Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Παίζαμε με τον Γιώργο, τον γαργάλαγα και αυτός γέλαγε. Όπως τον είχα λοιπόν κάτω και αυτός ήταν ξελιγωμένος, του λέω για πλάκα: “για να δω τα δοντάκια σου. Τα πλενεις καλά;” Κοιτάω λοιπόν τα δόντια του και βλέπω κάτω κάτι…