε. Από κει και πέρα το κρατήσαμε όσο γινόταν. Όμως δεν είχαμε και πολλά περιθώρια, μια που κουνιόταν πολύ πλέον.

Έτσι από εχτές έχουμε ένα κουτσοδόντικο κοριτσάκι. Και έχει τρομερή πλάκα!

Τέρμα το σχολείο!

Πάει το νηπιαγωγείο, πάει και η δευτέρα δημοτικού.

Σε λίγο καιρό θα έχουμε ένα πρωτάκι και ένα τριτάκι εδώ μέσα!

Η Ιωάννα πέρασε από όλους τους γιατρούς και γράφτηκε κανονικά στην πρώτη και σήμερα πήραμε τα αναμνηστικά μας από τις δύο τάξεις. Ο Γιώργος πήγε σήμερα σχολείο μετά από 10 μέρες για να αποχαιρετήσει συμμαθητές και δασκάλα. Ευτυχώς γερός, δυνατός και ολόκληρος (εκτός από τον δεύτερο αριστερό πάνω κοπτήρα τον οποίο έχει από προχτές η νεράιδα των δοντιών, αφήνοντάς μας ένα χαριτωμένο κενό…)

Καλές διακοπές λοιπόν και καλό καλοκαίρι σε όλα τα παιδιά που άφησαν σήμερα (μπουγελωμένα κατά προτίμηση) τα σχολεία τους πίσω!

Ο τρόμος των 7 θαλασσών!

Προχτές έφυγε και το δεύτερο δοντάκι! Ο Γιώργος αυτή τη φορά δε με άφηνε να το πλησιάσω. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο, γιατί στο προηγούμενο δε φοβόταν καθόλου και μάλιστα ήθελε να το βγάλω. Στο τέλος όμως το κατάλαβα: τον είπαν ξεδοντιάρη και έτσι τώρα ήθελε να κρατήσει το δεύτερο όσο περισσότερο γινόταν. Την Πέμπτη το βράδυ όμως, αφού δεν θα τον έβλεπε κανένας στο σχολείο του μέχρι τη Δευτέρα, αποφάσισε πως ήρθε ο ώρα του. Με ένα μικρό τσακ, το δόντι έφυγε (δεν κρατιόταν πια από πουθενά!). Η καλή νεράιδα του έφερε σετ σπαθί, μάτι και σκουλαρίκι πειρατή και σήμερα το πρωί μαζί μας έτρωγε πρωινό ο τρόμος των 7 θαλασσών, καπετάν Γιώργος (κάντε ένα κλικ πάνω να τις δείτε μεγαλύτερες):

100_0310.jpg 100_0305.jpg

Και μαζί του φυσικά το πρωινό της έπαιρνε η κυρία Κοραλία (Γιώργο, είσαι πολύ όμορφος. Εγώ;):

100_0299.jpg


Το χαμόγελο

Βδομάδες κουνιούνται και τα δύο μπροστινά δοντάκια.

Προχτές όμως, το ένα μας άφησε χρόνους 🙂 Όμως στη θέση του είναι τώρα ένα πολύ αστείο χαμόγελο, ένα διπλανό δόντι που έχει κρεμάσει και ένα ψιλοψεύδισμα! Το βλέπω αυτό το χαμόγελο και μου φτιάχνει η διάθεση!

100_0204.jpg

Το τρίτο δόντι

Κουνιόταν εδώ και βδομάδες (το δεξί κάτω δόντι δίπλα στα μπροστινά). Τις τελευταίες μέρες μου έλεγε ο Γιώργος “μαμά.. κοίτα!”, κοίταζα εγώ, έβαζε τη γλώσσα του πίσω από το δόντι, το έσπρωχνε και έβλεπα ένα δόντι να είναι σε γωνία 90° από τα υπόλοιπα! Έκανα ότι σιχαινόμουνα και το χαιρόταν ο Γιώργος και φτου και απ΄την αρχή.

Χτες το βράδυ του λέω, άντε βρε Γιώργο δώστου μια να φύγει να ησυχάσεις! Επειδή δεν μπορούσε να το πιάσει αυτός (“είναι γλυστερό μαμά”), με άφησε να το κάνω εγώ (“με το λιγότερο δυνατό πόνο μαμά”). Το δόντι φυσικά βγήκε με τη μία. Το είδε λίγο κόκκινο ο Γιώργος και αναφώνησε “αίμα” τρομαγμένος. Του εξήγησα πως δεν είναι τίποτα και πως χρειάζεται να φτύσει μερικές φορές  στο νεροχύτη όπως κάνει όταν πλένει τα δόντια του. Για λίγη ώρα και μέχρι να δει το νερό να βγαίνει καθαρό από το στόμα του, το αίμα ήταν για αυτόν πιο σημαντικό από το δόντι που βγήκε. Όταν είχαμε καθαρίσει από αυτό όμως, έδωσε την πρέπουσα προσοχή στο δόντι του και άρχισε να σκέφτεται τα πιο σημαντικά πράγματα, όπως το ότι θα το βάλει κάτω από το μαξιλάρι του και θα του φέρει δώρο η νεράιδα (κάτι που της μαμάς του της είχε διαφύγει εντελώς και άρχισε να βλαστημά την ώρα και τη στιγμή που το έβγαλε αυτό το δόντι, ειδικά τώρα που ήταν 8.30 το βράδυ).

Με πλάγιους τρόπους προσπάθησα να πω πως ίσως του φέρει χρήματα, αλλά βρέθηκα αντιμέτωπη με δύο πιτσιρίκια που  ήταν σίγουρα πως θα φέρει ξανά κάποιο δώρο, όπως του έφερε λέγκο την πρώτη και την δεύτερη φορά και ειδικά τον Γιώργο που δεν μπορούσε να κοιμηθεί, γιατί σκεφτόταν αν θα του φέρει κανένα δρακάκι, κανέναν πολεμιστή ή κάτι τέτοιο… Προσπάθησα να τον πείσω να το βάλει αύριο κάτω από το μαξιλάρι για να το δείξει στους συμμαθητές του, αλλά ούτε αυτό έπιασε!

Έτσι έπεσε να κοιμηθεί ευχαριστημένος ο Γιώργος και έτρεξε με το μηχανάκι άρον άρον ο Κωνσταντίνος μπας και βρει κανένα μαγαζί ανοιχτό να εξυπηρετηθεί η νεράιδα!!

Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και βρήκε έναν μικρό τέλειο σμιλοδόντη, ό,τι πρέπει για τον Γιώργο που έχασε ένα δόντι!

Και του κλου του θέματος ήταν η Ιωάννα που βρήκε μια καρτούλα που έγραφε “ΜΕ ΓΕΙΑ ΤΟ ΔΟΝΤΙ” και την διάβασε μόνη της!!!!

Πάει και το δεύτερο

Πάει και το δεύτερο δοντάκι του Γιώργου. Δεν είναι πια καρχαριάκι.
Αυτό έφυγε σήμερα το μεσημέρι, καθώς έπαιζε με τη γλώσσα του. Πέρα δώθε η γλωσσίτσα, πάει το δοντάκι.

Η νεράιδα με άκουσε την προηγούμενη φορά και του έφερε ένα σετάκι lego. Νομίζω θα ακολουθήσει και αυτή τη φορά την ίδια τακτική, μια που η πρώτη είχε τόσο μεγάλη επιτυχία.

Πάει το πρώτο δόντι

Πήρε 5 μέρες, αλλά το πρώτο από τα δοντάκια επιτέλους έφυγε. Κουνιόταν τρελλά από χτες και αν το κούναγε με το δαχτυλάκι του ο Γιώργος μπορούσε να φτάσει να είναι εντελώς κάθετο προς τα ούλα του. Του προτείναμε πολλές φορές να του κάνουμε μια τσακ να βγει το άτιμο, αλλά φυσικά αυτός ούτε να το ακούσει δεν ήθελε. Τον ενοχλούσε πολύ και έτρωγε από το πλάι, δεν τολμούσε να το ακουμπήσει και δεν άντεχε ούτε τη σκέψη πως μπορεί να το πιέσουμε λίγο παραπάνω και να βγει. Τον χάλασε επίσης λίγο η σκέψη πως μπορεί να το κατάπινε το βράδυ τόσο που κουνιόταν, αλλά ούτε καν αυτό τον πτόησε.
Σήμερα το πρωί όμως, το δόντι δεν άντεξε άλλο. Είχε πολύ γέλιο γιατί ήταν εντελώς χαλαρό, φαινόταν πάνω από τα άλλα δόντια και στραβό. Σαν να είχε προσπαθήσει να το βάλει κάποιος εκεί και δεν τα είχε καταφέρει καθόλου καλά. Λίγη πίεση με την οδοντόβουρτσα έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα και πριν το καταλάβει ο Γιώργος, το δοντάκι ήταν παρελθόν. Γεμάτος περηφάνια, το πήρε μαζί του να το δείξει στο σχολείο. Και το βράδυ θα το βάλει κάτω από το μαξιλάρι του, για να το πάρει η νεράιδα των δοντιών και να του αφήσει κάτι τις για αντάλαγμα. Σκέφτομαι να του αφήσει ένα μικρό σετάκι lego, γιατί τα λεφτά του είναι ακόμα άχρηστα. Θα της το προτείνω.