Ναι, ναι, Παρίσι! Αυτή τη φορά οι καταστάσεις ήταν τέτοιες που μου επέτρεψαν να εκμεταλλευτώ το επαγγελματικό ταξίδι του Κωνσταντίνου και να πάω μαζί. Μικρό κόστος και κόσμος να κρατήσει τα παιδιά δηλαδή. ΄Ετσι τώρα γράφω από το όμορφο, ηλιόλουστο…
Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους (εμείς τι φταίμε;)
Λοιπόν για όσους θέλουν μια spoiler free εκδοχή της κριτικής μου, ας πάνε στις Κριτικές. Εδώ θα τα πω όλα και χύμα και όποιος θέλει διαβάζει με δικό του ρίσκο. Έχουμε και λέμε: Ο Ταραντίνο συναντά τον Αγγελόπουλο και μας…
Οι τρεις ευχές
Σήμερα το πρωί, ενώ πηγαίναμε στο σχολείο με την Ιωάννα: Ιωάννα: Μαμά, εγώ εάν δω το πρώτο αστέρι θα κάνω μια ευχή. Ή μάλλον, πόσες ευχές μπορώ να κάνω; Εγώ: Τρεις ευχές (κλασικό έτσι;) Ιωάννα: Ωραία τότε η πρώτη μου…
Η εποχή των μουσώνων
Δυό βδομάδες τώρα (να ‘ναι παραπάνω; μπορεί…) βρέχει διαρκώς. Μιλάμε θα βγάλουμε μανιτάρια από τα αυτιά σε λίγο! Και δε λέω, το χρειαζόταν η γη. Καταφέραμε και οργώσαμε ένα κομμάτι και θα μπορέσω να φυτέψω άνετα. Καλή η βροχούλα κι…
Τα μικρά μεγαλώνουν
Τα σκυλάκια έγιναν την Παρασκευή 3 εβδομάδων. Έχουν πια (από την προηγούμενη Παρασκευή) ανοίξει τα ματάκια τους, ακούνε τους ήχους γύρω τους και κάνουν προσπάθειες να περπατήσουν σωστά. Προς το παρόν τρέμουν τα ποδαράκια τους, αλλά τα καταφέρνουν! Επίσης ακούσαμε…
Το πισινί σαραβαλάκι
Έκλεισε μαζί μας οκτώ χρόνια. Από την ώρα που έμεινα έγκυος στον Γιώργο μέχρι σήμερα μας πήγαινε Αθήνα – Καλαμάτα άπειρες φορές. Ή μάλλον, για να μη φωνάζει και ο Γιώργος που δεν μπορεί τις ανακρίβειες, όχι άπειρες. Μετριούνται, απλώς…
Περί επιστημονικής φαντασίας
Όπως πάντα βλέπουμε και διαβάζουμε επιστημονική φαντασία. Το τελευταίο διάστημα έχει τύχει να δούμε πολύ αξιόλογα δείγματα επιστημονικής φαντασίας, από αυτά που σε κάνουν να σκέφτεσαι, να βλέπεις τον κόσμο γύρω σου μέ άλλο μάτι και να αξιολογείς διαφορετικά ορισμένα…
Γιατί μου αρέσουν οι διακοπές ρεύματος
Όχι μόνο τις συνήθησα τις διακοπές ρεύματος που γίνονται καθημερινά, αλλά μου αρέσουν και πάρα πολύ! Ελπίζω να μη σταματήσουν καθόλου! Εξηγούμαι: ενώ κάθομαι όλη μέρα μπροστά στον υπολογιστή και δουλεύω ή αν δεν έχω δουλειά εκεί (σπάνιο) θα πρέπει…
Η χειρότερη προσβολή!
Σήμερα το πρωί πήγαμε για βόλτα και οι δύο μας την Ιωάννα στο σχολείο. Όταν φτάσαμε εκεί, ο Κωνσταντίνος άρχισε την πλακίτσα (κάτι απόλυτα συνηθισμένο φυσικά) -Ιωάννα θέλεις να σε γράψω ξανά στο νηπιαγωγείο του χρόνου, όπως λέει το χαρτάκι…
Τα Κικάκια
Δεν το αποφύγαμε. Η Κίκα μας έγινε μαμά για πρώτη (και τελευταία) φορά. Γεννήθηκαν την Παρασκευή το βράδυ, είναι τρισχαριτωμένα και στρουμπουλά. Μετά από 2 μήνες θα αποκτήσει το κάθε ένα το σπίτι του, αλλά μέχρι τότε θα τα χαρούμε!