Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

κήπος

Ο κήπος μας

Έχουμε μεγάλο κήπο, αλλά όχι ιδιαίτερη διάθεση ή χρόνο για να φυτέψουμε κάνα λαχανικό. Το προσπαθήσαμε δυο χρονιές, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν και πολύ καλά. Για να φυτέψεις λαχανικά χρειάζεται να είσαι από πάνω τους και να τα φροντίσεις, να τα ξεχορταριάζεις, να τα ποτίζεις… Κι εμείς προτιμάμε να φεύγουμε εκδρομές και διακοπές και να περνάμε τα απογεύματά μας παίζοντας και κάνοντας μπάνιο.

Έτσι στον κήπο μας δεν υπάρχουν λαχανικά, αλλά υπάρχουν πολλά δεντράκια (που θέλουν σαφώς λιγότερη φροντίδα…). Και έχουν αρχίσει πλέον να βγάζουν -σχεδόν- όλα καρπούς. Φέτος φάγαμε πολλά βερίκοκα και από τα Διαμαντοπούλου και από τα Μπεμπέκου. Πιστεύω του χρόνου θα είναι τόσα ώστε να φάμε και να κάνουμε και μαρμελάδα!

Τα υπόλοιπα γίνονται σιγά σιγά:

Δυο αχλαδιές έχουμε. Η μια δεν κατάφερε να κρατήσει τους καρπούς φέτος (είναι η πρώτη χρονιά που κάνουν και οι δύο), από την άλλη όμως θα φάμε αχλαδάκια:

Αχλάδια Κοντούλες. Θα τα κόψω όσο είναι ακόμα λίγο άγουρα που μου αρέσουν!

Τρεις ροδιές έχουμε και έχουν όλες από μερικά ροδάκια πάνω. Και για αυτές είναι η πρώτη χρονιά που καταφέρνουν να κρατήσουν καρπό:

Όταν γίνουν κόκκινα κόκκινα, τι όμορφα που θα είναι!

Το limequat μας έχει βγάλει καρπό, δεύτερη χρονιά φέτος. Ο Κωνσταντίνος φυσικά χοροπηδάει από τη χαρά του γιατί σκέφτεται την πιο ωραία μαρμελάδα του κόσμου!

Μοσχομυρίζουν...

Η πορτοκαλιά πέρισυ έκανε 8 πορτοκάλια. Φέτος έχει κάμποσα περισσότερα:

Είναι τόσο ωραίο να τα βλέπεις να μεγαλώνουν!

Η μανταρινιά μας είδα να έχει τουλάχιστον 2 μανταρίνια!!! Την έχουμε αρκετά χρόνια, αλλά κάτι δεν της πάει καλά της καημένης και δεν έχουμε φάει μανταρινάκια μέχρι τώρα.

Ελπίζω να τα κρατήσει τα μανταρινάκια...

Η βανιλιά μας, που είναι όψιμη, κάνει κάθε χρόνο πάρα πολλές βανίλιες. Και φέτος είναι γεμάτη και μάλιστα με μεγαλύτερους καρπούς

Θα είναι έτοιμα στο τέλος του Αυγούστου...

Και η αμυγδαλιά έχει πάνω ένα σωρό αμυγδαλάκια

Είναι όμορφη ανθισμένη, αλλά είναι όμορφη και γεμάτη αμυγδαλάκια!

Βεβαίως οι ελιές μας βρίσκονται σε καλό δρόμο

Το βγάζουμε το λαδάκι της χρονιάς!

Και τέλος έχουμε και κάτι σταφυλάκια, τα οποία είναι από την κληματαριά της γειτόνισσας! Ένα κλαδάκι βρήκε το δρομο του προς το σπίτι μας και το έχουμε αφήσει!

Δεν ξέρω αν θα τρώγονται, θα το μάθουμε!

Τα αρωματικά φυτά μας δε, έχουν γίνει τέρατα και δεν προλαβαίνω να τα κλαδεύω!

Εκεί μέσα χώνονται οι χελώνες!

Αυτά με τον όμορφο κήπο μας. Μπορεί να μην έχουμε ντομάτες, αλλά κερνάμε φρέσκα φρουτάκια!

 

Από τον κήπο μας

Τα περισσότερα δεντράκια μας το φυτέψαμε πέρισυ.

Φέτος λοιπόν έχουμε ήδη αρχίσει να τρώμε φρούτα από τον κήπο μας.

Μέχρι στιγμής έχουμε φάει:

  • 14 βερίκοκα
  • 8 αμύγδαλα
  • 2 λεμόνια
  • 1 μανταρίνι
  • καμιά 20αριά φράουλες (οι άτιμες, παρότι είναι τεράστια τα φυτά, φράουλες δεν κάνουν)
  • εκατοντάδες (χωρίς πλάκα) λιμ κουάτ (που δεν ξέρω τι να τα κάνω 🙂 )

Το πιο πρόσφατο φρούτο μας είναι ένα πεπόνι! Βγήκε μόνο του, από τα οργανικά που θάβουμε στον κήπο μας. Ένα ολοστρόγγυλο, χρυσαφένιο πεπονάκι, περιμένει τον Κωνσταντίνο να γυρίσει για να κοπεί.

Και όλως περιέργως, δίπλα βγήκε άλλο ένα πεπόνι. Μόνο που αντί να είναι στρογγυλό, αυτό είναι Αργίτικο! Τώρα το πως η πεπονιά έκανε δυο διαφορετικά πεπόνια… τι να πει κανείς! (οκ, μάλλον δυο πεπονιές είναι που φαίνονται ως μια, αλλά και πάλι το να βγουν στο ίδιο σημείο, είναι κάπως περίεργο).

dscf1472

Κάντε κλικ για να μεγαλώσει η εικόνα και να δείτε καθαρά ένα χρυσό στρογγυλό πεπονάκι στα αριστερά και ένα πράσινο ακόμα και μακρουλό πεπονάκι στα δεξιά.

Φράουλες μες το χειμώνα

Δε λέει να χειμωνιάσει ακόμα. Έβαλε από χτες λίγη παραπάνω ψυχρούλα, ίσα για να βάλεις ζακέτα το απόγευμα όμως. Στη θάλασσα βουτήξαμε τον προηγούμενο μήνα, αλλά θα μπορούσαμε κάλλιστα να έχουμε βουτήξει μια από τις προηγούμενες μέρες.

Δεν παραπονιέμαι, ωραία είναι. Καθυστερείς να κατεβάσεις τα χειμωνιάτικα, έχεις χρόνο και άνεση να πλύνεις καμιά κουρτίνα, κυκλοφορείς με τα κοντομάνικα, κάθεσαι έξω με χαρά, ρίχνεις κάνα σουτάκι στην τρομερή μπασκέτα που πήρες μαζί με τη Σοφία. Είναι όμορφη αυτή η εποχή, χωρίς φοβερές ζέστες και φοβερά κρύα. Άσε που κάνεις οικονομία μια που δεν ανοίγεις θέρμανση!

Το καλύτερο όμως είναι οι φραουλιές μας. Αποφάσισαν πως τώρα είναι μια πολύ καλή εποχή να κάνουν φραουλίτσες. Έτσι έχουμε φάει καμιά δεκαριά φράουλες μέσα στον Νοέμβρη! Κρίμα να μην κάνουν πιο πολλές, μόλις μας τελείωσε η μαρμελάδα που είχαμε κάνει την άνοιξη 🙂

Ο κήπος μεγαλώνει

Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω για το σπίτι μας. Σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο. Και από τότε έχουμε κάνει πολλά πράγματα και νόμιζα πως τα έχω γράψει, αλλά έκανα λάθος.

Οπότε καιρός να το διορθώσουμε αυτό.

Το καλοκαίρι φυτέψαμε κάμποσα δέντρα στον κήπο. Μια μηλιά, μια πορτοκαλιά, μια μανταρινιά μια ροδιά, μια λεμονιά, ένα λάιμ και μια βερικοκιά. Επίσης βάλαμε μια ωραιότατη τέντα έξω και διαλέξαμε για σχέδιο ένα γαλάζιο ουρανό με άσπρα σύννεφα. Δένει πολύ όμορφα με τον γύρω χώρο και μπορούμε να κάτσουμε έξω πλέον να φάμε, χωρίς να μας χτυπάει ο ήλιος κατακέφαλα.

Αυτές τις μέρες πήγαμε και πήραμε άλλα πέντε δέντρα. Μια αχλαδιά, μια βανιλιά, μια ροδακινιά, μια αμυγδαλιά και μια ξινομηλιά. Πήραμε και μερικά αρωματικά να φτιάξω ένα “φράχτη” ας πούμε από θαμνάκια τέτοια (θρούμπι, δεντρολίβανο, ματζουράνα κλπ). Ήθελα κάτι που να μη χρειάζεται πολύ νερό και που να έχω πιθανότητες να μη το φάει η Κίκα. Αυτό το σκυλί μασάει τα πάντα… Όμως επειδή αυτά μυρίζουν εξαιρετικά έντονα, έχω ελπίδες…

Χτες που ήρθε η αδερφή μου από εδώ, έφερε δυο ακόμα δεντράκια, μια ροδιά και μια αχλαδιά. Θα τα φυτέψουμε και αυτά (και έχουμε ακόμα χώρο για κάμποσα).

Ο κήπος γίνεται όλο και πιο όμορφος και χαίρομαι μόνο με τη σκέψη του να βγαίνουμε έξω και να μαζεύουμε τα φρούτα μας. Προχτές κατάλαβα πως το λάιμ όμως, δεν είναι στην πραγματικότητα λάιμ (όπως με διαβεβαίωνε ο πωλητής), αλλά λάιμκουάτ, μια μίξη δηλαδή λάιμ με κουμ κουάτ. Είναι το μοναδικό που έχει πάνω από 30 φρούτα ήδη πάνω του, κάτι κίτρινα στρογγυλά σαν λεμονάκια, αλλά λεία, που μυρίζουν πολύ όμορφα. Πιστεύω χαμένα δεν θα πάνε. Το έριξα στο διάβασμα και έμαθα πως τρώγονται και ολόκληρα (με τη φλούδα δηλαδή), τα χρησιμοποιείς αντί για λάιμ ή λεμόνια, τα κάνεις γλυκό και μαρμελάδες, τα βάζεις σε φαγητά κι ένα σωρό άλλα. Οπότε ευχαριστημένη είμαι (αν και λίγο θυμωμένη με τον πωλητή που ή δεν ήξερε τι του γινόταν ή το έκανε επίτηδες).

Το σπίτι φυσικά δεν τελειώνει ποτέ. Πάντα κάτι θα βρίσκουμε να του κάνουμε. Απλώς τα βάζουμε όλα σε μια λίστα και τα κάνουμε σιγά σιγά. Πάντως γίνεται όλο και πιο όμορφο, οι τριανταφυλλιές έχουν θεριέψει, το γιασεμί σιγά σιγά ανεβαίνει κι εμείς απολαμβάνουμε το πρωινό μας στην βεράντα…

Ένα πεπόνι στην αυλή μας

Κι έτσι ξαφνικά, φύτρωσε μια πεπονιά στην αυλή. Φαντάζομαι είναι από τα οργανικά που θάβουμε και κάποιο κουκουτσάκι αποφάσισε να μεγαλώσει.

Έχει κι ένα πεπονάκι. Είναι μικρούλι και πράσινο, αλλά πάω και το κοιτάω κάθε μέρα! Μου είπαν πως τώρα κάνει κρύο και δεν θα γίνει, αλλά εγώ ελπίζω. Λες να πρέπει να το σκεπάσω με κάνα πλαστικό;

100_3262.jpg

Είναι πολύ αστείο αυτό το συναίσθημα στοργής προς τα φυτά που φυτρώνουν στην αυλή σου. Σαν να είναι παιδί σου ένα πράγμα. Τα αγαπάς, το φροντίζεις και αυτό μεγαλώνει. Βέβαια μετά το τρως, κάτι που μάλλον δεν είναι συνήθης πρακτική για τα παιδιά σου 🙂

ΥΓ Λες εντέλει να είναι καρπούζι; Μπα το έψαξα εντέλει και τα φύλλα του καρπουζιού είναι εντελώς διαφορετικά. Πεπόνι είναι, πεπόνι

Κήπος

Είναι φανταστικό το πως αισθάνεσαι όταν έχεις φυτέψει κάτι και το βλέπεις να φυτρώνει και να μεγαλώνει! Αισθάνεσαι μια περιφάνια βρε παιδί μου!

Στον κήπο έχουμε άπλετο χώρο και είχαμε πει έτσι από πέρισυ πως θα φυτεύαμε όταν μέναμε εδώ. Αν και ακόμα λοιπόν έχει τα χάλια του (με σπασμένες πέτρες παντού και άλλα), όλο και κάτι βάλαμε.

Δείτε λοιπόν τις φραουλιές μας:

fraoules.jpg

Τις ντοματιές:

tomatos.jpg

Τις πιπεριές:

piperies.jpg

Τις φασολιές:

fasolia.jpg

Αλλά και κάτι πατατιές που φύτρωσαν έτσι από μόνες τους:

patates.jpg