Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Οι Δωριείς και οι είλωτες

Κάνουμε ιστορία με την Ιωάννα και έχει επανάληψη την κάθοδο των Δωριέων. Μου λέει λοιπόν πως οι Δωριείς πήγαν στη Σπάρτη και οι παλιοί κάτοικοι έγιναν υπηρέτες τους. Της λέω “όχι υπηρέτες, η σωστή λέξη εδώ είναι είλωτες, δηλαδή δούλοι.…

The girl with the dragon tatoo

Πρώτο μέρος της τριλογίας του Stieg Larsson. Την ταινία την είχαμε δει κάποια στιγμή πέρισυ. Το βιβλίο ήταν μέσα στην τελευταία παραγγελία που είχαμε κάνει από το Άμαζον πριν πάρουμε το e-reader. Μέχρι τώρα όμως δεν είχε έρθει η ώρα…

Hapiblog!

Σήμερα η χαρά μου είναι μεγάλη. Η Ημερήσια χαρά ήταν η αφορμή να δημιουργηθεί το hapiblog! Πως έγινε αυτό; Όταν ξεκίνησα την Ημερήσια χαρά, έγραψε η Ναυσικά από κάτω “έχω καιρό στο μυαλό μου να το κάνω και εγώ αυτό,…

Ημερήσια χαρά

Το τελευταίο διάστημα κάτι με το κλίμα που επικρατεί γενικότερα στην Ελλάδα, κάτι με τις δουλειές των γονιών μας, κάτι με τις δικές μας δουλειές, κάτι με το σχολείο, όλο υπάρχουν πράγματα γύρω μας για να μας κάνουν να στεναχωριόμαστε,…

6 χρόνια αναμνήσεις

Μου φαίνεται απίστευτο που έχουν περάσει ήδη 6 χρόνια από τη στιγμή που αποφάσισα να ξεκινήσω αυτό το μπλογκ. Θυμάμαι πως έγραφε ο  Κωνσταντίνος στο δικό του μπλογκ (Koyan the barbarian το έλεγε και προσπαθώ να το μεταφέρω εδώ και…

Τι θα φάμε σήμερα;

Αυτό το “τι θα φάμε σήμερα” είναι πολύ σπαστικό πράγμα! Όλο τα ίδια και τα ίδια, βαριέσαι κάποια στιγμή. Άσε που δε βοηθάνε και οι άλλοι δηλαδή όταν τους ρωτάς. Ο Κωνσταντίνος θα πει πάντα “μακαρόνια”. Τα παιδιά θα πουν…

Feet of Clay

Βιβλίο του Terry Pratchett στη σειρά του Discworld. Μια στο τόσο, ανάμεσα σε άλλα διαβάσματα και κυρίως μετά από κάτι μεγάλο και βαρύ, διαβάζω έναν Πράτσετ να έρθω στα ίσα μου! Είναι πολυαγαπημένος συγγραφέας και πάντα γελάω όταν τον διαβάζω.…