Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

γενέθλια

46

Μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν είχα ποτέ πρόβλημα με την ηλικία μου. Για κάποιο λόγο τα τελευταία χρόνια χρόνια όμως δε τα πάω καλά με το νούμερο που βλέπω μπροστά μου. Μάλιστα αν με ρώταγες τώρα, θα σου έλεγα πως είμαι σίγουρη ότι πέρυσι έκλεισα τα 42 (μα καλά, είχα και την ωραία τούρτα με το Ντάλεκ, δε θυμάσαι;;;;). Και μετά συνειδητοποιώ πως όχι, ΔΕΝ ήταν πέρυσι, κλείνω τα 46 παιδάκι μου!!! 46;

Τέλος πάντων, τα είπαμε και πέρυσι τα ίδια. Μάλλον από εδώ και πέρα όλο  και πιο φρικαρισμένη θα είμαι με το νουμεράκι, δε βαριέσαι όμως, το θέμα είναι να περνάμε καλά!

Τα φετινά μου γενέθλια λοιπόν με βρίσκουν σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση από αυτή που ήμουν πέρυσι. Μετά από πολλά πολλά χρόνια η δουλειά μου έχει πάρει μια καινούρια στροφή. Αυτό ήταν κάτι που δε το περίμενα για να πω την αλήθεια. Άλλαξε και ο Κωνσταντίνος θέση στη δουλειά του και πλέον δουλεύουμε από τον ίδιο χώρο μεν, αλλά οι δουλειές μας δε συναντιούνται. Είναι περίεργο αυτό. Τα παιδιά έχουν μεγαλώσει πολύ. Ο Γιώργος έχει περάσει όλη τη σχολική χρονιά διαβάζοντας και η Ιωάννα γίνεται μια ώριμη δεσποινίδα. Όλα αυτά μαζί κάνουν τη ζωή μας να έχει αλλάξει, αλλά θέλω να πιστεύω προς το καλύτερο. Έχουμε πέσει με τα μούτρα στη δουλειά, ανανεωμένοι και με καινούρια όρεξη.

Φυσικά καταλαβαίνω πως μεγαλώνω. Τα μαλλιά μου έχουν γκριζάρει τελείως, η μέση δε λέει να με αφήσει, τα γυαλιά της πρεσβυωπίας μου είναι όλο και πιο απαραίτητα (ακόμα μπορώ και χωρίς αυτά, αλλά δε θα είναι για πολύ), για τέταρτη χρονιά φέτος έχω σποραδικά συμπτώματα εμμηνόπαυσης, δε μπορώ να χάσω κιλά με τίποτα (3 είναι όλα κι όλα, αλλά δε λένε να φύγουν με τίποτα). Γι αυτό κι εγώ κάνω γιόγκα που με βοηθάει στα πάντα, βάφω το μαλλί και το χαίρομαι και προσπαθώ να είμαι ζεν για όλα τα υπόλοιπα. Με την αλλαγή στη δουλειά και με τα παιδιά να μεγαλώνουν τόσο, ανοίγεται πλέον ένα καινούριο κεφάλαιο που περιμένει να το εξερευνήσω! Αντί λοιπόν να σκέφτομαι μίζερα, σκέφτομαι τι ωραίες εμπειρίες που με περιμένουν!

Αυτό που δεν αλλάζει όμως είναι η χαρά μου να φτιάχνω γλυκά!

Την Κυριακή γιόρτασα με γονείς και πεθερικά φτιάχνοντας ένα κέικ λεμόνι (είχε και βατόμουρα και cream cheese frosting)

Εδώ έβαλα και ένα κερί για να μου ευχηθούν:

Και χτες κέρασα σοκολατάκια στη γιόγκα:

και τσιζκέικ και μωσαικό το βράδυ στην παρέα:

Όλα καλά λοιπόν! Ήταν μια δύσκολη χρονιά από τα 45 στα 46, με πίεση και πολλές αλλαγές παντού, αλλά ξεκινάω μια νέα χρονιά δυναμικά!

16

16 χρονών ο Γιώργος λοιπόν! Ακόμα πιο απίστευτο μου φαίνεται όταν λέω Β Λυκείου… Δηλαδή του χρόνου τελειώνει το σχολείο;;; Ας μη το σκέφτομαι 🙂

Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα από το περσινό αντίστοιχο ποστ. Έχει ξεπεράσει το 1.85 μόνο και πλέον βλέπεις κάτι ίχνη από μουστάκι και μούσι, αλλά κατά τα άλλα έχει τα ίδια ενδιαφέροντα, φίλους, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Είναι εξαιρετική παρέα να τον έχει κανείς, οι συζητήσεις μαζί του είναι πάντα σούπερ ενδιαφέρουσες, μας δείχνει ένα σωρό ενδιαφέροντα βίντεο που βρίσκει και είναι πολύ υπεύθυνος.

Πηγαίνει στο σχολείο κάθε μέρα με το ποδήλατο και γιατί του δίνει μια ανεξαρτησία και γλυτώνει χρόνο αλλά και γιατί θέλει να κάνει εξάσκηση για μελλοντικό μεγάλο ταξίδι (ποιόν έχει άραγε για πρότυπο; 😉 ). Διαβάζει μόνος του και για το σχολείο φυσικά, αλλά και για 2 A levels που αποφασίσαμε να κάνει.

Είμαι μια πραγματικά περήφανη μαμά!

2016-10-30-14-10

Το πάρτυ λόγω καταστάσεων έχει αναβληθεί, θα γίνει όμως και θα γίνει τότε και άλλο ποστ. Μέχρι τότε σας κερνάμε τα κλασικά πλέον oreoκεκάκια

2016-11-02-14-25

Πάρτυ για τα 14!

Η Ιωάννα έκλεισε τα 14 και μπορώ να πω πως μέσα στη χρονιά αυτή που πέρασε έγινε η μεγάλη αλλαγή και από κοριτσάκι έγινε νεαρή γυναίκα. Κάθε χρόνο τα παιδιά μεγαλώνουν και αλλάζουν και βλέπεις φωτογραφίες από παλιότερα χρόνια και λες “βρε για κοίτα τι μικρούλι που ήσουν”. Αλλά υπάρχει μια χρονιά κατά την οποία τα παιδιά αλλάζουν δραματικά. Και δεν εννοώ μόνο το ύψος ή το σώμα, εννοώ το ύφος, τις κινήσεις, την εντύπωση που σου δίνουν. Η χρονιά που όταν σε δουν γνωστοί που έχουν καιρό να σε δουν δε λένε απλώς “πώς μεγάλωσες, πόσο ψήλωσες” και λοιπά, αλλά μένουν με ανοιχτό το στόμα διερωτώμενοι… Είναι τότε που ακόμα και οι γονείς που βλέπουν το παιδί τους κάθε μέρα αντιλαμβάνονται καθαρά το πόσο άλλαξε. Στα κορίτσια έρχεται πολύ νωρίτερα η αλλαγή αυτή και νομίζω είναι πιο απότομη. Δεν έχω και μεγάλη εμπειρία, αλλά απ’ όσο βλέπω από τα παιδιά μου και τους φίλους τους, στα αγόρια υπάρχει εκείνη η χρονιά που θα ψηλώσουν πολύ και θα αλλάξει η φωνή τους (και κάνει εντύπωση), αλλά παρ’ολ’αυτά δεν έχουν αποκτήσει ακόμα τη μορφή που θα έχουν ως άντρες, δεν έχουν “σκληρήνει”. Δεν ξέρω αν αυτό έρχεται σταδιακά ή θα γίνει μέσα σε μια χρονιά. Θα το διαπιστώσουμε 🙂

ioannacollage14

Πάντως στα κορίτσια επιβεβαιωμένα γίνεται. Και όπως είπα για την Ιωάννα ήταν αυτή η χρονιά. Έχει ψηλώσει, έχει αλλάξει. Και στην όψη και στις συνήθειες. Έχει γίνει μια όμορφη δεσποινίδα. Περνάει τις δυσκολίες της εφηβείας βέβαια, είναι μια πολύ περίεργη φάση στη ζωή μας αυτή. Θέλω να πιστεύω όμως πως σε 1-2 χρόνια τα πράγματα θα ηρεμήσουν.

Όπως σχεδόν κάθε χρόνο, έτσι και φέτος περάσαμε από 40 κύματα για να αποφασίσει τι τούρτα θέλει και τι θα κάνει για τα γενέθλιά της. Στο τέλος το κύριο ζητούμενο ήταν να είναι τούρτα με βουτυρόκρεμα και βρήκε μια πολύ όμορφη (και εύκολη ευτυχώς) τούρτα για να κάνουμε. Δεν έκανε και κάτι ιδιαίτερο πολύ για το πάρτυ της, γιόρτασε τα γενέθλιά της με την παρέα του D&D, παίζοντας. Τους έφτιαξα και τυρόπιτες, λουκανικοπιτάκια και είχαν και χυμούς, μια χαρά περάσανε.
2016062531 2016062532 2016062528

2016062546

Ευτυχώς που ήθελε μια σχετικά εύκολη τούρτα κιόλας, γιατί ετοιμάστηκε μέσα στο χαμό με το χτύπημα και τα νοσοκομεία… Πού μυαλό και πού χρόνος… Πάλι καλά που είχαν περάσει και δυο μέρες από το χτύπημα οπότε μπορούσε τουλάχιστον να παίξει (έκανε και 2 διαλείμματα ενδιάμεσα).

Χρόνια πολλά λοιπόν Ιωαννούλα μου και εύχομαι τα γενέθλιά σου πάντα να είναι τόσο γλυκά, όμορφα και πολύχρωμα όσο η τούρτα σου και βεβαίως να μη σε βρουν πονεμένη ποτέ ξανά! Σε λατρεύουμε!

45…

Κάπως έτσι έφτασαν και φέτος τα γενέθλιά μου.  Κάθε χρόνο συνηθίζω να λέω την καινούρια μου ηλικία από την αρχή της χρονιάς (λέω πχ 45 από τον Γενάρη) κι έτσι όταν έρχονται τα γενέθλιά μου το έχω συνηθίσει το νούμερο, δε μου κάνει εντύπωση. Δε το κάνω για αυτό τον λόγο δηλαδή, απλώς μπαίνει η καινούρια χρονιά και αισθάνομαι πως δεν έχω λόγο να λέω το νούμερο που έλεγα και πέρυσι! Όπως και να έχει, όπως είπα ό,τι σοκ είναι να περάσω, το περνάω στην αρχή της χρονιάς.

Μέχρι τώρα δε με είχε πειράξει η ηλικία μου. Πάτησα τα 40 και δε βρήκα καμία διαφορά. Τα 45 από την άλλη κάτι μου έκαναν. Ίσως γιατί στο μυαλό μου είναι σα να βρίσκεσαι στα 45 στην κορυφή του βουνού, στο peak, και από εδώ και πέρα έχει μόνο κατηφόρα. Μετά τα 45 είσαι πιο κοντά στα 50 και το 50 μου ακούγεται εξωφρενικό. Τώρα βεβαίως μια χαρά κρατιέμαι, η ηλικία μου δε μου φαίνεται, παιδάκι αισθάνομαι, τι σημασία έχει ένα νούμερο; Ε, ναι, τα ξέρω όλα αυτά. Να τα πείτε και στο μυαλό μου μπας και το χωνέψει! Θέλω να πω η λογική τα ξέρει, το συναίσθημα όμως τα αγνοεί. Κάποιες φορές λοιπόν με παίρνει λίγο από κάτω, περνάω κρίση μέσης ηλικίας προφανώς. Το καλό είναι πως τις περισσότερες μέρες και ώρες κυριαρχεί η λογική και η αισιοδοξία και δεν έχω πρόβλημα.

Όπως λέει και η γνωστή φράση “τα γενέθλια κάνουν καλό στην υγεία. Όσο περισσότερα έχεις, τόσο περισσότερο ζεις”. Έτσι χαίρομαι που ήρθαν και ελπίζω να έρθουν πολλά ακόμα!

Φέτος γιόρτασα τα γενέθλιά μου σε δόσεις. Από το Σάββατο ξεκίνησα κερνώντας μηλόπιτα όταν φάγαμε με την πεθερά μου (εδώ σας δίνω κομμάτι 🙂 ),

2016-05-15 08.14

συνέχισα την Κυριακή όπου φάγαμε με φίλο στην παραλία. Τη Δευτέρα που ήταν και τα κανονικά μου γενέθλια έφτιαξα ένα ωραίο κέικ, έτσι για το καλό, γιατί περίμενα πως κάποιος φίλος θα έρθει το βράδυ

chococake

Μα δεν είναι τέλεια αυτή η φωτογραφία; Τη βλέπω και τη λαχταράω και ας ξέρω πως είναι μόνο ένα απλό κέικ σοκολάτας με γκανάς από πάνω και φράουλες.

Εντέλει ήρθαν μόνο κάτι Ελβετοί ποδηλάτες (θα κάνω ένα ποστ και για αυτό), αλλά το κέικ φυσικά φαγώθηκε!

Την Τρίτη συνεχίστηκε η περιπέτεια στην κουζίνα, καθώς ήρθαν μερικοί φίλοι. Ξεκίνησα να λέω πως θα κάνω τούρτα, μια τυρόπιτα και μια σαλάτα και στο τέλος κατέληξα να φτιάξω και μελιτζανούλες και κοτομπουκιές και δεύτερο γλυκό… Όλοι νομίζουν πως μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω και να περνάω χρόνο στην κουζίνα, πως διασκεδάζω έτσι. Δεν είναι ακριβώς σωστό αυτό όμως. Δεν είναι πως δε μου αρέσει δηλαδή, μου αρέσει να μαγειρεύω και να δοκιμάζω καινούρια πράγματα, αλλά περισσότερο μου αρέσει να βλέπω τους άλλους να ευχαριστούνται με αυτά που ετοίμασα. Νομίζω πως αν ήμουν μόνη μου δε θα μαγείρευα ποτέ! Τους άλλους όμως θέλω να τους ταΐζω τα καλύτερα 🙂

tiropita2

Εδώ η τυροπιτούλα και από κάτω η τούρτα.  Ήθελα καιρό τώρα να δοκιμάσω το Boston Cream Pie και ήρθε η ώρα και για αυτό.

2016-05-17 09.55

και Γλυκό Δημητρούλας, το σιγουράκι σε περιπτωση που δε μας άρεσε και πολύ η τούρτα (που δοκίμαζα για πρώτη φορά)

2016-05-17 17.23

Πέρασα πολύ όμορφα, περιτριγυρισμένη από εξαιρετικούς ανθρώπους που νιώθω πως με αγαπάνε και είναι τόσο ωραίο αυτό! Και τι έγινε αν ο καιρός περνάει, όταν περνάει τόσο ωραία και με τόση αγάπη;

2016-05-17 22.13

 

Χρόνια καλά Κωνσταντίνε μου!

Τι να πω που δε το λέω κάθε χρόνο;

Θα πω μόνο πως εύχομαι κάθε χρονιά να μας βρίσκει με τέτοια ωραία χαμόγελα!

2016-03-11 16.46

Φέτος για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η τούρτα μου ζητήθηκε να μην είναι σοκολατένια, αλλά να είναι Πορτοκαλόπιτα. Σιγά μην πω όχι! Ευκαιρία και για ωραίες φωτογραφίες 🙂

Χρόνια πολλά Κωνσταντίνε μου και γλυκά και αρωματικά σαν την Πορτοκαλόπιτα! Σε λατρεύω 🙂

Το Νεκρονομικόν, ο Κθούλου και τα δεκαπεντάχρονα

Κάθε χρόνο ο Γιώργος μου ζητάει μια περίεργη τούρτα για τα γενέθλιά του, σύμφωνη με τα ενδιαφέροντά του την κάθε φορά. Συνήθως μάλιστα την έχει αποφασίσει μήνες πριν (το εντελώς αντίθετο από την Ιωάννα δηλαδή που αλλάζει γνώμη μέχρι τελευταία στιγμή). Αυτή τη φορά ήθελε η τούρτα του να έχει ως θέμα τον Κθούλου (ο σύνδεσμος είναι για όποιον δεν ξέρει τον Κθούλου, τον Λαβκραφτ και τη μυθολογία που έχει πλάσει και ενδιαφέρεται να μάθει. Αν θέλετε κάτι πιο γρήγορο και ανάλαφρο, υπάρχει και αυτός ο σύνδεσμος από τη Φρικηπαίδια). Ψάξαμε λοιπόν για τούρτες ανάλογες και πήρα ιδέες. Θέλαμε τον Κθούλου να ξεπροβάλλει από το Νεκρονομικόν και μια που δε βρήκα καμία ακριβώς όπως ήθελα, έκανα μια μίξη ιδεών. Έψαξα και για εικόνες που να δείχνουν το Νεκρονομικόν (μπορεί να μην υπάρχει στ’ αλήθεια, αλλά βρίσκεις πολύ υλικό) και σχημάτισα στο μυαλό μου το πώς ήθελα να γίνει.

Έφτιαξα λοιπόν το βιβλίο και έβαλα πάνω του και το σύμβολο της πύλης του Νεκρονομικόν, όπως το είδα στις εικόνες. Όταν το είδε ο Γιώργος ενθουσιάστηκε και σκέφτηκε να γράψουμε στη ράχη του βιβλίου κάτι με ρούνους. Είπαμε να γράψουμε το όνομά του λοιπόν, οπότε βρήκε πώς θα γραφόταν με το ρουνικό σύστημα του παιχνιδιού που παίζει, του Skyrim, μου το έγραψε κι εγώ το μετέφερα στο βιβλίο.

cthulhu cake

Έβαλα τα πλοκάμια του Κθούλου να σκίζουν το βιβλίο και να βγαίνουν από μέσα και έλεγα να βγάλω άλλο ένα πλοκάμι από το πλάι. Ο Γιώργος πρότεινε να είναι μάτι αυτό που θα βγαίνει από εκεί και μάλιστα το έφτιαξε κι όλας!

Τέλος έφτιαξα και κάμποσα cupcakes (γιατί έλεγα πως θα είναι μικρή η τούρτα) και έχωσα πλοκάμια και σε αυτά.

cthulhu cake

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η φετινή τούρτα του Γιώργου! Το εσωτερικό της ήταν κέικ σοκολάτας με βουτυρόκρεμα σοκολάτας (το ίδιο και τα cupcakes). Μπορώ να πω πως διασκέδασα πάρα πολύ την κατασκευή της, ήταν από τις πιο εύκολες τούρτες που έχω κάνει, αλλά με απίθανο αποτέλεσμα! Ξεκίνησα να βγάζω και φωτογραφίες βήμα βήμα, αλλά στην πορεία απορροφήθηκα τόσο που ξεχάστηκα…

Κατά τα άλλα δεν έκανα και τίποτα ιδιαίτερο για το πάρτυ. Είναι μεγάλα παιδιά πλέον και άλλωστε έρχονται εδώ κάθε δεύτερη Κυριακή να παίξουν D&D, είναι… του σπιτιού όλα… Ήταν Κυριακή D&D και αυτή, μαζεύτηκαν από το πρωί, για ένα παιχνίδι διαρκείας. Τους είχα έτοιμα υλικά στο τραπέζι για να φτιάξουν σάντουιτς, τους είχα χυμούς και κάτι τυροκροκέτες. Βεβαίως τα εξαφάνισαν όλα. Το μεσημέρι φτιάξαμε κοκκινιστό με μακαρόνια και μια σαλάτα και μετά κόψαμε την τούρτα.

2015-11-08 15.24 2015-11-08 15.25 2015-11-08 15

Τα παιδιά έμειναν μέχρι τις 5, καθώς μετά είχαν κάποια θέατρο και έπρεπε να φύγουν. Πέρασαν θαύμα όμως, διασκέδασαν πολύ και βεβαίως ξετραλλάθηκαν όλα με την τούρτα. Άρα είμαι κι εγώ απόλυτα ικανοποιημένη!

15

Και ναι… είναι αλήθεια. Σήμερα ο Γιώργος έγινε 15 χρονών!

15 χρονών, πάει στο Λύκειο πλέον, έχει φτάσει το 1.80, φοράει 45 νούμερο παπούτσι και είναι ικανός να φάει 3 πιτόγυρα ή μια ολόκληρη πίτσα στην καθησιά του. Η φωνή του έχει αλλάξει πλέον ξεκάθαρα (σπάνια πετάει κάνα “κοκκοράκι”). Το μόνο που δεν έχει γίνει ακόμα είναι να βγάλει μούσια, κάτι που το περιμένει πώς και τι, για να απολαμβάνει τα μακριά του μαλλιά χωρίς τον κάθε ένα που τον περνάει για κορίτσι (ακόμα και τώρα, ακόμα και με την υποψία μουστακιού). Αν βέβαια έχει πάρει από τον μπαμπά μου θα αργήσει πολύυυ να τα δει.

Ως γνήσιο έφηβο αγόρι είναι ατσούμπαλος. Μια μέρα τρώγαμε και ξαφνικά τον ακούω να λέει: “φοβάμαι πως θα εξαφανιστώ”. Πώς; “Τι εννοείς Γιώργο;” “Ε, πήγα να πάρω ένα κομμάτι κρέας, μου έπεσε στο τραπέζι, το πήρα, μου ξανάπεσε μέσα στη σούπα αυτή τη φορά… Είμαι δεινόσαυρος!” χαχαχαχαχαχα (βεβαίως τα λέμε συχνά “δεινόσαυρους” όταν φέρονται άγαρμπα).

Έχει τρομερό χιούμορ (όπως είδαμε και παραπάνω). Κάνει λογοπαίγνια όλη την ώρα. Του αρέσει να ζωγραφίζει, να διαβάζει (έχει περάσει τους τελευταίους μήνες διαβάζοντας το Song of Ice and Fire και είναι πλέον στο τελευταίο βιβλίο -άντε κύριε Martin, μέχρι και ο Γιώργος έφτασε εκεί, τέλειωνε επιτέλους με το επόμενο!!!), να βλέπει επιστημονικά βίντεο στο Internet, να παίζει παιχνίδια όπως το Skyrim, το Minecraft και το Terraria. Και βεβαίως να είναι ο DM και να διοργανώνει παιχνίδια D&D. Έχει φτιάξει μια ομάδα και μαζεύονται κάθε δεύτερη Κυριακή και παίζουν, σχεδόν δυο χρόνια τώρα.

Θα μπορούσα ως γνήσια χαζομαμά να συνεχίσω… είναι ευγενικός και καλόψυχος, έχει αυτοπεποίθηση και γνωρίζει τι θέλει, δεν τον ενοχλεί να είναι στη μειονότητα ή στο περιθώριο αρκεί να κάνει αυτό που θέλει.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά φυσικά! Δε γνωρίζει καν τι σημαίνει “κάνω τα πράγματα ήρεμα”, πολλές φορές δεν αναγνωρίζει πότε να σταματήσει την πλάκα ή το πείραγμα, σπάνια προσέχει τι φοράει, αν του κάνει ή αν είναι λερωμένο.

Μεγαλώνει, ωριμάζει αλλά είναι πάντα το αγόρι μας! 2015-11-03 16.25

(εδώ ο μπαμπάς τρομαγμένος με τους 3 τρελούς που έμπλεξε χαχαχαχαχα)

Χρόνια πολλά Γιώργο!

Η τούρτα θα είναι έτοιμη την Κυριακή που θα είναι οι φίλοι του εδώ. Μέχρι τότε κερνάμε oreoκεκάκια και μια τάρτα σοκολάτας – έμπνευση στιγμής

2015-11-03 06.57

2015-11-03 16.12

 

 

Το πάρτυ των 13

Η Ιωάννα μας γίνεται 13 χρονών φέτος. Official teenager! Και βεβαίως κάναμε πάρτυ για να το γιορτάσουμε!

Εδώ και καιρό σκεφτόταν και άλλαζε γνώμη για το τι είδους πάρτυ θα κάνει αυτή τη φορά. Θα ήταν πυτζάμα πάρτυ; Θα ήταν beach party; Θα βγαίνανε σε καφετέρια; Θα ερχόντουσαν σπίτι για καμιά ταινία; Θα είχε και αγόρια; Περάσαμε από πολλά στάδια και στο τέλος κατέληξε μια βδομάδα πριν γίνει το πάρτυ για το τι ήθελε. Η ημερομηνία είχε κανονιστεί δηλαδή, το είδος μας έμενε… Αποφάσισε λοιπόν πως θέλει πάρτυ με παιχνίδια και συγκεκριμένα με κυνήγι θησαυρού.

Challenge accepted!

Είχα πολύ καιρό να κάνω τέτοιο πάρτυ, να ετοιμάσω παιχνίδι. Και τώρα έπρεπε να το στήσω έτσι που να είναι κατάλληλο για παιδιά Γυμνασίου. Έκανα λοιπόν μεγάλη έρευνα, βρήκα σάιτ εξαιρετικά για κυνήγια θησαυρού, έστυψα το μυαλό μου, πήρα βοήθεια από τον Κωνσταντίνο και τον Γιώργο και κάναμε ένα εξαιρετικό παιχνίδι, για το οποίο είμαι περήφανη!

Μετά από σκέψη καταλήξαμε να κάνουμε ένα κυνήγι με 13 στοιχεία, όσα και τα χρόνια της Ιωάννας. Μάλιστα βρήκα φωτογραφίες της από κάθε μια χρονιά, εκεί γύρω στα γενέθλιά της, τις τύπωσα και τις κόλλησα έξω από τον κάθε φάκελο. Δηλαδή το πρώτο στοιχεία είχε φωτογραφία της Ιωάννας νεογέννητης, το δεύτερο όταν ήταν ενός, το τρίτο όταν ήταν δυο κλπ, μέχρι το δέκατο τρίτο στοιχείο που είχε μια περσινή της φωτογραφία και έστελνε βέβαια στο κουτί του θησαυρού. Το παιχνίδι ήταν φτιαγμένο για να είναι ομαδικό, γιατί στην αρχή θα ήταν μόνο 5 κορίτσια και δεν είχε νόημα να κάνουνε ομάδες. Εντέλει ήταν 9 βέβαια, αλλά μια χαρά δούλεψε κι έτσι. Για επόμενη φορά, για τέτοιο αριθμό παιδιών, μάλλον θα τις χώριζα σε δυο ομάδες όμως με κάποιο τρόπο, ώστε να συμμετέχουν όλα περισσότερο. Θα καταγράψω εδώ όλους τους γρίφους για να το θυμάμαι και γιατί είχε επιτυχία αν θελήσει κανείς άλλος να κάνει κάτι παρόμοιο.

Στοιχείο 1: Γρίφος: “μια λέξη που περιέχει άλλες φορές ένα γράμμα, άλλες φορές πολλά”. Στέλνει στο Γραμματοκιβώτιο.

Στοιχείο 2:  Φράση με λάθος γράμματα: “Ρατέβα σπο λον εραίο ανλκυστήρι γου έταν παζήσεις το κρυμπί τομ πάνεις νι αλεβαίνει επήνω κέντε ώρας”. Πρέπει να βρουν ποιά γράμματα είναι λάθος, να τα αντικαταστήσουν με τα σωστά και αυτά τα σωστά δημιουργούν τη φράση ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. Μέσα στο φάκελο είχε και ένα χαρτί με την αλφάβητο στα ιερογλυφικά που θα το χρησιμοποιήσουν σε άλλο στοιχείο.

Στοιχείο 3: Παζλ. Είχα βγάλει φωτογραφία ένα κομμάτι του βραχόκηπου, την τύπωσα, την κόλλησα σε χαρτόνι και την έκοψα σε κομμάτια. Πρέπει να σχηματίσουν την εικόνα, να βρουν το μέρος και να ψάξουν εκεί. (εδώ ήταν το μόνο στοιχείο που θα έπρεπε να έχω κάνει διαφορετικά. Το έκοψα σε ορθογώνια κομμάτια, κάνοντάς το έτσι εξαιρετικά δυσκολο να λυθεί -δεν καταλάβαινε κανείς ούτε ποιές ήταν οι άκρες. Χρειάστηκε να τα βοηθήσω λέγοντάς τους πως είναι μια φωτογραφία και πως η Ιωάννα θα μπορέσει να καταλάβει ποιό μέρος απεικονίζει).

Στοιχείο 4: Ρέμπους. Ο Γιώργος, αφού είδε πώς λειτουργούν τα διάφορα rebus generators που βρήκαμε στο ίντερνετ, κάθησε και έφτιαξε ένα μόνος του.

Στέλνει στο συρτάρι των γυαλιών, στη κουτσομπόλα μας. Επίσης στο φάκελο υπήρχε και χαρτί με την αλφάβητο σε σήματα Μορς.

Στοιχείο 5: Λαβύρινθος, φτιαγμένος εδώ, με τη φράση: “Δεν καις βενζίνη, καις θερμίδες, κουβαλάς πράγματα και κάνεις καλό και στο περιβάλλον”. Στέλνει στα ποδήλατα

Στοιχείο 6: Γρίφος: “Αλλού με κάνουν σπίτια, αλλού με βάζουν στο ποτό, μπορεί να με θεωρείς σκληρό μα στην αγκαλιά σου λιώνω”. Στέλνει στην κατάψυξη, όπου το επόμενο στοιχείο το έχω βάλει σε ένα πλαστικό μπουκαλάκι που το έχω κλείσει στο κέντρο ενός μεγάλου κομματιού πάγου (γέμισα μεχρι τη μέση ένα μπολ με νερό, έβαλα το μπουκαλάκι, το άφησα να παγώσει και μετά γεμισα το μπολ μέχρι επάνω -αλλιως επέπλεε και δεν έμενε στο κέντρο). Μαζί είχε μια διαφάνεια στην οποία ήταν σημειωμένα κάτι τετράγωνα.

Στοιχείο 7:  Γρίφος: “Μεγάλο, άσπρο, σιδερένιο, σε βοηθάει να περπατάς”. Η φράση ήταν γραμμένη καθρέφτης και παραμορφωμένη κιόλας, ώστε να μη μπορούν να τη διαβάσουν αν δεν πάνε σε καθρέφτη. Σε στέλνει στην μεταλλική ντουλάπα που έχουμε τα παπούτσια.

Στοιχείο 8: Φράση “UNDER THE TV” γραμμένη σε σήματα Μορς

Στοιχείο 9: Οδηγίες για να βρεθούν από το έπιπλο της τηλεόρασης στην ελιά έξω από το σπίτι. Τις οδηγίες τις έγραψε ο Γιώργος (του τύπου “κάνε 5 βηματα μπροστά. Κάνε στροφή 90° δεξιά. Προχώρα 10 πλακάκια κλπ κλπ) και ακολούθησε μια τεράστια διαδρομή για να τις πάει! Το στοιχείο ήταν κρυμμένο σε μια κουφάλα της ελιάς.

Στοιχείο 10: Λέξη UBONGO γραμμένη στα ιερογλυφικά.

Στοιχείο 11: Για να πάρουν το επόμενο στοιχείο έπρεπε να λύσουν όλες από ένα πλακίδιο UBONGO extra (επιτραπέζιο παιχνίδι). Το στοχείο είχε μέσα ένα τετράγωνο πλέγμα με γράμματα (10Χ10 με ένα γράμμα σε καθε τετράγωνο). Πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη διαφάνεια που πήραν σε προηγούμενο στοιχείο και να βρουν ποιά μεριά είναι σωστή. Τα τετράγωνα στη διαφάνεια όταν μπουν σωστά πάνω στο πλέγμα σχηματίζουν τη λέξη ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ.

Στοιχείο 12: Σταυρόλεξο. Έχει σημειωμένα συγκεκριμένα γράμματα και όταν λυθεί σωστά, αν μπουν σε σωστή σειρά, βγαίνει η λέξη ΦΟΥΡΝΟΣ.

Στοιχείο 13: Το στοχείο αυτό έγραφε μέσα: “το τελευταίο στοιχείο το έχετε ήδη” και είχε καρφιτσωμένο το γράμμα Σ. Σε κάθε φάκελο από τα προηγούμενα στοιχεία είχε μέσα από ένα γράμμα. Όλα μαζί, αν μπουν στη σωστή σειρά, κάνουν τη φράση ΚΟΥΤΙ ΚΟΥΒΕΡΤΑΣ. Αυτό ήταν το δεύτερο που τις δυσκόλεψε πάρα πολύ, γιατί ήταν πολλά τα γράμματα και μπορούσαν να σχηματισουν πολλές λέξεις. Επειδή κάποιες κοπέλες έπρεπε να φύγουν νωρίτερα αποφάσισα να τις βοηθήσω, λέγοντάς τους την πρώτη λέξη (που την είχαν ήδη βρει σε κάποια από τις προσπάθειές τους). Ίσως άλλη φορά να τα είχα βάλει στη σειρά τα γράμματα (αν και αμφιβάλλω πως θα τα κρατούσαν έτσι) ή να είχα κάποιο χρωματικό κώδικα (πχ ανά 2-3 γράμματα το ίδιο χρώμα).

Στο κουτί που έχουμε στο σαλόνι και βάζουμε τα κουβερτάκια μας λοιπόν, βρήκαν το κουτί του θησαυρού που είχε μέσα κουτάκια με βραχιόλια και καραμέλες (ένα για την κάθε μια) και χύμα σοκολάτες και καραμέλες.

Ενθουσιάστηκαν όλες, ευχαριστήθηκαν πάρα πολύ το παιχνίδι και νομίζω πως ήταν όσο δύσκολο έπρεπε. Πήρε γύρω στα 75 λεπτά για να ολοκληρωθεί.

Μετά από αυτό κόψαμε την τούρτα! Η τούρτα ήταν το δεύτερο πράγμα για το οποίο είχε πέσει πολλή σκέψη. Στο τέλος μου ζήτησε όμως τούρτα παγωτό, που ήταν και εύκολο να την κάνω. Το κέικ σοκολάτας μας, με παγωτό cream and cookies, γλάσο νουτέλας και στόλισμα με σοκολάτα και μπισκότο.

Εύκολη και νόστιμη, απλώς θέλει κάνα 10λεπτο να μείνει εκτός κατάψυξης, γιατί αλλιώς… γίνεται ιπτάμενη τούρτα όταν πας να την κόψεις!

Περάσαμε υπέροχα!

Τα site που χρησιμοποίησα για να πετύχει αυτό το πάρτυ ήταν:

Pinterest: έκανα ένα board στο οποίο συμμετείχε και η Ιωάννα και κάναμε pin όποια ωραία ιδέα βρίσκαμε! Εξαιρετικό εργαλείο!

Festisite: φτιάχνεις λαβύρινθους, ρέμπους και πολλά ακόμα!

Treasure-hunt ideas: άπειρες ιδέες, για όλες τις ηλικίες και χώρους!

crosswordlabs  για τα σταυρόλεξα

 

44

Πέρασε άλλος ένας χρόνος και ήρθαμε πάλι στα γενέθλιά μου!

44 λοιπόν φέτος. Το 44 είναι αριθμός τριμπονάτσι, οκτάεδρος, αλλά -με δεδομένο πως δεν πάσχω από το Atlantis complex*- θα σταθώ στο ότι είναι ένας ευτυχής αριθμός! Προσδοκώ λοιπόν πως αυτή θα είναι μια -ακόμα- ευτυχισμένη χρονιά!

Είναι δεδομένο πως μεγαλώνω. Τα μαλλιά γκριζάρουν ή για να είμαι πιο ακριβής λευκαίνουν. Το δέρμα του προσώπου δεν είναι τόσο σφιχτό, έχω τις ρυτιδούλες μου, έχω σημάδια πως μπαίνω στην εμμηνόπαυση, έχω παχύνει κάπως. Όμως όλα αυτά δε σημαίνουν τίποτα! Νιώθω ομορφότερη από ποτέ, πιο σίγουρη για τον εαυτό μου, ευτυχισμένη, γεμάτη, έτοιμη για το μέλλον. Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες δεν είμαι τόσο αισιόδοξη, κάποιες φορές που με πιάνει και κατάθλιψη (και δε το λέω αυτό έτσι για σχήμα λόγου), που αισθάνομαι χοντρή και άσχημη και ίσως αν έγραφα το ποστ σε μια τέτοια στιγμή να ήταν διαφορετικό, αλλά το παλεύω γιατί ξέρω πως εγώ, το είναι μου, το μέσα μου, είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, θετικός και έτσι θέλω να μείνω.

Είμαι πλέον και επισήμως “τωρινή κοντοστούπα“. Πριν καμιά εβδομάδα η Ιωάννα με πέρασε στο ύψος και σε λίγο με βλέπω να πρέπει να σηκώνω το κεφάλι για να τους κοιτάω όλους!

Φέτος δεν είχα πολύ κέφι να φτιάξω τούρτα. Έτσι κατέληξα να φτιάξω ένα από τα αγαπημένα μου κέικ (αυτό με το αβοκάντο και τη σοκολάτα), ένα ανάλαφρο φραουλένιο γλυκό και μια που είχα τη ζύμη για τα σου, έκανα και μερικά κυκνάκια!  Κερνάω λοιπόν γλυκό:

και έχουμε και τραγουδάκι

 

* Αυτό το σχόλιο είναι επειδή διαβάζω Artemis Fowl το τελευταίο διάστημα και έτυχε να διαβάσω πολύ πρόσφατα το βιβλιο στο οποίο έπασχε από το Atlantis Complex και ο χειρότερος αριθμός του ήταν το 4… Έχω πάθει Αρτεμισοφαουλίτιδα χαχαχαχαχαχαχααχαα

Τι 30, τι 40….

Ο πιτσιρίκος που καπάρωσα πριν τόσα χρόνια, σήμερα σαρανταρίζει! Τι κι αν έχει όμως λίγα γκρίζα μαλλιά, η αξία είναι μέσα στην καρδιά (έτσι δε λέει το τραγούδι; ).

Πριν λίγο καιρό αναρωτιόμουν αν είναι φυσιολογικό που είμαστε έτσι παλαβοί ακόμα και αν θα παραμείνουμε έτσι μέχρι τα βαθιά γεράματα ή αν θα φτάσει κάποια στιγμή που θα σοβαρέψουμε. Επειδή αυτό το δεύτερο το βλέπω πολύ χλωμό να γίνεται, πιστεύω και εύχομαι πραγματικά, να μείνουμε έτσι μουρλοκομεία μέχρι τα 140!

Κωνσταντίνε μου είσαι η χαρά μου, το στήριγμά μου, η συντροφιά μου σε όλα!

Και φυσικά, όπως κάθε χρόνο, έχουμε τούρτα σοκολατένια! Τούρτα Σοκολατίνα με ένα ποδηλατάκι πάνω, την άλλη αγάπη του καλού μου.

Γιορτάσαμε χτες με την εδώ οικογένεια και το Σαββατοκύριακο θα έχει συνέχεια με φίλους. Είχε πολύ πλάκα γιατί είχα ξεχάσει τα κεράκια και ενώ ψάχναμε να βρούμε τι θα βάλουμε, ο Γιώργος πρότεινε να βάλουμε πάνω στην τούρτα κεράκι -2. Φτου μου που άργησα να καταλάβω τι ήταν το -2!!!

Χρόνια πολλά λοιπόν Κωνσταντίνε μου, γεμάτα κέφι, γέλια, μουρλαμάρες, βόλτες με το ποδήλατο, όμορφες δημιουργίες, βιβλία, ταινίες και ό,τι άλλο ποθείς!