Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Βαρκελώνη

Βαρκελώνη: οδηγός επιβίωσης

Ένα από τα ποστ που κάνω σχεδόν κάθε φορά στα ταξίδια μου, είναι ο οδηγός επιβίωσης για τη συγκεκριμένη πόλη. Σύμφωνα με την εμπειρία που είχα, τι χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος που ενδιαφέρεται να επισκεφθεί τη Βαρκελώνη;

Πριν:

Ψάξτε για τα πιο φθηνά εισητήρια. Εμείς βρήκαμε με την Turkish Airlines πολύ καλή προσφορά και μείναμε ιδιαίτερα ευχαριστημένοι από την αεροπορική εταιρεία.

Ψάξτε να δείτε πού θα μείνετε. Εφόσον πάτε για τουρισμό φαντάζομαι πως θα μείνετε λίγες σχετικά ημέρες. Οπότε καλό θα ήταν να μείνετε κάπου κοντά στο κέντρο και κοντά σε στάση του μετρό. Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία (τσεκάρετε το booking.com) αλλά και πάρα πολλά airbnb σε καλές τιμές. Δείτε τι σας συμφέρει ανάλογα με τα άτομα που είστε και κυρίως διαβάστε τις κριτικές για όλα. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα όταν επιλέγεις το πού θα μείνεις. Εμείς επειδή ήμασταν 5 επιλέξαμε την airbnb γιατί το ξενοδοχείο δε μας συνέφερε καθόλου και μείναμε στον εξαιρετικό Mikel, που τον προτείνω ανεπιφύλακτα! Το σπίτι του είναι πολύ κεντρικό, είναι ακριβώς αυτό που βλέπει κανείς στις φωτογραφίες και ο ίδιος είναι ιδιαίτερα φιλικός και εξυπηρετικός. Είχε και το πρωινό μέσα στην τιμή, πράγμα που μας βόλεψε πολύ (και έλαβε υπόψη του και τη δυσανεξία μου στη λακτόζη)

Κοιτάξτε τι καιρό θα κάνει και διαλέξτε τι ρούχα θα πάρετε αναλόγως. Νομίζω πως η Βαρκελώνη έχει γενικά παρόμοιο καιρό με μας και δε νομίζω πως θα χρειαστεί κάτι ιδιαίτερο. Το πιο σημαντικό -όπως και σε όλα τα ταξίδια- είναι τα παπούτσια. Φροντίστε να έχετε παπούτσια κατάλληλα για ΠΟΛΥ περπάτημα.

Φτιάξτε το πλάνο των διακοπών σας σύμφωνα με τις μέρες που έχετε διαθέσιμες και τα γούστα σας, λαβαίνοντας υπόψη σας όλους τους παράγοντες, αν θα έχετε πχ παιδιά μαζί ή αν κάνετε ταξιδάκι ρομαντικό κλπ. Εμένα με βοήθησε πολύ το visitacity.com. Μπορείτε να αγοράσετε και ένα καλό οδηγό για την πόλη που θα τον έχετε και μαζί για έξτρα πληροφορίες ή βεβαίως να τυπώσετε πληροφορίες για το κάθε πράγμα που θα δείτε από το ίντερνετ. Το visitacity έχει εφαρμογή που μπορείς να κατεβάσεις στο κινητό σου και σου έχει διαθέσιμες πολλές πληροφορίες για αυτά που του έχεις βάλει ότι θα δεις (offline), αλλά δε με βόλεψε απίστευτα γιατί έτρωγε πολλή μπαταρία και αν ήθελες να μάθεις πράγματα για κάτι εκτός του προγράμματος που είχες βάλει έπρεπε να συνδεθείς στο ίντερνετ.

Υπάρχει η κάρτα Barcelona card που σου προσφέρει δωρεάν είσοδο σε κάποια αξιοθέατα και έκπτωση σε άλλα, αλλά τα έβαλα κάτω και δε μας συνέφερε γιατί δεν περιελάμβανε τα περισσότερα από αυτά που θέλαμε να δούμε. Είχε μέσα δωρεάν τα φτηνά πράγματα ενώ τα ακριβά όχι. Έχει δωρεάν και τα μέσα μεταφοράς, αλλά ακόμα κι έτσι δε μας συνέφερε (είναι ωραίο το περπάτημα και η Βαρκελώνη προσφέρεται). Αν εσείς δείτε πως σας συμφέρει, βγάλτε την online, θα τη βρείτε πιο φτηνά.

(διαβάστε περισσότερα για το πριν και στο ποστ μου “πώς οργανώνω ένα ταξίδι“)

 

Μόλις φτάσετε:

Υπάρχουν 3 τρόποι για να πάτε από το αεροδρόμιο στην πόλη. Ανάλογα με την όρεξη που έχετε, τα άτομα που είστε και τις ώρες που έχετε στη διάθεσή σας, επιλέξτε αναλόγως.

Ταξί: Μέσο κόστος γύρω στα 25€ (ανάλογα τον τελικό προορισμό). Υπάρχουν και ταξί για 5-6 άτομα, με μια έξτρα χρέωση 10€. Είναι γρήγορος τρόπος, εύκολος και οικονομικός, τουλάχιστον αν είστε πάνω από 4 άτομα. Καλό θα ήταν όμως να έχετε τυπωμένη τη διεύθυνση που θέλετε να πάτε, γιατί οι ταξιτζήδες δεν μιλάνε αγγλικά και θα δυσκολευτείτε λίγο να συνεννοηθείτε.

Aerobus: Πούλμαν που σε παίρνει από το αεροδρόμιο και σε πάει στην πόλη. Έχει δρομολόγια κάθε 5 λεπτά, σε πάει πολύ γρήγορα και μέσα έχει μπρίζες και δωρεάν wifi!!! Κοστίζει 6€ το άτομο και είναι κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος τρόπος.

Τρένο: Υπάρχει και το κανονικό τρένο που μπορεί να πάρει κανείς. Δε νομίζω πως το επιλέγει όμως κανείς γιατί έχει δρομολόγια ανά μισή ώρα και μετά πρέπει να πάρεις το μετρό για να πας εκεί που θες, άρα κάνεις πολλή ώρα να φτάσεις στον τελικό προορισμό σου. Ο Mikel μου είπε πως έχει τύχει να χάσει το αεροπλάνο όταν πήγε έτσι μια φορά, λόγω χρόνου. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή με το εισητήριο. ΜΗΝ το αγοράσετε από τα ταμεία, γιατί θα σας το χρεώσουν 4€ το άτομο, ενώ δε χρειάζεται. Αγοράστε ένα εισητήριο Τ10 (εισητήριο για 10 διαδρομές) που κοστίζει 9,95€ και το χτυπάτε μια φορά στο τρένο και μια μετά στο μετρό και σας μένουν οι υπόλοιπες διαδρομές. Είναι το μόνο μέρος που ξέρω όπου ένας επίσημος φορέας εξαπατεί τον κόσμο έτσι.

 

Μετακίνηση στην πόλη:

Η πόλη έχει ένα μεγάλο δίκτυο μετρό με το οποίο μπορείς να πας σχεδόν παντού. Επίσης έχει γραμμές λεωφορείων που μπορεί να σας εξυπηρετήσουν για τα υπόλοιπα.

Το μετρό είναι ιδιαίτερα βολικό και εύκολο. ΜΗΝ αγοράσετε μονά εισητήρια. Κοστίζουν πάνω από 2 € το ένα! Αγοράστε Τ10 που ισχύει για 10 διαδρομές και μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ταυτόχρονα πολλοί άνθρωποι. Δηλαδή αν είστε οικογένεια 4 ατόμων, μπαίνετε στο μετρό και χτυπάτε το ίδιο εισητήριο 4 φορές αντί να έχετε 4 διαφορετικά εισητήρια. Κοστίζει όπως είπα παραπάνω 9,95€ άρα κάτι λιγότερο από 1€ η διαδρομή (είδατε τι κλέφτες είναι με τα μονά εισητήρια…)

Το ίδιο εισητήριο ισχύει για όλα τα μέσα μεταφοράς. Το μόνο μου θέμα ήταν τα λεωφορεία και οι διαδρομές τους και έτυχε τουλάχιστον 2 φορές να κάνουμε τεράστιους γύρους ή να περπατήσουμε χιλιόμετρα χωρίς να χρειάζεται επειδή δεν είχαμε καταλάβει σωστά το αν υπήρχε λεωφορείο για εκεί και από πού θα το παίρναμε.

Στην πόλη επίσης υπάρχουν 2 τελεφερίκ και τουλάχιστον 1 οδοντωτός (διάβασα πως υπάρχει και δεύτερος κοντά στο Monjuïc στον οποίο μάλιστα ισχύει το Τ10, αλλά δεν τον είδα). Όλα πανάκριβα και δε νομίζω πως αξίζουν τα λεφτά τους. Το ένα τελεφερίκ που είδαμε και κάνει μια διαδρομή λιγότερη των 10 λεπτών κοστίζει 12,5€ το άτομο… Ο οδοντωτός είχε 7,5 ευρώ το άτομο (ίσως και λιγότερο από 5 λεπτά η διαδρομή…)

Αν πάτε προς το CosmoCaixa ή το Tibidabo θα δείτε και το Μπλε Τραμ το οποίο είναι επίσης εξαιρετικά ακριβό! Μια τεράστια ουρά περιμένει να ανέβει για να κάνει μια διαδρομή 5 λεπτών για την οποία πληρώνεις κάτι σαν 5 ευρώ το άτομο… Καλύτερα να πάρεις το λεωφορειάκι και να την κάνεις…

Διαβάστε και περισσότερες πληροφορίες εδώ κι εδώ.

Εκεί:

Στη Βαρκελώνη μιλάνε Καταλανικά. Ξέρουν και Ισπανικά και κάποιοι λίγοι ξέρουν κάτι λίγα αγγλικά. Όμως άνετα συνεννοείσαι, κάτι με τα λίγα αγγλικά, κάτι με τις κινήσεις, με τη γλώσσα του σώματος βρε παιδί μου. Γενικά δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα πουθενά παρά το θέμα της γλώσσας. Είναι όλοι πρόθυμοι να σε καταλάβουν.

Το νερό της βρύσης πίνεται γενικά, υπάρχει και κόσμος που δε το πίνει γιατί δεν εμπιστεύεται το σύστημά τους. Είναι ακριβό το να αγοράσεις νερό απ’ έξω, αν αγοράσετε κάντε το από κάποιο σούπερ μάρκετ.

Κυκλοφορούν πολλοί πορτοφολάδες και πρέπει να προσέχετε ιδιαίτερα τα πράγματά σας. Κινητό και πορτοφόλι σε εσωτερικές τσέπες κατά προτίμηση.

Περπατήστε την πόλη όσο μπορείτε. Θα σας αποζημιώσει.

Αν το σηκώνει το πορτοφόλι σας πάρτε έναν οδηγό/ξεναγό να σας τριγυρίσει στην πόλη. Το καλύτερο μέρος να έχεις οδηγό είναι στη Σαγράδα Φαμίλια (εξαιρετική εμπειρία) και μετά η παλιά πόλη.

 

Φαγητό:

Όλη η Ισπανία είναι γνωστή για τα τάπας της. Μεζεδάκια για να συνοδέψουν τη μπύρα και το κρασί. Η Βαρκελώνη δεν πάει πίσω φυσικά! Υπάρχουν όλων των ειδών τα μαγαζιά και τα ακριβά και τα πιο φτηνά, όπου μπορείς να φας καλά. Δεν υπήρξε μέρος να κάτσουμε και να φύγουμε δυσαρεστημένοι. Με 10-12 ευρώ το άτομο έτρωγες και έπινες. Γενικά μπύρα και καφές είναι πάμφθηνα.

Αυτό που είναι πολύ φτηνό επίσης είναι ο καφές. Ειδικά το πρωί μπορείς να βρεις προσφορές για πρωινό παντού σχεδόν, με έναν καφέ και ένα κρουασάν/τυρόπιτα κλπ για 1,5€.

barcelonafood

Το καλύτερο κρουασάν της πόλης με διαφορά θα το φάτε στο Pasteleria Hoffmann. Φάγαμε κρουασάν απλό, κρουασάν τσιζκέικ θεϊκό και κρουασάν με τυρί κρέμα υπέροχο.

Προσφορές έχουν και οι φούρνοι, όπου σου δίνουν πιο φτηνά τα πράγματα αν τα πάρεις σε μεγαλύτερη ποσόσητα (πχ αν πάρεις 3 μάφιν αντί για 1). Ένα βράδυ περνάγαμε από ένα φούρνο που είχε βγάλει εκείνη την ώρα μπαγκετούλες και πήραμε 3 μπαγκέτες για 1 €…

Δοκιμάστε οπωσδήποτε πατάτας μπράβας και ισπανική τορτίγια. Αυτό που δε δοκίμασα και θα ήθελα, ήταν τα Coca de vidre που είδα σε κάποιον φούρνο. Μου έκαναν εντύπωση αλλά δεν έδωσα σημασία και μετά που ήρθαμε έμαθα πως είναι παραδοσιακό καταλανικό γλυκό. Φτου. Την επόμενη φορά!

Αν σας άρεσε μπορείτε να διαβάσετε και τους οδηγούς επιβίωσης για τη Ρώμη, για το Παρίσι και τη Βιέννη.

Μια Πρωτοχρονιά διαφορετική από τις άλλες…

Σύμφωνα με το πλάνο μας, την Πέμπτη 31 του μήνα θα φεύγαμε το πρωί από τη Βαρκελώνη και θα πηγαίναμε Κωνσταντινούπολη. Θα φτάναμε εκεί κατά τις 5 το απόγευμα κι έτσι θα είχαμε και το απόγευμα να τριγυρίσουμε, δηλαδή συνολικά δυο 24ωρα φουλ.

Από την Τετάρτη όμως αρχίσαμε να αγχωνόμαστε γιατί είδαμε στις ειδήσεις πως έρχεται χιονοθύελλα στην Κωνσταντινούπολη και έχουν αρχίσει να ακυρώνουν πτήσεις. Μέχρι και την Πέμπτη το πρωί η δική μας δεν είχε ακυρωθεί, έδειχνε απλώς 37 λεπτά καθυστέρηση. Έτσι τα μαζέψαμε όλα κατά τις 9 το πρωί και πήγαμε στο αεροδρόμιο. Το πρώτο ανησυχητικό εκεί ήταν που έβλεπα κόσμο αναστατωμένο μπροστά στο γκισέ της Turkish και υπαλλήλους να προσπαθουν να βρουν λύση και διαμονή σε όσους ήταν σε πτήσεις που είχαν ακυρωθεί. Το δεύτερο ανησυχητικό ήταν όταν η κοπέλα εκεί που δώσαμε τις βαλίτσες μας έδωσε από ένα κουπόνι των 7 ευρώ για να φάμε στα McDonalds (τρελή επιτυχία…) μιας και η πτήση μας θα είχε 3 ώρες καθυστέρηση εντέλει!

Ε, είπαμε οκ, 3 ωρίτσες είναι, θα φτάσουμε απλώς κατά τις 8 εντέλει, τι να κάνουμε. Κάναμε τη βόλτα μας στο αεροδρόμιο, φάγαμε όντως στα McDonalds (έλεος, χάλι μαύρο… μπροστά τους τα Goody’s είναι γκουρμέ εστιατόριο), περιμέναμε, ξαναπεριμέναμε… Όταν βαρεθήκαμε πήγαμε να περιμένουμε απλώς στην πύλη μας. Κάτσαμε εκεί, διαβάζαμε, παίζαμε (ας είναι καλά τα κινητά και τα ereader), πέρναγε η ώρα αλλά ειδοποίηση καμία. Ούτε ψυχή εκει στην πύλη να μας ενημερώσουν για κάτι. Οι 3 ώρες πέρασαν, έγιναν 4, κόντεψαν τις 5… Είχαμε αρχίσει να σκεφτόμαστε το τι θα κάνουμε αν ακυρωθεί, αν μείνουμε όντως Κωνσταντινούπολη ή αν θα ζητήσουμε να μας στείλουν Ελλάδα κατευθείαν και θα χάναμε ό,τι είχαμε κλείσει. Κάποια στιγμή, και αφού είχαν ήδη ειδοποιήσει κόσμο που είχε ανταπόκριση για διάφορες χώρες ότι δε θα προλάβουν την πτήση και να φύγουν, άνοιξαν την πύλη και μπήκαμε επιτέλους στο αεροπλάνο. Εκεί ο πιλότος μας ενημέρωσε πως θα έπρεπε να έχουμε υπομονή καθώς θα έχει γενικά καθυστερήσεις η πτήση.

Πράγματι καθυστερήσαμε να ξεκινήσουμε και μετά, όταν φτάσαμε πάνω από την Κωνσταντινούπολη κάναμε απλώς κύκλους. Τη βλέπαμε από κάτω, αλλά δε λέγαμε να κατέβουμε με τίποτα. Τουλάχιστον μιάμιση ώρα κάναμε κύκλους… Δε θυμάμαι ακριβώς τι ώρα ήταν όταν πια κατεβήκαμε, αλλά πρέπει να είχε φτάσει 10.30 τουλάχιστον. Αφού μόλις προσγειωθήκαμε ξέσπασαν όλοι σε χειροκρότημα, όχι γιατί ήταν τέλεια η προσγείωση, αλλά γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ είχαμε φτάσει. Μόνο που χαρήκαμε νωρίς… Η αναμονή δεν είχε τελειώσει ακόμα, καθώς έπρεπε να περιμένουμε τη σειρά μας (πίσω από τα υπόλοιπα αεροπλάνα που είχαν προσγειωθεί) για να έρθει και σε μας το λεωφορειάκι. Ήμασταν κουρασμένοι πλέον και είχαμε αρχίσει να αφρίζουμε από τις πολλές αναμονές. Η ώρα πέρναγε και αρχίσαμε να βάζουμε στοιχήματα για το πού θα μας βρει η νέα χρονιά: στο αεροδρόμιο; στο ταξί για το σπίτι; Όσο πέρναγε η ώρα το να μας βρει ΜΕΣΑ στο αεροπλάνο γινόταν όλο και πιο ρεαλιστικό ως επιλογή… Ειδικά όταν είδαμε πως δεν έμεναν παρά μόνο 10 λεπτά για την αλλαγή της χρονιάς!

2015-12-31 21.26

Δέκα λεπτά πριν την αλλαγή. Άντε πού θα πάει, θα βγούμε κάποια στιγμή!

Στο τέλος, 3 λεπτά μόλις πριν την αλλαγή, άνοιξαν οι πόρτες του αεροπλάνου. Κατεβήκαμε στη χιονισμένη Κωνσταντινούπολη και η αλλαγή μας βρήκε στο δρόμο ανάμεσα στις σκάλες του αεροπλάνου και την επιβίβαση στο λεωφοριάκι. Σα τους μουρλούς ήμασταν έξω από το λεωφορείο και μετράγαμε ανάποδα για την αλλαγή! Παρά την κούραση κι εμείς αλλά και όλοι οι άλλοι ήμασταν πολύ χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι και ευχόμασταν και αγκαλιαζόμασταν. Ίσως η μεγάλη χαρά να ήταν πως πατήσαμε το πόδι μας στη γη μετά από 6 ώρες που είχαμε περάσει μέσα στο αεροπλάνο!!!

2015-12-31 22

Αλλαγή χρονιάς! Πάει το 2015! Τόσο κρύο που δε μπορεί να τραβήξει ούτε μια selfie!

2015-12-31 22.00

E, μέσα στο λεωφοριάκι κάτι γίνεται… Καλή χρονιά!!

Ήταν σίγουρα η πιο παράξενη Πρωτοχρονιά που έχω κάνει!

Η αναμονή πάντως δεν τελείωσε εκεί. Μετά έπρεπε να περάσουμε από τον έλεγχο διαβατηρίων και όταν έγινε και αυτό έπρεπε να περιμένουμε τις βαλίτσες μας. Στον πίνακα που έβλεπες σε ποιο διάδρομο θα έρθουν η πτήση μας δε φαινόταν πουθενά και είχαμε μείνει όλοι και περιμέναμε. Μάταια…. η πτήση δεν εμφανίστηκε ποτέ στον πίνακα. Ευτυχώς οι βαλίτσες ήρθαν παρ’ολ’αυτά και κάποιος από την πτήση μας που το πήρε χαμπάρι μας το είπε κι εμάς. Βγήκαμε από το αεροδρόμιο κατά τις 1.30 και ευτυχώς είχαμε κανονίσει ταξί να μας πάει στο δωμάτιο γιατί εκείνη την ώρα και έτσι κουρασμένοι δεν ξέρω τι θα κάναμε.

2016-01-01 01.23

Περιμένοντας το ταξί όλοι προσπαθούμε να πιάσουμε λίγο χιόνι!

Φτάσαμε να μπούμε στο δωμάτιο μετά τις 2 το βράδυ, κοντά 2.30. Δε το βάλαμε κάτω και παρά την κούραση και το κρύο και το χιόνι βγήκαμε έξω για βόλτα και κεμπάπ! Δεν καταφέραμε να μείνουμε και πολύ βέβαια γιατί ξυλιάσαμε! Αλλά τι σημασία είχε; είχαμε καταφέρει να φτάσουμε στον προορισμό μας χωρίς προβλήματα πέραν της αναμονής, οι διακοπές μας δε χάλασαν και γύρω μας είχε περισσότερο χιόνι απ’ όσο είχαμε δει ποτέ!

Βαρκελώνη: τα αξιοθέατα (3)

Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία που δεν είναι ακριβώς μουσεία  (είναι περίπου μουσεία ή έχουν μέσα μουσείο) κι έτσι τα έβαλα μαζί. Σε τρία τέτοια πήγαμε:

Ενυδρείο – Aquarium

Σε ζωολογικούς κήπους δεν πάμε, αλλά τα ενυδρεία τα επισκεπτόμαστε. Βλακεία; ίσως. Πώς γίνεται να με πειράζει να βλέπω ένα λιοντάρι κλεισμένο σε μερικά τετραγωνικά και να μη με πειράζει να βλέπω έναν καρχαρία κλεισμένο σε μια (μεγάλη έστω) γυάλα… Και γιατί με πειράζει να βλέπω δελφίνια έγκλειστα να κάνουν τούμπες για τους ανθρώπους και να μη με πειράζει να βλέπω πιγκουίνους. Δεν έχω απάντηση (που να με καλύπτει).  Oπότε προχωράω με την περιγραφή.

Όταν έφτιαχνα το πλάνο μας για τις διακοπές και κοίταζα πού να πάμε, το ενυδρείο ήταν ένα από τα σιγουράκια. Μου άρεσαν πολύ και οι φωτογραφίες που είδα. Το μόνο αρνητικό που είχα διαβάσει ήταν η τιμή. Τα 20 ευρώ που έχει το εισητήριο είχαν φανεί υπερβολικά σε πολλούς (για το μέγεθος του ενυδρείου δηλαδή).  Είναι σίγουρα πολλά (ειδικά όταν είσαι οικογένεια), αλλά εγώ νομίζω πως αξίζει, περάσαμε πολύ ωραία και το ενυδρείο είναι μεγάλο (τουλάχιστον μεγάλο για τα δικά μου δεδομένα και τα όσα έχω δει μέχρι τώρα).  Εγώ δηλαδή θα το πρότεινα.

Περνάς και βλέπεις γύρω σου διάφορα μικρά ενυδρεία με ψάρια ανά περιοχές. Πολλά τα έχω ξαναδεί, είχε και αρκετά που τα έβλεπα πρώτη φορά από κοντά ή και πρώτη φορά τελεία. Έβλεπες τρομακτικές σμέρνες, πολύχρωμα ψάρια, δηλητηριώδη ψάρια, χοντρά ψάρια, ασχημομούρικα ψάρια…
aquarium1

Το καλύτερο σημείο όλων όμως ήταν ο κυλιόμενος διάδρομος. Κάθεσαι πάνω του και αυτός κυλάει αργά αργά ενώ γύρω σου περνάνε ψαράκια, σαλάχια και καρχαρίες! Στην αρχή είναι μόνο το μισό τζάμι και λες μμμμ εγώ άαααλλλα έβλεπα στις εικόνες, αλλά μετά έρχεται και ο επόμενος διάδρομος που είναι πράγματι έτσι, κυλάς κάτω από ένα θόλο με ψάρια. Είναι τέλεια! Σα μικρά παιδάκια κάναμε εκεί πέρα!

DSC_7135 DSC_7143Λέμε τρελή χαρά εκεί μέσα!
aquarium2

Μετά αφού τελειώνεις από εκεί έχει και συνέχεια, καθώς πας σε άλλο όροφο και βλέπεις τροπικά ψάρια και μετά πας και βλέπεις πιγκουίνους. Μάλιστα τύχαμε την ώρα που τους ταΐζανε. Μια κυρία ήταν μέσα με έναν κουβά ψάρια και τα τάιζε στο στόμα! Ο ένας που είδα εγώ πρέπει να κατάπιε πάνω από 10 ψάρια..

aquarium3 DSC_7149

Ήταν πολύ ωραία λοιπόν και χαρήκαμε πάρα πολύ που πήγαμε. Έχει διάφορες άλλες δραστηριότητες κατά καιρούς και μπορεί κανείς να δει τι έχουν κάθε φορά. Αυτό που κοίταζα εγώ για να κάνω δώρο στον Κωνσταντίνο ήταν η βουτιά με τους καρχαρίες. Ξέρω πόσο πολύ θα το ήθελε. Όμως είδα μετά την τιμή και είπα “άσε καλύτερα, όταν κερδίσουμε το τζόκερ”. Κοστίζει 150€ το να βουτήξεις μέσα σε κλουβί (τι να το κάνεις αυτό…) και 300€ η βουτιά ανάμεσά τους κανονικά. Αλλά συμφέρει βρε, αφού δίνουν ελεύθερη είσοδο σε δυο φίλους σου!

Poble Espanyol

To Ισπανικό χωριό δηλαδή. Εδώ έχουν κάνει το εξής πρωτότυπο πράγμα: σε έναν μεγάλο άδειο χώρο, δημιούργησαν ένα Ιβιρικό χωριό (με το δημαρχείο του, τις εκκλησίες, τα δρομάκια, τα εστιατόρια, τους τεχνίτες κλπ), μόνο που κάθε σπίτι και “γειτονιά” εκπροσωπούν ένα διαφορετικό μέρος της Ισπανίας.

poble1

Έτσι έχεις ένα σπίτι από την Ανδαλουσία πχ δίπλα σε μια εκκλησία από την Καστίλλη κλπ (τυχαία τα έγραψα αυτά, ίσως ήταν από άλλη περιοχή). Προχωράς και βλέπεις τις διάφορες αρχιτεκτονικές της κάθε περιοχής, έχει εστιατόρια στα οποία μπορείς να κάτσεις να φας τοπικές λιχουδιές, καφετέριες και πάμπολλα μαγαζάκια για να αγοράσεις πράγματα. Έχει και μπαράκια και για το λόγο αυτό είναι δημοφιλής βραδινός προορισμός (κάποιες μέρες είναι ανοιχτό μέχρι τα μεσάνυχτα). Το πιο ωραίο όμως είναι οι τεχνίτες που βλέπεις, οι οποίοι δουλεύουν κανονικά. Έτσι μπορείς να δεις να δουλεύουν το δέρμα, να φτιάχνουν μουσικά όργανα και άλλα, με πιο εντυπωσιακό βεβαίως το εργαστήριο με το φυσητό γυαλί!

poble2

Κάτσαμε και τον είδαμε να φτιάχνει 3 πραγματάκια όση ώρα ήμασταν εκεί. Θα μπορούσαμε να είχαμε κάτσει όλη μέρα και να χαζεύουμε όχι μόνο την τέχνη του, αλλά και τα ωραία εργαλεία, το εργαστήριο…

Εμείς κάτσαμε και ήπιαμε κι ένα καφεδάκι εκεί μέσα και μάλιστα σε ένα καφέ που έγραφε στην ταμπέλα του πως είχε και “ελληνικό καφέ φραπέ, φρέντο”. Η κοπελίτσα μίλαγε άπταιστα αγγλικά και γαλλικά και έλεγε και 4-5 λέξεις στα ελληνικά. Φάγαμε γλυκάκι βασικά, καλό ήταν, αλλά όχι κάτι εξαιρετικό και το πληρώσαμε και τον κούκο αηδόνι…

poble3

Το εισητήριο για εκεί είναι ακριβούτσικο. Αν θέλει κανείς να κάνει οικονομία, το βράδυ είναι φθηνότερο. Μας είπαν επίσης πως κάποιο εστιατόριο μέσα, αν κλείσεις τραπέζι να φας εκεί έχεις δωρεάν είσοδο. Δε το ψάξαμε όμως παραπάνω και δεν έχω πληροφορίες για αυτό.

Camp Nou

Το στάδιο της Μπάρτσα… Δεν είναι ένα απλό στάδιο. Έχει μέχρι και μουσείο! Έχει καταστήματα για να ψωνίσεις ρούχα με το σήμα της αγαπημένης σου ομάδας, έχει σε όλο το στάδιο γύρω γύρω χώρους για να φωτογραφηθείς, μπορείς να κλείσεις τουρ για εκεί, έχει φαγάδικα μήπως και πεινάσεις τόση ώρα που τριγυρνάς στο στάδιο.. Ειδαμε να κυκλοφορεί τόσος κόσμος εκεί μέσα όσος και μέσα στα μουσεία! Δε το πίστευα δηλαδή.

2015-12-29 14.49

Τώρα γιατί βρεθήκαμε εμείς (που ΟΛΟΙ ξέρουν πόοοοσο ποδοσφαιρόφιλοι είμαστε στο στάδιο της Μπάρτσα αυτό είναι άλλο θέμα. Έπρεπε να βγάλει εκεί φωτογραφίες η Ιωάννα… Δε μας πείραξε φυσικά, γιατί βρήκαμε ευκαιρία να δούμε κάτι που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να δούμε διαφορετικά και να βγάλουμε και ένα σωρό χαζές φωτογραφίες!

2015-12-29 15.00

Φαντάζομαι οι φαν θα είναι πολύ χαρούμενοι να πάνε εκεί. Εμείς πάλι, απλώς διασκεδάσαμε με τις χαζομάρες μας 🙂

Βαρκελώνη: τα αξιοθέατα (2)

Η Βαρκελώνη είναι πολύ ωραία έστω και αν απλώς την περπατήσεις! Μέχρι πριν λίγα χρόνια πολλά πράγματα ήταν δωρεάν, τώρα όμως έχουν βάλει εισητήριο στα πάντα σχεδόν και μάλιστα με εξωφρενική τιμή. Εσύ επιλέγεις αν θα πληρώσεις ή όχι, τι θα δεις απ’ έξω και τι θα υπομείνεις τις ουρές για να δεις -εφόσον αξίζει τα λεφτά του…

1) Για παράδειγμα, περπατώντας μπορείς να δεις τα εξής σπίτια:
1α. Casa Mila (La Perdera)
Και ποιός δεν έχει δει φωτογραφίες από αυτή την κυματιστή πολυκατοικία! Ξέρατε όμως πως θεωρείται πρωτοποριακή ως προς τις ανέσεις; Έχει τέλειο εξαερισμό και υπόγειο γκαράζ!!! Θα μας τρελάνει αυτός ο Γκαουντί λεμε… Ήταν τόσο μπροστά για την εποχή του… Ένα άλλο πράγμα που έμαθα ήταν πως έκανε ανακύκλωση! Ή ακόμα καλύτερα επαναχρησιμοποίηση.Για παράδειγμα, όταν έφτιαξε κάτι για έναν έμπορο υφασμάτων πήρε το ξύλο από τα κασόνια στα οποία ερχόταν το ύφασμα και τα μηχανήματα και το έκανε καθίσματα. Και με τις μύτες από τα μηχανήματα έκανε κάγκελα…

2015-12-27 11.51

DSC_6898

2015-12-27 12.02

Μπορείς να το δεις απ’ έξω, μπορείς και να μπεις μέσα και να ανέβεις στην ταράτσα με τις γνωστές καμινάδες. Όμως για να δεις τις καμινάδες θες 20 ευρουλάκια το άτομο. Όταν μιλάμε για οικογένεια καταλαβαίνετε πως είναι μάλλον απίθανο να δώσεις 80 ευρώ για να δεις κάτι καμινάδες…

1β. Block of Discord (κάτι σαν να λέμε “το τετράγωνο της έριδος”)

4 σπίτια από 4 διαφορετικούς αρχιτέκτονες αποτελούν αυτό το τετράγωνο. Είναι όλα περίεργα και διαφορετικά μεταξύ τους και μπορείς να τα χαζέψεις για ώρα. Ποιό είναι το πιο όμορφο απ’ όλα;

Casa Batlló (Gaudi)

Το πιο όμορφο από τα 4 φυσικά! Με τα μπαλκόνια σα μάσκες και την οροφή σαν πλάτη δράκου. Θα ήθελα να μπω μέσα, αλλά και πάλι έχει 22,5 ευρώ η είσοδος. Όταν περάσαμε απ’ έξω ίσως και να τα έδινα (τουλάχιστον εγώ που ήθελα), αλλά είχε και μια ουρά τρια χιλιόμετρα… Αν θέλετε λοιπόν να το δείτε αξίζει ϊσως να ψάξετε για εισητήρια που παρακάμπτουν τη γραμμή (+5€ βέβαια).

2015-12-27 12.14

Casa AmatllerCasa Lleó-Morera, Casa Mulleras, τα υπόλοιπα 3 σπίτια στο ίδιο τετράγωνο.

discord

2) Ή μπορείς να περιηγηθείς στην παραλία, κατεβαίνοντας τη La Rambla και φτάνοντας στο άγαλμα του Κολόμβου και το λιμάνι.

Η La Rambla έχει πάντα κόσμο. Περπατάς το πρωί και λες “πωωω πού βρέθηκε τόσος κόσμος πρωινιάτικο;” Και μετά βρίσκεσαι εκεί το βράδυ και καταλαβαίνεις πως το πρωί δεν ήταν τίποτα! Δε μπορείς να πάρεις ανάσα από τον κόσμο! Μόνο στη Λευκή Νύχτα είχαμε εδώ στην Καλαμάτα τόσο κόσμο να περπατάει στον κεντρικό δρόμο.

rambla

Πάνω βλέπετε τη μέρα, κάτω το βράδυ και μάλιστα με κάτι τύπους πίσω μας που δίνουν δωρεάν αγκαλιές!

Στο μεταξύ εσύ περπατάς στο πεζοδρόμιο και στις άκρες του έχει πολλά μαγαζάκια, κυρίως ανθοπωλεία, αλλά και με τουριστικά είδη, παγωτά κλπ Και ανάκατα με αυτά θα δει κανείς πολλούς αρτίστες, ζωγράφους αλλά και τύπους που κάνουν τα αγάλματα.

limani

2015-12-28 11.27

Το άγαλμα του Κολόμβου δεσπόζει στο λιμάνι.

3) Μπορείς να κάνεις βόλτες στη Γοτθική συνοικία.

Θα ξεγελαστείς λιγάκι βέβαια, καθώς μεγάλο μέρος της είναι ξαναχτισμένο έτσι ώστε να μοιάζει γοτθικό, αλλά στην πραγματικότητα είναι φτιαγμένο τα τελευταία 50 χρόνια. Είναι πολύ ωραία η βόλτα όμως εκεί, είναι ολοφάνερη η διαφορά με την υπόλοιπη πόλη. Τα στενά είναι… εξαιρετικά στενά! Φτιαγμένα ίσα για να μπορεί να περάσει το κάρο, βλέπεις πως στη βάση είναι φαρδύτερα και αν κοιτάξεις προς τα πάνω τα σπίτια θα δεις πως συγκλίνουν (δεν περνούσαν κάρα στον τρίτο όροφο…). Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις και συγκρούσεις, ήταν μονοδρομημένα και στην αρχή του κάθε στενού υπήρχε η ταμπέλα που όριζε αν είναι είσοδος ή έξοδος.

gothic

4) Μπορείς να κάνεις τη βόλτα σου στα διάφορα πάρκα στην πόλη. Ενδεικτικά θα πω 2 (γιατί εμείς αυτά είδαμε), αλλά υπάρχουν και άλλα, όπως υπάρχει και βοτανικός κήπος.

4α. Park Güell

Από αυτό το πάρκο έχετε σίγουρα δει τα κυματιστά χρωματιστά μπαλκόνια καθώς και την πασίγνωστη σαύρα. Ε, για να δεις αυτά τα δυο πρέπει πλέον να πληρώσεις. Στο υπόλοιπο πάρκο πας δωρεάν και κάνεις τις βόλτες σου, ακούς τους διάφορους πλανόδιους που παίζουν μουσική εδώ κι εκεί, περνάς χρόνο μέσα στους παραμυθένιους διαδρόμους… Αν θες μπορείς να χαζέψεις τα χρωματιστά μπαλκόνια από λίγο πιο μακριά. Απλώς δεν θα δεις τη σαύρα και το εσωτερικό του κτηρίου με τα μπαλκόνια (7€ το άτομο).

2015-12-29 17.25

2015-12-29 17.29

Photobomb!

2015-12-29 17.35

Εμείς δυστυχώς κάναμε λάθος στο πως πήγαμε στο πάρκο, βρεθήκαμε από την πάνω πλευρά (αφού είχαμε περπατήσει ούτε ξέρω πόση ώρα και είχαμε ανεβοκατέβει κάτι λόφους) και φτάσαμε κάτω σχεδόν όταν σκοτείνιαζε και ψόφιοι.

4β.  Parc de la Ciutadella

Τεράστιο, με κήπους, σιντριβάνια, το απαραίτητο χρυσό άγαλμα, μουσεία, ζωολογικό κήπο κλπ κλπ Εμείς βρεθήκαμε εκεί για λίγο, παίρνοντας μια ανάσα πριν προχωρήσουμε στο Μουσείο Σοκολάτας.

2015-12-30 13.25

Εδώ το ζωολογικό μουσείο και μια τύπισα που κάνει φούσκες. Το είδαμε και αλλού να το κάνουν αυτό!

2015-12-30 13.58

2015-12-30 14.04

Να μην υπάρχει και μια αψίδα θριάμβου;;

Υπάρχουν και τόσα άλλα να δεις καθώς περπατάς! Όρεξη να έχεις (και γερά πόδια!)

2015-12-28 21.04

agora

Βαρκελώνη: τα αξιοθέατα (1)

Μπορεί να μην πήγαμε σε πολλά μουσεία, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν είδαμε πάααρα πολλά πράγματα στη Βαρκελώνη!

Magic Fountain

Ήταν το πρώτο πράγμα που είδαμε στη Βαρκελώνη. Φτάσαμε στο σπίτι που μέναμε το απόγευμα και αφού τακτοποιηθήκαμε ξεκινήσαμε με τα ποδαράκια μας να πάμε μέχρι εκεί. Μισή ώρα περπάτημα ήταν, είδαμε και διάφορα ωραία γύρω μας, την ευχαριστηθήκαμε τη διαδρομή!

Κάνοντας το πλάνο μας είχα δει πως η μέρα που φτάναμε (το Σάββατο δηλαδή) ήταν ίσως και η μόνη στην οποία θα είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το θέαμα. Το Μαγικό Συντριβάνι είναι ένα τεράστιο συντριβάνι το οποίο κάποια βράδια της εβδομάδας, για κάποιες ώρες, κάνει σόου! Ακούγεται δηλαδή μουσική και το νερό αλλάζει χρώματα, ύψος κλπ αναλόγως. Είναι απίστευτα εντυπωσιακό και μπορείς να κάθεσαι ώρες να το κοιτάς σα μαγεμένος!

2015-12-26 20.01

Για να φτάσεις στο συντριβάνι περνάς πρώτα από έναν δρόμο που έχει μικρότερα συντριβάνια δεξιά και αριστερά. Αν βρεθείς στο κέντρο του δρόμου δηλαδή βλέπεις γύρω σου και μπροστά σου δεκάδες σιντριβάνια και ακριβώς απέναντι το τεράστιο Μαγικό Σιντριβάνι. Το υπερθέαμα δεν τελειώνει εκεί βέβαια καθώς πίσω από το σιντριβάνι βρίσκεται το Palau Nacional το οποίο φωτίζουν με κάτι σαν λέιζερ. Μπροστά από το σιντριβάνι ακριβώς βλέπεις σκαλοπατάκια με σιντριβάνια, αλλά ΦΥΣΙΚΑ υπάρχουν και άλλα σιντριβάνια πίσω του. Ούτε στο Χόλιγουντ τέτοιο θέαμα!

2015-12-26 20.07

Όμως αλήθεια είναι μαγικό. Συγκεντρώνει πλήθος κόσμου στην πλατεία του που όλοι κάθονται και το χαζεύουν με τις ώρες. Το μόνο που σε κάνει κάποια στιγμή να λες “οκ πάμε να φύγουμε” είναι η υγρασία, τίποτα άλλο. Είναι πανέμορφο και ενθουσιαστήκαμε όλοι. Ο Γιώργος καθόταν και το έβλεπε και έλεγε πως είναι “ό,τι πιο κοντά στη μαγεία έχει δει ποτέ” (και σκεφτόταν με δέος τι ωραίο πράγμα να βγεις ραντεβού εκεί… έχουν σίγουρα αλλάξει τα πράγματα!)

fountain

fountain2

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είναι πανέμορφο, μαγικό και δωρεάν! Απλώς πρέπει να σιγουρευτείτε πως λειτουργεί την ώρα που θα πάτε.

Αρένα

Κτήριο που φιλοξενούσε ταυρομαχίες μέχρι το 1977. Δεν είχαν μεγάλη επιτυχία στην Καταλονία οι ταυρομαχίες όμως κι έτσι σταμάτησαν. Από το 2011 λειτουργεί ως εμπορικό κέντρο.

2015-12-26 19.56

Εμείς περάσαμε απ’ έξω (κάμποσες φορές) πηγαίνοντας στο μαγικό συντριβάνι και μετά μπήκαμε και μέσα. Πήγαμε στην ταράτσα απ’ όπου έχει μια φανταστική θέα της πόλης.

2015-12-26 21.04

Χόλιγουντ λέμε!

DSCN7498

Το εσωτερικό του

Tibidabo amusement park

Κάνοντας τα σχέδιά μου λοιπόν είδα πως υπάρχει και αυτό το μεγάλο λούνα παρκ στην πόλη, ψηλά σε ένα λόφο και σκέφτηκα πως θα ήταν σούπερ για τα παιδιά. Μόνο σε μουσεία θα πηγαίνουμε; Είχαν ενθουσιαστεί και αυτά βεβαίως, καθώς πιστεύαμε πως είναι κάτι σαν το Αλού φαν παρκ ας πούμε.

Για να πας εκεί είναι ταξίδι ολόκληρο. Θέλεις μετρό, μετά λεωφορείο που σε πηγαίνει μέχρι ένα σημείο (έχει και τραμ, αλλά είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ) και μετά οδοντωτό που σε ανεβάζει επάνω. Βεβαίως κατόπιν εορτής είδαμε πως μάλλον έχει και λεωφορείο που σε ανεβάζει μέχρι επάνω, χωρίς να πληρώσεις τον οδοντωτό (7 € το άτομο το πάνω κάτω για μια διαδρομή 5 λεπτών…).

tibidabo

Βγαίνεις και αντικρίζεις το πάρκο το οποίο εκ πρώτης όψεως φαίνεται καλό. Μετά βλέπεις πως κυκλοφορούν παιδάκια δημοτικού το πολύ. Πας να βγάλεις και εισητήριο και βλέπεις πως ή θα πληρώσεις 28,5€ για ελεύθερη είσοδο σε όλα ή δε μπορείς ΚΑΝ να μπεις στο χώρο και να τριγυρίσεις. Δε μπορούσαμε να ξέρουμε εάν έχει κάνα παιχνίδι της προκοπής που να αξίζει τα τόσα λεφτά (είναι και σε επίπεδα το πάρκο και δε βλέπεις παρακάτω τι γίνεται). Και τι, θα πληρώναμε όλοι για να μπουν μόνο τα παιδιά; Τέλος πάντων χαλαστήκαμε πάρα πολύ, ούτε τα παιδιά θέλανε να μπουν μέσα υπό αυτές τις συνθήκες κι έτσι κάτσαμε απλώς λίγο να χαζέψουμε τη θέα, μπήκε ο Πέτρος στην εκκλησία που είχε εκεί (τίποτα το ιδιαίτερο κι αυτή) και γυρίσαμε. Απλώς είχαμε δει πως ήταν κοντά στο σταθμό του μετρό το Μουσείο Επιστημών και πήγαμε εκεί εντέλει να περάσουμε την ώρα μας (και γι αυτό ήμασταν εκεί αργά και κουρασμένοι).

Βαρκελώνη: τα μουσεία

Στα ταξίδια μας φροντίζουμε πάντα να επισκεπτόμαστε και μουσεία της περιοχής. Η Βαρκελώνη έχει πολλά μουσεία, αλλά κάνοντας το πλάνο μου, σύμφωνα με όλα όσα θέλαμε να δούμε και τις διαθέσιμες μέρες μας, κατέληξα να βάλω 2 μουσεία μόνο  στο πρόγραμμα. Και τα δυο απολύτως αναμενόμενα για όποιον μας ξέρει!

CosmoCaixa (προφέρεται κόσμο-κάιsha)
Στις περιγραφές το διάβασα ως μουσείο Φυσικής Ιστορίας και μάλιστα το πιο hands on μουσείο του είδους του. Εντέλει βέβαια μάλλον κατάλαβα λάθος, γιατί είναι περισσότερο μουσείο Επιστημών (ακόμα καλύτερα δηλαδή). Είχε μέσα δηλαδή πάρα πολλά πράγματα για την πανίδα και την χλωρίδα, αλλά μιλούσε και για την εξέλιξη της ζωής, του ανθρώπου και των επιστημών. Είχε πολλά πράγματα να τα δοκιμάσεις πειραματικά, κουίζ και βιντεάκια  και όχι μόνο αξίζει να το επισκεφθεί κανείς, αλλά θα πρέπει να φροντίσει να είναι ξεκούραστος και να έχει την ημέρα μπροστά του!

Η καλύτερη υποδοχή!

Η καλύτερη υποδοχή!

Εμείς δυστυχώς δεν είχαμε τίποτα από τα δυο. Πήγαμε από σπόντα ένα μεσημέρι (αφού είχαμε απογοητευθεί από το Tibidabo -άλλο ποστ αυτό), αλλάζοντας το πρόγραμμά μας και ήμασταν ήδη κουρασμένοι όταν φτάσαμε. Παρ’ όλ’ αυτά το απολαύσαμε και μείναμε πολύ ώρα μέσα να χαζεύουμε τα εκθέματα.

cosmocaixa

Είδαμε πολλά ταριχευμένα εκθέματα (τα πιράνχας μας τράβηξαν την προσοχή περισσότερο απ’ όλα!), αλλά ένα από τα καλύτερα πράγματα εκεί μέσα ήταν αυτό που το λέει Flooded Forest, όπου σε προστατευμένο μέρος έχουν φτιάξει ένα δάσος τροπικό στο οποίο ζουν μέσα ψάρια, πουλιά και ένα capybara!

cosmocaixacapybara

To άλλο που ενθουσίασε τον Γιώργο ήταν οι ταριχευμένοι εγκέφαλοι. Ήθελε οπωσδήποτε φωτογραφίες!

brains

Αυτό που ενθουσίασε εμένα και τον Κωνσταντίνο όμως, ήταν μια έκθεση που είχε μέσα το μουσείο για την επιστήμη και το πώς (και αν) μπορεί να προβλέψει το μέλλον, με βάση επιστημονικά στοιχεία, τη στατιστική κλπ. Η έκθεση ξεκινούσε με φωτογραφίες συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας, γράφοντας για τη δύναμή της. Όχι απλώς χάρηκα που την είδα (και που είδα ανάμεσα στους μεγαλύτερους συγγραφείς την Ούρσουλα ΛεΓκεν, την αγαπημένη μας συγγραφέα και μάλιστα με το βιβλίο “το αριστερό χέρι του σκότους” για το οποίο μιλάω σε όοοολους), αλλά αισθάνθηκα και δικαιωμένη!

cifi

Σίγουρα θα μπορούσαμε να μείνουμε κι άλλο μέσα εκεί, αλλά όπως είπα ήμασταν πολύ κουρασμένοι και πεινασμένοι. Είπαμε να ξανάρθουμε μια μέρα, αλλά βεβαίως δεν προλάβαμε. Πάντως είδαμε πολλά, μάθαμε πολλά και μείναμε ευχαριστημένοι.

Έχει πολύ μικρό εισητήριο, μόλις 4€ για τους ενήλικες και δωρεάν για τα παιδιά, αλλά έχει μέσα διάφορες εκθέσεις, καθώς και το πλανητάριο, για τα οποία πρέπει να πληρώσεις επιπλέον.

 

Μουσείο Σοκολάτας

Ε, όχι που δε θα πηγαίναμε εμείς σε μουσείο Σοκολάτας!

Είναι ένα σχετικά μικρό μουσείο, στο οποίο μαθαίνεις την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, βλέπεις διάφορα γλυπτά από σοκολάτα και μηχανήματα που χρησιμοποιούσαν από τα πολύ παλιά χρόνια (οι Αζτέκοι ας πούμε) μέχρι και σήμερα, για την παρασκευή του κακάο και της σοκολάτας. Ωραίο είναι, αν και το άλλο στη Βιέννη μου είχε αρέσει καλύτερα.

chocolatemuseum

Αυτό που μου άρεσε πολύ όμως ήταν πως το εισήτήριό τους ήταν μια σοκολάτα! Σε ρώταγαν πρώτα από ποιά χώρα είσαι και μετά σου έδιναν μια -μικρή βέβαια- μπάρα σοκολάτας (72% κακάο) την οποία πέρναγες μπροστά από το μηχάνημά τους και έμπαινες μέσα.

2015-12-30 12.40

Tέλεια περάσαμε στα μουσεία μας!

2015-12-30 13.15

 

Βαρκελώνη: οι εκκλησίες

Δε θα πάρω τις ημέρες μια μια, αλλά θα κάνω συγκεντρωτικά ποστ, ομαδοποιώντας αυτά που είδαμε.

Η πόλη έχει πολλές εκκλησίες. Δε τις είδαμε όλες βεβαίως και είμαι απόλυτα σίγουρη πως υπάρχουν και άλλες που θα μπορούσε να δει κανείς, εγώ θα μιλήσω για 3 από αυτές. Η γενική εικόνα που έχω πάντως για τις εκκλησίες στη Βαρκελώνη είναι πως είναι εντυπωσιακές λόγω μεγέθους και αρχιτεκτονικής και όχι λόγω χρυσού (όπως ήταν πχ στη Βιέννη). Ίσα ίσα που μέσα είναι λιτές -πάντα όσον αφορά τα χρυσάφια και τα στολίδια.

 

ΣΑΓΡΑΔΑ ΦΑΜΙΛΙΑ

Ξεκινάω με την ωραιότερη εκκλησία όλων, που μετά από αυτή δε σου κάνει εντύπωση καμία άλλη εκκλησία ποτέ! Μιλάω για την Sagrada Familia, τη μόνη εκκλησία που θα ήθελα να επισκεφθώ ξανά κάποια στιγμή στη ζωή μου, τουλάχιστον αφού θα έχει ολοκληρωθεί. Η εκκλησία ξεκίνησε να χτίζεται το 1882, το 1883 την ανέλαβε ο Gaudí και είχε πει τότε πως θα πάρει 200 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Οι τεχνικές έχουν εξελιχθεί όμως κι έτσι προβλέπεται πως θα τελειώσει το 2026 (στην επέτειο των 100 χρόνων από το θάνατο του Gaudí). Είχαμε την εξαιρετική τύχη να είναι στη Βαρκελώνη ο Αντρέ, φίλος του Πέτρου, που είναι ξεναγός και να έχει την ευγενική καλοσύνη να μας ξεναγήσει στην εκκλησία. Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο ολόκληρο με αυτά που ακούσαμε, που μάθαμε, που είδαμε και πάλι λίγα θα ήταν.

2015-12-27 08.52

DSC_6887

Η εκκλησία σε αφήνει άφωνο από την πρώτη στιγμή που θα την αντικρύσεις, έστω και από μακριά. Βγαίνοντας από το μετρό αντικρύζεις τη μια της είσοδο, αυτή της Γεννήσεως. Κάθε πλευρά έχει διαφορετικό θέμα και διαφορετική αρχιτεκτονική, τέτοια που να ταιριάζει στο θέμα της. Η πλευρά της Γεννήσεως μοιάζει σαν τα κάστρα που φτιάχνεις στην παραλία, αφήνοντας την υγρή άμμο να τρέξει μέσα από τα δάχτυλά σου. Είναι η μόνη που είχε ολοκληρωθεί ενώ ζούσε ο Gaudí (αν και ακόμα φτιάχνουν πράγματα). Με την πρώτη ματιά βλέπεις τις κολώνες, βλέπεις το δέντρο ανάμεσά τους, βλέπεις τη σκηνή της φάτνης. Αν μείνεις να προσέξεις, μπορείς να διακρίνεις όμως εκατοντάδες άλλες μορφές και πράγματα που όλα κάτι συμβολίζουν. Θα δεις τις δυο χελώνες που είναι δεξιά και αριστερά της εισόδου. Η μια θαλάσσια -στη μεριά που η εκκλησία βλέπει προς τη θάλασσα- και η άλλη στεριανή -στην πλευρά που βλέπει το βουνό. Θα δεις χαμελαίοντες, θα δεις τα ζώδια, θα δεις διάφορα ζώα και φυτά. Και τα δυο παιδιά πρόσεξαν πράγματα που ο ξεναγός μας δεν είχε δει (και έψαξε αρκετά μέχρι να βρει κάποιον να μας εξηγήσει τι ήταν). Αυτό για να δείτε πως όσο και να κάτσεις εκεί, θα υπάρχει κάτι που μπορεί να μη το προσέξεις. Η είσοδος αυτή είναι ίσως η πιο ωραία και δεν ήταν τυχαίο που ο Gaudí διάλεξε αυτή να γίνει πρώτη. Ήξερε πως θα πεθάνει πριν ολοκληρωθεί η εκκλησία και πίστευε πως αν είχε ξεκινήσει από αλλού ο κόσμος μπορεί να μην ήθελε να συνεχιστεί το έργο.

sagradanatal

Η δεύτερη είσοδος είναι αυτή του Θανάτου. Αυστηρή και τετραγωνισμένη, σε κάνει να αισθάνεσαι άβολα να την κοιτάς. Οι κολώνες εδώ μοιάζουν με τένοντες και κόκαλα και τα γλυπτά αναπαριστούν τα Πάθη.

sagradapassion2

Η τρίτη είσοδος θα είναι η Δόξα του Χριστού και θα γίνει η κύρια είσοδος της εκκλησίας όταν τελειώσει. Ακόμα δε μπορεί να δει κανείς τίποτα βέβαια, αλλά άμα ολοκληρωθεί πιστεύω θα είναι μεγαλειώδης. Στη φωτογραφία κάτω βλέπετε το μοντέλο του πώς θα είναι η εκκλησία τελειωμένη, με την είσοδο της Δόξας (και το εξωτερικό μουσικό όργανο).

2015-12-27 09.17

Στο κάτω μέρος της εκκλησίας υπάρχει κάτι σαν μουσείο που μπορεί να δει κανείς τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο Gaudí για να σχεδιάσει την εκκλησία και διάφορες πρωτοπόρες τεχνικές. Ενώ στην αρχή βλέποντας την εκκλησία μπορεί να σκεφτείς πως ο άνθρωπος ήταν τρελός, βλέποντας όλα αυτά λες ο άνθρωπος ήταν μεγαλοφυία (δεν ξέρω πόσο απέχει το ένα από το άλλο). Και πριν μου άρεσε η δουλειά του, αλλά τώρα νιώθω απέραντο σεβασμό προς το πρόσωπό του, δέος για το έργο του και το πόσο μπροστά ήταν από την εποχή του.

sagradamouseio

Το καλύτερο κομμάτι βέβαια είναι το εσωτερικό της εκκλησίας… Όσες φωτογραφίες και να δεις δε μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει να βρίσκεσαι μέσα εκεί. Ο Gaudí έπαιρνε έμπνευση από τη φύση και αυτό ήθελε να μεταφέρει και στο εσωτερικό της εκκλησίας. Να νομίζεις πως είσαι σε ένα δάσος μέσα. Ακριβώς αυτό νιώθεις, με τις κολώνες να μοιάζουν με τεράστια δέντρα που συγκλίνουν προς τον ουρανό και κάνουν το φως να διαχέεται στο χώρο. Τίποτα γύρω σου δεν είναι επίπεδο και τα βιτρώ στις πλευρές της εκκλησίας δίνουν ένα απίστευτο χρώμα παντού.

sagradafos

sagradakolones

sagrada

Όπως είπα η εκκλησία δεν έχει τελειώσει ακόμα. Είναι ήδη τεράστια, αλλά στο τέλος θα γίνει άλλη τόση σε ύψος περίπου, φτάνοντας τα 170 μέτρα! Υπάρχουν πολλά θέματα βέβαια που θα πρέπει να λυθούν για να ολοκληρωθεί η εκκλησία και ελπίζω να τα καταφέρουν.

DSC_6884

 

ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕΛ ΜΑΡ

Η εκκλησία που τα ξεκίνησε όλα! Για χάρη της κάναμε το ταξίδι αυτό…

H Santa Maria del Mar ξεκίνησε να χτίζεται το 1329, όταν η Βαρκελώνη ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη. Η “γειτονιά” της παραλίας είχε μεγαλώσει τότε πολύ και χρειάζονταν μια μεγάλη εκκλησία. Οι έμποροι έδωσαν λεφτά, ο βασιλιάς την άδεια και όλοι οι ψαράδες και οι ντόπιοι βοήθησαν ώστε να χτιστεί η εκκλησία αυτή. Οι εργάτες έφερναν στην πλάτη τις πέτρες από το Μοντσουίκ (το βουνό δίπλα στην πόλη) και το χτίσιμο κράτησε πολλά χρόνια, μέχρι το 1384.

Η εκκλησία είναι μεγάλη και απ’ έξω φαίνεται πολύ αυστηρή και βαριά, αλλά όταν μπεις μέσα νιώθεις διαφορετικά, γιατί η εκκλησία φαίνεται τεράστια και άδεια, χωρίς κανένα στολίδι, αλλά επιβλητική λόγω αυτής της ξεχωριστής αρχιτεκτονικής.

santamaria

Για να πω την αλήθεια, επειδή κι εγώ διάβασα το βιβλίο, πέρασα περισσότερη ώρα μέσα εκεί απ’ όσο θα περνούσα αν δε το είχα διαβάσει. Έψαχνα γύρω γύρω για στοιχεία για τα οποία είχα διαβάσει, αλλά δεν ξέρω πόσα από αυτά ήταν αληθινά, αλλά και πόσα θα έχουν διασωθεί έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα (ειδικά μετά τη φωτιά του 1939, στην οποία η εκκλησία καιγόταν για 11 μέρες και καταστράφηκαν σχεδόν τα πάντα).

 

ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

Ο καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης είναι και αυτός περίεργος. Χτίστηκε ανάμεσα στον 130 και τον 15ο αιώνα, αλλά ήταν πολύ απλός για τα γούστα των Βαρκελωνέζων μάλλον, γιατί τον 19ο αιώνα αποφάσισαν να φτιάξουν μια νέα πρόσοψη που θα ήταν πιο εντυπωσιακή, σε γοτθικό ύφος. Αν προσέξεις λίγο είναι φανερό πως η πρόσοψη είναι κολλημένη πάνω στον παλιό ναό, καθώς έχει εντελώς διαφορετικό στυλ από τις υπόλοιπες πλευρές και εξέχει κιόλας!

cathedral

Για να πω την αλήθεια τον είδαμε μόνο απ’ έξω τον καθεδρικό. Έχει εισητήριο για να μπεις και δεν είχα διάθεση να πληρώσω για να δω μια εκκλησία ακόμα. Μετά τις 6 το απόγευμα όμως είναι ελεύθερη η είσοδος και μπήκε μέσα ο Πέτρος (ούτε δωρεάν δεν ήθελα να μπω, ήμουν πολύ κουραμένη εκείνη την ώρα).

Ένα από τα πιο γνωστά πράγματα στον Καθεδρικό είναι το Συντριβάνι των Χηνών. Άλλωστε υπάρχει χώρος μέσα στην εκκλησία όπου μένουν 13 λευκές χήνες (γιατί 13 ήταν η Αγία Ευλαλία όταν μαρτύρησε, η αγία στην οποία είναι αφιερωμένη ο ναός).

 

Χριστουγεννιάτικο ταξίδι

Για τις διακοπές των Χριστουγέννων αποφασίσαμε να κανονίσουμε ταξιδάκι στο εξωτερικό ξανά. Έπεσαν διάφορες ιδέες για το πού να πάμε και σκεφτόμασταν διάφορα. Μέχρι που είπε ο Κωνσταντίνος πως θα ήθελε να πάει στη Βαρκελώνη, επειδή διάβασε φέτος την “Παναγιά της θάλασσας” που του άρεσε πολύ και θα ήθελε να πάει να δει την εκκλησία της Santa Maria del Mar για την οποία διάβασε τόσα πολλά. Ποιός να έχει αντίρρηση σε ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη;

Κλείνοντας τα εισητήρια είδαμε πως τα φτηνότερα ήταν με τη Turkish airlines και είπαμε, αντί να περιμένουμε 2 ώρες στο αεροδρόμιο για την πτήση προς Αθήνα στην επιστροφή, να το κάνουμε 2 μέρες ώστε να δούμε την Αγιά Σοφιά και τα υπόλοιπα μέρη για τα οποία διαβάζει η Ιωάννα στην ιστορία του σχολείου φέτος (και ήθελε πολύ να τα δει από κοντά).

Έτσι λοιπόν το ταξίδι έγινε 5,5 μέρες Βαρκελώνη και 2,5 μέρες Κωνσταντινούπολη. Κλείσαμε τα εισητήρια, κλείσαμε δωμάτια μέσω του Airbnb, έκανα το πλάνο μου για τη Βαρκελώνη (κάπως έτσι έγραψα και το ποστ για το πώς οργανώνω τα ταξίδια μας) και περιμέναμε απλώς να δούμε τι καιρό θα κάνει για να φτιάξουμε βαλίτσες! Για την Κωνσταντινούπολη δεν έκανα πλάνο, γιατί ειπαμε πως 2 μέρες θα είναι, θα κάνουμε βόλτες και περπάτημα και θα δούμε ό,τι πέσει μπροστά μας.

Αφού πλησίασαν οι μέρες, είδαμε πως στη Βαρκελώνη θα έχει σούπερ καιρό, με 16 βαθμούς και ήλιο, ενώ στην Κωνσταντινούπολη μάλλον θα είχε κρύο, αφού έδειχνε για τις μέρες που θα ήμασταν εκεί γύρω στους 4 βαθμούς. Φτιάξαμε λοιπόν τις βαλίτσες μας με ρούχα νορμάλ σαν αυτά που κυκλοφορούμε και εδώ, παίρνοντας και ένα πουλοβεράκι για την Κωνσταντινούπολη. Τα παπούτσια (των περισσότερων) ήταν αδιάβροχα, το ίδιο και τα μπουφάν, οπότε ήμασταν έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο (λέγαμε…).

Έτοιμοι λοιπόν αναχωρήσαμε στις 26 του μήνα για Βαρκελώνη! Περάσαμε χάρμα εκεί, όλα ήταν τέλεια, ο καιρός, το δωμάτιο, τα μέρη που είδαμε. Θα γράψω αναλυτικά ποστ, όπως κάνω κάθε φορά, με το τι είδαμε εκεί. Και ήμασταν και τέλεια προετοιμασμένοι βεβαίως για τον καιρό εκεί! Εγώ κυκλοφορούσα κυρίως με κοντομάνικο δηλαδή… Και μετά ήρθε η Κωνσταντινούπολη…. Και έπεσε ακριβώς τη μέρα που είχε χιονοθύελλα… Η ταλαιπωρία μας ήταν τόση που αξίζει δικό της ποστ… Όμως πήγαμε εντέλει και παρά το χιόνι (!!!) – ή ίσως εξαιτίας αυτού-  περάσαμε κι εκεί πολύ καλά, αν και όχι τόσο προετοιμασμένοι για τον καιρό από άποψη ρούχων…

Προετοιμαστείτε λοιπόν για ένα ταξίδι στην ηλιόλουστη Βαρκελώνη και την χιονισμένη Κωνσταντινούπολη μέσα από τα ποστ 🙂