Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα VS γάτος: 0-3

Τα γατιά τα λατρεύω. Είμαι ξεκάθαρα cat person. Είναι πάρα πολλά τα πράγματα που κερδίζεις όταν έχεις γάτα, αλλά -ανάμεσα σε άλλα, δε το αρνούμαι- υπάρχει και ένα πράγμα που χάνεις. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο…

Πριν δυο χρόνια, στα πρώτα Χριστούγεννα του γάτου, στολίσαμε δειλά δειλά το δέντρο γιατί δεν ήξερα πώς θα ήταν τα πράγματα. Στην αρχή όλα ήταν καλά, σιγά σιγά ξεθάρρεψε όμως και άρχισε να ανεβαίνει στο δέντρο. Τόσα όμορφα στολίδια τον κοίταζαν και τον περίμεναν για παιχνίδι, πώς να τα αφήσει;;;;

xmascat1

Δε του έφταναν τα κάτω στολίδια φυσικά, υπήρχε ένας ολόκληρος κόσμος περιπέτειας και πιο ψηλά…
xmascat2

Ήταν μικρούλης ακόμα και ελαφρύς, οπότε το δέντρο τον σήκωνε με ευκολία. Νομίζω μια φορά μόνο έπεσε το δέντρο, αλλά δεν τον πτόησε αυτό. Μέχρι να τελειώσουν οι γιορτές μαζεύαμε στολίδια από το πάτωμα και από όλους τους ορόφους…

Έτσι τα επόμενα Χριστούγεννα που ήταν και πιο μεγάλος πια, το σκέφτηκα πολύ καλά εάν θα στολίσω δέντρο. Διάβασα ένα σωρό άρθρα περί του θέματος και στο τέλος αποφάσισα να το δοκιμάσω άλλη μια χρονιά. Αυτή τη φορά έβαλα μόνο στολίδια μαλακά ή ξύλινα, που δε γυαλίζαν πάρα πολύ και άφησα και τα κάτω κλαδιά χωρίς καθόλου στολίδια, μπας και γλυτώσει τίποτα.

Φυσικά δεν γλύτωσε… Ο γάτος και αυτή τη χρονιά σκαρφάλωσε στο δέντρο.

xmascat3

Όλα τα στολίδια του αρέσουν, άσχετα αν είναι μπάλες ή φιογκάκια, αν γυαλίζουν ή αν είναι ματ ξύλινα. Δεν κάνει διακρίσεις… Αυτή τη φορά το δέντρο έπεσε πιο πολλές φορές (είπαμε, είχε γίνει 4 κιλά πλέον) και μέχρι το τέλος των γιορτών δεν υπήρχαν στολίδια επάνω. Τουλάχιστον γλυτώσαμε το ξεστόλισμα…

xmascat4

Φέτος λοιπόν είπα δε θα στολίσουμε μεγάλο δέντρο. Στολίσαμε λοιπόν ένα μικρούλι που είχε πάρει η Ιωάννα για το δωμάτιό της, το βάλαμε επάνω στο τραπεζάκι και περιμέναμε να δούμε τι θα γίνει…

xmascat5

Και έγινε αυτό… Του αρέσει πάρα πολύ να ανεβαίνει πάνω σε αυτό το τραπεζάκι και να βλέπει το δέντρο ή να κοιμάται κουλουριασμένος εκεί δίπλα του. Έχει περάσει καμιά εβδομάδα που το έχουμε και μέχρι στιγμής δε το έχει πειράξει παραπάνω. Κάνα δυο φορές τον έχω πιάσει να ξεκινάει να παίξει με τα στολίδια, τον έχω μαλώσει και έχει φύγει. Δεν τρέφω ελπίδες ή αυταπάτες βέβαια πως αυτό θα διαρκέσει. Θα δούμε φυσικά, αλλά νομίζω πως και αυτά τα Χριστούγεννα κέρδισε ο γάτος…

Χριστούγεννα λίγο πιο… νωρίς!

Επειδή δε θα μπορούσαμε να βρεθούμε με τους γονείς μου στις γιορτές φέτος, αποφασίσαμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα λίγο πιο νωρίς! Τι διαφορά δηλαδή έχουν 5 μερούλες στο ημερολόγιο;

Η ιδέα έπεσε, τη δέχτηκαν όλοι, κι έτσι τα Χριστούγεννα φέτος κανονίστηκαν να εορταστούν στις 20 Δεκεμβρίου! Δυστυχώς οι 3 από τους 6 ήμασταν λίγο άρρωστοι, αλλά δε το αφήσαμε να μας εμποδίσει!

Το σπίτι ήταν ήδη στολισμένο άρα αυτό το είχαμε. Την προηγούμενη, στις 19 δηλαδή, τα παιδιά είπαν και τα κάλαντα, η Ιωάννα με την κιθάρα της και ο Γιώργος με το τριγωνάκι. Την Κυριακή το πρωί ψήσαμε αστερόψωμο για πρωινό, βάλαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια και ανταλλάξαμε δώρα.

2015-12-20 09.08

Βγάλαμε και μια οικογενειακή φωτογραφία

2015-12-20 08.40

Για μεσημερινό είχαμε το κλασικό Χριστουγεννιάτικο γεύμα, δηλαδή γαλόσουπα (ό,τι πρέπει και για τους αρρωστούληδες). Συνοδέψαμε με σαλάτα και το κρεατάκι της γαλοπούλας και για επιδόρπιο είχαμε σούπερ παστούλες που είχε αγοράσει ο μπαμπάς.

2015-12-20 14.42

Περάσαμε εξαιρετικά και στο τέλος είχαμε όλοι την εντύπωση πως πραγματικά τα γιορτάσαμε τα Χριστούγεννα! Αφού έδειξα στη Ναυσικά μια φωτογραφία και της είπα “να σου δείξω τι έφτιαξα τα Χριστούγεννα” χαχαχαχαχα

Πάντως φέτος είναι μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά, καθώς εμείς προβλέπεται να γιορτάσουμε με άλλες δυο παρέες Χριστούγεννα -ξεχωριστά δηλαδή. Θα έχουμε κάνει 3 φορές Χριστούγεννα δηλαδή! Εξαιρετικά!

(δε λέω και του χρόνου λοιπόν, γιατί υπάρχει συνέχεια)

Πώς πέρασαν οι γιορτές

Ήρθε το 2014 και δεν έχω πει ακόμα τίποτα, δεν έχω γράψει τίποτα, ούτε ως απολογισμό, ούτε για τις γιορτές, πώς περάσαμε, δεν έχω καν τελειώσει τα ποστ με το ταξίδι μας στο Άμστερνταμ. Νομίζω πως όσο περνά ο καιρός, τόσο λιγότερη σχέση θέλω να έχω με τον υπολογιστή μου και κάνω τα απαραίτητα, κάνω τη δουλειά μου, και μετά δεν θέλω να τον ακουμπήσω. Και κάπως έτσι μένουν όλα πίσω.

Όμως θέλω να γράψω μερικά πράγματα για τις γιορτές αυτές που πέρασαν.

Τα Χριστούγεννα τα περάσαμε εδώ. Είχαμε στολίσει το δέντρο μας και είχαμε αρχίσει μέρες πριν να βάζουμε τα δώρα από κάτω. Το ότι δεν έρχεται πλέον ο Άγιος Βασίλης έχει δώσει μια διαφορετική διάσταση στα Χριστούγεννα και δεν είναι λιγότερο ευχάριστη. Μπορεί να μην υπάρχει η μαγεία, αλλά υπάρχει η προσμονή, η περιέργεια, το πείραγμα! Διαλέγουμε δώρα και πάντα θα υπάρχει και μια μικροβλακεία μέσα σε αυτά, την οποία μάλιστα την τυλίγουμε έτσι ώστε να φαίνεται ως το καλύτερο δώρο όλων! Ακόμα και αν είναι μικρό, θα έχει περίεργο σχήμα, θα κουδουνίζει, θα εξάπτει την φαντασία! Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, τα βιβλία θα είναι τυλιγμένα σε ζακέτες ή σε φουσκάλες, ένα τεράστιο κουτί θα κρύβει μέσα του ένα μικρότερο που με τη σειρά του θα έχει ένα ακόμα πιο μικρό μέσα ή ένα μικρουλάκι δώρο θα σου λέει “για κοίτα στη ντουλάπα” και εκεί θα βρεις κάτι τεράστιο να σε περιμένει! Και όλα αυτά είναι κάτω από το δέντρο μέρες. Τα παιδιά τα βλέπουν, τα πιάνουν, τα ζουλάνε, τα κουνάνε και προσπαθούν να μαντέψουν τι έχουν μέσα. Έχει πολύ πλάκα. Και βεβαίως έχει ακόμα περισσότερη όταν ανοίγουν τα δώρα! Θυμάμαι να το κάνουμε αυτό από τότε που ήμουν εγώ παιδί. Πάντα ο πατέρας μου μας έκανε πλάκες, τις οποίες συνεχίζει μέχρι και σήμερα φυσικά! Η Ιωάννα είχε λυσσάξει να ανοίξει ένα δώρο όταν πήγαμε στην Αθήνα και ο πατέρας μου που το ήξερε αυτό, την τσίγκλαγε μέχρι να αποφασίσει να “παρακούσει” αυτά που είχαμε πει και να ανοίξει πράγματι μια σακουλίτσα. Μόνο που όταν την άνοιξε, βρήκε μέσα… ένα βερνίκι παπουτσιών!!!

Ο μπαμπάς μου λέει με τα παιδιά τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς… στο δέντρο!

Χαίρομαι κι εγώ πάρα πολύ να ετοιμάζω αυτά τα δώρα. Να τα τυλίγω περίεργα, να τους κρύβω κουδουνάκια μέσα, να τα κάνω έτσι ώστε να μην καταλαβαίνουν τι υπάρχει μέσα, να βρίσκω καινούριες συσκευασίες. Και ακόμα πιο πολύ, χαίρομαι να τα βλέπω να προσπαθούν να μαντέψουν και να σκάνε! Είναι κι αυτή μια διαφορετική μαγεία. Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που μας πήρε και η Ιωάννα δώρα. Βγήκε με τον θείο της και πήρε κάτι για τον καθένα μας. Η Ιωάννα γενικώς είναι πολύ καλή στο να βρίσκει δώρα για όλους, ξέρει τι αρέσει στον καθένα και βοήθησε και τον θείο της να πάρει και αυτός δώρα, δίνοντάς του ιδέες!

Βάζο που ζωγράφισα εγώ και περιέχει μείγμα για μπισκότα!

Γιορτάσαμε λοιπόν τα Χριστούγεννα με την εδώ οικογένεια, τρώγοντας την παραδοσιακή κοτόσουπα προς μεγάλη χαρά των παιδιών. Κύλησαν οι μέρες, κάπως πιεσμένα βέβαια γιατί είχαμε αρκετή δουλειά και έπρεπε να ετοιμάσω όσα περισσότερα μπορούσα πριν φύγουμε για Αθήνα, ώστε να μην έχω εκεί πολλά να κάνω, συν ότι αρρωστήσαμε κιόλας.

Στην Αθήνα αυτή τη χρονιά κανονίσαμε να δούμε μόνο μια παράσταση. Ενώ πάντα πηγαίναμε σε μουσεία και παραστάσεις, τώρα θελήσαμε να δούμε φίλους και οικογένεια. Άλλωστε ήταν πολύ νωπό το ταξίδι στο Άμστερνταμ και οι εκεί εμπειρίες και δεν είχαμε διάθεση για άλλα μουσεία τώρα… Χορτάσαμε όμως φίλους αφού κάθε μέρα βλέπαμε τουλάχιστον από έναν (και πάλι δεν τους είδαμε όλους…). Στο σπίτι της αδερφής μου ήταν άρρωστοι όλοι οικογενειακώς, οπότε τα πράγματα ήταν δύσκολα. Μια μέρα έκανα τη νοσοκόμα εκεί (μια που εμείς το είχαμε περάσει τα Χριστούγεννα αυτό) και θυμήθηκα πώς είναι να έχεις μωρό παιδί άρρωστο (τι καλά που το έχουμε αφήσει πίσω αυτό!! ). Περάσαμε εκεί την Παραμονή, όπου έφτιαξα μια Βασιλόπιτα την οποία κόψαμε με ώρα… Ρωσσίας, φέρνοντας τον καινούριο χρόνο δυο ώρες νωρίτερα, αφού ήταν όλοι τέζα και δε θα άντεχαν μέχρι τα μεσάνυχτα!

Οι “διακοπές” μας (δουλεύαμε κιόλας, γιαυτό το έβαλα σε εισαγωγικά…) τελείωσαν με ένα σούπερ σαββατοκύριακο σε φίλους, με μπόλικη μπιρίμπα και επιτραπέζια!

Περάσαμε πολύ ωραία και στριμώξαμε τις μέρες μας με τόσα πράγματα που ούτε γλυκό δεν πρόλαβα να φτιάξω, ούτε για το σπίτι, ούτε για Βασιλόπιτα (εδώ στην Καλαμάτα δηλαδή), ούτε καν για τη γιορτή της Ιωάννας! Ούτε το Χόμπιτ δε βρήκαμε χρόνο να πάμε να δούμε δηλαδή!!! Οπότε σας αφήνω με μια Τούρτα Σοκολατίνα που έφτιαξα για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Η αγαπημένη μας τούρτα…

Εύχομαι να έχουμε μια γλυκειά και σοκολατένια χρονιά, γεμάτη παιχνίδι, χαρές, φίλους και ταξίδια!!!

Χριστούγεννα στην Αθήνα

Κάθε χρόνο περνάμε τη μια γιορτή στην Αθήνα και την άλλη στην Καλαμάτα. Και η φετινή χρονιά δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Όμως ήταν ένα από τα πιο γεμάτα ταξίδια στην Αθήνα που έχουμε κάνει.

Δεν μπορώ να πω πως ήταν όλα ρόδινα. Η ψυχολογία των δικών μου στην Αθήνα είναι πεσμένη και η ατμόσφαιρα τεταμένη λόγω προβλημάτων, αλλά πιστεύω πως έστω και τόσο δα λιγουλάκι βελτιώθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας. Επίσης χρειάστηκε να κάνουμε με τον Κωνσταντίνο ένα ταξίδι αυθημερόν στην Καλαμάτα λόγω κηδείας ενός θείου. Και τέλος είχαμε τόση δουλειά στις Συνταγές της Παρέας που έπρεπε έστω και λίγο να δουλεύω.

Θα τα βάλω όλα αυτά στην άκρη όμως. Το θέμα είναι να περνάμε καλά παρά τις δυσκολίες! Γιατί δυσκολίες έχουμε όλοι και δεν προβλέπεται να μειωθούν και πολύ… Ας ασχοληθώ με τα τόσα ωραία πράγματα που κάναμε!

Κατ’ αρχάς έγινε αυτό το θαυμάσιο πράγμα με τα βραδινά κάλαντα. Ήταν μια πραγματικά μαγική βραδιά. Πέρα του ότι είδαμε τους φίλους μας, το γεγονός πως ο κόσμος άνοιξε την πόρτα του στα παιδιά και -ακόμα περισσότερο- η χαρά που είδαμε στα πρόσωπα του κόσμου, γέμισε την καρδιά μου ευτυχία. Έχει γράψει και η Άσπα για αυτή την υπέροχη βραδιά...

Ο Γιώργος διευθύνει την ομάδα!

Μια κυρία σταμάτησε τα παιδιά να της τα πουν στο δρόμο!
Photo by philos.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα και ο Άγιος Βασίλης! Σε μας πάντα έρχεται ο Άγιος Βασίλης Χριστούγεννα, για να προλάβουμε να χαρούμε τα δώρα στις διακοπές! Το υπέροχο είναι πως παρότι τα παιδιά ξέρουν πλέον, ο ΄Αγιος συνεχίζει να έρχεται και να τους δίνει χαρά! Θα κάνω ένα ποστ ξεχωριστό για το γράμμα τους στον ΄Αγιο Βασίλη. Όλα τα δώρα που παίρνουμε εμείς τα βάζουμε κάτω από το δέντρο από νωρίς και ο Άγιος φέρνει το κάτι τις του την παραμονή το βράδυ.

Ήρθε!!!

Μετά είδαμε την οικογένειά μας, την αδερφή και την ανηψιά μου που έχει μεγαλώσει τόσο! Φάγαμε όλοι μαζί τα Χριστούγεννα, ανταλλάξαμε δώρα, βγάλαμε φωτογραφίες, περάσαμε τέλεια!

Πάρτε λίγη από την ψητή γαλοπούλα μας!

Είδαμε και φίλους όμως! Τις οικογένειες online και philων κάμποσες φορές σε διάφορες περιστάσεις, αλλά και την αγαπημένη μας Εβίτα που είναι πιο μακριά πλέον. Και παίξαμε και μπιρίμπα ένα βράδυ με φίλους!!!

Πήγαμε στην παράσταση Σπείρα Σπείρα με σπιρούνια. Το είχαν ακούσει στο ραδιόφωνο τα παιδιά και ήθελαν οπωσδήποτε να πάμε. Ήταν μια πολύ ωραία παράσταση. Η σκηνή ήταν σαν πασαρέλα και γύρω της είχε τραπεζάκια με καρέκλες που κάθονταν οι θεατές. Οι ηθοποιοί μας μετέφεραν 4 γνωστά παραμύθια, διασκευασμένα όμως σε μουσική του Κραουνάκη και στίχους της Νικολακοπούλου. Ήταν πολύ πρωτότυπο και άρεσε και στους 4.

Είδαμε επίσης το Hobbit. Τρεις ολόκληρες ώρες γεμάτες χόπιτ, νάνους, ορκς, μάχες, μάγους… Πραγματικά με ρούφηξε η σκηνή. Δυστυχώς θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά για τη συνέχεια! Το έργο είναι πολύ καλό, η μεταφορά όχι 100% πιστή αλλά πολύ κοντά, οι ηθοποιοί σούπερ. Δεν είναι παιδικό καθώς έχει πολλές μάχες και τέρατα, αλλά είναι πιο παιδικό από τον Άρχοντα, κάτι όμως που ξέρουν όσοι έχουν διαβάσει τα βιβλία. Το βιβλίο άνετα διαβάζεται από πιο μικρά παιδιά…

Τέλος είδαμε το Εθνικό Θέατρο Ακροβατών της Κίνας στο Μπάτμιντον. Ήταν μια υπέροχη παράσταση! Φαντασμαγορικά κουστούμια, ωραία μουσική και φυσικά ακροβατικά που έκαναν όλο το θέατρο να μένει άφωνο. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν πραγματικά. Χαίρομαι πάρα πολύ που επιλέξαμε να πάμε εκεί…

Αυτά λοιπόν κάναμε στην Αθήνα τα Χριστούγεννα. Και βέβαια παίξαμε πολλες παρτίδες από τα καινούρια μας επιτραπέζια παιχνίδια!!! Παιχνίδι, φίλοι, παραστάσεις, φαγητό… Τι καλύτερο;;;

Καλή χρονιά, επισήμως!

Ουφ έχει φτάσει 8 του μήνα και δεν έχω γράψει τίποτα! Κάτι η ίωση που ακόμα δε λέει να περάσει εντελώς (η σέξι φωνή φορτηγατζή έχει την τάση να κάνει την εμφάνισή της αν μιλήσω πολύ), κάτι η βαρεμάρα, κάτι η πολύ δουλειά (που τρώει τον αφέντη), κάτι οι γιορτές και τα τραπέζια, πάνε τα ποστ!

Και όχι μόνο τα ποστ. Ούτε βασιλόπιτα δεν είχα αξιωθεί να φτιάξω, να κόψουμε στο σπίτι μας! Αίσχον! Έτσι αυτό το σαββατοκύριακο, έπρεπε να διορθωθούν και τα δυο αυτά.

Επειδή ούτε η Σοφία είχε φτιάξει βασιλόπιτα, είπαμε να τη φτιάξουμε μαζί. Και επειδή το Σάββατο ήταν η γιορτή της Ιωάννας και το περάσαμε παίζοντας επιτραπέζια όλη μέρα γιορτάζοντας, δεν βρέθηκε χρόνος για τη βασιλόπιτα. Ε, σήμερα όμως, ήρθε η ώρα! Μαγειρέψαμε ωραίο φαγητό και φτιάξαμε και νόστιμη βασιλόπιτα. Τη συνταγή αυτή την είχα βάλει στο μάτι πολύ καιρό τώρα και, αν δεν την έχετε δοκιμάσει, πρέπει οπωσδήποτε. Είναι εύκολη, σχετικά γρήγορη και πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ νόστιμη!

Πριν την ψήσουμε

Φυσικά και προσθέσαμε και σοκολάτα...

Δεν ξέρω πραγματικά πως κρατηθήκαμε και δε τη φάγαμε ακόμα και ωμή! Για να μην μιλήσω για την μυρωδιά καθώς ψηνόταν και τό πόσο λαχταριστή ήταν όταν ψήθηκε. Αφού θέλαμε να την κόψουμε επί τόπου, αλλά εντέλει κάναμε το σωστό και το πρέπον και περιμέναμε να φάμε πρώτα το μεσημεριανό μας (πρέπει να δίνουμε και το καλό παράδειγμα στα παιδιά μας…. φτου).

Έτοιμη!

Βεβαίως όσο περιμέναμε να γίνει η βασιλόπιτα και το φαγητό, παίζαμε επιτραπέζια και γι αυτό η βασιλόπιτά μας πήρε ένα λίγο πιο σκούρο χρωματάκι απ’ ό,τι έπρεπε, αλλά ευτυχώς το σώσαμε. Ήταν πραγματικά εξαιρετικά νόστιμη και όλοι την τσακίσαμε! Νομίζω θα την φτιάχνουμε και γενικότερα μες τη χρονιά, γιατί ενθουσιαστήκαμε οικογενειακώς.

Κομμάτι πήρε φυσικά το σπίτι, η Κίκα, εμείς και τα 5 παιδιά μας. Ναι 5. Τα δυο μικρά και τα 3 ενήλικα, η Σοφία, ο Πέτρος και ο Ερνέστο. Και το φλουρί πήγε στο πιο μακρινό και ξενιτεμένο, τον Ερνέστο και του ευχόμαστε να ενωθεί με την ελληνική του οικογένεια και πάλι φέτος για περισσότερες μέρες διασκέδασης!

Εμείς ευχόμαστε σε όλους το 2012 να είναι τόσο νόστιμο, μυρωδάτο, πλούσιο, γλυκό,όμορφο και γεμάτο, όσο η βασιλόπιτα μας!

 

Πως περάσαμε τα Χριστούγεννα – μέρος Β

Για να δούμε τι άφησα απ’ έξω …

Τη μέρα που ήταν άρρωστος ο Γιώργος νοικιάσαμε δυο ταινίες και είδαμε. Η μια ήταν το Ice Age, το οποίο φυσικά έχουμε δει ξανά όλοι πολλές φορές αλλά είναι από τα αγαπημένα μου (και η Ιωάννα είπε “αυτή τη φορά, κατάλαβα περισσότερα!”) και η δεύτερη ήταν τα Γκρέμλινς. Ανά διαστήματα βλέπουμε ταινίες που μας είχαν αρέσει εμάς ως παιδιά, όπως πχ τον ΕΤ, το Μόνος στο σπίτι, τα Γκούνις και τον Ιντιάνα Τζόουνς φυσικά! Τώρα, και λόγω Χριστουγέννων, ήρθε η σειρά για τα Γκρέμλινς. Θυμάμαι πως μου είχαν αρέσει πολύ, αν και με είχαν τρομάξει κάπως και θυμάμαι να έχω ένα κοιυκλάκι Γκίζμο. Η Ιωάννα δεν άντεξε να το δει όλο, φοβήθηκε και έφυγε. Ο Γιώργος από την άλλη το ευχαριστήθηκε πολύ!

Κάναμε και λίγα ψώνια. Μόνο βέβαια επειδή ήμασταν στα Mall, γιατί αλλιώς δεν ξέρω αν θα είχαμε βγει σε μαγαζιά. Δώρα βασικά και βιβλία για τα παιδιά.

Τέλος κλείσαμε την εκδρομή μας με έναν σούπερ ωραίο τρόπο. Πήγαμε για bowling με την τέλεια παρέα της οικογένειας Online και της οικογένειας philon. Kαι ως μπόνους συναντησαμε εκεί και τον Αλέξανδρο. Για μια ακόμα φορά βεβαίως έχασα, αλλά μπορώ να δώσω ως δικαιολογία το γόνατό μου χαχαχαχα Κερδίσαμε όπως πάντα διασκέδαση και καλή παρέα!

Τελείωσα επίσης το βιβλίο της Octavia Butler που διάβαζα. ΛέγεταιWild Seed και είναι μέρος του Patternist series.  Μου άρεσε. Έχει κοινά στοιχεία με πολλά άλλα της βιβλία (γυναίκα μαύρη με ειδική αξία εκμεταλλεύεται από άλλον), αλλά είναι και λιγότερο μαύρο και βαρύ. Θα συνεχίσω και με τα υπόλοιπα.

Γυρίσαμε στην Καλαμάτα πλήρεις από εμπειρίες, αλλά και εξαιρετικά κουρασμένοι. Ελπίζω να ξεκουραστώ λιγάκι αυτή την εβδομάδα που μας έρχεται, γιατί τα έχω ψιλοφτύσει. Αλλά είναι από ωραία κούραση, οπότε….

 

Πως περάσαμε τα Χριστούγεννα – μέρος Α

Την εβδομάδα αυτή τα παιδιά δεν είχαν φυσικά σχολείο και ο Κωνσταντίνος δε δούλευε. Πάντα περνάμε τη μια από τις δυο γιορτές στην Αθήνα, ώστε να είναι ευχαριστημένοι και οι δυο παππούδες. Έτσι μπορεί εγώ να έπρεπε να δουλεύω κιόλας, αλλά ανεβήκαμε και κάναμε και ένα σωρό πράμγματα!

Το κυριότερο είναι πως είδαμε αρκετούς φίλους. Όχι όλους και όχι όσους θα θέλαμε, αλλά οκ, είμαστε ευχαρισημένοι. Και είδαμε και την ανηψιά (φυσικά και την αδερφή μου, αλλά τώρα παίρνω το αίμα μου πίσω, που από τη στιγμή που γεννήθηκαν τα παιδιά, πάψαμε να είμαστε εμείς οι σημαντικοί!)

Ο Γιώργος έκανε μια μέρα πυρετό και μείναμε κλεισμένοι στο σπίτι. Φοβηθήκαμε πως θα περάσουμε έτσι τις μέρες μας στην Αθήνα, αλλά εντέλει του κράτησε ούτε μια μέρα και μετά ήταν περδίκι!

Ανεβήκαμε στην Ακρόποολη.Το 2009 είχαμε επισκεφθεί το καινούριο μουσείο και το 2005 είχαμε ανέβει ξανά πάνω στην Ακρόπολη. Αλλά φυσικά η Ιωάννα ήταν πολύ μικρούλα τότε για να θυμάτε κάτι και ο Γιώργος θυμόταν λίγα πράγματα. Έτσι το ευχαριστήθηκαν πάρα πολύ που ξαναπήγαμε. Κάνμε τη βόλτα μας, είδαμε τα αρχαία, ήταν και μια ευκαιρία να δουν τα κορίτσια (ήμασταν με συμμαθήτρια της Ιωάννας μαζί) αυτά που διδάσκονται φέτος στην Ιστορία. Μόνο που πάνω φύσαγε κάμποσο και έκανε αρκετό κρύο και ο Γιώργος είχε την προηγούμενη μέρα πυρετό, οπότε φύγαμε κάπως πιο γρηγορα.

Έχει ενδιαφέρον όταν συγκρίνεις αυτή τη φωτογραφία με την αντίστοιχη του 2005...

Πήγαμε σινεμά (Γάτος σπιρουνάτος είναι αυτός…) και πήγαμε επίσης και στην παράσταση του Πέτρου και του Λύκου, σε αφήγηση Διονύση Σαββόπουλου. Το έργο αυτό τα παιδιά το ήξεραν πολύ καλά, μια που έχουμε ένα καταπληκτικό cd με την παράσταση, σε αφήγηση Δημήτρη Χορν. Ωραίος ο Σαββόπουλος, παραστατικός και υπερκινητικός όπως πάντα, αλλά παρ’ ολ’ αυτά δεν συγκρίνεται… Θα ήταν και δύσκολο πιστεύω. Όμως ο Πέτρος και ο Λυκος είναι το ιδανικό έργο για να γνωρίσουν τα παιδιά την κλασική μουσική και να μάθουν τα όργανα και πιστεύω πως αξίζει. Και δώσαμε λίγη παραπάνω προσοχή στη γάτα που την κάνει το κλαρινέτο! Επόμενος στόχος να την παίξει ο Γιώργος!

Ο Πέτρος και ο Λύκος όμως είναι σχετικά μικρό έργο. 40-45 λεπτά, κάπου εκεί. Όταν τελείωσε μας είχε φανεί πράγματι λίγο. Με έκπληξη ακούσαμε όμως τον Σαββόπουλο να λέει “διάλειμμα”. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Μαζέψανε και την ορχήστρα… Το δεύτερο μέρος λοιπόν της παράστασης μετατράπηκε σε συναυλία του Σαββόπουλου. Να πω την αλήθεια στην αρχή με ξένισε λιγάκι, γιατί θεώρησα πως το κοινό είναι λίγο ακατάλληλο, λίγο άκαιρο. Όμως όλοι οι γονείς το ευχαριστήθηκαν και σιγά σιγά, με τους θεατρινισμούς και τις διηγήσεις του Σαββόπουλου, παρασυρμένα όμως και από τα όμορφα σκηνικά και τον ενθουσιασμο των μεγάλων, τα πιτσιρίκια ξεσηκώθηκαν. Και κατέληξαν να το διασκεδάσουν περισσότερο από ό,τι τον Πέτρο και τον Λύκο. Στο τέλος ήταν όλα πάνω στη σκηνή, μαζί με τον Σαββόπουλο. Και είδα κάμποσα να τραγουδάνε και μαζί του…

Τα πιτσιρίκια (και η Ιωάννα πρώτη πρώτη) έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν στη σκηνή

Δώρα φτιαγμένα στο χέρι

Φέτος αποφάσισα κάποια από τα δώρα μας να είναι δώρα φτιαγμένα από εμάς κατά κύριο λόγο. Θεωρώ πως είναι πολύ ωραίο να δίνεις κάτι που έχεις φτιάξει, γιατί αυτό το δώρο κρύβει μέσα του πολύ αγάπη και προσωπικό δικό σου χρόνο.

Δε λέω πως δεν είναι ωραίο να αγοράσεις φυσικά κάτι για τον άλλο. Ίσα ίσα, αν βγεις έξω και ψάξεις να βρεις κάτι που ξέρεις πως ο άλλος θα το ήθελε πολύ και θα του άρεσε, και προσωπικό χρόνο έχεις ξοδέψει, και αγάπη περιέχει γιατί του δείχνεις πως τον ξέρεις και ξέρεις τι θα τον έκανε χαρούμενο. Αλλά και το δημιουργημένο από εσένα, έχει τη χάρη και την αξία του.

Αγόρασα καλαθάκια τα οποία μπορεί φυσικά κάποιος να χρησιμοποιήσει και μετά, τα έντυσα με πετσετάκια κουζίνας (και πάλι χρήσιμα) και τα γέμισα με καλούδια από τα χεράκια μας, κατασκευές μας και κάποια άλλα μικροδωράκια. Κάποια πράγματα στα καλάθια ήταν ίδια και κάποια ήταν εντελώς προσωπικά, φτιαγμένα για τους συγκεκριμένους παραλήπτες.

Έφτιαξα μπισκοτάκια Χριστουγεννιάτικα που τα στόλισα με royal icing, έφτιαξα μπουκαλάκια (τα διακόσμισα δηλαδή) και έβαλα μέσα αγουρέλαιο από τις ελιές μας και έφτιαξα και ένα μείγμα για Χριστουγεννιάτικη ζεστή σοκολάτα (με κακάο, κουβερτούρα, ζάχαρη, βανίλια, κανελογαρύφαλλο και μοσχοκάρυδο), το οποίο το έβαλα σε βάζο και τύπωσα και ταμπελάκι με οδηγίες. Αυτά τα έβαλα σε όλα τα καλαθάκια. Μετά περνάμε στα πιο προσωπικά δώρα, βιβλιαράκια σκέτα ή με φωτογραφίες, μπρελόκ ή σουπλά από χάντρες (αυτές του ΙΚΕΑ που τις σιδερώνεις), ημερολόγια και διάφορα άλλα μικρά ή μεγάλα δωράκια.

Ένα από τα καλαθάκια μου

Πέρασα αρκετές ώρες κατασκευάζοντας, αλλά πραγματικά το χάρηκα πάρα πολύ. Έτσι κι αλλιώς μου αρέσουν οι κατασκευές, αλλά όταν ολοκληρώνεις κάτι και το βλέπεις και το αποτέλεσμα σου αρέσει τρελά και είσαι σίγουρη πως θα αρέσει και στον άλλο, τότε είναι ακόμα καλύτερο.

και συσκευασμένο...

Και το καλύτερο δώρο για μένα ήταν όταν οι παραλήπτες χάρηκαν κι αυτοί με τη σειρά τους για τα δώρα αυτά και αναγνώρισαν τη αγάπη με την οποία φτιάχτηκαν. Και νομίζω πως αυτό είναι και το νόημα των Χριστουγέννων, το να δίνεις και να λαβαίνεις μεγάλες ποσότητες αγάπης…

ΥΓ κάποια στιγμή θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για τις κατασκευές μας, τις οποίες δεν ήθελα να δημοσιεύσω πριν παραλάβει ο καθένας το δωράκι του!