Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Πράσινο Σπίτι

Τακτοποιούμε τα συρτάρια μας

Γενικά ψάχνω για καλά τιπς περί συγιρίσματος και τακτοποίησης και οργάνωσης. Υπάρχουν πολλές ιδέες εκεί έξω, αλλά δεν είναι πολλές αυτές που είναι πραγματικά χρήσιμες ή και πραγματοποιήσιμες. Βρήκα όμως μια σούπερ ιδέα πρόσφατα που την έκανα και πραγματικά δουλεύει τέλεια, οπότε τη μοιράζομαι μαζί σας.

Η ιδέα είναι η τακτοποίηση των συρταριών. Και ειδικά τα συρτάρια με τα μπλουζάκια. Ως οικογένεια λατρεύουμε τα T-shirts και τα φοράμε χειμώνα καλοκαίρι. Έτσι έχουμε πολλά μπλουζάκια που μέσα στα συρτάρια μπερδεύονται, τσαλακώνονται και γίνεται ένας χαμός. Όχι πια!

Η συμβουλή είναι εξαιρετικά απλή. Απορώ γιατί δε την έχει σκεφτεί άλλος πριν και γιατί δεν τακτοποιούμε όλοι έτσι τα συρτάρια μας!

Στην ουσία διπλώνεις τα μπλουζάκια όπως συνήθως, απλώς με μια επιπλέον φορά. Δηλαδή διπλώνεις δεξιά και αριστερά τα μανίκια, μετά στη μέση και μετά άλλη μια φορά στη μέση. Και μετά τα βάζεις το ένα μετά το άλλο στο συρτάρι και έτοιμος!

Κάπως έτσι ήταν το συρτάρι πριν την τακτοποίηση

Και έτσι μετά! Έχει και έξτρα χώρο πλέον!

Αυτό είναι το δεύτερο συρτάρι του Κωνσταντίνου με μπλουζάκια. Όλα ωραία τακτοποιημένα.

Και επειδή μου άρεσε το έκανα και στα παντελόνια μου. Άδειο το συρτάρι πλέον!

Και στα μακρυμάνικα μπλουζάκια μου.

Όχι μόνο τα συρτάρια φαίνονται απίστευτα πιο τακτοποιημένα, αλλά χωράνε περισσότερα μπλουζάκια από πριν και είναι ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ να βρεις το μπλουζάκι που θες! Τίποτα δεν ξεχνιέται πια στον πάτο του συρταριού.

Να πω επίσης πως το έχω δοκιμάσει για τουλάχιστον 2 εβδομάδες και το συρτάρι παραμένει έτσι ωραίο και τακτοποιημένο, με ευκολία. Δεν είναι από αυτά δηλαδή που τα κάνεις μια φορά και μετά ξαναγυρνάς πίσω στο χάλι….

Think Eat Save

Η σημερινή παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος έχει στόχο να ενθαρρύνει όλους εμάς να μειώσουμε το διατροφικό μας αποτύπωμα στον πλανήτη. Τι σημαίνει αυτό;

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, κάθε χρόνο σπαταλώνται 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων, όση είναι δηλαδή η παραγωγή όλης της υποσαχάριας Αφρικής, τη στιγμή που ένας στους επτά ανθρώπους στον κόσμο πέφτει για ύπνο πεινασμένος και περισσότερα από 20.000 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν καθημερινά από την πείνα. Το γεγονός ότι το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων χάνεται συνιστά μια τεράστια διαρροή φυσικών πόρων.

Πηγή: Το Βήμα

Πιο απλά: κάθε φορά που πετάμε φαγητό, γιατί περίσσεψε, γιατί έληξε, γιατί δε μας άρεσε ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, χωρίς δεύτερη σκέψη ή σκεφτόμενοι πως “οκ, δεν είναι καν σκουπίδι, θα λιώσει στη χωματερή”, όχι μόνο σπαταλάμε πόρους, αλλά και κάνουμε κακό στο περιβάλλον. Τα φαγητά για να κομποστοποιηθούν χρειάζονται ειδικές συνθήκες, οι οποίες βεβαίως δεν υπάρχουν στην χωματερή. Αντί λοιπόν να λιώσουν και να γίνουν λιπασματάκι, παράγουν μεθάνιο, το οποίο συνεισφέρει στην μόλυνση και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Υπολογίζεται πως πετάμε το 1/3 των τροφίμων που αγοράζουμε κάθε εβδομάδα… Αυτό εμένα μου φαίνεται τραγικό…

Υπάρχουν κάποιοι απλοί τρόποι να μειώσουμε αυτή τη σπατάλη, κάνοντας καλό και στον πλανήτη, αλλά και στην τσέπη μας:

  1. Σκεφτείτε πριν αγοράσετε κάτι. Κάντε λίστα με το τι θα φάτε στην εβδομάδα και μετά λίστα για τα ψώνια που πραγματικά χρειάζεστε για τις συνταγές αυτές.  Μην αγοράζετε μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που πρόκειται να καταναλώσετε, ειδικά όταν μιλάμε για προϊόντα με κοντινή ημερομηνία λήξης. Έχω γράψει παλαιότερα ένα άρθρο για το πως ψωνίζω εγώ και πως προτείνω και σε σας να κάνετε τα ψώνια σας. Διαβάστε το.
  2. Να κοιτάζετε πάντα την ημερομηνία λήξης στα προϊόντα που αγοράζετε. Έχω γράψει και για το πως διαλέγουμε συσκευασμένα προϊόντα.
  3. Κάντε “εκκαθάριση” του ψυγείου σας. Πριν αγοράσετε κάτι καινούριο, αδειάστε πρώτα το ψυγείο από τα φαγητά που  έχετε ήδη εκεί. Δείτε τι λήγει σύντομα και βρείτε συνταγές για να το καταναλώσετε αυτό πρώτα.
  4. Γενικά να μαγειρεύετε αυτά που αγοράσατε πρώτα. Μην τα βάζετε πίσω πίσω στο ντουλάπι και τα ξεχνάτε εκεί επειδή αγοράσατε κάτι άλλο που μπήκε μπροστά τους…
  5. Δεν πετάμε τίποτα. Το φαγητό που έχει περισσέψει μπορούμε να το καταναλώσουμε με διάφορους τρόπους. Μπορούμε να φάμε και δεύτερη μέρα το ίδιο φαγητό (ΝΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, αλήθεια σας λέω…), μπορούμε να το “μεταλλάξουμε” σε κάτι διαφορετικό και να το προσφέρουμε σε όσους στραβομουτσουνιάζουν στην ιδέα να φάνε δεύτερη φορά το ίδιο πιάτο, μπορούμε και να το βάλουμε στην κατάψυξη, σε μεριδούλες και να έχουμε έτοιμο φαγητό όταν κάποια στιγμή δεν προλάβουμε να μαγειρέψουμε.
  6. Χρησιμοποιήστε την κατάψυξή σας γενικότερα. Ακόμα και αν έχετε φρούτα ή λαχανικά που βλέπετε πως δε θα καταναλωθούν, βάλτε τα στην κατάψυξη. Τα περισσότερα λαχανικά διατηρούνται πολύ καλά στην κατάψυξη, κάποια θέλουν μια ειδική μεταχείριση. Και τα φρούτα το ίδιο. Με τα κατεψυγμένα φρούτα μπορείτε να κάνετε και υπέροχες γρανίτες! Δείτε γενικές συμβουλές για την κατάψυξη.
  7. Κάντε κομποστοποίηση. Ψάξτε το λιγάκι γιατί με το να κομποστοποιούμε τα οργανικά μας πετυχαίνουμε ένα σωρό καλά. Έχουμε λίπασμα, μειώνουμε τα σκουπίδια, κάνουμε καλό στο περιβάλλον.
  8. Αγοράστε όσο μπορείτε τρόφιμα που έχουν μικρότερο περιβαλλοντικό αντίκτυπο, όπως για παράδειγμα οργανικά/βιολογικά τρόφιμα (μια που για την παραγωγή τους δεν χρησιμοποιούνται χημικά) ή τοπικά προϊόντα που δεν χρειάζεται να ταξιδέψουν μέρες για να φτάσουν στην αγορά και το πιάτο μας.

Αυτά για μέσα στο σπίτι μας. Μπορείτε επίσης να προσέχετε λιγάκι και όταν πηγαίνετε έξω σε εστιατόρια. Μην παρασύρεστε από τους λιγουρευτούς καταλόγους και το γεγονός πως μαγειρεύει άλλος… Να παραγγείλετε ποσότητες που είστε απόλυτα σίγουροι πως θα φαγωθούν. Και αν πεινάτε κι άλλο, εκεί είναι ο σερβιτόρος, δεν χάνεται… Αν έχετε μικρά παιδιά, παραγγείλτε μια μερίδα και για τα δυο ή ρωτήστε εάν έχουν παιδικές μερίδες.

Δεν είναι καθόλου δύσκολα όλα αυτά, απαιτούν όμως να αλλάξουμε τις συνήθειές μας. Όμως, σε αντίθεση με άλλα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για το περιβάλλον, αυτό έχει και άμεση βελτίωση της δικής μας οικονομικής κατάστασης. Έχουμε δηλαδή όφελος και στο δικό μας πορτοφόλι όταν προσέχουμε τι αγοράζουμε.

Έξτρα πηγή: http://www.thinkeatsave.org

Κομπόστ και κήπος

Πέρισυ είχα γράψει ένα ποστ για το τι κάνουμε με τα σκουπίδια μας. Σε αυτό αναφερόμουνα και στην κομποστοποίηση.  Μέχρι τώρα λοιπόν θάβαμε τα οργανικά σκουπίδια στο χώμα. Όμως είχαμε τα εξής δυο -πρακτικά- προβλήματα: πρώτον το καλοκαίρι που δε βρέχει, το χώμα γίνεται πολύ σκληρό και είναι πολύ δύσκολο να σκάψεις να κάνεις λακούβα. Και δεύτερον μόνο ο Κωνσταντίνος μπορεί στην ουσία να σκάψει τέτοιους λάκους, άρα η δουλειά έπεφτε σε αυτόν και αν για κάποιο λόγο δε μπορούσε (ήταν άρρωστος ή έλειπε κλπ) δεν μπορούσαμε να θάψουμε τα οργανικά μας. Έτσι αποφασίσαμε να αγοράσουμε έναν κάδο. Θα μπορούσαμε ίσως να φτιάξουμε και έναν, αλλά σε αυτή την περίπτωση πήγαμε στην εύκολη λύση.

Τον κάδο τον έχουμε από το Γενάρη. Χρειάστηκε να αλλάξουμε λίγο συνήθειες για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Πλέον δε θάβουμε όλες τις πορτοκαλόφλουδες (για να μη γίνει πολύ όξινο το κομποστ μας) και προσπαθούμε να βάζουμε μέσα ίση ποσότητα πράσινων και καφέ υλικών. Άρα βάζουμε στον κάδο και κλαδάκια και χαρτιά και τέτοια. Ο κάδος έχει τρύπες από κάτω και υποτίθεται πως σιγά σιγά έρχονται τα σκουληκάκια και μπαίνουν στον κάδο. Για σιγουριά εμείς πήραμε και μερικά σκουληκάκια και τα ρίξαμε μέσα. Ακόμα κι έτσι δε φαίνονται βέβαια ποτέ, μάλλον εξαφανίζονται μόλις ανοίξεις το καπάκι.

Ο κομποστοποιητής ανάμεσα στα χόρτα και το λιμκουάτ μας.

Έτοιμο κομποστ θα έχουμε το συντομότερο σε τρεις μήνες από τη μέρα που ξεκινήσαμε. Εγώ πιστεύω πως επειδή είναι και χειμώνας με υγρασία και κρύο, θα πάρει παραπάνω. Θα ενημερώσω για τα αποτελέσματα. Πάντως τα προβλήματα που είχαμε πριν, πλέον δεν υπάρχουν, αφού ακόμα και τα παιδιά μπορούν πλέον να βάζουν τα οργανικά μέσα στον κάδο.

Πέρα από αυτό ο κήπος μας αναπτύσεται και φυσικά θέλει περιποίηση. Αλλά όταν σταματάει να βρέχει και κάνει καμιά καλή μέρα, μέχρι τώρα προτιμάμε να την εκμεταλλευτούμε και να πάμε για βόλτα στην παραλία! Δεν ξέρω αν θα προλάβω να κάνω τις δουλειές που θέλω πριν μπει για τα καλά η άνοιξη και οι αλλεργίες… Ήδη με έχει πιάσει ο βήχας.

Τι κάνουμε με τα σκουπίδια μας

Τα σκουπίδια που παράγει ένα σπίτι μεταφράζονται σε πολλές σακούλες που πηγαίνουν στον κάδο και σε πολλούς κάδους που πηγαίνουν στις χωματερές. Όταν δεν είναι κλειστές για τον οποιοδήποτε λόγο…

Η διαχείριση των σκουπιδιών είναι από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δήμοι. Δεν θα ασχοληθώ εδώ με το τι θα έπρεπε να γίνει από τη μεριά των δήμων, γιατί φυσικά αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα. Θα ασχοληθώ με το τι κάνουμε εμείς με τα δικά μας σκουπίδια. Άλλωστε πιστεύω πως ό,τι και να κάνει ένας δήμος, αν δεν υπάρξει σωστή διαχείριση και από τα νοικοκυριά, δε θα υπάρξει λύση.

Η αρχή που ακολουθούμε είναι το Reduce – Reuse – Recycle. Κάπου είχα διαβάσει το πως το έχουν μεταφράσει στα ελληνικά, δεν το θυμάμαι τώρα.

Reduce: μειώνουμε την ποσότητα συσκευασίας που αγοράζουμε. Ό,τι μπορούμε το παίρνουμε χύμα. Δεν αγοράζουμε παραπάνω ποσότητες από αυτές που χρειαζόμαστε. Έτσι δεν καταλήγουμε να έχουμε πράγματα που έχουν λήξει χωρίς να τα έχουμε καταναλώσει.

Reuse: ξαναχρησιμοποιούμε ό,τι μπορούμε. Παίρνουμε συσκευασίες που ξαναγεμίζουν και δε χρησιμοποιούμε τίποτα μιας χρήσης. Πλαστικά πιάτα και ποτήρια μόνο σε περίπτωση πάρτυ και αυτό μόνο αν έχουμε πολλά παιδάκια. Αντί να βάλουμε το φαγητό που περίσσεψε ή το φαγητό που θα πάρουμε μαζί, σε σακούλες ή να το κλείσουμε με αλουμινόχαρτο ή μεμβράνη, το βάζουμε σε ταπεράκια που μετά θα τα πλύνουμε και θα τα ξαναχρησιμοποιήσουμε. Έχουμε γυάλινα μπουκάλια για το νερό μας.

Recycle: κάποτε με θεωρούσαν παράξενη που ανακύκλωνα ό,τι μπορούσα. Τώρα τουλάχιστον η ανακύκλωση έχει εξαπλωθεί. Ανακυκλώνουμε ό,τι μπορούμε (και μας προσφέρει ο δήμος μας). Πλαστικά, συσκευασίες, χαρτί, αλουμίνια, μπαταρίες, λάμπες, ηλεκτρικές συσκευές, μέχρι και το χρησιμοποιημένο λάδι.

Πέρα από αυτά, εμείς κάνουμε και ένα είδος κομποστοποίησης. Δηλαδή κάθε μέρα μαζεύουμε όλα τα οργανικά απορρίματα (φλούδες από φρούτα και λαχανικά, φαγητά που έχουν περισσέψει, κουκούτσια κλπ) σε ένα μικρό δοχείο μέσα στην κουζίνα. Αυτό το δοχείο το αδειάζουμε σε έναν μεγαλύτερο κάδο που έχουμε στο μπαλκόνι. Όταν γεμίσει ο κάδος αυτός, πιάνει ο Κωνσταντίνος το φτυάρι, σκάβει μια τρύπα στον κήπο και τα θάβει. Αυτά λιώνουν στο χώμα και δεν τα βρίσκεις ξανά. Τουλάχιστον τόσα χρόνια που το κάνουμε δεν έχει τύχει να σκάψει κάπου και να βρει φλούδες ή κομμάτια. Εμπλουτίζεται και το χώμα με αυτό τον τρόπο και, ειδικά στην αρχή που δεν είχε φυτρώσει τίποτα στον κήπο, έβλεπες πως όπου είχαμε θάψει οργανικά, έβγαινε πρασινάδα. Και καμιά φορά φυτρώνει και κάνα πεπονάκι, καμιά ντοματιά, καμιά πατατιά, έτσι από σπόντα.

Αυτό φυσικά μπορούμε να το κάνουμε εμείς που έχουμε μεγάλο κήπο. Αν κανείς δεν έχει, τότε υπάρχει η λύση των κάδων κομποστοποίησης. Κυκλοφορούν σε διάφορα μεγέθη, χωρίς πάρα πολύ μεγάλο κόστος. Τους βάζεις στο μπαλκόνι σου και πετώντας τα οργανικά σου εκεί, αποκτάς μετά από κάποιους μήνες λίπασμα για τις γλάστρες σου. Με μια μικρή αναζήτηση στο google θα βρείτε πολλά μέρη που πουλάνε τέτοιους κάδους. Και αν πιάνουν τα χέρια σας μπορείτε να φτιάξετε και μόνοι σας έναν κάδο (πάλι το google θα σας βοηθήσει)

Δείτε μερικά λινκ που βρήκα εγώ:

  • http://www.flowmagazine.gr/article/view/compost_bins/category/environment
  • http://www.veltiotiki.gr/
  • http://www.antemisaris.gr/productList.aspx?iid=19
  • http://www.ftiaxno.gr/2008/03/blog-post_28.html
  • http://www.kalliergo.gr/home-kalliergo/ftiaxno-kado-kompostopoiisis-me-ligotera-apo-6-euro.html

Με όλα αυτά που σας λέω ότι κάνουμε, καταλήγουμε να βγάζουμε γύρω στη μια σακούλα σκουπιδιών την εβδομάδα στα κανονικά σκουπίδια, γύρω στις 3-4 τσάντες στην ανακύκλωση και έναν περίπου κάδο γεμάτο με οργανικά. Φανταστείτε τι διαφορά μπορεί να έκανε στον συνολικό όγκο σκουπιδιών αν όλα τα νοικοκυριά έκαναν το ίδιο πράγμα….

Οι ηγέτες απολογούνται

Ναι, κύριοι συμβαίνει:

Obama apologises

Ξέρετε κάτι: στο αεροδρόμιο της Κοπενγχάγης, όλοι, VIP και κοινοί θνητοί περνάνε από τους ίδιους διαδρόμους…
Και σε αυτούς τους διαδρόμους βάλαμε τις δικές μας διαφημίσεις:

Merkel apologises

Sarkozy apologises

Brown apologises

Lula apologises

Μπορείτε να τους δείτε όλους να απολογούνται

Αχ, να ήμουν από μία μεριά να τους δώ να βλέπουν την φάτσα τους.

( Βέβαια: το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης επέτρεψε να βάλουμε τις αφίσες εκεί, αφού είχαμε αγοράσει τον χώρο νόμιμα. Πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μπορουσαμε να το κάνουμε σε κάθε χώρα αυτό ).

Πλύσιμο χωρίς σαπούνι, η συνέχεια

Έχουν περάσει περίπου 2.5 χρόνια από τότε που αγόρασα τις μπάλες αυτές.

Σήμερα τις ανοίξαμε και βάλαμε μέσα τα ανταλλακτικά.

Μετά από τόσο καιρό λοιπόν, η άποψή μου έχει ως εξής:

Οι μπάλες αυτές κάνουν καλή δουλειά. Υπολόγισα πως αν έβαζα περίπου 3 πλυντήρια την εβδομάδα, αυτό σημαίνει πως κράτησαν για περίπου 400 πλύσεις. Στα χαρτιά λεει 1000 αλλά μόνο εφόσον το πλύσιμο διαρκεί 30 λεπτά, κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωσή μου (ακόμα και το πιο γρήγορο πρόγραμμα στο πλυντήριό μου διαρκεί μια ώρα νομίζω).  Πλένουν τα ρούχα ικανοποιητικά. Είναι σίγουρα οικονομικές, καθώς για 400 πλύσεις θα χρειαζόμουν περίπου 5 1/2 μεγάλα κουτιά απορρυπαντικού (σίγουρα παραπάνω γιατί βάζεις και πάνω από μια μεζούρα ανά πλύση). Το οποίο σημαίνει πως θα είχα δώσει τα διπλά ή τριπλά λεφτά τουλάχιστον. Και αν υπολογίσουμε πως με τα ανταλλακτικά θα κρατήσουν άλλον ένα χρόνο, καταλαβαίνεται πως το κέρδος είναι μεγάλο. Επίσης πλέον κοστίζουν 28 λίρες το οποίο είναι 32 ευρώ. Και για μένα που έχω τις μπάλες, τα ανταλλακτικά κοστίζουν 21 ευρώ, όσο δηλαδή περίπου ένα κουτί απορρυπαντικό, ενώ θα κρατήσουν όσο περίπου 4.

Συν φυσικά το κέρδος για το περιβάλλον, από όλες τις απόψεις (τοξικών, απορρυμάτων, ενέργειας κλπ).

Να πω εδώ πως το πλυντήριό μας σε κάποια φάση χάλασε. Χάλασε δηλαδή το λάστιχό του. Έχει άνοιγμα από πάνω και η αλλαγή λάστιχου μας κόστισε κάνα 50άρι. Ο πλυντηριάς μου είπε πως πρέπει μια φορά το μήνα τουλάχιστον να κάνω μια πλύση στους 90 για να μην πιάνει μύκητες.

Πλένω λοιπόν όλα μου τα ρούχα με τις μπάλες αυτές, εκτός από τις πετσέτες της κουζίνας που είναι λευκές και έχουν μεγάλους λεκέδες από λάδια και φαγητά, τις οποίες πλένω στους 90 μια φορά στο τόσο, με κανονικό απορρυπαντικό.

Όσον αφορά τα άλατα, έχω την μπάλα που είχα πάρει τότε, αλλά μόνη της δεν κάνει δουλειά. Βάζω λοιπόν και μια μεγάλη κουταλιά σούπας σόδα μέσα. Μέχρι στιγμής δεν έχω αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα.

Πλέον έχω δει και στην ελληνική αγορά αντίστοιχες μπάλες, χωρίς όμως να έχω άποψη για αυτές. Εάν έχετε εσείς, ευπροσδεκτη 🙂

ΥΓ. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισα, ήταν πως όταν προσπάθησα να τις ανοίξω για να βάλω τα ανταλλακτικά, είχαν σκουριάσει λιγο οι βίδες και δεν άνοιγαν με τίποτα. Στο τέλος τα καταφέραμε, αν και χρειάστηκε να κάνουμε μια μικρή ζημιά, που όμως ευτυχώς δεν έχει καμία επίπτωση.

Βάζοντας το πετραδάκι (υπότιτλος: θα ήθελα να ήμουν εκεί)

Διαβάζω κάθε μήνα τα actions που έκανε η Greenpeace τον προηγούμενο μήνα ανά τον κόσμο.

Σε κάποια από αυτά, ζηλεύω που δεν ήμουν εκεί.

Greenpeace sinking images

Βάζοντας πέτρες.

Πλοία της Greenpeace, το “Beluga II” και το “Fehn Coast”, έπλευσαν στα ύδατα της Σουηδίας και ξεκίνησαν σήμερα τη τοποθέτηση 180 βράχων από γρανίτη στο βυθό της θάλασσας, προκειμένου να αποτραπεί χρήση συρόμενων δυχτιών βυθού σε περιοχές που έχουν ανακυριχθεί προστατευόμενες υπό την προστασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι επιλεγμένες περιοχές, Fladen και Lilla Middlegrund στο Kattegat, αναγράφονται ως έχουσες ανάγκη προστασίας στο πλαίσιο του Natura 2000 της ΕΕ, οδηγία για τους οικοτόπους, λόγω της μοναδικής και πλούσια θαλάσσια ζωή τους. Υπάρχει μια έλλειψη προστασίας από τα συρόμενα δύχτια βυθού στην περιοχή και έτσι παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας.
Αλιείς προσπάθησαν να αποκλείσουν το λιμάνι του Varberg, όταν ένα μεγάλο φορτηγό πλοίο φορτωμένο με γρανιτένιους ογκόλιθους (βάρους πολλών τόνων ο καθένας) κατευθύνθηκε έξω από το λιμάνι για να πάει στην περιοχή της δράσης. Οι ψαράδες (ιδιαίτερα Δανοί ψαράδες που ψαρεύουν στην εν λόγω περιφέρεια) δεν είναι πολύ ευχαριστημένοι μαζί μας και κάλεσαν την κυβέρνηση να σταματήσει τη δράση. Ωστόσο, η τοποθέτηση των εν λόγω φιλικών προς το περιβάλλον γρανιτένιων ογκόλιθων καθορίστηκε νόμιμη από τη σουηδική κυβέρνηση.
“Αυτό είναι ένα μέτρο με σκοπό την προστασία των οικοτόπων, κάτι το οποίο θα έπρεπε να κάνουν οι κυβερνήσεις”, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Greenpeace Staffan Danielsson.
Μια παρόμοια πρωτοβουλία ελήφθη πέρισι και στην γερμανική ακτή. Η δράση θύμωσε τους Ολλανδούς ψαράδες που δραστηριόποιούνται στην περιοχή. Όμως, η γερμανική δράση αποδείχθηκε αποτελεσματική για την αποθάρρυνση της αλιείας.

Σημείωση 1: η Σουηδική κυβέρνηση ήταν αντίθετη με την δράση, αλλά παρόλα αυτά αφού κρίθηκε νόμιμη, δεν την σταμάτησε!

Σημείωση 2: παγκοσμίως, τα αλιευτικά πεδία έχουν καταρεύσει (ή είναι στα πρόθυρα). Διαβάστε σχετικά. Αυτό δεν είναι νέο (ήταν η διπλωματική μου εργασία το 1996, 13 χρόνια πριν), αλλά ο κόσμος συνεχίζει να πιστεύει ότι τα ψάρια είναι ατελείωτα, και ότι μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε αρκεί να έχει βραχυχρόνια κέρδος.

Η ώρα της Γης….. Να πάτε να $α#η8ητ3 ρε…

Αν προσβάλεστε εύκολα ή είστε κατω από 18 ΜΗΝ διαβάσετε παρακάτω….

Άκουσα στο ραδιόφωνο ότι λέει 130.000 νοικοκυριά και πεντακόσιοι δήμοι έχουν γραφτεί για να πάρουν μέρος στην ώρα της γής.

Προς όλα αυτά αυτά τα νοικοκυριά και τους δήμους και τις επιχειρήσεις που θα κλείσουν τα φώτα τους για μία ώρα λοιπόν:

αν έχετε air condition, αν ξοδεύετε αλόγιστα ενέργεια τον υπόλοιπο καιρό, ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΗΤΕ ΡΕ.

Κοιτάξτε τους τελευταίους λογαριασμούς ρεύματός σας. Κοιτάξτε πόσο καταναλώσατε,

και σε πόσο χρονικό διάστημα

Και κάντε την διαίρεση: πχ, 684+224 = 908 , 908/120 = 7,56
Και άμα βγάζετε πάνω από 12 κιλοβατώρες την ημέρα, τότε ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΛΩΤΣΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΓΑΪΔΟΥΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΧΕΣΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΓΕΛΑΔΑ ΡΕ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ

λάμπες παλιού τύπου
Αν είστε δήμαρχος και κλείσετε τα φώτα τώρα, ενώ τον υπόλοιπο καιρό φωτίζετε τον ουρανό όλη την νύχτα με λάμπες παλιού τύπου που δεν συγκεντρώνουν το φώς μόνο προς τα κάτω , ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΒΙΑΓΚΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΡΕ ΗΛΙΘΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ!

Αν θέλετε να κάνετε κάτι πραγματικά ρε ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ, τότε αφήστε τις γιορτούλες και τις φανφάρες, και προσπαθήστε, ΚΑΘΕ ΩΡΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.

Παρεπιπτόντως: οι 7,5 κιλοβατώρες που ξοδεύουμε την ημέρα καλύπτουν σπίτι τετραμελούς οικογένειας ΚΑΙ γραφείο εργασίας 2 ατόμων με καθημερινό μαγείρεμα, πλυντήρια, 2 υπολογιστές ανοιχτούς σχεδόν όλη μέρα.

Σε αυτό εδώ το σπίτι, τα παιδιά έχουν μάθει όταν φεύγουν από το δωμάτιο να κλείνουν τα φώτα που δεν χρειάζονται, να κλείνουν την τηλεόραση χρησιμοποιώντας τον κεντρικό διακόπτη του πολύμπριζου, δεν φωτίζουμε τις αυλές και τους εξωτερικούς χώρους για να δείξουμε ότι έχουμε γιορτή, πήραμε όχι το πιο μεγάλο και όμορφο ψυγείο αλλά αυτό που ξοδεύει τα λιγότερα. Δεν αφήνουμε τους φορτιστές του κινητού στην μπρίζα παραπάνω από όσο χρειάζεται, έχουμε παντού λάμπες χαμηλής κατανάλωσης, χρησιμοποιούμε τον ηλιακό θερμοσίφωνα για ζέσταμα του νερού. Όπου υπάρχουν συσκευές που δουλεύουν σε κατάσταση αναμονής (ανοίγοντας και κλείνοντας με τηλεκοντρόλ) βάλαμε πολύμπριζα με κεντρικό διακόπτη, ώστε να μπορούμε να τις κλείνουμε (και τις κλείνουμε) όταν δεν τις χρησιμοποιούμε. Όλες οι οικιακές συσκευές μας είναι της καλύτερης δυνατής ενεργειακης κλάσης, και δεν αγοράσαμε ξεχωριστό καταψύκτη, όσο βολικό και αν είναι. Δεν βάλαμε aircondition αλλά ανεμιστήρες οροφής (και το ίδιο κάναμε όταν μέναμε σε διαμέρισμα στην Αθήνα, άρα να μην ακούσω ότι είναι πιο δροσερά εδώ). Προσπαθούμε γαμώ το κερατό σας, προσπαθούμε κάθε μέρα και αυτό μου δίνει το δικαίωμα να βρίζω όλους εσάς που δεν προσπαθείτε αλλά θα σβήσετε τα φώτα για μία ώρα.

Άι σιχτίρι παλιο υποκριτές όλοι σας.
Πές τα αταίριαστε

Βουλή: ερώτηση του κ. Χρυσοχοϊδη προς τον υπουργό Ανάπτυξης σχετικά με τα φωτοβολταϊκά

Η ερώτηση περιλαμβάνει και το κομμάτι των οικιακών εγκαταστάσεων.
Αντιγράφω το σχετικό κομμάτι:

Εξαιρετικά απογοητευτική είναι και η διείσδυση των φωτοβολταϊκών σε ιδιωτικές οικίες. Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι η χώρα μας έχει τις περισσότερες ημέρες ηλιοφάνειας από οποιαδήποτε άλλη στην Ευρώπη, καθώς και ότι το ενδιαφέρον των οικιακών χρηστών θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο, η πολιτική του Υπουργείου Ανάπτυξης φρόντισε έτσι ώστε να δημιουργηθούν μια σειρά από αντικίνητρα τα οποία καθιστούν ουσιαστικά απαγορευτική την εγκατάσταση οικιακού φωτοβολταϊκου συστήματος παραγωγής ενέργειας. Σήμερα, εάν κάποιος ιδιώτης θέλει να εγκαταστήσει ένα φωτοβολταϊκο σύστημα στο σπίτι του πρέπει να ανοίξει βιβλία στην εφορία και να δηλώσει τη νέα του δραστηριότητα καθώς και θεωρείται έμπορος. Πρέπει επίσης να εγγραφεί στο ΤΕΒΕ όπου θα πληρώνει εισφορές ύψους περίπου 1500 Ευρώ ανά έτος, όπως και στο εμπορικό επιμελητήριο. Τέλος, οφείλει να υποβάλει ανά τρίμηνο και δήλωση ΦΠΑ στην εφορία.

και

4. Ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει έτσι ώστε να αρθούν τα αντικίνητρα που εμποδίζουν σήμερα την ομαλή ανάπτυξη οικιακών φωτοβολταϊκών συστημάτων;

Διαβάστε όλο το κείμενο της ερώτησης για τα φωτοβολταϊκά

Άλλο ένα σωστό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Περιμένουμε και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να πιέσουν επίσης για το ίδιο θέμα.

Μιλήστε τους πριν είναι πολύ αργά…

Το καλό με το να βρίσκομαι πότε πότε στα κεντρικά γραφεία της Greenpeace είναι ότι σε παρουσιάσεις των καμπανιών μας μου θυμίζουν γιατί γουστάρω τόσο πολύ να δουλεύω εδώ.

Η Unilevel είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο. Ελέγχει πάνω από 1000 brand names (μάρκες), με πολλά προϊόντα ανά μάρκα, και είναι η εταιρεία παγκοσμίως με τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό για διαφήμιση.

Ένα από τα πιο γνωστά προϊόντα της είναι τα σαπούνια Dove. Τον τελευταίο καιρό η Unilevel έχει κάνει μία καταπληκτική διαφημιστική καμπάνια, δίνοντας το μήνυμα ότι δεν έχει σημασία αν είσαι όμορφος, αρκεί να χρησιμοποιείς Dove. Βασίζει την καμπάνια της σε μία προσπάθεια να αναπτύξει την αυτοεκτίμηση των γυναικών (καλό!) λέγοντάς τους να μην ακούν τι λένε οι εταιρείες καλυντικών/σαπουνιών κλπ. Το μήνυμα του συγκεκριμένου διαφημιστικού που θα δείτε παρακάτω είναι “Talk to your daughters before the beauty industry does”, (Σε δική μου μετάφραση: “Μιλήστε στις κόρες σας πριν το κάνει η βιομηχανία ομορφίας”), χωρίς βέβαια να παραλείψουν να βάλουν από κάτω το λογότυπο της Dove. Έξυπνη καμπάνια.
[youtube Ei6JvK0W60I]

Από την άλλη όμως, η Unilevel είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής παγκοσμίως φοινικέλαιου (palm oil) το οποίο είναι ο κυριότερος λόγος αποψίλωσης των δασών της Ινδονησίας. Σημειωτέον: στην περιοχή της Ινδονησίας δημιουργείται το 4% των αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως.
Η Greenpeace ξεκίνησε μία καμπάνια (ως μέρος της ευρύτερης καμπάνιας για τα παγκόσμια δάση) πιέζοντας την Unilevel να αλλάξει την στάση της, με στόχο να αλλάξει η συμπεριφορά ολόκληρης της βιομηχανίας (όπου οδηγεί ο πρώτος, ακολουθούν οι υπόλοιποι). Και έτσι φτάσαμε στο παρακάτω βιντεάκι:

[youtube odI7pQFyjso]

Το δικό μας μύνημα: “Talk to Dove before it is too late” (“Μιλήστε στην Dove πριν είναι πολύ αργά”)

Τι μπορείτε να κάνετε εσείς?
1) Πηγαίνετε στο http://www.greenpeace.org/dove και υπογράψτε το γράμμα της Greenpeace προς την Unilevel
2) Ακόμα καλύτερα, γράψτε ένα γράμμα εσείς, προσωπικό, με το δικό σας κείμενο προς τους υπεύθυνους της Unilevel.

Και βεβαίως, μην νομίζετε ότι αυτό ήταν και πέρασε. Όταν ξεκινάμε μία νέα καμπάνια, συνεχίζουμε για χρόνια. Όπως είπε ο υπεύθυνος campaigner, αυτό είναι το πρώτο λεπτό ενός ποδοσφαιρικού αγώνα… έχουμε άλλα 89. Εμείς θα είμαστε εδώ και θα το κυνηγάμε. Εσείς μπορείτε να μας βοηθήσετε.

Αν θέλετε διαβάσετε περισσότερα για το φοινικέλεο και την σχέση του με το κλίμα