Ο Γιώργος φέτος αποφάσισε να κάνει μουσική και να μάθει ένα όργανο. Απ’ όλα τα όργανα λοιπόν που υπάρχουν, διάλεξε εντέλει να κάνει κλαρινέτο! Εγώ κάπου θεωρούσα πως θα του είναι δύσκολο να βγάλει ήχο και θα τα παρατήσει. Όμως…
Οι Δωριείς και οι είλωτες
Κάνουμε ιστορία με την Ιωάννα και έχει επανάληψη την κάθοδο των Δωριέων. Μου λέει λοιπόν πως οι Δωριείς πήγαν στη Σπάρτη και οι παλιοί κάτοικοι έγιναν υπηρέτες τους. Της λέω “όχι υπηρέτες, η σωστή λέξη εδώ είναι είλωτες, δηλαδή δούλοι.…
The girl with the dragon tatoo
Πρώτο μέρος της τριλογίας του Stieg Larsson. Την ταινία την είχαμε δει κάποια στιγμή πέρισυ. Το βιβλίο ήταν μέσα στην τελευταία παραγγελία που είχαμε κάνει από το Άμαζον πριν πάρουμε το e-reader. Μέχρι τώρα όμως δεν είχε έρθει η ώρα…
Hapiblog!
Σήμερα η χαρά μου είναι μεγάλη. Η Ημερήσια χαρά ήταν η αφορμή να δημιουργηθεί το hapiblog! Πως έγινε αυτό; Όταν ξεκίνησα την Ημερήσια χαρά, έγραψε η Ναυσικά από κάτω “έχω καιρό στο μυαλό μου να το κάνω και εγώ αυτό,…
Η πρώτη πίτσα
Όχι η πρώτη που τρώμε ever φυσικά. Αλλά η πρώτη που τρώμε με τη Σοφία σπίτι μας, ως μόνιμο κάτοικο Καλαμάτας.
Καφεδάκι
Κυριακή πρωί, καφές και εφημερίδα στην παραλία…
Μέγκλα
Η χαλάρωση και το χαμόγελο της ημέρας
Ημερήσια χαρά
Το τελευταίο διάστημα κάτι με το κλίμα που επικρατεί γενικότερα στην Ελλάδα, κάτι με τις δουλειές των γονιών μας, κάτι με τις δικές μας δουλειές, κάτι με το σχολείο, όλο υπάρχουν πράγματα γύρω μας για να μας κάνουν να στεναχωριόμαστε,…
Τέλος εποχής
Και κάπως έτσι, ελέω κρίσης και έλλειψης πελατών, οι γονείς μου αποφάσισαν να κλείσουν το μαγαζί. Η μητέρα μου θέλει κάποια χρόνια ακόμα για την σύνταξη, αλλά πελάτης είχε να μπει στο μαγαζί από την πρωτοχρονιά, και κάθε μήνας τους…
6 χρόνια αναμνήσεις
Μου φαίνεται απίστευτο που έχουν περάσει ήδη 6 χρόνια από τη στιγμή που αποφάσισα να ξεκινήσω αυτό το μπλογκ. Θυμάμαι πως έγραφε ο Κωνσταντίνος στο δικό του μπλογκ (Koyan the barbarian το έλεγε και προσπαθώ να το μεταφέρω εδώ και…