Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

45…

Κάπως έτσι έφτασαν και φέτος τα γενέθλιά μου.  Κάθε χρόνο συνηθίζω να λέω την καινούρια μου ηλικία από την αρχή της χρονιάς (λέω πχ 45 από τον Γενάρη) κι έτσι όταν έρχονται τα γενέθλιά μου το έχω συνηθίσει το νούμερο, δε μου κάνει εντύπωση. Δε το κάνω για αυτό τον λόγο δηλαδή, απλώς μπαίνει η καινούρια χρονιά και αισθάνομαι πως δεν έχω λόγο να λέω το νούμερο που έλεγα και πέρυσι! Όπως και να έχει, όπως είπα ό,τι σοκ είναι να περάσω, το περνάω στην αρχή της χρονιάς.

Μέχρι τώρα δε με είχε πειράξει η ηλικία μου. Πάτησα τα 40 και δε βρήκα καμία διαφορά. Τα 45 από την άλλη κάτι μου έκαναν. Ίσως γιατί στο μυαλό μου είναι σα να βρίσκεσαι στα 45 στην κορυφή του βουνού, στο peak, και από εδώ και πέρα έχει μόνο κατηφόρα. Μετά τα 45 είσαι πιο κοντά στα 50 και το 50 μου ακούγεται εξωφρενικό. Τώρα βεβαίως μια χαρά κρατιέμαι, η ηλικία μου δε μου φαίνεται, παιδάκι αισθάνομαι, τι σημασία έχει ένα νούμερο; Ε, ναι, τα ξέρω όλα αυτά. Να τα πείτε και στο μυαλό μου μπας και το χωνέψει! Θέλω να πω η λογική τα ξέρει, το συναίσθημα όμως τα αγνοεί. Κάποιες φορές λοιπόν με παίρνει λίγο από κάτω, περνάω κρίση μέσης ηλικίας προφανώς. Το καλό είναι πως τις περισσότερες μέρες και ώρες κυριαρχεί η λογική και η αισιοδοξία και δεν έχω πρόβλημα.

Όπως λέει και η γνωστή φράση “τα γενέθλια κάνουν καλό στην υγεία. Όσο περισσότερα έχεις, τόσο περισσότερο ζεις”. Έτσι χαίρομαι που ήρθαν και ελπίζω να έρθουν πολλά ακόμα!

Φέτος γιόρτασα τα γενέθλιά μου σε δόσεις. Από το Σάββατο ξεκίνησα κερνώντας μηλόπιτα όταν φάγαμε με την πεθερά μου (εδώ σας δίνω κομμάτι 🙂 ),

2016-05-15 08.14

συνέχισα την Κυριακή όπου φάγαμε με φίλο στην παραλία. Τη Δευτέρα που ήταν και τα κανονικά μου γενέθλια έφτιαξα ένα ωραίο κέικ, έτσι για το καλό, γιατί περίμενα πως κάποιος φίλος θα έρθει το βράδυ

chococake

Μα δεν είναι τέλεια αυτή η φωτογραφία; Τη βλέπω και τη λαχταράω και ας ξέρω πως είναι μόνο ένα απλό κέικ σοκολάτας με γκανάς από πάνω και φράουλες.

Εντέλει ήρθαν μόνο κάτι Ελβετοί ποδηλάτες (θα κάνω ένα ποστ και για αυτό), αλλά το κέικ φυσικά φαγώθηκε!

Την Τρίτη συνεχίστηκε η περιπέτεια στην κουζίνα, καθώς ήρθαν μερικοί φίλοι. Ξεκίνησα να λέω πως θα κάνω τούρτα, μια τυρόπιτα και μια σαλάτα και στο τέλος κατέληξα να φτιάξω και μελιτζανούλες και κοτομπουκιές και δεύτερο γλυκό… Όλοι νομίζουν πως μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω και να περνάω χρόνο στην κουζίνα, πως διασκεδάζω έτσι. Δεν είναι ακριβώς σωστό αυτό όμως. Δεν είναι πως δε μου αρέσει δηλαδή, μου αρέσει να μαγειρεύω και να δοκιμάζω καινούρια πράγματα, αλλά περισσότερο μου αρέσει να βλέπω τους άλλους να ευχαριστούνται με αυτά που ετοίμασα. Νομίζω πως αν ήμουν μόνη μου δε θα μαγείρευα ποτέ! Τους άλλους όμως θέλω να τους ταΐζω τα καλύτερα 🙂

tiropita2

Εδώ η τυροπιτούλα και από κάτω η τούρτα.  Ήθελα καιρό τώρα να δοκιμάσω το Boston Cream Pie και ήρθε η ώρα και για αυτό.

2016-05-17 09.55

και Γλυκό Δημητρούλας, το σιγουράκι σε περιπτωση που δε μας άρεσε και πολύ η τούρτα (που δοκίμαζα για πρώτη φορά)

2016-05-17 17.23

Πέρασα πολύ όμορφα, περιτριγυρισμένη από εξαιρετικούς ανθρώπους που νιώθω πως με αγαπάνε και είναι τόσο ωραίο αυτό! Και τι έγινε αν ο καιρός περνάει, όταν περνάει τόσο ωραία και με τόση αγάπη;

2016-05-17 22.13

 

3 thoughts on “45…

  1. gaitanaki (eliza)

    Χρόνια Πολλά Στελλάκι!
    Να σαι καλά να έχεις ανθρώπους γύρω σου που να τα γιορτάζετε μαζί!
    Εγώ από την τυρόπιτα θα πάρω που τρελαίνομαι αυτές τις μέρες λόγω εγκυμοσύνης.
    ΥΓ. δεν ξέρω πώς σε κάνει να αισθάνεσαι αυτό που θα σου πω, αλλά έχω φίλη, που έκανε το μοναχοπαίδι της στα 45! Για να δεις πόσα έχεις κάνει και πού θα μπορούσες να είσαι αυτή τη στιγμή! Θα μπορούσες να αλλάζεις πάνες!

  2. Στέλλα Post author

    Σε ευχαριστώ πολύ Ελίζα μου!
    Άσε, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω πως θα μπορούσα να αλλάζω πάνες! Θα το αφήσω σε εσάς αυτό (που είμαι σίγουρη πως θα το κάνετε με μεγάλη χαρά) κι εγώ θα προετοιμαστώ ψυχολογικά για τις μεγάλες αλλαγές που θα μας έρθουν σε δυο χρονάκια, με το παιδί μας να κλείνει τα 18…
    Η αλήθεια είναι πως είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή μου, τις επιλογές μου και το πού βρίσκομαι αυτή τη στιγμή. Έχω τα κάτω μου μερικές φορές, αλλά είναι τόσα τα πράγματα που με κάνουν να χαίρομαι, που περνάνε εύκολα 🙂

  3. gaitanaki (eliza)

    Κι εμένα μου φαίνεται, σαν τρίτος, μια χαρά τα έχεις καταφέρει! Και τώρα έρχονται τα χρόνια του έρωτα με τα παιδιά να ανεξαρτοποιούνται καιρός για συζυγικά παιχνίδια!
    Νομίζω όλους μας παίρνει από κάτω, είναι ανθρώπινο, αλλά νομίζω και δημιουργικό. Είναι σμίλευση δεδομένων και συναισθημάτων και ο μόνος τρόπος για να ονειρευτείς με πάθος το μέλλον.
    😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *