Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

μεταμφιέσεις

Στολές παιδιών, μέρος 2 – το μίνιον

Από τους αγαπημένους χαρακτήρες της Ιωάννας είναι τα μίνιονς! Οπότε αυτό αποφάσισε να ντυθεί φέτος τις απόκριες.

Έψαξε για να βρει μια στολή που να είναι εύκολο σχετικά να τη φτιάξει και να μη την εμποδίζει στο περπάτημα, χορό, κάθισμα κλπ. Βρήκε μια που την ικανοποίησε και ξεκίνησε το φτιάξιμο!

Εδώ η γιαγιά Ελένη πήρε σβάρνα τα μαγαζιά. Βρήκε κολάν, μπλούζα και σκουφάκι που ήταν το ίδιο κίτρινο. Μεγάλο κατόρθωμα το θεωρώ αυτό, γιατί εγώ δεν περίμενα πως θα πουλάνε κίτρινα ρούχα για να πω την αλήθεια… Η σαλοπέτα, τα μποτάκια και τα γάντια ήταν το ευκολάκι.

Μετά η Ιωάννα έβαλε στο σκουφάκι τις 5 τρίχες που έχει, έκοψε και κόλλησε το G στη σαλοπέτα και έφτιαξε και τα γυαλιά, χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά που είχαμε στο σπίτι και το σπρέι που είχαμε πάρει για τα σπαθιά. Έτοιμη η στολή!

Κάντε κλικ για μεγαλύτερη

Στολές παιδιών, μέρος 1β – τα σπαθιά

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ λοιπόν, πάμε να δούμε τα σπαθιά του Geralt που φτιάξαμε.

Ο Geralt έχει δυο σπαθιά, το Steel και το Silver. Με το πρώτο σκοτώνει ανθρώπους και με το δεύτερο τέρατα (ελπίζω να τα θυμάμαι σωστά…). Το καθένα μπορεί να έχει διάφορες μορφές και λαβές, αλλά τα βασικά τους χαρακτηριστικά είναι πως το πρώτο έχει ίσιο crossguard (τι ορολογία μαθαίνει κανείς…) και το δεύτερο ένα crossguard που κάνει γωνία. Όπως είπα μπορεί να έχουν διάφορες λαβές, αλλά υπάρχουν κάποιες πιο κλασικές που εμφανίζονται πιο συχνά.

Ο Γιώργος μας σχεδίασε τα σπαθιά και τις λαβές, με συγκεκριμένα μέτρα και εμείς πήγαμε στο εργαστήριο και ξεκινήσαμε δουλειά. Στο τέλος ήταν πιο εύκολα απ’ όσο περιμέναμε και βγήκαν και πανέμορφα!

Γράφοντας αυτό το ποστ συνειδητοποιώ πως δε βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες. Πάνω στον ενθουσιασμό μας, κάπως ξεχαστήκαμε…

Πρώτα φτιάξαμε το Steel. Ήταν το πιο εύκολο. Οι λάμες των σπαθιών έγιναν από οξιά. Για τη λαβή λέγαμε να φαίνεται το ξύλο στα δυο σημεία που είναι καφέ και διαλέξαμε μια καρυδιά. Την κάναμε στον τόρνο, αλλά οι υπολογισμοί μας δεν ήταν σωστοί και κατέληξε να έχει μια τρυπούλα εκεί που έγινε πιο λεπτή. Μικρό το κακό, απλώς στο τέλος τη ντύσαμε με κορδόνι δερμάτινο (φαίνεται στις τελικές φωτογραφίες).

Εμάς μας ενθουσίασε ξύλινο το σπαθί. Αν χρησιμοποιήσεις ωραία ξύλα και τα βερνικώσεις καλά, πιστεύω θα είναι απίθανο! Αλλά εδώ θέλαμε πολύ συγκεκριμένο σπαθί, οπότε πήραμε ένα ασημένιο σπρέι και το περάσαμε. Επειδή η λαβή θα γινόταν με το δέρμα, δε μας ένοιαζε να προστατέψουμε κανένα κομμάτι.

Για το δεύτερο σπαθί, η πιο συνηθισμένη λαβή έχει στο τέλος της δυο λύκους. Θεώρησα πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να την κάνω, οπότε είχαμε συμφωνήσει σε μια άλλη λαβή. Όσο πιο πολύ την κοίταζα όμως, τόσο πιο πολύ ήθελα να προσπαθήσω να τη φτιάξω και ό,τι γίνει! Είχαμε λίγο φλαμούρι από τα χρόνια που πηγαίναμε ξυλογλυπτική (που είναι μαλακό ξύλο και τέλειο για τέτοιες δουλειές) και έτσι το σχεδίασα εκεί. Στο τέλος και αυτό μου βγήκε πιο εύκολα απ’ ό,τι περίμενα. Μέσα σε 2 μέρες στην ουσία κατάφερα να τη φτιάξω και είμαι πραγματικά περήφανη για το αποτέλεσμα!

Μπήκε και αυτό στη θέση του, φτιάξαμε το λοξό crossguard, έγινε και το δεύτερο σπαθί! Η μόνη φωτογραφία που έχω από αυτή τη διαδικασία είναι αυτή:

Τη δεύτερη λαβή την ντύσαμε με μαύρο δερμάτινο κορδόνι. Και ιδού το τελικό αποτέλεσμα:

Κάντε κλικ για μεγέθυνση

Θα φροντίσω και εδώ να βγάλω μερικές φωτογραφίες καλές του τελικού αποτελέσματος.

Στολές παιδιών, μέρος 1α

Ο Γιώργος παίζει διάφορα παιχνίδια στον υπολογιστή του. Ένα από τα αγαπημένα του είναι η σειρά Witcher. Πρώτα διάβασε τα βιβλία και μετά έπαιξε και τα 3 παιχνίδια που έχουν βγει. Ο Geralt είναι πρωταγωνιστής στα παιχνίδια αυτά και ο Γιώργος αποφάσισε να προσπαθήσει να φτιάξει στολή και να ντυθεί Geralt. Βρήκε κάτι οδηγίες στο ίντερνετ και θεώρησε πως θα τα καταφέρει.

Photo by instructubles

Eυτυχώς έχει γιαγιά που ήταν μοδίστρα και ξέρει να ράβει τέλεια. Της τύπωσε τις οδηγίες, κάθησαν μαζί ώρες, σχεδίασαν τα πάντα και ξεκίνησε η δουλειά!

Πήρε ένα μήνα πάνω κάτω να γίνει η στολή. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα ενθουσίασε τον Γιώργο!

Στις φωτογραφίες αυτές φαίνεται και το ξύλινο σπαθί. Τα σπαθιά τα αναλάβαμε εμείς και θα είναι το επόμενο ποστ!

Σε αυτό το ποστ θα χρωστάω μερικές τελικές φωτογραφίες, με τα δυο σπαθιά (και σε πιο κατάλληλο χώρο από το σαλόνι της πεθεράς μου 🙂 ). Πάντως έγινε όντως εξαιρετική δουλειά και έχουμε δώσει άπειρα συγχαρητήρια στη γιαγιά Ελένη. Ο Γιώργος έχει αγοράσει και το μεταγιόν που φοράει ο Geralt, αλλά χρειάζονται μερικές μικρές λεπτομέρειες ακόμα, όπως το λευκό μαλλί (πήρε μια περούκα τώρα που είναι απόκριες, αλλά δεν είμαι σίγουρη πως κάνει), η ουλή και το μάτι γάτας (βρήκε κάτι φακούς επαφής). Όλα αυτά θέλει να τα έχει μέχρι το τέλος της χρονιάς, όπου θα γίνει το επόμενο ΦΑΝΤΑSTICON στην Αθήνα, να πάει έτσι ντυμένος.

Τριήμερο

Μα τι χειμώνας είναι ο φετινός; Κρύο, χιόνια, βροχές, αέρηδες και ένα σωρό αρρώστειες! Πάλι καλά, έκανε 2 μέρες κάπως καλύτερο καιρό και καταφέραμε να βγούμε και λίγο από το σπίτι, να κάνουμε βόλτες!

Το τριήμερο το ευχαριστήθηκε νομίζω περισσότερο απ’ όλους η Ιωάννα. Χόρτασε βόλτες, χόρτασε φαΐ (μπορεί να φάει ένα κουβά ταραμοσαλάτα στην καθησιά της) και χόρτασε και μεταμφιέσεις! 4 φορές ντύθηκε αποκριάτικα, με 4 διαφορετικές στολές! Χασάπης, ό,τι να’ ναι (έβαλε διάφορα κομμάτια από διάφορες στολές και της έβαψα το πρόσωπο σαν κλόουν), αγόρι/μάγκας (φόρεσε ένα κουστούμι του Γιώργου και την περούκα του χασάπη) και καουμπόης (από μια στολή που είχε φτιάξει παλιά η πεθερά μου). “Κανείς δεν ξέρει πόσες στολές έχει η Ιωάννα!” (είπε μια μικρή φίλη).

Χασάπης (ολόκληρος που μας ζητήθηκε), φάτσα κλόουν και καουμπόης...

Στην Καλαμάτα αν φυσάει πετάμε χαρταετό και αν δε φυσάει πετάμε αερόστατα! Φέτος έκανε καλό καιρό και για τα δυο, αφού δε φύσαγε Παρασκευή και Σάββατο και φύσαγε την Κυριακή (τη Δευτέρα δεν ήταν για τίποτα με τόση βροχή…). Μια που η γειτονιά μας μαζεύει όλους τους αεροστατοπεταχτές (καλό; ) αλλά και παιδάκια με χαρταετούς, είδαμε μπόλικα και πάλι. Μάλιστα η Ιωάννα βοήθησε να πετάξουν ένα τεράστιο αερόστατο που είχαν φτιάξει με 300 κόλλες!!! Παρασκευή και Σάββατο προσπαθούσε η Ιωαννούλα να πετάξει χαρταετό, αλλά πουυυυ…. Την Κυριακή όμως αποζημιώθηκε! Είχε ωραία μέρα και στην παραλία φύσαγε πολύ. Οπότε πήραμε τον χαρταετό μαζί στη βόλτα που πήγαμε και τον πέταξε με μεγάλη χαρά! Αφού σε όλους τώρα λέει το πως αμόλησε ΟΛΗ την καλούμπα!

Αυτός ο αετός πετάει σχεδόν και χωρίς αέρα!

Την Δευτέρα έβρεχε καταρρακτωδώς όλη μέρα, μέχρι και χαλάζι έριξε, οπότε μείναμε στο σπίτι. Εντάξει κι έτσι μια χαρά περάσαμε! Φάγαμε τα σαρακοστιανά μας, παίξαμε, αράξαμε… Ωραία ήταν….

ΥΓ. Ο λόγος που γράφω μόνο για την Ιωάννα είναι γιατί ο καημενούλης ο Γιώργος είναι και πάλι άρρωστος… Αυτός πέρασε το τριήμερο κλεισμένος στο σπίτι, με δέκατα και ένα χαρτομάντηλο στο χέρι… Που θα πάει… θα περάσει και ο χειμώνας!

 

Απόκριες

Χτες ήταν ο αποκριάτικος χορός του σχολείου και στην ουσία η πρώτη φορά για φέτος που ντύθηκαν τα πιτσιρίκια με τις στολές τους.

Ο Γιώργος δεν έκατσε να το πολυσκεφτεί. Ντύθηκε για μια ακόμα φορά Darth Vader. Νομίζω την έχει 6 χρόνια τώρα αυτή τη στολή! Την έχουμε κόψει-ράψει-μεταποιήσει βεβαίως για να μεγαλώσει μαζί με τον Γιώργο και στην ουσία το μόνο που έχει μείνει πλέον από την αρχική στολή είναι το κομμάτι μπροστά με τα “κουμπάκια” του Vader καθώς και η μάσκα. Ευτυχώς έχουμε τη γιαγιά που ράβει και τα κανονίζει όλα!

Η Ιωάννα από την άλλη, όπως πάντα, άλλαξε 200 γνώμες. Και κατέληξε στη φοβερή ιδέα, να ντυθεί χασάπης!!! Κάτι η “χορτοφάγος χασάπισσα” που λέγαμε, κάτι ένας φίλος τους εδώ που είχε ντυθεί κάποια στιγμή χασάπης, την έπεισαν πως είναι τέλεια ιδέα. Και ήταν πράγματι!

Χρειάστηκε να αγοράσουμε μια περούκα αντρική, ένα μουστάκι και μαύρη μπογιά για το πρόσωπο (για να της κάνω τα φρύδια. Αν εσείς έχετε όμως μολύβι για τα μάτια ή τα φρύδια, δεν υπάρχει λόγος). Εκεί που πήγαμε δεν είχε απλή μαύρη αντρική περούκα και έτσι πήραμε μια περούκα Έλβις!!! Η θεία είναι νοσοκόμα και δανειστήκαμε μια στολη της και η γιαγιά έφτιαξε μια λευκη ποδιά για από πάνω (θα έκανε και σκέτη η στολή, αλλά να μη τη γεμίσουμε κέτσαπ και δεν βγαίνουν οι λεκέδες μετά…). Εγώ της έφτιαξα ένα μπαλτά από χαρτόνι και έτοιμα όσα χρειαζόμασταν!

Εμένα, ειδικά σε αυτή τη φωτογραφία, μου θύμισε έναν άλλο “χασάπη”

Bill "the Butcher"

H στολή είχε βεβαίως μεγάλη επιτυχία! Το μουστάκι το έφαγε η μαρμάγκα στη γιορτή, αλλά δεν πειράζει, θα πάρουμε άλλο.

May the force be with you! (because “There will be blood”)

Καθαρά Δευτέρα

Λίγο αργοπορημένο το ποστ, αλλά δεν πειράζει 🙂

Αέρα δεν είχε για να πετάξουμε χαρταετό, παρότι ο χαρταετός μας πετάει ακόμα και με λίγο αεράκι.

p2150049

Όμως, για να μην γκρινιάζουμε, δεν είχε ούτε βροχές όπως είχαν πει. Οπότε ήταν μια ωραία μέρα για να είσαι έξω.

Είχε έρθει και η Σοφία από εδώ (με πιασμένη μέση) και όλοι μαζί ξεκινήσαμε να πάμε το πρωί στο χωριό που μας είχαν πει πως θα έχει φαΐ και πέταγμα αερόστατου. Εμείς το μόνο που βρήκαμε ήταν μια κρεμάλα, από την οποία κρέμαγαν οι γυναίκες του Συλλόγου γυναικών του χωριού τους άντρες τους μέχρι να τους τάξουν κάποιο χρηματικό ποσό για το σύλλογό τους (καλό; ). Κρέμασαν και τον Γιώργο, ο οποίος στο τέλος είπε “έχω μόνο ένα δίευρο στην τσέπη μου να σας δώσω”. Τον κατέβασαν λέγοντας πως είναι η καλύτερη προσφορά που είχαν!

p2150027

Το φαγητό αργούσε, τα αερόστατα θα τα πέταγαν το βράδυ, οπότε βαρεθήκαμε και φύγαμε.

p2150019

Μόνο τις θυμωνιές είδαμε που περιμέναν να ανάψουν για τα αερόστατα.

Ήρθαμε πίσω στο σπίτι και πήγαμε από πάνω στους θείους, βγάλαμε όλοι τα φαγητά μας, ήπιαμε κρασάκι και περάσαμε θαύμα!

Μετά ήρθε και ο πεθερός μου που είχε φτιάξει ένα αερόστατο, πολύ όμορφο και πολύχρωμο. Πέρισυ το καημένο κάηκε στα 5 μέτρα, οπότε ελπίζαμε πως φέτος θα είχε μια λίγο καλύτερη τύχη.

p2150082

Φέτος λοιπόν το αερόστατο κάηκε πριν καν φύγει από τα χέρια μας! Είπαμε πως έχουμε την τέλεια συνταγή για αερόστατο φλαμπέ!

p2150086

Ο Κωνσταντίνος την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια 🙂

p2150088

Όταν λέμε φλαμπέ, το εννοούμε!

Για να δείτε κι εσείς πως είμαστε κάθε χρόνο και πιο… καταστροφικοί, δείτε τα ποστ για τα αερόστατα του 2007 (αν και αυτά δεν τα είχαμε φτιάξει εμείς…) και του 2009.

Μπορεί να μην πέταξε το αερόστατό μας, αλλά περάσαμε πολύ ωραία και γελάσαμε πολύ. Τι άλλο να θέλει κανείς;

ΥΓ Φωτογραφίες θα αναρτηθούν όταν αξιωθώ να τις πάρω από τον άλλο υπολογιστή που είναι περασμένες… Τέτοια βαρεμάρα λεμε 🙂 Αναρτήθηκαν και φωτογραφίες! Ευχαριστώ πολύ τη Σοφία με την φανταστική μηχανή της που μας έδωσε όλες αυτές τις τέλειες φωτογραφίες!  Για μπόνους πάρτε και την Ιωάννα καουμπόισσα:

p2150014

Μεταμφιέσεις!

Είμαστε στην Αθήνα εκτάκτως για τις μέρες αυτές, ο Κωνσταντίνος είναι ταξίδι κι εγώ έχω γενικώς δουλίτσα.

Κάτι λοιπόν που έχω δουλειά, κάτι που είναι ευκαιρία να δούμε τη γιαγιά που μας λείπει, κάτι που η φιλενάδα μου έχει προβλήματα εδώ, κάτι που βαριέμαι λιγάκι, έχουμε ψιλοκλειστεί στο σπίτι. Τα παιδιά έχουν λαλήσει ελαφρώς και εισβάλλουν στο δωμάτιο που κάθομαι και δουλεύω, έχοντας στα χέρια τους ένα σωρό κολιέ και σκουλαρίκια και βραχιόλια.

“Θα σε κάνουμε βασίλισσα” ήταν η δήλωση. Και πράγματι με φορτώσαν με ένα σωρό “κοσμήματα”. Στα αυτιά μου μπορεί και να είχα από 2 ζευγάρια σκουλαρίκια στην κάθε τρύπα! Τι βραχιόλια, τι κολιέ, τι σκουλαρίκια, στο κεφάλι, στο λαιμό, στα αυτιά, στα χέρια… Το γεγονός πως δε βρήκαν δαχτυλίδα δεν τα πτόησε. Μου φορέσαν ΚΑΙ εκεί σκουλαρίκια. Έτσι λοιπόν έγινε η βασίλισσα Στέλλα.

Και μετά ήρθε η Ιωάννα μεταμφιεσμένη και αυτή. Μου δήλωσε πως είναι η κόρη ινδιάνου ηγούμενου (!!!!).

dscf7225 dscf7231

Σούπερ τριήμερο μέρος 1ο

Έλειπε και πάλι ο Κωνσταντίνος ταξίδι, μια ολόκληρη εβδομάδα.

Ήρθε το Σάββατο και φυσικά είχαμε μεγάλες χαρές στο σπίτι. Πάντα φέρνει το κατιτίς του στα παιδιά όταν γυρνάει από το ταξίδι, αλλά αυτή τη φορά είχε μεγάλη επιτυχία το κατιτίς! Έφερε στον Γιώργο μινιατούρες από το star wars για τη συλλογή του και έφερε στην Ιωάννα ένα σετ με χάντρες για να φτιάχνει κοσμήματα. Και οι δύο -φυσικά- ξετρελλάθηκαν!

Κάθισαν με τον Γιώργο και διάβασαν και τους κανόνες του παιχνιδιού που μπορεί να παίξει κανείς με τις φιγούρες αυτές. Είναι βέβαια στα αγγλικά, αλλά καθόλου δεν τον χάλασε αυτό. Παιχνίδι στρατηγικής και star wars δυο σε ένα; Τι άλλο να ζητήσει;;;

Εγώ κάθησα λίγο με την Ιωάννα και κοιτάξαμε τις χάντρες. Με λίγη βοήθεια από εμένα γιατί δεν ήταν εύκολο να περαστούν όλες οι χάντρες στα σκοινάκια που είχε, έφτιαξε ένα όμορφο μπρελοκάκι. Γενικώς της αρέσουν οι κατασκευές και είναι πολύ καλή σε καταστάσεις που θέλουν λεπτούς χειρισμούς.

Ο Γιώργος δεν μασκαρεύτηκε. Βγήκε λίγο μόνο από το σπίτι και κάτσαμε στον ήλιο, αλλά επειδή η στολη του είναι πολύ λεπτή και στενή (με αποτέλεσμα να πρέπει να τη φοράει σκέτη, χωρίς πολλά ρουχα από μέσα), είπαμε να μην ντυθεί για να μη χειροτερέψει ο βήχας. Η Ιωαννούλα παράτησε τις στολές για κυρίες και πριγκίπισσες που είχε και αποφάσισε να ντυθεί καουμπόης (με τα όσα είχα πάρει εγώ που ντύθηκα στη γιορτή των παιδιών). Μπορώ να πω πως της πήγαινε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη! (ακόμα δεν έχω φωτογραφίες από το μασκάρεμά μας στη γιορτή του σχολείου. Θα τις πάρω σύντομα όμως και θα τις ανεβάσω και αυτές).

Πήγαμε για φαγητό στην πεθερά μου και γυρίσαμε σπίτι και ηρεμήσαμε και ξεκουραστήκαμε. Ήταν ένα πολύ όμορφο και ήρεμο Σάββατο και κάπως έτσι -και καλύτερα- πήγαν οι επόμενες μέρες (ανεβάζω σύντομα το παρτ του και παρτ θρι :) ).

Απόκριες

Ήρθε και πέρασε (με μεγάλη επιτυχία σύμφωνα με όλους), η αποκριάτικη γιορτή που τόσο καιρό τρέχαμε να διοργανώσουμε ως σύλλογος. Άντε και του χρόνου.

Τα παιδιά το ευχαριστήθηκαν πάρα πολύ, όπως άλλωστε ευχαριστιούνται όλο αυτό το διάστημα, τις Απόκριες, τα περίεργα ντυσίματα, τα στολίδια, τα τατουάζ κλπ. Που μυαλό για σχολείο και μαθήματα, όταν μας περιμένει το σπαθί του πειρατή και το στέμμα της πριγκίπισσας;

Ιδού λοιπόν ο πειρατής και η πριγκίπισσα:

100_4189.jpg 100_4187.jpg

ή αλλιώς ο πειρατής και η χορεύτρια:

100_4207.jpg

Η Ιωάννα έχει διάφορες στολές (ας είναι καλά η νονά, η γιαγιά και η ξαδερφούλα) και είναι αποφασισμένη να τις φορέσει όλες. Ο Γιώργος από την άλλη θέλει να φοράει τη στολή που έφτιαξε μόνος του και όχι κάποια αγοραστή. Τη μεγαλύτερη επιτυχία πάντως είχε το τατουάζ που κάναμε στο μάγουλο (και το οποίο ο Γιώργος είναι πεπεισμένος πως θα μπορέσει να κρατήσει εκεί μέχρι την Καθαρά Δευτέρα!)

Ο τρόμος των 7 θαλασσών!

Προχτές έφυγε και το δεύτερο δοντάκι! Ο Γιώργος αυτή τη φορά δε με άφηνε να το πλησιάσω. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο, γιατί στο προηγούμενο δε φοβόταν καθόλου και μάλιστα ήθελε να το βγάλω. Στο τέλος όμως το κατάλαβα: τον είπαν ξεδοντιάρη και έτσι τώρα ήθελε να κρατήσει το δεύτερο όσο περισσότερο γινόταν. Την Πέμπτη το βράδυ όμως, αφού δεν θα τον έβλεπε κανένας στο σχολείο του μέχρι τη Δευτέρα, αποφάσισε πως ήρθε ο ώρα του. Με ένα μικρό τσακ, το δόντι έφυγε (δεν κρατιόταν πια από πουθενά!). Η καλή νεράιδα του έφερε σετ σπαθί, μάτι και σκουλαρίκι πειρατή και σήμερα το πρωί μαζί μας έτρωγε πρωινό ο τρόμος των 7 θαλασσών, καπετάν Γιώργος (κάντε ένα κλικ πάνω να τις δείτε μεγαλύτερες):

100_0310.jpg 100_0305.jpg

Και μαζί του φυσικά το πρωινό της έπαιρνε η κυρία Κοραλία (Γιώργο, είσαι πολύ όμορφος. Εγώ;):

100_0299.jpg