Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Έχει καθιερωθεί πλέον. Οι Παρασκευές είναι η μέρα του παιδιού (μικρού και μεγάλου).

Κάθε Παρασκευή βράδυ κρατάει η πεθερά μου τα παιδιά. Εμείς πάμε σε φιλικό σπίτι. Εκείνοι δεν έχουν babysitting αλλά τα πιτσιρίκια κατά τις 9 το βράδυ πέφτουν ξερά. Μόλις κοιμηθούν λοιπόν, ξεκινάει η διασκέδαση για μας

Μαζευόμαστε 3 ζευγάρια. Ψήνουμε τυροπιτάκια, λουκανικοπιτάκια ή πίτσες (υγιεινή διατροφή δηλαδή), στρώνουμε την τσόχα (βλέπε τάπητας του subuteo ανάποδα) και στρωνόμαστε στην μπιρίμπα! Αφού υπήρξαν οι απαραίτητες διαφωνίες για τους κανόνες, αφού τυπώθηκαν όσοι κανόνες βρέθηκαν στο ίντερνετ, τέλος καταλήξαμε σε αυτούς που μας έκαναν περισσότερο Έτσι οι μπιρίμπες, τα μπιριμπάκια, οι καθαρές και οι βρώμικες μπήκαν στη ζωή μας

Εχουμε χωριστεί σε δυο ομάδες, με ένα άτομο από κάθε ζευγάρι στην κάθε ομάδα. Η δική μου ομάδα χάνει διαρκώς χαχαχαχαχαχααα. Την προτελευταία φορά τους κερδίζαμε μέχρι το προελευταίο παιχνίδι και στον τελικό γύρο (πως το κατάφεραν ακόμα απορούμε), μας κέρδισαν για μια ακόμα φορά. Την Παρασκευή αυτή χάσαμε δε με 2.500 πόντους διαφορά! Έτσι είναι πλέον αποδεδειγμένο πως η τύχη νικάει την εξυπνάδα ( )

Αυτή την Παρασκευή θα το χάσουμε το παιχνίδι μας δυστυχώς. Ίσως μια διακοπή να μας κάνει καλό και να κερδίσουμε την επόμενη φορά (θα έχω χρόνο να σημαδέψω καμιά τράπουλα ίσως χαααχαχχαχαα).

Αυτή η εγγραφή έγινε την Monday, January 25th, 2010 στίς 12:06 pm και ανήκει στην κατηγορία Γενικά και στα Tags: φίλοι . Μπορείτε να παρακολουθήσετε απαντήσεις σε αυτή την εγγραφή από την εξής RSS 2.0 διεύθυνση. Μπορείτε να αφήσετε μία απάντηση, ή να κάνετε trackback από το δικό σας blog.