Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

πάρτυ

Το Νεκρονομικόν, ο Κθούλου και τα δεκαπεντάχρονα

Κάθε χρόνο ο Γιώργος μου ζητάει μια περίεργη τούρτα για τα γενέθλιά του, σύμφωνη με τα ενδιαφέροντά του την κάθε φορά. Συνήθως μάλιστα την έχει αποφασίσει μήνες πριν (το εντελώς αντίθετο από την Ιωάννα δηλαδή που αλλάζει γνώμη μέχρι τελευταία στιγμή). Αυτή τη φορά ήθελε η τούρτα του να έχει ως θέμα τον Κθούλου (ο σύνδεσμος είναι για όποιον δεν ξέρει τον Κθούλου, τον Λαβκραφτ και τη μυθολογία που έχει πλάσει και ενδιαφέρεται να μάθει. Αν θέλετε κάτι πιο γρήγορο και ανάλαφρο, υπάρχει και αυτός ο σύνδεσμος από τη Φρικηπαίδια). Ψάξαμε λοιπόν για τούρτες ανάλογες και πήρα ιδέες. Θέλαμε τον Κθούλου να ξεπροβάλλει από το Νεκρονομικόν και μια που δε βρήκα καμία ακριβώς όπως ήθελα, έκανα μια μίξη ιδεών. Έψαξα και για εικόνες που να δείχνουν το Νεκρονομικόν (μπορεί να μην υπάρχει στ’ αλήθεια, αλλά βρίσκεις πολύ υλικό) και σχημάτισα στο μυαλό μου το πώς ήθελα να γίνει.

Έφτιαξα λοιπόν το βιβλίο και έβαλα πάνω του και το σύμβολο της πύλης του Νεκρονομικόν, όπως το είδα στις εικόνες. Όταν το είδε ο Γιώργος ενθουσιάστηκε και σκέφτηκε να γράψουμε στη ράχη του βιβλίου κάτι με ρούνους. Είπαμε να γράψουμε το όνομά του λοιπόν, οπότε βρήκε πώς θα γραφόταν με το ρουνικό σύστημα του παιχνιδιού που παίζει, του Skyrim, μου το έγραψε κι εγώ το μετέφερα στο βιβλίο.

cthulhu cake

Έβαλα τα πλοκάμια του Κθούλου να σκίζουν το βιβλίο και να βγαίνουν από μέσα και έλεγα να βγάλω άλλο ένα πλοκάμι από το πλάι. Ο Γιώργος πρότεινε να είναι μάτι αυτό που θα βγαίνει από εκεί και μάλιστα το έφτιαξε κι όλας!

Τέλος έφτιαξα και κάμποσα cupcakes (γιατί έλεγα πως θα είναι μικρή η τούρτα) και έχωσα πλοκάμια και σε αυτά.

cthulhu cake

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η φετινή τούρτα του Γιώργου! Το εσωτερικό της ήταν κέικ σοκολάτας με βουτυρόκρεμα σοκολάτας (το ίδιο και τα cupcakes). Μπορώ να πω πως διασκέδασα πάρα πολύ την κατασκευή της, ήταν από τις πιο εύκολες τούρτες που έχω κάνει, αλλά με απίθανο αποτέλεσμα! Ξεκίνησα να βγάζω και φωτογραφίες βήμα βήμα, αλλά στην πορεία απορροφήθηκα τόσο που ξεχάστηκα…

Κατά τα άλλα δεν έκανα και τίποτα ιδιαίτερο για το πάρτυ. Είναι μεγάλα παιδιά πλέον και άλλωστε έρχονται εδώ κάθε δεύτερη Κυριακή να παίξουν D&D, είναι… του σπιτιού όλα… Ήταν Κυριακή D&D και αυτή, μαζεύτηκαν από το πρωί, για ένα παιχνίδι διαρκείας. Τους είχα έτοιμα υλικά στο τραπέζι για να φτιάξουν σάντουιτς, τους είχα χυμούς και κάτι τυροκροκέτες. Βεβαίως τα εξαφάνισαν όλα. Το μεσημέρι φτιάξαμε κοκκινιστό με μακαρόνια και μια σαλάτα και μετά κόψαμε την τούρτα.

2015-11-08 15.24 2015-11-08 15.25 2015-11-08 15

Τα παιδιά έμειναν μέχρι τις 5, καθώς μετά είχαν κάποια θέατρο και έπρεπε να φύγουν. Πέρασαν θαύμα όμως, διασκέδασαν πολύ και βεβαίως ξετραλλάθηκαν όλα με την τούρτα. Άρα είμαι κι εγώ απόλυτα ικανοποιημένη!

Το πάρτυ των 13

Η Ιωάννα μας γίνεται 13 χρονών φέτος. Official teenager! Και βεβαίως κάναμε πάρτυ για να το γιορτάσουμε!

Εδώ και καιρό σκεφτόταν και άλλαζε γνώμη για το τι είδους πάρτυ θα κάνει αυτή τη φορά. Θα ήταν πυτζάμα πάρτυ; Θα ήταν beach party; Θα βγαίνανε σε καφετέρια; Θα ερχόντουσαν σπίτι για καμιά ταινία; Θα είχε και αγόρια; Περάσαμε από πολλά στάδια και στο τέλος κατέληξε μια βδομάδα πριν γίνει το πάρτυ για το τι ήθελε. Η ημερομηνία είχε κανονιστεί δηλαδή, το είδος μας έμενε… Αποφάσισε λοιπόν πως θέλει πάρτυ με παιχνίδια και συγκεκριμένα με κυνήγι θησαυρού.

Challenge accepted!

Είχα πολύ καιρό να κάνω τέτοιο πάρτυ, να ετοιμάσω παιχνίδι. Και τώρα έπρεπε να το στήσω έτσι που να είναι κατάλληλο για παιδιά Γυμνασίου. Έκανα λοιπόν μεγάλη έρευνα, βρήκα σάιτ εξαιρετικά για κυνήγια θησαυρού, έστυψα το μυαλό μου, πήρα βοήθεια από τον Κωνσταντίνο και τον Γιώργο και κάναμε ένα εξαιρετικό παιχνίδι, για το οποίο είμαι περήφανη!

Μετά από σκέψη καταλήξαμε να κάνουμε ένα κυνήγι με 13 στοιχεία, όσα και τα χρόνια της Ιωάννας. Μάλιστα βρήκα φωτογραφίες της από κάθε μια χρονιά, εκεί γύρω στα γενέθλιά της, τις τύπωσα και τις κόλλησα έξω από τον κάθε φάκελο. Δηλαδή το πρώτο στοιχεία είχε φωτογραφία της Ιωάννας νεογέννητης, το δεύτερο όταν ήταν ενός, το τρίτο όταν ήταν δυο κλπ, μέχρι το δέκατο τρίτο στοιχείο που είχε μια περσινή της φωτογραφία και έστελνε βέβαια στο κουτί του θησαυρού. Το παιχνίδι ήταν φτιαγμένο για να είναι ομαδικό, γιατί στην αρχή θα ήταν μόνο 5 κορίτσια και δεν είχε νόημα να κάνουνε ομάδες. Εντέλει ήταν 9 βέβαια, αλλά μια χαρά δούλεψε κι έτσι. Για επόμενη φορά, για τέτοιο αριθμό παιδιών, μάλλον θα τις χώριζα σε δυο ομάδες όμως με κάποιο τρόπο, ώστε να συμμετέχουν όλα περισσότερο. Θα καταγράψω εδώ όλους τους γρίφους για να το θυμάμαι και γιατί είχε επιτυχία αν θελήσει κανείς άλλος να κάνει κάτι παρόμοιο.

Στοιχείο 1: Γρίφος: “μια λέξη που περιέχει άλλες φορές ένα γράμμα, άλλες φορές πολλά”. Στέλνει στο Γραμματοκιβώτιο.

Στοιχείο 2:  Φράση με λάθος γράμματα: “Ρατέβα σπο λον εραίο ανλκυστήρι γου έταν παζήσεις το κρυμπί τομ πάνεις νι αλεβαίνει επήνω κέντε ώρας”. Πρέπει να βρουν ποιά γράμματα είναι λάθος, να τα αντικαταστήσουν με τα σωστά και αυτά τα σωστά δημιουργούν τη φράση ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. Μέσα στο φάκελο είχε και ένα χαρτί με την αλφάβητο στα ιερογλυφικά που θα το χρησιμοποιήσουν σε άλλο στοιχείο.

Στοιχείο 3: Παζλ. Είχα βγάλει φωτογραφία ένα κομμάτι του βραχόκηπου, την τύπωσα, την κόλλησα σε χαρτόνι και την έκοψα σε κομμάτια. Πρέπει να σχηματίσουν την εικόνα, να βρουν το μέρος και να ψάξουν εκεί. (εδώ ήταν το μόνο στοιχείο που θα έπρεπε να έχω κάνει διαφορετικά. Το έκοψα σε ορθογώνια κομμάτια, κάνοντάς το έτσι εξαιρετικά δυσκολο να λυθεί -δεν καταλάβαινε κανείς ούτε ποιές ήταν οι άκρες. Χρειάστηκε να τα βοηθήσω λέγοντάς τους πως είναι μια φωτογραφία και πως η Ιωάννα θα μπορέσει να καταλάβει ποιό μέρος απεικονίζει).

Στοιχείο 4: Ρέμπους. Ο Γιώργος, αφού είδε πώς λειτουργούν τα διάφορα rebus generators που βρήκαμε στο ίντερνετ, κάθησε και έφτιαξε ένα μόνος του.

Στέλνει στο συρτάρι των γυαλιών, στη κουτσομπόλα μας. Επίσης στο φάκελο υπήρχε και χαρτί με την αλφάβητο σε σήματα Μορς.

Στοιχείο 5: Λαβύρινθος, φτιαγμένος εδώ, με τη φράση: “Δεν καις βενζίνη, καις θερμίδες, κουβαλάς πράγματα και κάνεις καλό και στο περιβάλλον”. Στέλνει στα ποδήλατα

Στοιχείο 6: Γρίφος: “Αλλού με κάνουν σπίτια, αλλού με βάζουν στο ποτό, μπορεί να με θεωρείς σκληρό μα στην αγκαλιά σου λιώνω”. Στέλνει στην κατάψυξη, όπου το επόμενο στοιχείο το έχω βάλει σε ένα πλαστικό μπουκαλάκι που το έχω κλείσει στο κέντρο ενός μεγάλου κομματιού πάγου (γέμισα μεχρι τη μέση ένα μπολ με νερό, έβαλα το μπουκαλάκι, το άφησα να παγώσει και μετά γεμισα το μπολ μέχρι επάνω -αλλιως επέπλεε και δεν έμενε στο κέντρο). Μαζί είχε μια διαφάνεια στην οποία ήταν σημειωμένα κάτι τετράγωνα.

Στοιχείο 7:  Γρίφος: “Μεγάλο, άσπρο, σιδερένιο, σε βοηθάει να περπατάς”. Η φράση ήταν γραμμένη καθρέφτης και παραμορφωμένη κιόλας, ώστε να μη μπορούν να τη διαβάσουν αν δεν πάνε σε καθρέφτη. Σε στέλνει στην μεταλλική ντουλάπα που έχουμε τα παπούτσια.

Στοιχείο 8: Φράση “UNDER THE TV” γραμμένη σε σήματα Μορς

Στοιχείο 9: Οδηγίες για να βρεθούν από το έπιπλο της τηλεόρασης στην ελιά έξω από το σπίτι. Τις οδηγίες τις έγραψε ο Γιώργος (του τύπου “κάνε 5 βηματα μπροστά. Κάνε στροφή 90° δεξιά. Προχώρα 10 πλακάκια κλπ κλπ) και ακολούθησε μια τεράστια διαδρομή για να τις πάει! Το στοιχείο ήταν κρυμμένο σε μια κουφάλα της ελιάς.

Στοιχείο 10: Λέξη UBONGO γραμμένη στα ιερογλυφικά.

Στοιχείο 11: Για να πάρουν το επόμενο στοιχείο έπρεπε να λύσουν όλες από ένα πλακίδιο UBONGO extra (επιτραπέζιο παιχνίδι). Το στοχείο είχε μέσα ένα τετράγωνο πλέγμα με γράμματα (10Χ10 με ένα γράμμα σε καθε τετράγωνο). Πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη διαφάνεια που πήραν σε προηγούμενο στοιχείο και να βρουν ποιά μεριά είναι σωστή. Τα τετράγωνα στη διαφάνεια όταν μπουν σωστά πάνω στο πλέγμα σχηματίζουν τη λέξη ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ.

Στοιχείο 12: Σταυρόλεξο. Έχει σημειωμένα συγκεκριμένα γράμματα και όταν λυθεί σωστά, αν μπουν σε σωστή σειρά, βγαίνει η λέξη ΦΟΥΡΝΟΣ.

Στοιχείο 13: Το στοχείο αυτό έγραφε μέσα: “το τελευταίο στοιχείο το έχετε ήδη” και είχε καρφιτσωμένο το γράμμα Σ. Σε κάθε φάκελο από τα προηγούμενα στοιχεία είχε μέσα από ένα γράμμα. Όλα μαζί, αν μπουν στη σωστή σειρά, κάνουν τη φράση ΚΟΥΤΙ ΚΟΥΒΕΡΤΑΣ. Αυτό ήταν το δεύτερο που τις δυσκόλεψε πάρα πολύ, γιατί ήταν πολλά τα γράμματα και μπορούσαν να σχηματισουν πολλές λέξεις. Επειδή κάποιες κοπέλες έπρεπε να φύγουν νωρίτερα αποφάσισα να τις βοηθήσω, λέγοντάς τους την πρώτη λέξη (που την είχαν ήδη βρει σε κάποια από τις προσπάθειές τους). Ίσως άλλη φορά να τα είχα βάλει στη σειρά τα γράμματα (αν και αμφιβάλλω πως θα τα κρατούσαν έτσι) ή να είχα κάποιο χρωματικό κώδικα (πχ ανά 2-3 γράμματα το ίδιο χρώμα).

Στο κουτί που έχουμε στο σαλόνι και βάζουμε τα κουβερτάκια μας λοιπόν, βρήκαν το κουτί του θησαυρού που είχε μέσα κουτάκια με βραχιόλια και καραμέλες (ένα για την κάθε μια) και χύμα σοκολάτες και καραμέλες.

Ενθουσιάστηκαν όλες, ευχαριστήθηκαν πάρα πολύ το παιχνίδι και νομίζω πως ήταν όσο δύσκολο έπρεπε. Πήρε γύρω στα 75 λεπτά για να ολοκληρωθεί.

Μετά από αυτό κόψαμε την τούρτα! Η τούρτα ήταν το δεύτερο πράγμα για το οποίο είχε πέσει πολλή σκέψη. Στο τέλος μου ζήτησε όμως τούρτα παγωτό, που ήταν και εύκολο να την κάνω. Το κέικ σοκολάτας μας, με παγωτό cream and cookies, γλάσο νουτέλας και στόλισμα με σοκολάτα και μπισκότο.

Εύκολη και νόστιμη, απλώς θέλει κάνα 10λεπτο να μείνει εκτός κατάψυξης, γιατί αλλιώς… γίνεται ιπτάμενη τούρτα όταν πας να την κόψεις!

Περάσαμε υπέροχα!

Τα site που χρησιμοποίησα για να πετύχει αυτό το πάρτυ ήταν:

Pinterest: έκανα ένα board στο οποίο συμμετείχε και η Ιωάννα και κάναμε pin όποια ωραία ιδέα βρίσκαμε! Εξαιρετικό εργαλείο!

Festisite: φτιάχνεις λαβύρινθους, ρέμπους και πολλά ακόμα!

Treasure-hunt ideas: άπειρες ιδέες, για όλες τις ηλικίες και χώρους!

crosswordlabs  για τα σταυρόλεξα

 

14: Πάρτυυυυ

Να που ο Γιώργος έκλεισε και τα 14. Μεγαλώνουν τα άτιμα!

Έχει μπει πλέον στα teens, αλλά η αλήθεια είναι πως προβλήματα προς το παρόν δεν έχουμε. Όλα βαίνουν ομαλώς. Ίσα ίσα που θα έλεγα πως καλυτερεύουν κιόλας όσο περνάει ο καιρός. Ο Γιώργος είναι ένα αρκετά υπεύθυνο παιδί, γεμάτο χαρά, ενθουσιασμό και χιούμορ (κάποιες φορές μεγαλύτερα απ’ όσο αντέχω δηλαδή..). Έχει φίλους, παίζει, διαβάζει, ενδιαφέρεται για μια απίστευτη γκάμα πραγμάτων και φροντίζει να μαθαίνει από παντού για τα πάντα! Τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η Φυσική και η Χημεία, έχει πάθει μια λατρεία με τον περιοδικό πίνακα, θέλει να γίνει Κβαντικός Φυσικός. Από την άλλη τον ενδιαφέρει και οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με το πώς λειτουργεί ο κόσμος και η κοινωνία.

Μπορεί να έκλεισε τα 14 αλλά σωματικά δεν έχει μπει ακόμα σε αυτή την μεγάλη αλλαγή. Έχει ψηλώσει, έχει περάσει το 1.70 πλέον, θα ξεπεράσουμε σε λίγο και το ν.43 παπούτσι, αλλά δεν έχει βαρύνει η φωνή του, δεν έχει βγάλει το χνούδι που βλέπω στους φίλους του. Νομίζω το περιμένει, άλλωστε ποιό παιδί δε θέλει να βλέπει τις αλλαγές αυτές; Εγώ από τη μια λέω άστον να μείνει λίγο ακόμα παιδί, από την άλλη ανυπομονώ κι εγώ!

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε παιδιά εδώ για το Halloween. Τώρα είχαμε λιγότερα παιδιά, αγόρια μόνο, για το πάρτυ. Βεβαίως όταν λέμε πάρτυ δεν εννοούμε πλέον αυτά που κάναμε όταν ήταν πιο μικρά. Τώρα απλώς μαζεύονται και περνάνε κάπως την ώρα τους, τρώμε μεσημεριανό και κόβουμε και την τούρτα. Μια που μιλάμε για αγόρια, όταν λέμε “περνάνε την ώρα τους” εσείς μπορείτε να διαβάσετε “παίζουν ξύλο, βλέπουν αστεία βίντεο στο youtube, παίρνουν το Nerf της Ιωάννας και παίζουν Ρώσικη ρουλέτα” και άλλες τέτοιες δραστηριότητες που απαιτούν ιδιαίτερη χρήση φαιάς ουσίας… Α, και παίρνουν τηλέφωνο τη ρίζα του κακού. Απορήσατε; Μα είναι απλό. Βρήκαν τη ρίζα του αριθμού 666 (δηλαδή τη ρίζα του κακού) και είδαν πως στο νούμερο που βγαίνει υπάρχουν τα ψηφία 697κάτι. Αφού τα κινητά ξεκινάνε από 697 άρα βρήκαν το τηλέφωνο της ρίζας του κακού. Το κάλεσαν αλλά δεν ανήκει σε κανέναν. Άρα ο αντίχρηστος δεν έχει γεννηθεί ακόμα ή τουλάχιστον δεν έχει κινητό τηλέφωνο…

Όπως είπα αυτή τη φορά δεν είχα ιδιαίτερες ετοιμασίες για το πάρτυ. Τους έκανα μακαρόνια με κιμά για μεσημεριανό (σιγουράκι) και μια ωραία χωριάτικη με ντάκο και βεβαίως έκανα την τούρτα. Ο Γιώργος ζήτησε φέτος τούρτα Τάρντις και ενώ μου είχε φανεί αν όχι εύκολη, βατή τέλος πάντων, ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στο τσακ να τα παρατήσω και να την κάνω… τρουφάκια! Είχα δει πολλά  tutorials, τα είχα όλα έτοιμα, έτοιμο το κέικ, η γκανάς, είχα κόψει τετραγωνάκια από χαρτόνι για να γίνει όλο ίσιο και να στέκεται καλά. Στη θεωρία όλα τέλεια. Στην πράξη το πράγμα χάλασε. Η τούρτα έγινε σαν τον πύργο της Πίζας και δεν ίσιωνε ό,τι και να έκανα. Η ζαχαρόπαστα μου βγήκε σφιχτή και κουλάθηκα να την ανοίξω. Ό,τι και να έκανα με τη γκανάς, αποτέλεσμα μηδέν. Όλα αυτά βεβαίως στο χρόνο ανάμεσα στη δουλειά μου, το εργαστήριο και τις λοιπές ετοιμασίες. Κουράστηκα, απογοητεύτηκα και έκανα και λάθη. Και όσο τα έβλεπα τα λάθη, τόσο μεγαλύτερη απελπισία με έπιανε. Στο τέλος βγήκε μια καλή τούρτα βέβαια, όχι άψογη όπως την ήθελα, πολύ… wobbly, αλλά εντάξει. Νομίζω μόνο εγώ βίωσα αυτή την απογοήτευση. Τα παιδιά ούτε που κατάλαβαν αυτά που έβλεπα εγώ. Την είδαν, είπαν wow, την καταβρόχθισαν. Τέρμα.

Η τούρτα Tardis… Timey wimey wibbly wobbly…

O εορτάζων!

Όλοι οικογενειακώς (συν την αγαπημένη μας Σοφία). Όλοι με μπλουζάκια Tardis!

Έχουμε τρέλα με τον Doctor Who πώς να το κάνουμε… Και έχουμε επενδύσει και σε μπλουζάκια απ’ ό,τι βλέπετε. Δε φαίνεται καθαρά, αλλά όλοι έχουμε στην μπλούζα μας ένα Tardis, αν και είναι mash up με κάτι άλλο. Μπορείτε να βρείτε τι έχει ο καθένας;

Πάει…

 

Halloween!

Οκ, δεν είναι ελληνική γιορτή. Και τι έγινε; Είναι ευκαιρία για κάτι διαφορετικό, για διασκέδαση, για πάρτυ! Και ευκαιρία να μαζέψεις τους φίλους σου και να δεις μια αγαπημένη ταινία πάνω στο θέμα αυτό, το Nightmare Before Christmas!

Κάπως έτσι το σκέφτηκε ο Γιώργος, ενθουσιάστηκε με την ιδέα και η Ιωάννα, και κάλεσαν φίλους στο σπίτι για να δούνε την ταινία. Και φυσικά έπρεπε κάτι φαγώσιμο να υπάρχει να τη συνοδεύσει! Η αλήθεια είναι πως το σκέφτηκα πολύ για το τι να κάνω, καθώς δεν έχει ξανατύχει να μαζέψουμε εδώ 15 εφηβάκια, και ήθελα και να τα ευχαριστήσω και να τα χορτάσω. Έπεσε η ιδέα της πίτσας (αγοραστής δηλαδή), ως εύκολη λύση, αλλά μόλις άκουσα κάτι δηλώσεις των συμμαθητών (“τι φαγητό θα έχει; γιατί εγώ έρχομαι για το φαγητό αφού είναι η μαμά σου”) είπα πως δε γίνεται να κάνω κάτι τέτοιο! Μετά από πολύ σκέψη και ψάξιμο λοιπόν κατέληξα στα εξής:

Μούμιες με λουκάνικο:

Πολύ εύκολο, με σίγουρη επιτυχία. Είχα κάνει κάτι αντίστοιχο και στο πάρτυ Ζόμπι. Παίρνεις σφολιάτα, την κόβεις λωρίδες και την τυλίγεις γύρω από τα λουκάνικα, αφήνοντας λίγο περιθώριο στη μια μεριά για τα μάτια. Αυτή τη φορά έβαλα και μια λωρίδα τυράκι κάτω από κάθε λουκάνικο (δηλαδή έπαιρνα λουκάνικο, έβαζα μια λωρίδα τυρί από κάτω και τύλιγα όλο μαζί με τη σφολιάτα). Αφού ψήθηκαν έκανα μάτια με μουστάρδα.

Σαντουιτσάκια:

Κλασική αξία. Έκανα 3 διαφορετικά είδη για να καλύψω όλα τα γούστα

Πικάντικο μιξ:

Το trail mix είναι κάτι που συνηθίζουν στην Αμερική νομίζω. Ανακατεύεις ξηρούς καρπούς, ποπ κορν, κρακεράκια και μπαχαρικά και κάνεις ένα μιξ άκρως εθιστικό. Εγώ διάλεξα μια πικάντικη εκδοχή (θα βάλω το σύνδεσμο μόλις ανέβει η συνταγή στις Συνταγές). Τα παιδιά για να πω την αλήθεια δε το τίμησαν, ίσως γιατί τους άρεσαν όλα τα άλλα, δεν ξέρω. Πάντως εγώ όταν ξεκινήσω δε μπορώ να σταματήσω να τα τρώω….

Τυρένια μάτια:

Τυράκια babybell με ελιές και κέτσαπ (μαγιονέζα, μουστάρδα..) και φλέβες ζωγραφισμένες με χρώμα ζαχαροπλαστικής.

Κέικ κολοκύθας:

Η συνταγή για το κέικ κολοκύθας είναι ιδιαίτερα νόστιμη και μοιάζει με καρυδόπιτα. Τα παιδιά όλα νόμιζαν πως είναι καρυδόπιτα δηλαδή… Το στόλισα με γλάσο τυριού (τυρί κρέμα, βούτυρο και άχνη) και το έκανα σαν το κεφάλι του Jack  Skellington, να ταιριάζει με την ταινία!

Σοκολατένια ποντικάκια:

Η μεγαλύτερη επιτυχία του πάρτυ νομίζω! Γίνονται ιδιαίτερα εύκολα και είναι φανταστικά! (και εδώ θα μπει σύνδεσμος μόλις δημοσιευτεί η συνταγή). Είχα και έμπνευση και τα έβαλα να κάνουν εφόρμηση στα φαγητά του τραπεζιού!

Είχαμε βεβαίως και χυμούς κόκκινους, να ταιριάζουν με την ημέρα και τα παιδιά φέρανε και κάτι τύπου γαριδάκια που βρήκαν στο Lidl σχετικά με την ημέρα.

Εκτός από τα φαγητά είχαμε σκαλίσει δυο κολοκύθες με τα παιδιά. Η μια ήταν με τη σκηνή του Jack μπροστά στο φεγγάρι και η άλλη ήταν ο Pumpkin King (την οποία έκανε η Ιωάννα). Φέτος σκαλίσαμε 4 κολοκύθες στο σύνολο και έχω να πω πως είναι δύσκολο, χρονοβόρο και σε πονάνε τα χέρια σου μετά! Όχι από το σκάλισμα, αλλα από το άδειασμα…

Οι κολοκύθες κρατάνε καλά για 1-2 μέρες, μετά αρχίζουν να ζαρώνουν και έχουν πολύ πλάκα!

Βάλαμε μια κολοκύθα στο στήλο ακριβώς δίπλα στην εξώπορτα και μια μέσα στο σπίτι, δίπλα στην τηλεόραση.

Περάσανε όλα τα παιδιά φανταστικά και χάρηκα πάρα πολύ!

Πιτζάμα πάρτυ!

Το ζήσαμε και αυτό! Το πιτζάμα πάρτυ της Ιωάννας τελείωσε, με επιτυχία!

Η Ιωάννα είχε καλέσει 7 φίλες της για να έρθουν από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 11 το άλλο πρωί. Από τις 7 ήρθαν οι 4 μόνο (δύσκολο να αφήσουν οι μαμάδες τα παιδιά τους να κοιμηθούν σε ξένο σπίτι… πάλι καλά που ήρθαν και τα 4..). Ήταν όμως όλα πολύ χαρούμενα και ενθουσιασμένα με την ιδέα πως θα περάσουν όλο το βράδυ μαζί. Με το που ήρθαν φόρεσαν αμέσως τις πιτζάμες τους και.. το πιτζάμα πάρτυ ξεκίνησε!

Πήραν πατατάκια, ποπ κορν και πίτσα και είδαν ταινία.

Μετά κόψαμε την τούρτα (την οποία αποφάσισαν να φάνε για πρωινό εντέλει γιατί είχαν σκάσει όλα από αυτά που φάγανε όσο βλέπανε ταινία) και ήταν η σειρά των υπόλοιπων δραστηριοτήτων που είχαν σχεδιάσει. Τραγούδησαν καραόκε βάζοντας βιντεάκια από το youtube, χόρεψαν, βάφτηκαν, έβαψαν τα νύχια τους, ξεβάφτηκαν και βεβαίως μίλαγαν για ώρες.

Τους είχαμε βάλει τρια μεγάλα στρώματα στη σειρά στο υπόγειο και κοιμήθηκαν στρωματσάδα. Βεβαίως το κοιμήθηκαν είναι μια κουβέντα… Στις 12 τους είπα να κλείσουν φώτα και να μιλάνε ξαπλωμένες με κλειστά φώτα (ελπίζοντας πως θα κοιμηθούν στην πορεία), στις 1.30 τους είπα πως ήρθε η ώρα να κοιμηθούν πια (ελπίζοντας πως θα με ακούσουν), στις 2.00 τους το υπενθύμισα (η ελπίδα πεθαίνει κοιμάται τελευταία), στις 2.30 πίστεψα πως κοιμήθηκαν γιατί έπαψα να τις ακούω. Στις 5 (!!!) με ξύπνησαν με την πολυλογία τους!!! Αφού τους είπα πως είναι 5 το πρωί και μιλάνε δυνατά και έλεος τέλος πάντων, ξεραθήκανε πια όλες. Απ’ ό,τι έμαθα είχαν κοιμηθεί κάποιες στις 2.30 αλλά ξύπνησαν στις 5 (και αυτές από το μπουρου μπούρου των άλλων φαντάζομαι) και γι αυτό τις άκουσα όλες εκείνη την ώρα.

Πάντως στις 9 το πρωί ήταν όλες ξύπνιες και έτοιμες να συνεχίσουν τις δραστηριότητες! Αφού έφαγαν πρωινό κατέβηκαν ξανά κάτω για να παίξουν μαξιλαροπόλεμο και επιτραπέζια.

Αν εξαιρέσουμε ένα μικροεπεισόδιο με μια τηλεφωνική φάρσα που έκαναν (δεν ξέρουν τι θα πει αναγνώριση κλήσης μάλλον…) και το γεγονός πως δεν κοιμηθήκαμε ιδιαίτερα, θα έλεγα πως καλά τα πήγαμε! Τα κορίτσια σίγουρα τα πέρασαν αξέχαστα… Αυτό που θα πρέπει να θυμόμαστε για άλλη φορά είναι να παίρνουμε πιο σοβαρά αυτά που λένε τα κορίτσια και να μη νομίζουμε πως κάνουν πλάκα. Μας έλεγε η Ιωάννα πως θα μένανε ξύπνιες όλο το βράδυ και πως θα έκαναν τζόγκινγκ στις 5 το πρωί και εμείς γελάγαμε και κάναμε πλάκα, θεωρώντας πως ήταν εντελώς απίθανο να γίνει κάτι τέτοιο…. Ε, σας βεβαιώνω πως δεν ήταν. Αν δεν παρεμβαίναμε θα μπορούσαν να το έχουν κάνει. Οπότε την επόμενη φορά (αν γίνει), θα πρέπει να βάλουμε κι εμείς τους κανόνες μας, όπως έβαλε η Ιωάννα τους δικούς της…

Να σας δείξω και λίγα πράγματα για το πάρτυ:

Είχαμε πατατάκια και ποπ κορν (αυτά τα φτιάξαμε εμείς), χυμούς, πίτσα. Έφτιαξα cheesecake στο ποτήρι και βεβαίως την τούρτα.

Η διακόσμηση γενικώς έγινε με ένα ρολό χαρτί περιτυλίγματος. Έκοψα λωρίδες και έντυσα μπουκάλια (που τα είχα από το προηγούμενο πάρτυ της Ιωάννας), ντύσαμε κουβαδάκια από γιαούρτι και βάλαμε μέσα ποπ κορν (είναι πολύ χρήσιμα αυτά τα κουβαδάκια…) και έκοψα και τριγωνάκια και έκανα γιρλάντα. Πολύχρωμα πιάτα, κουταλάκια, καλαμάκια και χαρτοπετσέτες και έτοιμοι!

Δείτε εδώ πως φτιάξαμε τα κουβαδάκια:

Την επόμενη μέρα το πρωί τους είχα ετοιμάσει διαφορετικό μπουφέ. 4 διαφορετικά είδη δημητριακών, γάλα, φρούτα και μπισκότα τα περίμεναν για να διαλέξουν!

Ήταν ένα διαφορετικό πάρτυ, μια αξέχαστη εμπειρία για τα παιδιά (και για εμάς χαχαχαχα).

Χρόνια πολλά γλυκιά μου Ιωάννα!

Προετοιμασίες για πιτζάμα πάρτυ

Η Ιωάννα κλείνει τα 11. Ζήτησε λοιπόν φέτος να κάνει πιτζάμα πάρτυ, να καλέσει δηλαδή 6-7 φίλες της και να κοιμηθούν εδώ. Είπαμε ναι και ευτυχώς δεν είχαν πρόβλημα ούτε οι μαμάδες των άλλων κοριτσιών, άρα τώρα ετοιμαζόμαστε για πιτζάμα πάρτυ!

Εδώ και μια εβδομάδα η Ιωάννα κάνει ετοιμασίες. Κατ’ αρχάς είχε ετοιμάσει όλες τις προσκλήσεις μόνη της. Χρωμάτισε χαρτάκια, έγραψε την πρόσκληση, τα δίπλωσε και τα έκλεισε με κερί (έλιωσε κερί δηλαδή στο κλείσιμο). Και μαζί με μια φιλενάδα της ετοίμασαν λίστα με τις δραστηριότητες που θα έχουν στο πάρτυ, διάλεξαν ταινία που θα δουν και έγραψαν και κανόνες που θα πρέπει να ακολουθήσουν τα παιδιά.

Το πρόγραμμα νομίζω φαίνεται καθαρά. Οι κανόνες λένε:

Δεν βρίζουμε – Δεν ερχόμαστε στον πάνω όροφο – Δεν κάνουμε πράγματα που δεν έχω επιτρέψει – Απλά λέμε τη γνώμη μας, δεν αντιμιλάμε – Δεν γκρινιάζουμε – Δεν τσακωνόμαστε – Δεν ενοχλούμε τον Γιώργο – Δεν ενοχλούμε τους μεγάλους με το παραμικρό – Δεν ξυπνάμε τους άλλους – Δεν φωνάζουμε – Δεν είναι απαραίτητο να παίξουμε όλοι όλα τα παιχνίδια – Δεν πειράζουμε τα ηλεκτρονικά – Υπάρχουν εξαιρέσεις εάν πω εγώ – Υπακούμε τους κανόνες – Μπορώ να βάλω κι άλλους κανόνες.

(στο τέλος, μετά που το διάβασα, είπε να προσθέσει άλλον έναν κανόνα: Δεν λέμε τίποτα για τα ορθογραφικά λάθη! Παρακαλώ λοιπόν να τα παραβλέψετε, μια που είναι το αδύναμο σημείο μας. Άλλωστε ο κανόνας λέει “υπακούμε τους κανόνες”! )

Γέλασα πάρα πολύ με τους κανόνες! Της είπα πως τους βρίσκω λίγο δικτατορικούς βέβαια και πως το “δεν κάνουμε πράγματα που δεν έχω επιτρέψει” είναι κάπως… και αρχίσαμε να την πειράζουμε λέγοντας πως οι καλεσμένοι της μάλλον θα μείνουν πεινασμένοι και διψασμένοι αφού δεν έχει επιτρέψει να φάνε και να πιούνε και ίσως να τους δει να σκάνε στο πάτωμα επειδή δεν τους έχει επιτρέψει και να αναπνέουνε!!! Σπάσαμε πολύ πλάκα!!!

Για τις δραστηριότητες τα έχουν όλα κανονισμένα. Καραόκε από το youtube, βάψιμο – ξεβάψιμο με ό,τι έχει η μαμά (εδώ λίγο χλωμές τις βρίσκω γιατί η μαμά έχει ελάχιστα πράγματα), μαξιλαροπόλεμο… Μάλιστα δε θα κοιμηθούν ΟΛΗ τη νύχτα αφού θα συζητάνε (χωρίς να κάνουν φασαρία και να ξυπνάνε τους άλλους όμως ε;;;)  και θα κάνουν τζόκινγκ στις 5 το πρωί….

Η ταινία που αποφασίσανε να δούνε είναι το Freaky Friday. Πιστεύω θα διασκεδάσουν!

Το κυριότερο φυσικά πράγμα στο πάρτυ γενεθλίων είναι η τούρτα. Η Ιωάννα αποφάσισε η τούρτα της να έχει θέμα το πιτζάμα πάρτυ ώστε να ταιριάζει με το πάρτυ της. Στην αρχή ψιλοφρίκαρα με την τούρτα που διάλεξε, αλλά εντέλει μου βγήκε μια χαρά! Σας παρουσιάζω λοιπόν την τούρτα Πιτζάμα Πάρτυ:

Βοήθησαν και τα παιδιά. Ο Γιώργος έφτιαξε το καφέ αρκουδάκι, ενώ η Ιωάννα έκανε πολλές από τις λεπτομέρειες, όπως το τηλεκοντρόλ, το μοβ αρκουδάκι, το μπολ με τα ποπ κορν, τα μπλε παντοφλάκια, το κινητό, το βιβλίο… Περάσαμε πολύ καλά φτιάχνοντάς τη, αν και βομβαρδίσαμε ΟΛΗ την κουζίνα… Χαλάλι όμως γιατί έγινε ωραία! Η τούρτα που είχε δει η Ιωάννα είχε πιο πολλά κοριτσάκια, αλλά όταν είδε πόσο χρόνο μας έφαγε και πόση κούραση είχε μου είπε η καημενούλα “εντάξει μαμά, δεν χρειάζεται να φτιάξεις άλλη…”.

Αφού έφυγε λοιπόν το κυριότερο κομμάτι, πάω να ετοιμάσω τώρα τα υπόλοιπα. Νομίζω πως θα καταλήξουμε σε πίτσες, πατατάκια και ποπ κόρν πάντως… Να ταιριάζουν με το θέμα! Και για το πρωινό έχω έκπληξη στο μυαλό μου. Θα δούμε. Θα σας κρατήσω ενήμερους πάντως!

Βραδυά τρόμου. 12 δεκάχρονα στο σπίτι και εγώ.

Όχι, ο τρόμος δεν ήταν επείδή είχα να προσέχω 12 δεκάχρονα, αλλά επειδή θέλαν να δούνε τρομαχτική ταινία. Τα δεκάχρονα.

Λίγες μέρες πριν, η Ιωάννα ρώτησε “Να καλέσω το Σάββατο τα παιδιά της τάξης μου να δούμε ταινία?”.
[Σημείωση: η Ιωάννα, όταν λέει “τα παιδιά της τάξης μου” εννοεί πάντα τα κορίτσια. Υπάρχουν παιδιά και υπάρχουν αγόρια. Μην τα μπερδέυουμε!]
[Σημείωση 2: τα αγόρια της τάξης της Ιωάννας είναι αγρίμια. Η δασκάλα τους έχει απηυδήσει. Όλο παίζουν ξύλο και τσακώνονται. Μας λέει ότι δεν έχει πάρει πιο άγρια τάξη]
[Σημείωση 3: τα κορίτσια της τάξης της Ιωάννας δεν παίζουν ποτέ με τα αγόρια. Πάντα τσακώνονται και για όλα (βεβαίως) φταίνε τα αγόρια. Και σε όλα τα πάρτυ που κάνουν τα κορίτσια, καλούν μόνο τα κορίτσια. Εκτός από ένα πρόσφατα, που κάλεσαν και τα αγόρια, και η μαμά μας είπε ότι το μετάνιωσε]

Τα αγόρια της τάξης της Ιωάννας

Τα αγόρια της τάξης της Ιωάννας (κατά τις καθημερινές περιγραφές της)

Τα κορίτσια κατά την Ιωάννα

Και εγώ της είπα ναι.

Την άλλη μέρα μετά το σχολείο, έμαθα ότι είχανε φτιάξει προσκλήσεις και τις μοιράσανε και στα 18 παιδιά της τάξης της.
– 18?
– Ναι μπαμπά, 18 είμαστε.
– Εννοείς και τα αγόρια?
– Ναι, αφού σου είπα “τα παιδιά”
– …

Το κατάπια.
– Εντάξει, και τι θα δείτε λοιπόν?
– Θα δούμε την γυναίκα με τα μαύρα, που παίζει μέσα και ο Χάρυ Πότερ.
– Έε?

Ψάχνοντας μετά, βρήκαμε ότι θέλαν να δούνε ένα θρίλερ. Καραθρίλερ: The woman in black

Μετά από μερικά τηλεφωνήματα με άλλους γονείς, αποφασίσαμε βέβαια ότι αυτή δεν είναι ταινία για να δούν δεκάχρονα που θέλουν αναμένο το φως για να κοιμηθούν το βράδυ (αρκετά από τα πιτσιρίκια της τάξης είναι στην φάση που έχουν φόβο για το σκοτάδι). Και μπήκαμε σε μία διαδικασία να τα καθοδηγήσουμε να δούν κάποια άλλη ταινία, που να είναι μεν τρομακτική αλλά να μην μας κάνει και ζημιά.

Καταφέραμε να συμβιβαστούμε στα Γκρέμλινς (1984). Κλάσικ.

Μου έφτασαν λοιπόν κατά τις 7:00 το απόγευμα του Σαββάτου, με μία τσάντα χυμούς και πατατάκια και ποπ κόρν το καθένα. Δώδεκα από τα δεκαοχτώ. Είχαμε μετακινήσει το τραπεζάκι από το σαλόνι και είχαμε βάλει χαλιά στο πάτωμα για να καθήσουν όσα δεν χώραγαν στους καναπέδες. Αφού λοιπόν έκαναν μία επίθεση στα ντουλάπια να βγάλουν τα μεγαλύτερα μπωλ που έχουμε, τα γέμισαν με πατατάκια, ποπ κορν, ξηρούς καρπούς, καραμέλες ζελεδάκια, μπισκότα, πασατέμπους και ότι άλλο έφεραν, και τα έβαλαν στην μέση στο πάτωμα, και τους έβαλα την ταινία.

Αν υπήρξε έστω και ένα που να είδε πέντε λεπτά συνεχόμενα από το έργο, εμένα να μου τρυπήσετε την μύτη.
Μετά από ένα τέταρτο κάναμε παύση στην ταινία για να ξαναγεμίσουν τα μπωλ. Και μετά, ανά 2 λεπτά ήταν δύο δύο και τρία τρία στην κουζίνα να πιουν λίγο χυμό.

Η ταινία συνέχισε να παίζει. Και αυτά παρακολουθούσαν με μεγάλη ένταση

Η ταινία δεν τους φάνηκε αρκετά τρομακτική. Τα αγόρια αν υπήρχε καμία πιο τρομακτική και καλά σκηνή, φώναζαν “κουλ”, “τέλειο”, “ωραία αίματα” και άλλα τέτοια.
Κατά την διάρκεια της ταινίας, τα είδα να παίζουν μπάλα με ένα μπαλόνι, να γεμίζουν ένα πιστόλι του paintball με ποπ κορν και να τα πυροβολούν το ένα στο άλλο. Είδα πιτσιρίκι να έρχεται με τις δύο χούφτες γεμάτες με περιτυλίγματα από καραμέλες ζελεδάκια, το στόμα μπουκωμένο, και να λέει “μα καλά πόσα φάγανε?” ή “μπα κμπαφά μπόφφαα μπφάγγγανε?”

Κάποια στιγμή κάποιο είπε “Ευτυχώς που δεν είναι εδώ οι γονείς μας να δούνε πόσες αηδίες τρώμε” (Ήμουν αόρατος? Εννούσε τους γονείς του καθενός?) και εγώ τους είπα “Είμαι εγώ εδώ, αλλά είστε μεγάλα παιδιά, και ξέρετε πόσες αηδίες κάνει να φάτε και πόσες όχι”. Με μεγάλη μου χαρά λοιπόν μπορώ να σας πω ότι ένα πιτσιρίκι (όχι δικό μου) σταμάτησε να τρώει γιατί λέει σκέφτηκε αυτό που είπα. (Ένα στα 12).

Πριν καν τελειώσει η ταινία, κάποιο (αγόρι) παρατήρησε τι είχε γίνει στο πάτωμα, και ήρθε και ζήτησε σκούπα γιατί “δεν κάνει να σας τα αφήσουμε να τα καθαρίσετε όλα εσείς”. Αποφάσισα ότι θα ήταν χειρότερα αν σκουπίζαν τις χυμένες πορτοκαλάδες επάνω στα ποπ κορν, το έπαιξα ζεν και ανώτερος και τους είπα “δεν πειράζει, διασκεδάστε την ταινία και θα τα μαζέψουμε μετά”.

Στο τέλος της ταινίας, και με την μουσική των τίτλων του τέλους άρχισαν να χορεύουν, γιατί αυτό είναι που κάνουμε όταν τελειώνει μία τρομακτική ταινία.

Μετά αποφάσισαν να πουν τρομακτικές ιστορίες (γιατί ήταν βραδιά τρόμου).

Το σπίτι βομβαρδισμένο. Τα μισά πατατάκια και τα ποπ κορν είχαν καταλήξει στο πάτωμα. (Και στους τοίχους, και στο ταβάνι, και στα μαξιλάρια).

Στο τέλος, όταν έφτασε η ώρα που είχαμε ορίσει να έρθουν οι γονείς να τα πάρουν μας ξεμεινε ένα παιδάκι που είχε έρθει με το ποδήλατο και δεν μπορούσε να φύγει γιατί έβρεχε. Άφησα λοιπόν την Ιωάννα με τον αδερφό μου σπίτι, και πήγα εγώ τον συμμαθητή της σπίτι του. Μέχρι να γυρίσω η καταπληκτική Ιωάννα είχε βάλει ηλεκτρική και είχε κάνει το περισσότερο χώρο (καλά, την είχε βοηθήσει ο αδερφός μου, γιατί λέει ότι η Ιωάννα απλά κουνούσε την ηλεκτρική σκούπα και προσπαθούσε να μαζέψει ένα ένα τα πατατάκια).
Μετά μου είπε ότι θα έκανε αυτή το τρίτο και τέταρτο χέρι σφουγκαρίσματος. (Και όντως το έκανε).

Την άλλη μέρα που γύρισε η μαμά μας, το σπίτι ήταν λαμπίκο.

[Σημείωση 4: τα κορίτσια έκαναν περισσότερη φασαρία από τα αγόρια]

Τα κορίτσια κατά τον μπαμπά.

Ένα πάρτυ για την Ιωάννα

Δεν κάναμε πάρτυ στα γενέθλιά της το καλοκαίρι κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ένα παρτάκι τώρα, για την γιορτή της. Κάλεσε λοιπόν τα κορίτσια της τάξης της (ακόμα δεν είμαστε στη φάση που θέλουμε αγόρια – άσε που τα αγόρια της τάξης της είναι αγρίμια όλα…) και εγώ έφτιαξα το τραπέζι για το πάρτυ. Με μπόλικο ψάξιμο στο ίντερνετ, μαγείρεμα και… χαρτοκοπτική, έφτιαξα ένα τραπέζι για το οποίο είμαι περήφανη!

Δείτε το τελικό αποτέλεσμα:

Το τραπέζι από μπροστά

Το τραπέζι από το πλάι

Βρήκα printables τα οποία μου άρεσαν πολύ και το χρώμα ήταν γιορτινό και μετά έβαλα τη φαντασία μου να δουλέψει!
Από φαγητά έφτιαξα τα εξής:

Ρολάκια σφολιάτας και Κοτομπουκιές

Οι κοτομπουκιές φαίνονται στο βάθος. Τα ρολάκια ήταν μισά ζαμπόν τυρί και είχα και μια ακόμα πιατέλα με τυρί- ντομάτα.

Ποπ κορν (που έκανε θραύση όπως πάντα με τα πιτσιρίκια)

Ζήτω το ποπ κορν!!!

Και τυροπιτάκια

Έκοψα σφολιάτα με κουπ πατ και έγιναν λουλουδένια!

Για γλυκό είχαμε Cupcakes

Τα έκανα βανίλια με σταγόνες σοκολάτας για να πιάσω όλα τα γούστα…

Έφτιαξα ένα σταντ βάζοντας ένα χοντρό πλαστικό ποτήρι και μια πιατέλα που ταίριαζαν τα χρώματα. Φοβήθηκα πως ίσως να είναι επικίνδυνο να το ρίξουν κάτω, αλλά ήταν βαρύ και τα κοριτσάκια δεν είναι και τόσο άγρια. Δεν είχε εντέλει κανένα θέμα.

Είχαμε επίσης ποτηράκια με κρέμα βανίλια-σοκολάτα

Δεν έγιναν πολύ όμορφα;

Πήρα τα ποτηράκια από το Jumbo. Ευτυχώς είχα πάρει δυο πακέτα, γιατί τα μισά ήταν σπασμένα! Έφτιαξα άνθος αραβοσίτου και στη μισή δόση έλιωσα μέσα κουβερτούρα. Έβαλα τις δυο κρέμες στα ποτήρια και ανάμεσα έβαλα μπισκότάκι τριμμένο.
Για να βάλω τα κουταλάκια έκανα το εξής: Τύπωσα τις ετικέτες, κόλλησα πάνω με λίγη θερμοκολα ένα κομμάτι κορδελίτσα, κόλλησα τις ετικέτες στα ποτηράκια και έδεσα εκεί τα κουταλάκια.

Τέλος είχα φτιάξει χυμούς:

Ανάμιξη διάφορων χυμών

Έβαλα διάφορους χυμούς (ο ένας είχε ρόδι και γι αυτό και το χρώμα) και λίγη γκαζόζα. Εντέλει καλύτερα να μην την είχα βάλει (παρότι η Ιωάννα μου είπε πως ΟΛΑ τα κορίτσια πίνουν αναψυκτικό με ανθρακικό). Έχω καταλάβει πως για τα παιδιά πρέπει να φτιάχνει κανείς ό,τι πιο απλό, γιατί και ένα να μην πίνει ή τρώει αυτό που έφτιαξες, μπορεί να παρασύρει τα υπόλοιπα.
Για να τα φτιάξω πήρα μπουκάλια από σόδα, ήπια τη σόδα εγώ και έβαλα μέσα το χυμό. Τυπωσα τις ετικέτες και έκανα την ίδια διαδικασία με παραπάνω.

Όλα τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το τραπέζι. Με δυσκολία ξεκόλησαν από εκεί για να πάνε να παίξουν. Και ρώταγαν την Ιωάννα “η μαμά σου τα έφτιαξε όλα αυτά;;;”
Είχε κόπο, αλλά το να βλέπεις το τελικό αποτέλεσμα και το να ακούς την Ιωάννα να περηφανεύεται στις φίλες της για τη μαμά της, είναι μεγάλη ικανοποίηση!

Χρόνια πολλά Ιωαννούλα μου!

Πάρτυ Ζόμπι!

Μετά από πολλές αναβολές και πέρα δώθε στην ημερομηνία, χτες το πρωί κάναμε επιτέλους το πάρτυ Ζόμπι για τα γενέθλια του Γιώργου. Όπως πάντα είχε λίγους φίλους καλεσμένους (και μάλιστα δεν ήρθαν καν όλοι γιατί δεν μπορούσαν – έχουμε και ελιές αυτό τον καιρό εδώ…), αλλά ήρθαν από τις 11 το πρωί και έκατσαν μέχρι τις 6 το απόγευμα, οπότε πέρασαν τελεια και χορτάσανε παιχνίδι.

Αυτή τη φορά δεν ήθελε ο Γιώργος να οργανώσουμε παιχνίδια σχετικά με το πάρτυ (μεγάλωσαν πλέον), κι έτσι το θέμα περιορίστηκε στα φαγητά και τα γλυκά. Μια που έχω ακόμα κουτσό πόδι, τεράστια βοήθεια στο όλο θέμα μου έδωσε η Σοφία, η οποία όχι μόνο έκανε ψώνια, αλλά και μαγείρεψε και μου έφερνε ό,τι ήθελα κλπ. Φυσικά το διασκεδάσαμε πάρα πολύ. Είναι σούπερ διασκεδαστικό το να βρίσκεις τρόπους να φτιάξεις μάτια, το να κάνεις μούμιες με λουκάνικα και πίτσες και να υλοποιείς ιδέες για ταφόπλακες και σκουλήκια!!!

Το μενού λοιπόν είχε Λουκάνικα Μούμιες:

(εξαιρετικά εύκολα, απλώς κόβεις λωρίδες από σφολιάτα και τυλίγεις τα λουκάνικα)

Ματωμένα μάτια:

(γεμιστά αυγά με ροδέλα ελιάς και λίγο κέτσαπ – εδώ δε θυμήθηκα να βγάλω φωτογραφία μόνα τους)

Εξωγήινα σάντουιτς:

(εδώ γελάσαμε πολύ φτιάχνοντας διαφόρων ειδών μάτια)

Πίτσες μούμια

(πιτάκια με κέτσαπ, μοτσαρέλα και ροδέλες ελιάς. Θέλουν όχι πολύ ψήσιμο για να μην λιώσει πολύ η μοτσαρέλα όπως καταλάβαμε μετά)

Δάχτυλα μάγισσας:

(αυτό που ενθουσίασε αηδιαστικώς τους περισσότερους! )

Ταφάκια

(κρέμα αραβοσίτου με σοκολάτα και τριμμένα oreo, συν ένα μιράντα για ταφόπλακα και ένα σκουληκάκι-ζελεδάκι για εφέ)

και τέλος η τούρτα:

(η τούρτα είναι δούκισσα -παραγγελία του Γιώργου- και τα κεκάκια δίπλα είναι κέικ σοκολάτας. Καλύψαμε όλα τα γούστα των σοκολατοφάγων)

και μια γενική άποψη του τραπεζιού:

ο Γιώργος ήταν κατευχαριστημένος!

Και επειδή ο καιρός ήταν παρα πολύ καλός, την τούρτα την κόψαμε έξω στη βεράντα. Με βάλανε να προσθέσω ένα χέρι ακόμα, στο οποίο χώσαμε το ενδέκατο κεράκι:

Ήταν πάρα πολύ ωραία και διασκεδάσαμε μικροί και μεγάλοι!!!

Το beach party της Ιωάννας

Η Ιωάννα μετά το δικό μου beach party αποφάσισε πως είναι μια πολύ καλή ιδέα και πως αυτό θέλει φέτος για πάρτυ της. Φίλοι, φαγητό, θάλασσα και παιχνίδι στην άμμο. Τι πρόβλημα να έχουμε εμείς;

Το πάρτυ αυτό ήθελε και μίνιμουμ προσπάθεια εκ μέρους μου για προετοιμασία. Οι φίλοι ειδοποιήθηκαν μέσω τηλεφώνου (τα σχολεία έχουν κλείσει μέρες τώρα, οπότε δε βλέπονται να δώσουμε προσκλήσεις) και το σπίτι δε χρειαζόταν καμία προετοιμασία. Επίσης δεν είχα να σχεδιάσω παιχνίδια κλπ. Τα κουβαδάκια και τα φτυαράκια έφταναν για να περάσουν τέλεια όλα τα πιτσιρίκια.

Το μόνο που χρειάστηκε προετοιμασία ήταν η τούρτα. Για να ταιριάζει με το θέμα, η Ιωάννα διάλεξε μια τούρτα Κάστρο στην άμμο! Και για να πω την αλήθεια είχε πιο πολύ δουλειά απ’ όση νόμιζα. Έχει δουλειά φυσικά αν θέλεις να είσαι ψείρας στην εμφάνιση… Όχι ότι δε θα μπορούσα να περάσω κάνα δυο μέρες ακόμα στην προετοιμασία της… Όμως το αποτέλεσμα μου άρεσε πάρα πολύ και με χαρά θα πω πως ενθουσίασε και όλα τα παιδιά, αλλά και τους μεγάλους που ήρθαν στο πάρτυ!

Στο πάρτυ λοιπόν ήρθαν πολύ λιγότερα άτομα από αυτά που σχεδιάζαμε. Άγνωστο γιατί, κανείς δε μας ειδοποίησε πως δε θα έρθει. Εμείς είχαμε ετοιμάσει τυροπιτάκια, λουκανικοπιτάκια και σαντουιτσάκια για ένα λόχο, κάτι κιλά φρούτα και αγγουράκια και πάμπολλους χυμούς και νερά.  Για να μη μιλήσω για τις 4 δόσεις κέικ που είχε η τούρτα!!! Έτσι, παρότι τα πιτσιρίκια έπεσαν ως πεινασμένες ακρίδες πάνω στο φαγητό μετά από το μπάνιο και τις βουτιές, πάλι μας έμειναν φαγητά και χυμοί και γλυκό για όλη την εβδομάδα!!!

Το βασικό όμως ήταν πως ήρθαν όλοι οι κολλητοί φίλοι των παιδιών από την Καλαμάτα. Έτσι δε μας πείραξε και ιδιαίτερα που δεν ήρθαν ΟΛΟΙ όσοι είχαμε καλέσει. Τα πιτσιρίκια ευχαριστήθηκαν κολύμπι και παιχνίδι στη θάλασσα και μετά πήραν όλα από ένα σετ κουβαδάκι-φτυαράκι (που ήταν το δωράκι τους) και κάναμε διαγωνισμό κάστρου στην άμμο. Όταν τελείωσαν δώσαμε σε όλα βραβείο (είχαμε βραβείο μοναχικού κατασκευαστή, βραβείο κάστρο Άρχοντας των Δακτυλιδιών, βραβείο τιτανοτεράστιου κάστρου και άλλα τέτοια ευφάνταστα) και στο τέλος έφερα και το δικό μου κάστρο για να το… τσακίσουνε!

(δεν τα πέτυχα όλα τα πιτσιρίκια μαζεμένα, αλλά φαίνεται ο ζήλος με τον οποίο έπεσαν στα… κατασκευαστικά έργα! )

Το πάρτυ γινόταν και πάλι μαζί με τη φίλη της Ιωάννας που έχει γιορτή αυτές τις μέρες, και λόγω κοινών φίλων κάνουν πάντα μαζί το πάρτυ τους. Μόνο που δεν κατάφεραν να σβήσουν κεράκια γιατί φύσαγε πάρα πολύ. Έτσι αρκεστήκαμε στο να τραγουδήσουμε μόνο και να κάνουμε πως τα σβήνουνε 🙂

Το παιχνίδι συνεχίστηκε μέχρι που νύχτωσε και αρχίσαμε να κρυώνουμε.

Τα παιδιά γύρισαν πίσω κατευχαριστημένα και ψόφια από την κούραση!