Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Μια που λέμε για βιβλία

Μια που λέμε για βιβλία, έχω καιρό να γράψω για όσα διαβάζω.

Λοιπόν ξεκίνησα 2 βιβλία τα οποία δεν έχω τελειώσει.

Το πρώτο είναι το Paycheck του Φίλιπ Ντικ. Συλλογή διηγημάτων με πρώτο το ομόνυμο, στο οποίο βασίστηκε και η ταινία. Το paycheck λοιπόν πολύ ωραίο. Τα υπόλοιπα ξεκινούν καλά, με ενδιαφέρον και καλές ιδέες. Όσο προχωράς όμως στο βιβλίο τα διηγήματα γίνονται όλο και πιο περίεργα και είσαι σίγουρος πως ο τύπος έπαιρνε ΠΟΛΛΑ ναρκωτικά. Το έχω δίπλα στο κομοδίνο μου, αλλά με τόσα καλά βιβλία που ήρθανε αμφιβάλλω εάν θα το τελειώσω κάποια στιγμή.

Το δεύτερο είναι πάλι μια συλλογή διηγημάτων, τα οποία όμως έχουν ένα κοινό. Το βιβλίο λέγεται Tales from the White Hart του Άρθουρ Κλαρκ. Είναι μικρές ιστορίες που υποτίθεται πως έχουν διηγηθεί οι θαμώνες της παμπ White Hart. Είναι πολύ όμορφες ιστορίες,  όσες έχω διαβάσει μέχρι στιγμής με κάποια εξωφρενική εφεύρεση (που σε μερικές περιπτώσεις όμως έχει ήδη γίνει πραγματικότητα), με χιούμορ και φυσικά εξαιρετικά καλογραμμένες. Αυτό το βιβλίο σίγουρα θα το διαβάσω όλο κάποια στιγμή, απλώς τώρα δεν είναι η ώρα του μάλλον. Δεν ξέρω γιατί ακριβώς δεν με τράβηξε. Κάποια άλλη στιγμή.

Μετά από αυτά έπιασα το Fledgling της Octavia Butler. Με τράβηξε κατευθείαν και το τελείωσα πολύ γρήγορα. Δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Όσα βιβλία της έχω διαβάσει μέχρι τώρα ήταν όλα εξαιρετικά, βιβλία που σου μένουν και τα σκέφτεσαι για καιρό, βιβλία που ενώ τα διαβάζεις, ακόμα και όταν τα αφήνεις από τα χέρια σου, συνεχίζεις να “ζεις” μέσα σε αυτά.

Την συγκρίνω με την αγαπημένη μου Ούρσουλα ΛεΓκεν. Γράφουν επιστημονική φαντασία, αλλά αυτό που θέλουν να σου πουν αφορά την κοινωνία που ζούμε τώρα, τις διακρίσεις, το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε μια κοινωνία ανδροκρατούμενη. Μόνο που η μία κάνει γενικότερες αναφορές σε μειονότητες ενώ η άλλη έχει πάντα ηρωίδα γυναίκα μαύρη.

Το βιβλίο αυτό είναι το τελευταίο που έγραψε, καθώς πέθανε το 2006 στα 58 της. Εάν είστε super spoiler freaks μη διαβάσετε παρακάτω.

Μια ιστορία με δράκουλες, πολύ διαφορετικούς όμως από ό,τι έχετε δει ή διαβάσει μέχρι τώρα. Ένα μικρό κορίτσι “ξυπνάει” τυφλό και πολύ πληγωμένο, χωρίς να ξέρει ποιά είναι ή τι έχει γίνει. Σιγά σιγά γίνεται καλά και μαθαίνει πράγματα για τον εαυτό της, όπως το ότι τρέφεται με αίμα ανθρώπων. Θα πρέπει να μάθει όμως από την αρχή τα πάντα, γιατί έχει αμνησία και κυρίως θα πρέπει να βρει γιατί την κυνηγάνε.

Ή αλλιώς, πως να θέσετε θέματα γύρω από το ρατσισμό καθώς δίνετε καινούρια διάσταση σε μια χιλιοειπωμένη ιστορία. 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *