Ξυπνάω την Ιωάννα το πρωί.
-Μαμά, σήμερα είδα πολύ ωραία όνειρα!
-Αλήθεια μωρό μου; Τι όνειρο είδες;
-Είδα πως η κυρία μας μας έβαλε μόνο μαθηματικά για το σπίτι. Πολλές πολλές ασκήσεις όμως! Κι εγώ τις έκανα όλες, χωρίς να το σκεφτώ και πολύ, ενώ οι άλλοι δεν είχαν τελειώσει ακόμα…
Τα μαθηματικά είναι, αν το καταλάβατε, το αγαπημένο μάθημα της Ιωάννας. Τρέμε Μ.Ι.Τ. τα παιδιά μου σου έρχονται!
Αφού βγήκε το προηγούμενο μπροστινό δόντι, μετά από μήνες που κουνιόταν βγήκε και το δεύτερο!
Τώρα έχουμε ένα χαμόγελο με ένα τεράστιο δόντι από τη μια και ένα κενό από την άλλη! Και το καλύτερο: η Ιωάννα ψευδίζει! Στα προηγούμενα δεν είχε επηρεαστεί η ομιλία. Τώρα την βάζω συνέχεια και λέει λεξούλες με “Σ” για να γελάω χαχχαχαχααα.
Αυτή τη φορά το δοντάκι βγήκε ένα βράδυ που έμεινε στη γιαγιά της. Πήγε να βγάλει τη μπλούζα της, πιάστηκε το δόντι στην μπλούζα και.. πάει… Φανταστείτε πόσο κουνιόταν!
Έχει πολύ πλάκα!
Μη νομίζετε πως ένα αυτοκόλλητο ή μια σφραγίδα είναι κάτι ταπεινό ή ανούσιο. Έχουν πολύ μεγάλη δύναμη 
Εκεί που έχεις φωνάξει, έχεις καλοπιάσει, έχεις χρησιμοποιήσει όποια καλή ή κακή μέθοδο σου έχει έρθει στο μυαλό για να πείσεις τα παιδιά σου να κάνουν κάτι και φυσικά έχεις αποτύχει παταγωδώς, έρχεται μια σφραγιδούλα και τα αλλάζει όλα!
Χρόνια προσπαθούσα να κάνω τα πιτσιρίκια να ΜΗ χρησιμοποιούν το κρεββάτι της Ιωάννας για αποθήκη. Βγάζανε τα ρούχα τους και τα πετάγανε πάνω. Αφήνανε βιβλία, παιχνίδια, άπλυτα και πλυμένα ρούχα. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο μια που η Ιωάννα μακραίνει και βέβαια δε χώραγε πια στο κρεβάτι να κοιμηθεί 
Ούτε φωνές, ούτε λογική έπιασαν τόπο. Και μετά μου ήρθε η ιδέα. Έχουν και τα δυο από ένα ημερολόγιο στον τοίχο τους. Τους είπα λοιπόν πως κάθε βράδυ, αν τα ρούχα τους είναι τακτοποιημένα και το κρεβάτι της Ιωάννας καθαρό, θα έχουν από μια σφραγίδα. Όταν μαζέψουν 7 σφραγίδες, θα φτιάξω στον Γιώργο μια τάρτα σοκολάτας και στην Ιωάννα ένα μπολ ταραμοσαλάτα (ε, είναι λίγο περιεργα τα γούστα της, τι να κάνω; ). Ενθουσιάστηκαν! Από εκείνη τη μέρα το δωμάτιό τους είναι σε άριστη κατάσταση και αύριο με βλέπω στην κουζίνα!
Αυτή βέβαια η αξία δεν είναι καινούρια. Προφανώς την γνωρίζουν καλά γονείς και εκπαιδευτικοί και τη χρησιμοποιούν συχνά. Στο ολοήμερο η δασκάλα βάζει αυτοκόλλητα σε όσα παιδιά τρώνε λαχανικά και άλλο ένα σε όσα παιδιά έχουν σαλάτα ή φρούτο μαζί με το φαγητό τους (και τα φάνε κιόλας βέβαια). Έτσι όλα τα παιδιά σκίζονται να φάνε υγιεινά!
Και στα αγγλικά όμως παίρνουν αυτοκολλητάκι στην σωστή ορθογραφία και με 15 αυτοκόλλητα παίρνουν ένα μικρό δωράκι (ένα στυλό πχ).
Τώρα απομένει να δω το εξής: θα συνεχίσουν να έχουν μαζεμένο δωμάτιο και αν ΔΕΝ παίρνουν σφραγίδες; Θα έχει λειτουργήσει δηλαδή ως εκπαιδευτικό μέσο ή θα περιμένουν την επιβράβευση για να κάνουν αυτό που πρέπει;
Εκεί θα φανεί η πραγματική αξία του αυτοκόλλητου.
Είναι πρωί παραμονής Χριστουγέννων. Είναι και τα δύο στο κρεββάτι ακόμα και ξυπνάει η Ιωάννα:
Ι: Σήκω Γιώργο! Σήμερα λέμε τα κάλαντα!
Γ: Ωχ Ιωάνναααα, ακόμα είναι 8 η ώρα. Ο Στέφανος θα έρθει στις 9.30 για να βγούμε…
Ι: Ναι, αλλά θα πρέπει να φάμε πρωινό και να ετοιμαστούμε πρώτα
Ο διάλογος συνεχίζεται για λίγο έτσι με το τι θα κάνουν, που θα πάνε και που θα πούνε τα κάλαντα. Σιγά σιγά τα πνεύματα οξύνονται και φτάνουν να τσακωθούν όταν η Ιωάννα θέλει να πάνε στη δασκάλα της μουσικής και ο Γιώργος όχι.
Μέχρι εδώ όλα είναι φυσιολογικά Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η συνέχεια. Ο Γιώργος αποφασίζει πως δεν πρέπει να τσακωθούν.
Γ: Ιωάννα, έλα μην κάνεις έτσι. Θέλεις να τα πάρουμε όλα πίσω και να κάνουμε πως μόλις ξυπνήσαμε; Να ξαναρχίσουμε τη μέρα μας ώστε να μην έχουμε τσακωμούς;
Ι: Ναι. (παύση) Γιώργο, ξύπνα! Σήμερα λέμε τα κάλαντα!
:P
Όταν φτάσανε στο επίμαχο σημείο, ο Γιώργος δέχτηκε να πάνε στη δασκάλα μουσικής και όλα ήταν τέλεια!
Η Ιωαννούλα ξεκίνησε να διαβάζει βιβλία.
Παίρνει ένα βιβλίο και το “ρουφάει” μέσα σε 2 μέρες
Το βράδυ πριν κοιμηθεί ή όταν έχει ελεύθερο χρόνο, παίρνει το βιβλιαράκι της, ξαπλώνει ή κάθεται βολικά κάπου και αρχίζει το διάβασμα. Της αρέσει πάρα πολύ και τα ρουφάει πραγματικά.
Της έκανε δώρο μια φίλη της σε κάποιο πάρτυ το βιβλίο “Ο χορός του γαλάζιου πουλιού” από τη σειρά “Μαγικές Μπαλαρίνες”, χωρίς να προσέξει πως ήταν το δεύτερο στη σειρά. Η Ιωάννα το διάβασε και μου ζήτησε το πρώτο. Της το πήρα και το διάβασε μέσα σε 2 μέρες. Μετά ξεκινησε ξανά το δεύτερο βιβλίο γιατί την πρώτη φορά λέει στην αρχή δεν καταλάβαινε τι γινόταν, οπότε τώρα θα καταλαβαίνει.
Το λέει με μεγάλη περηφάνια πως διαβάζει πλέον μεγάλα βιβλία
Έτσι η Ιωάννα διαβάζει τώρα το χορό του γαλάζιου πουλιού και ο Γιώργος τους Πειρατές της Καμινάδας του Τριβιζά. Τι ωραία!
Θείος: Ιωάννα μου, πότε περνάς καλύτερα, όταν λείπει ο μπαμπάς ή όταν λείπει η μαμά;;
Ιωάννα: Όταν λείπουν και οι δύο!
Έχω πολλά να γράψω όταν πάρω καμιά ανάσα.
Μέχρι τότε όμως σας δείχνω μια από τις πιο όμορφες φωτογραφίες. Είναι από τον γάμο της αδερφής μου και από τη στιγμή που την είδα την ερωτεύτηκα.
