Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Κύπρος

Τι θα θυμάμαι από αυτό το ταξίδι

Όχι ότι όοοολα όσα κάναμε δεν ήταν τέλεια. Αλλά μερικά πράγματα θα μου μείνουν αξέχαστα!

1. Το αγαπημένο μου!

Διαβάσαμε ένα ανέκδοτο στις Συνταγές της Παρέας, όπου ο σκύλος  κρατάει ημερολόγιο και για κάθε τι που λέει, όλα είναι “το αγαπημένο μου!” Ε, κάπως έτσι ήταν και η Γεωργία με τα φαγητά. Ό,τι και να είχαμε μπροστά μας ή για ό,τι και να συζητάγαμε, πάντα θα έλεγε “το αγαπημένο μου!” Και φυσικά γελάγαμε απίστευτα! Στο τέλος καταφέραμε και βρήκαμε ΕΝΑ πράγμα που ΔΕΝ είναι το αγαπημένο της: οι σταφίδες όταν είναι μαγειρεμένες! Τόσο δύσκολη στο φαγητό λέμε!

2. Τα δυο βίντεο που κάναμε

Όπως είπα γυρίσαμε δυο συνταγές σε βίντεο, μετά από απόφαση των μελών των Συνταγών. Ο κορμός ήταν πιο χρονοβόρος, κάναμε και πολλά άλλα πράγματα στο μεταξύ, και τον γυρίζαμε 2 μέρες! Στο βίντεο αλλάζω ρούχα, χτένισμα, εμφανίζονται και εξαφανίζονται πράγματα και άνθρωποι από τριγύρω… Γενικώς είχε πάρα πολύ πλάκα και το διασκεδάσαμε απίστευτα. Άλλωστε νομίζω πως φαίνεται και στο βίντεο.

Αυτό το κομμάτι έμεινε πριν προλάβω να φωτογραφίσω!

Μετά τα ντόνατς ήμασταν σαφώς πιο κουρασμένες και ενώ βγήκε καλό, δεν είναι τόσο “ανεβαστικό” όσο ο κορμός. Πάντως τα τσακίσαμε και τον κορμό και τα ντόνατς κανονικά!

3. Τα διάφορα ψώνια

Δεν έχει σημασία τι αγοράζαμε ή σε ποιό μαγαζί ήμασταν. Η όλη χαρά ήταν στο να κοιτάμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ, να τα σχολιάζουμε (sic), και να μας έρχονται ένα σωρό άσχετες ιστορίες στο μυαλό και να τις λέμε. Στην ουσία μας χάρηκαν σούπερ μάρκετ, φούρνοι, μαγαζί με είδη ζαχαροπλαστικής και ψιλικατζίδικο, μη φανταστείτε τίποτα εξτρίμ.  Δηλαδή… φαΐ. Ειδικά το ψιλικατζίδικο είχε ένα σωρό πράγματα για να χαζέψεις, καραμελάκια και γλυκάκια που δε βρίσκεις εδώ (η Ναυσικά πρέπει να πήρε όσα Νουτελάκια υπήρχαν – εσείς θυμόσαστε τα Μερεντάκια; ), και βάλαμε στο μάτι κάμποσα πράγματα που θα πρέπει να δοκιμάσουμε την επόμενη φορά!

3.  Τις κατασκευές

Όπως λέγαμε και με τη Γεωργία, οι κατασκευές κάθε είδους μας εξιτάρουν απίστευτα. Και ίσως τα γλυκά που φτιάχνουμε να είναι ένας τρόπος να διοχετεύσουμε αυτή την ανάγκη κάπου. Φτιάξαμε τα σταντ για τα κοσμήματα, φτιάξαμε μπισκότα – σετ με την τούρτα που είχε να ετοιμάσει η Γεωργία, φτιάξαμε κονκάρδες για τα πιτσιρίκια (και όχι μόνο…). Νομίζω θα ήθελα να βρισκόμασταν μια εβδομάδα και απλώς να κάναμε κατασκευές. Όχι γλυκά, αλλά επιπλάκια, κοσμήματα, σταντ, ξέρω γω, ό,τι να ναι!

4. Την καλή παρέα

Περάμε καλά όλες μαζί, πως να το κάνουμε! Δεν υπήρξε στιγμή που να βαρεθούμε και να πούμε “και τώρα τι κάνουμε…” Ακόμα και αν δεν κάναμε τίποτα, πάντα κάτι λέγαμε, με κάτι ασχολιόμασταν. Και μου αρέσει που όλοι εκεί με κάνουν να νιώθω σαν στο σπίτι μου…

5. Φυσικά το φαγητό

Μα γιατί δεν έχει έρθει εδώ το κυπριακό σουβλάκι μου λέτε;;; δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Μόνο που βλέπεις αυτή την πίτα που είναι γεμάτη με σεφταλιές και λαχανικά, θέλεις να την καταβροχθίσεις. Δεν ξέρω αν στην πραγματικότητα φάγαμε τόσο όσο άλλες φορές, αλλά  σίγουρα τρώγαμε διαρκώς. Η κυπριακή κουζίνα είναι από τις αγαπημένες μου!!!

6.Είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου!

Μπορεί να είναι ωραία να ξεφεύγεις λιγάκι, να κάνεις διακοπές, αλλά είναι ωραία και να γυρνάς στο σπίτι σου, στον αγαπημένο σου και στα παιδιά σου. Θα μου μείνει αξέχαστη λοιπόν η χαρά των παιδιών όταν με είδαν. Και η χαρά τους με όσα τους έφερα! Δεν ήταν και τίποτα ιδιαίτερο, τους πήρα από ένα Νουτελάκι, μια περίεργη τσίχλα καρπούζι, κάτι καραμελάκια που σκάνε στο στόμα, μίνι τσιχλακια, τρια βραχιολάκια στην Ιωάννα και ένα στον Γιώργο -δώρο από την Αλίνα, και δυο κονκάρδες στον Γιώργο και μια στην Ιωάννα – που τους τις φτιάξαμε με εικόνες που τους αρέσουν από το minecraft και το one piece. Αλλά ήταν όλα περίεργα και μοναδικά και στα γούστα τους. Και χοροπήδαγαν από τη χαρά τους. Κι εγώ μαζί!

Ταχινόπιτα ή ελιόπιτα; και τα δυο!

Και η σημερινή μας μέρα κύλησε τέλεια, γεμάτη από τα πάντα.

Το πρωί τσακίσαμε τα ντόνατς που είχαν ξεμείνει από χτες. Τη δεύτερη μέρα φέρνουν περισσότερο σε ψωμάκια αφράτα κι έτσι ήταν τέλεια με τυράκι (χαλούμι, τι άλλο;;; ). Και αφού είχαμε χλαπακιάσει ένα κάρο ντόνατς (άλλωστε πρέπει να δοκιμάσουμε τι έχει γίνει σε όλες τις γεύσεις), ήρθε και ο Γιώργος με μια τσάντα από το φούρνο, γεμάτη με ταχινόπιτες και ελιόπιτες. Δεν αντισταθήκαμε! Η ταχινόπιτα ήταν με μέλι και μου άρεσε πολύ περισσότερο από την απλή που είχαμε φάει την προηγούμενη φορά. Είχε μια πιο απαλή γεύση και σου άφηνε στο τέλος αυτό τον υπέροχο συνδιασμό ταχίνι-μέλι. Για την ελιόπιτα τι να πω, μου αρέσει σε όλες τις μορφές!

Αχ μου τρέχουν τα σάλια μόνο που τη βλέπω...

Μια που μείναμε σπίτι λόγω πυρετού του μικρού, αποφασίσαμε να χαλαρώσουμε και να παίξουμε. Ένα από τα αγαπημένα μας παιχνίδια είναι τα τύπου hidden objects που προσπαθείς να βρεις συγκεκριμένα αντικείμενα μέσα σε μια εικόνα, και περάσαμε έτσι κάμποση ώρα, 6 άτομα μπροστά σε μια οθόνη να ψάχνουμε για μανταλάκια, στάμπες και ποτιστήρια! Μετά παίξαμε ένα μίνι τρίβιαλ, με ερωτήσεις από ταινίες της Pixar και ρίξαμε απίστευτο γέλιο προσπαθώντας να θυμηθούμε πως έλεγαν τον πατέρα του Ρεμί ή τον ιδιοκτήτη του τσίρκου στα  Ζουζούνια!

Μετά το φαγητό πήγαμε βόλτα στο Mall να συναντήσουμε άλλη γνωστή από τις Συνταγές και να πιούμε καφεδάκι και να γελάσουμε -φυσικά- και μετά γυρίσαμε πίσω για… να φάμε και πάλι! Αυτή τη φορά δοκιμάσαμε ντολμαδάκια με ρύζι και κιμά, σε κόκκινη σάλτσα, τυλιγμένα όμως με μολόχα. Τα συνοδέψαμε με γιαουρτάκι και ήταν εξαιρετικά νόστιμα!

Τα χεράκια της κυρά Σταυρούλας κάνουν θαύματα!

Η μέρα έκλεισε και πάλι με παιχνίδι. Ουίστ με 6 άτομα και πολύ γέλιο (μα ό,τι και να κάνουμε, γελάμε βρε παιδί μου!!! )

Δοκιμές, μαγειρέματα και γέλια

Σήμερα η μέρα μας ήταν εξαιρετικά γεμάτη. Το σπίτι μας είδε ελάχιστα.

Ξεκινήσαμε τη μέρα με ψώνια. Μη ρωτάτε τι ψώνια, είναι αυτονόητο. Πράγματα για την κουζίνα μας φυσικά! Πήραμε είδη διακόσμισης, φόρμες και μπιχλιμπιδάκια και χαζέψαμε με τις ώρες όοοολα αυτά τα ωραία πράγματα που θα θέλαμε να έχουμε. Λέγαμε εδώ με τη Γεωργία πως αν μέναμε στην ίδια πόλη θα μπορούσαμε να φτιάχνουμε χιλιάδες πράγματα, οπότε θα θέλαμε -εκτός από τα σπίτια μας- ένα έξτρα σπίτι για να χωρέσουμε μέσα όλα αυτά για τις κατασκευές μας.

Μετά γυρίσαμε για να τελειώσουμε το γύρισμα του βίντεο που είχαμε υποσχεθεί στο σάιτ. Βάλαμε να διαλέξουν ποιά συνταγή θα θέλανε να δούνε σε βίντεο και εμείς την εκτελέσαμε. Διαλέξανε τον Χριστουγεννιάτικο κορμό έκπληξη, αλλά επειδή ήρθε πάρα πολύ κοντά σε ψήφους με τα Ντόνατς στο φούρνο, αποφασίσαμε να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και να τα φτιάξουμε ΚΑΙ τα δύο. Και τα γυρίσαμε με την καινούρια βιντεοκάμερα της Panasonic, που μας έστειλε η P&G πριν μερικές μέρες. Να τη δοκιμάσουμε κιόλας!

Το απογευματάκι πήγαμε να βοηθήσουμε στο στήσιμο της έκθεσης κοσμημάτων μιας φίλης της Γεωργίας. Φτιάχνει πολύ όμορφα κοσμήματα και εμείς της φτιάξαμε χτες τα δυο σταντ που φαίνονται στη φωτογραφία για να τα κρεμάσει. Η έκθεση έγινε στο σπίτι μιας κυρίας, η οποία είχε φτιάξει ένα μπουφέ τεραστίων διαστάσεων με πολλά νηστίσιμα και μη καλούδια και δεν ησύχασε μέχρι που να τη διαβεβαιώσουμε πως θα γυρίσουμε ξανά για να δοκιμάσουμε απ’ όλα! Εμείς είχαμε πάει απλώς για να βοηθήσουμε στο στήσιμο δηλαδή, αλλά η καλή αυτή κυρία μας κάλεσε όλες -παρότι της ήμασταν άγνωστες εγώ και η Ναυσικά τουλάχιστον- να φάμε στο σπίτι της. Γενικά έμαθα πως το έχουν οι Κύπριοι αυτό. Και το να φτιάχνουν απίστευτες ποσότητες φαγητών και γλυκών σε κάθε μάζωξη, αλλά και το να σε καλούν στο σπίτι τους να φας μαζί τους. Τι καλοί άνθρωποι!

Εμείς περήφανες για τα σταντ μας και η Αλίνα για τις δημιουργίες της!!!

Κάτι λοιπόν με τα ψώνια, κάτι με τα μαγειρέματα, κάτι με την έκθεση, κάτι με δουλειές από εδώ και από εκεί, πέρασε η μέρα, η οποία τελείωσε με μερικές παρτίδες Κατσικομαχίες!

Φυσικά δε μπορώ να μην κάνω αναφορά του τι δοκίμασα και πάλι. Θα ξεκινήσω με αυτό που έβαλα εγώ τα κορίτσια να δοκιμάσουν. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου γλυκά, το οποίο βρίσκω μόνο στο αεροδρόμιο… Reese’s cups με φυστικοβούτυρο. Απλά θεϊκά. Τέλεια (επειδή δε τα βρίσκω εδώ, έχω βρει συνταγή που τους μοιάζει πολύ βεβαίως, για να τα τρώω όποτε θέλω. Αλλά και το να τα έχεις έτοιμα να τα απολαμβάνεις, είναι άλλο πράγμα…) Πήραμε και 3 σακουλάκια Reese’s pieces, που είναι σαν σμάρτις αλλά με φυστικοβούτυρο. Αυτά δεν τα προτείνω. Είναι νόστιμα, αλλά χωρίς έντονη γεύση του φυστικοβούτυρου και είναι τίγκα στο μεταλλαγμένο. Ναι, το γράφει στη συσκευασία -μόνο που δε τη διάβασα εγκαίρως….

Σοκολάτα και φυστικοβούτυρο... το αγαπημένο μου!

Στο σπίτι της καλής κυρίας, δοκίμασα Κολοκοτές που είναι μια συνταγή με πορτοκαλί κολοκύθα και ξετρελλάθηκα. Μου άρεσε πάρα πολύ και τις τσάκισα (είναι η κομμένη πιτούλα στο πιάτο). Έφαγα κούπες νηστίσμες με μανιτάρια, μια πολύ νόστιμη ελιόπιτα, σπανακόπιτα με μανιτάρια…

Πίσω σπανακόπιτα και ελιόπιτα και μπροστά κούπες και κολοκοτές

και δάκτυλα. Έχω ξαναδοκιμάσει, αλλά αυτά ήταν τέλεια! Ήταν τραγανά και τέλεια σιροπιασμένα και με ένα ελαφρύ άρωμα από ροδόσταγμα. Τι να λέμε τώρα…

Τι όνομα κι αυτό... δάχτυλα!

Αύριο είχαμε κανονίσει να πάμε εκδρομή και είχαμε χαρεί κιόλας γιατί φαίνεται κάπως να φτιάχνει ο καιρός (έχουμε ξεπαγιάσει λέμε), αλλά δυστυχώς ο μικρός έκανε πυρετό και έτσι θα πρέπει να βρούμε κάτι άλλο να κάνουμε (δε νομίζω να μας είναι και πολύ δύσκολο! )

Στην Κύπρο ξανά

Χτες εγώ και η καλή μου φίλη η Ναυσικά, πήραμε το αεροπλάνο και ήρθαμε για μια φορά ακόμα στην όμορφη Κύπρο, στην κολλητή Γεωργία. Σκοπεύουμε να περάσουμε τέλεια, να φάμε πολύ, να δοκιμάσουμε ένα σωρό πράγματα, να ξενυχτήσουμε και να γελάσουμε όσο δεν πάει άλλο.

Η καλή άρχη για τις δοκιμές έγινε χτες, στο αεροδρόμιο. Ένα από τα καταστήματα είχε διάφορα καλούδια να δοκιμάσεις. Το ούζο και η πάστα ελιάς δε μου είπαν και τίποτα, γιατί πολύ απλά… τα ξέρω! Όμως είχε και κάτι φρυγανίτσες με αυγοτάραχο, το οποίο δεν είχα φάει ποτέ. Έτσι άρπαξα την ευκαιρία -και το φρυγανάκι- και το δοκίμασα. Δε μου άρεσε καθόλου, αλλά τουλάχιστον μπορώ να πω πως δεν έκανα πίσω -από τη μυρωδιά- και το έφαγα. Βασικά μυρίζει απίστευτα ψαρίλα, είναι συμπυκνωμένη γεύση ψαριού. Ο κύριος εκεί είπε πως το αυγοτάραχο δεν το μασάς, το καταπίνεις. Κι εγώ αναρωτιέμαι, γιατί να το φάω τότε;;;;

Εδώ στην Κύπρο όμως, οι δοκιμές συνεχίζονται με μεγαλύτερη επιτυχία! Κατ’ αρχάς μόλις ήρθαμε κατέφτασαν ένα σωρό καλούδια:

Ωχ μανούλα μου....

Αυτά τα μαύρα λουκάνικα λοιπόν είναι χωριάτικα λουκάνικα κρασάτα. Παρότι δεν είμαι φαν του χωριάτικου λουκάνικου, αυτά μπορώ να πω πως ήταν πάρα πολύ νόστιμα…

Η συνέχεια ήταν σύμφωνη με το πλάνο μας, δηλαδή φάγαμε, ξενυχτήσαμε και γελάσαμε όσο δεν πάει άλλο! Και σήμερα μια από τα ίδια. Και κάνουμε και κατασκευές και γυρίζουμε και βιντεάκι για συνταγή και φτιάχνουμε και τούρτα και μπισκότα.

Και βεβαίως συνεχίζουμε τις δοκιμές. Τώρα το βράδυ δοκίμασα Ραβιόλες. Είναι στο σχήμα σαν ραβιόλια περίπου (όχι τετράγωνα, αλλά σα φεγγαράκια), αλλά είναι ζύμη γεμιστή με χαλούμι και δυόσμο. Θα μπορούσα να φάω όλο το πακέτο μόνη μου. Πετύχαμε και κάτι σπιτικές χωριάτικες ραβιόλες και ήταν θαύμα λέμε….

Χωριάτικες ραβιόλες

Βρήκα επίσης στο σούπερ μάρκετ τσίχλες ΕΛΜΑ με άρωμα τριαντάφυλλο. Δεν ξέρω αν κυκλοφορούν στην Ελλάδα, εγώ δεν τις έχω δει πάντως. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το άρωμα του τριαντάφυλλου, αλλά οι τσιχλίτσες αυτές μου άρεσαν. Συνδιάζουν τη μαστίχα με το ρόδο και θυμίζουν κάπως αυτά τα βαζάκια με το υποβρύχιο και το γλυκό του κουταλιού.

Προϊόντα της Χίου μόνο για την Κύπρο;;;

Πιστεύω πως θα συνεχίσουμε ακολουθώντας πιστά το πλάνο, που φαίνεται να δουλεύει και τέλεια!

Κύπρος over

Μετά από 6 μέρες γεμάτες φαγητό, νέες γεύσεις, πολύ μπλα μπλα, λίγη δουλίτσα, πολύ γέλιο, βόλτες και ξανά πολύ γέλιο ήρθε η ώρα της επιστροφής.

Την τελευταία μέρα δε γινόταν να φάμε τίποτα. Νομίζω πως το στομάχι έχει ένα όριο. Μετά διαμαρτύρεται τόσο που δε σε αφήνει να συνεχίσεις 🙂 Έτσι για μεσημεριανό το Σάββατο φάγαμε μια περιποιημένη φρουτοσαλάτα!

(το χαρουπόμελο πάνω στη μπανάνα ήταν απλά τέλειο…)

Όμως έχω ένα καινούριο (περίπου) να σας δείξω. Κάτι καρύδια που σε εμφάνιση διαφέρουν κάμποσο από αυτά που έχουμε συνηθίσει. Είναι μακρόστενα και λεία. Σε γεύση όμως διαφέρουν ελάχιστα, ίσως και καθόλου από τα συνηθισμένα:

Ευχαριστώ πολύ τον Κωνσταντίνο που με έστειλε, την οικογένεια που με φιλοξένησε, την κυρία Σταρούλα για τις τρομερές ιστορίες, τον καφέ και το φαγητό της και βέβαια τη Γιωργία για τις τόσες υπέροχες μέρες!

Γευστικό ταξίδι 3

Κατ’ αρχάς να ευχαριστήσω όλους για τις ευχές 🙂

Θα σας κεράσω κι εγώ λοιπόν όλα τα καινούρια που δοκίμασα χτες και σήμερα:

Σουσούκος (προφέρεται shουshούκος)

Μακρουλό σαν λουκάνικο, φτιαγμένο από μούστο και γεμισμένο με ξηρούς καρπούς. Σε γεύση φέρνει λιγάκι σε μουσταλευριά, αλλά είναι πολύ πιο ελαφρύ, σου θυμίζει περισσότερο σταφύλι. Και βέβαια είναι πιο σφιχτό από μουσταλευριά, λίγο σα λάστιχο. Μου άρεσε αλλά δεν τρελλάθηκα κιόλας. Έφαγα το κομμάτι μου και θα ξαναέτρωγα, αλλά δε το αποζήτήσω.

Παστέλι Κυπριακό


Φτιαγμένο από χαρουπόμελο (που λέγαμε πως είναι πολύ διαδεδομένο εδώ…) και αλεύρι. Πως είναι το δικό μας παστέλι;;; Καμία σχέση! Είναι ένα συμπαγές κομμάτι που το κόβουν με μπαλτά. Είναι σκληρό σαν καραμέλλα και τρώγεται με τον ίδιο τρόπο. Εμένα προσωπικά δε μου άρεσε, ήταν σχεδόν πικρό και πολύ βαρύ.

Λοκμάδες και Σιάμισιη (προφέρεται shαμιshη)


Οι λοκμάδες είναι σχεδόν ίδιοι με τους λουκουμάδες τους παραδοσιακούς τους δικούς μας. Δεν σερβίρονται όμως με μέλι, αλλά με σιρόπι. Είναι  πιο τραγανοί απ’ έξω και όταν τους δαγκώνεις γεμίζει το στόμα σου σιρόπι. Πολύ νόστιμοι, αλλά δεν τους προτιμώ από τους δικούς μας.

Το σιαμισιη είναι φτιαγμένο από ένα φύλλο εξαιρετικά λεπτό, το οποίο γεμίζουν με χαλβά (αυτόν της κατσαρόλας), το τυλίγουν και το τηγανίζουν. Σερβίρουν με άχνη.Έχει και ένα άρωμα μαστίχας και το τελικό αποτέλσμα είναι πάρα πάρα πολύ νόστιμο!

Όλα τα παραπάνω τα προσφέρουν στο πανηγύρι εδώ του Αγίου Στυλιανού. Το πανηγύρι φυσικά είναι σχεδόν ίδιο με όλα τα δικά μας… Υπαίθρια κιόσκια με φαγώσιμα, ξηρούς καρπούς, λουκουμάδες κλπ, λίγα παιχνίδια που παίζεις και λίγα μαγαζάκια με κινέζικα παιχνίδια Δ κατηγορίας για μικρά.

Πέρα από αυτά έχουμε:

Γύρος βοδινός με κυπριακή πίττα, κραμπί και τταλατούρι (δηλαδή γύρος σαν κεμπάπ με λάχανο και τζατζίκι).


Υπάρχουν σουβλατζίδικα που προσφέρουν αποκλειστικά γύρο. Ο βοδινός μοιάζει εξαιρετικά με το ντονέρ και τα κεμπάπ του Θανάση στο Μοναστηράκι. ‘Εχουμε και συνταγή για αυτό το γύρο στο σάιτ! Φυσικά παίρνεις ένα μόνο και σκας. Γεμίζουν την πίτα μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο! Βάζουν μέσα ό,τι διαλέξεις από πατάτες τηγανιτές, λάχανο ψιλοκομμένο, μαϊντανό, κρεμμύδι και ντομάτα. Και για σάλτσα διαλέγεις ανάμεσα σε τζατζίκι (που όμως ήταν σα γιαουρτάκι αραιωμένο…) και ταshί. Το ταshί είναι ένα ντιπ από ταχίνι που σε γεύση μοιάζει πάρα πολύ με το χούμους, μόνο που είναι πιο ρευστό.

Δοκίμασα και από αυτό, αλλά ελάχιστο, γιατί το ταχίνι μου τσακίζει το στομάχι (ενώ μου αρέσει πολύ..). Επαθα ζημιά από την ταχινόπιτα χτες 🙂

Και τέλος θα σας κεράσω για τη γιορτή μου χειροποίητα σοκολατάκια. Αγοράσαμε κάτι σούπερ θήκες με τη Γιωργία και σήμερα περάσαμε όλο το πρωινό φτιάχνοντας σοκολατάκια (παίζοντας δηλαδή 🙂 ) Έχει για όλα τα γούστα, με σοκολάτα γάλακτος, πικρή και λευκή.

Κοπιάστε 🙂

και αφιερωμένο εξαιρετικά, ένα σοκολατάκι – τραγάκι για την φιλενάδα μου:

Νέες γεύσεις στην Κύπρο 2

Συνεχίζω λοιπόν το γευστικό οδοιπορικό.

Λουβί με γλυκοκόλοκο


Δηλαδή: φρέσκα μαυρομάτικα φασόλια με γλυκό κολοκύθι. Το σερβίρουμε με λαδολέμονο (και τσακιστές ελιές με κόλιανδρο). Αν σας αρέσουν τα φασολάκια, φαντάζομαι πως θα σας αρέσει και αυτό το φαγητό. Δεν ξέρω γιατί στην Ελλάδα τα μαυρομάτικα τα τρώμε μόνο ξερά. Είναι ένα πολύ ωραίο λαδερό φαγητό. Να’ ναι καλά η κυρά-Σταυρούλα που μας τάισε πάλι!

Πουρέκκια με χαλούμι στη σάτζιη και πουρέκια της αναρής τηγανιτά.


Δηλαδή: πιτάκια με χαλούμι και δυόσμο ψητά (δηλαδή αλμυρά) και πιτάκια με αναρή (μυζήθρα φρέσκια) με κανέλα και ζάχαρη, τηγανιτά. Ο συνδιασμός χαλούμι – δυόσμος είναι το κάτι άλλο και το χρησιμοποιούν εδώ πάρα πάρα πολύ και φυσικά όχι άδικα! Τα γλυκά πιτάκια μου άρεσαν ακόμα περισσότερο. Ήταν φουσκωτά, γεμάτα μυζηθρούλα, γλυκαλμυρα και μου θύμισαν πάρα πολύ τα κρητικά καλιτσούνια/λυχναράκια. Θα μπορούσα να έχω φάει όλο το ταψί, αλλά συγκρατήθηκα!

Τα παρακάτω τα δοκιμάσαμε σήμερα το πρωί που είμασταν έξω για λίγα ψώνια. Τέτοια λιγούρα είχα που φυσικά δεν περίμενα να φτάσουμε σπίτι, να βγάλω φωτογραφίες και να δοκιμάσω. Τα έβγαλα από τις σακουλίτσες στα πόδια μου, μέσα στο αυτοκίνητο, τα φωτογράφισα και τα καταναλώσαμε επί τόπου!

Χωριάτικη ελιόπιτα


Το ζυμάρι από το ψωμάκι, με λίγο κρεμμύδι και πολλές ελιές ολόκληρες. Όταν λέω ολόκληρες, εννοώ ΜΕ το κουκούτσι! Αυτό θέλει λίγη προσοχή την πρώτη φορά, γιατί εγώ δεν το περίμενα και κόντεψα να σπάσω το δόντι μου. Δυο τέτοια έφαγα αυτές τις μέρες, το πρώτο ήταν καλύτερο γιατί ήταν πιο χωριάτικη η ζύμη. Όμως ψωμί και ελίτσες είναι, τι να μη σου αρέσει 🙂

Γενικά, με τις ελιόπιτες και τις τσακιστές ελιές, ούτε εγώ ξέρω τι ποσότητα ελιών έχω καταναλώσει αυτές τις μέρες….

Χαλουμόπιτα


Η ίδια ζύμη που ήταν παραπάνω, με έξτρα μαϊντανό και δυόσμο, μόνο που αντί για ελιές είχε μέσα μια κομματάρα χαλούμι. Δεν φαίνεται καλά στη φωτογραφία, αλλά όλο το κέντρο ήταν ζεστό, τσιχλωτό, πεντανόστιμο χαλουμάκι! Είχαμε μια ένσταση στο μαϊντανό και το κρεμμύδι που θεωρήσαμε πως δεν του ταίριαζε τόσο (και αλλού δεν το βάζουν), αλλά φυσικά την τσακίσαμε.

Ταχινόπιτα


Η αυθεντική. Είπαμε θα τη δοκιμάσω να μπορώ να συγκρίνω.

Λοιπόν αυτή η πιτούλα έχει γέμιση από ταχίνι και ζάχαρη, τα οποία όμως έχουν λιώσει και έχει γίνει ένα -σχεδόν σιροπιαστό- πράγμα. Σε γεύση μου θύμησε το ψωμάκι με ταχίνι και μέλι που έτρωγα. Έχει πολύ έντονη τη γεύση από το ταχίνι και αν δε σου αρέσει, σίγουρα δε θα σου αρέσει και αυτή. Αν όμως το αγαπάς, θα αγαπήσεις και την ταχινόπιτα. Εμένα μου άρεσε (τι περίεργο… τώρα που το σκέφτομαι ό,τι έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής μου άρεσε! ), αλλά τη βρήκα και αρκετά βαριά. Εγώ δε θα υπήρχε καμία περίπτωση να τη φάω ολόκληρη δηλαδή. Αλλά το κομμάτι μου το πήρα και γλυφόμουνα 🙂

Όσον αφορά τη σύγκριση, ήταν εντέλει δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το ένα ήταν περισσότερο σαν κέικ ενώ το άλλο σαν σιροπιαστό, το ένα ήταν πιο ελαφρή και σου άφηνε απλώς μια υποψία γεύσης ταχινιού στο τέλος, ενώ το δεύτερο ήταν η γεύση που δέσποζε. Οπότε διαλέγεις και παίρνεις 🙂

Κύπρος και φαΐ

Από τη Δευτέρα το πρωί λοιπόν είμαι ξανά στην Κύπρο. Ο καιρός είναι σχεδόν καλοκαιρινός και κυκλοφορούμε με κοντομάνικα. Έχει πολύ πλάκα να βλέπεις στολισμένα χριστουγεννιάτικα και να θέλεις να πας στη θάλασσα για μπάνιο!

Εδώ φυσικά μιλάμε όλη μέρα, κάνουμε και τις δουλειές μας, φτιάχνουμε κανένα cupcake αν υπάρχει παραγγελία και κυρίως… τρώμε!

Αποφάσισα να δοκιμάζω τουλάχιστον ένα καινούριο πράγμα την ημέρα. Με έχει πιάσει μια τέτοια διάθεση, να δοκιμάσω ακόμα και πράγματα που πιστεύω πως δε θα μου αρέσουν. Μικρή ήμουν πολύ δύσκολη σε κάτι τέτοια, τώρα έχω στρώσει αρκετά. Και βλέπω πως όσο μεγαλώνω τόσο πιο ευκολο μου είναι. Την Κυριακή το βράδυ που γύρισα σπίτι στον πατέρα μου, είχε φτιάξει συκωτάκι. Εγώ το συκώτι δεν το τρώω. Όμως πείναγα αφάνταστα, υπερβολικά, ήμουν εξαντλημένη κι ένιωθα πως θα λιποθυμήσω. Οπότε το έφαγα. Ναι, έφαγα συκώτι… Μετά από αυτό δε με σταματάει τίποτα!

Το ταξίδι λοιπόν αυτό θα είναι ένα οδοιπορικό δοκιμών. Και ποιός ξέρει, ίσως το κρατήσω και μετά 🙂

Μέχρι στιγμής έχω δοκιμάσει:

Γκουάβα.

Ένα φρούτο που μου θύμησε οπτικά τα κυδώνια. Το χρώμα τους ποικίλλει ανάλογα, από λευκό μέχρι το σομόν που δοκίμασα εγώ. Ήταν μαλακό και είχε υφή λίγο περίεργη που μου θύμησε ίσως λίγο αχλάδι. Με την περιγραφή της γεύσης έχω ένα μικρό πρόβλημα, γιατί δε μου θύμησε τίποτα. Το άρωμα μου έφερε στο μυαλό τα σαγκουίνια, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα ξινό σε γεύση. Στο κέντρο έχει πολλά μικρά σποράκια και γι αυτό το καθάρισα μια που έχω πρόβλημα με σποράκια και φλούδες. Όμως τρώγονται κανονικά, γιατί είναι μικρούλικα.

Έμαθα πως έχει πάρα πολλές βιταμίνες (4 φορές περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι), φυτικές ίνες και Ω-3 και Ω-6 λιπαρά. Ένα εξαιρετικά θρεπτικό φρούτο λοιπόν.

Μου άρεσε αρκετά και πιστεύω θα ήταν πολύ ωραίο σε μαρμελάδα και σε σορμπέ.

Χαρουπόμελο.


Κάτι που ήθελα πολύ καιρό να δοκιμάσω. Ξέρω φυσικά πως υπάρχει και στην Ελλάδα, μόνο που σε μας πρέπει να πας σε ειδικά καταστήματα ή στα βιολογικά για να το βρεις. Θέλω να δω και τι διαφορά σε τιμή θα έχει, γιατί εδώ είναι αρκετά κοινό και έχει σε όλα τα σούπερ μάρκετ.

Είναι ένα πηχτό σιρόπι, σαν τη μελάσσα ίσως. Και είναι απλά πεντανόστιμο! Φανταστικό. Απίθανο. Το φαντάζομαι πάνω σε pancakes ή μέσα στον καφέ ή μέσα σε γλυκά αντί για ζάχαρη. Θα ήμουν ικανή να κατεβάσω το μπουκάλι νομίζω. Και είναι και αυτό εξαιρετικά θρεπτικό, καθώς είναι πλούσιο σε ασβέστιο, φώσφορο, υδατάνθρακες, βιταμίνες Α και Β, πρωτεΐνες και πολλά μεταλλικά στοιχεία. Έχει την ιδιότητα να καταπραΰνει το στομάχι και βοηθά στην ομαλή λειτουργία του εντέρου. Κάπως θα καταφέρω να φέρω μαζί μου ένα μπουκάλι δε γίνεται..

Ταχινόπιτα με χαρουπόμελο.


Θέλαμε να πάρουμε ταχινόπιτα απλή, αλλά βρήκαμε αυτή και είπαμε φυσικά να τη δοκιμάσουμε (αφού είχε τέτοια επιτυχία το χαρουπόμελο).

Είναι μια πιτούλα φουρνιστή, γλυκιά, που στο τέλος σου αφήνει μια ελαφριά γεύση ταχίνι. Μου άρεσε πολύ, αλλά θέλω να δοκιμάσω και την απλή ταχινόπιτα για να έχω ολοκληρωμένη άποψη του τι μου αρέσει περισσότερο 🙂

Μικρούλι προποστ

Έχω πάρα πολλά να γράψω για το σαββατοκύριακο. Και Αθήνα και θέατρο και σεμινάριο και φίλοι και Κύπρος…

Προς το παρόν είμαι πολύ κουρασμένη και θα πω ένα μόνο: για πόσες μέρες άραγε γίνεται να μιλάς με ένα άτομο ακατάπαυστα (κυριολεκτικά) και να βρίσκεις ακόμα άλλα τόσα που δεν έχεις πει ακόμα; Μέχρι στιγμής 3 μέρες τώρα ακόμα μιλάμε με τη Γιωργία. Και δε βλέπω να σταματάμε σύντομα 🙂